Novel-ឈើសៀ

  • Home
  • Novel-ឈើសៀ

Novel-ឈើសៀ Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Novel-ឈើសៀ, Advertising/Marketing, 600/07, .
(234)

ក្ដីស្រម៉ៃរបស់ខ្ញុំគឺអាចកំដរអ្នកទាំងអស់គ្នាបំបាត់ភាពអផ្សុកដោយចុងប៊ិចរបស់ខ្ញុំ ស្វាគមន៍មកកាន់ភាពរីករាយឥតព្រំដែនរបស់ខ្ញុំឈើសៀ🪄📚
នៅទីនេះក៏មានទាំងរឿងដែលផុសហ្វ្រី និងរឿងដែលលក់ជាPDF_Dropboxចាប់អារម្មណ៍អាចឆាតមកបាន​ ទាក់ទង​តេលេ​ក្រាម​ក៏បាន​ t.me/chhercie 🫶🏻🎉

 #ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច(ភាគទីៈ០៩)       ដាល់តុនឈរស្ងៀម កែវភ្នែកងងឹ::តសម្លឹ::ងមុខនាងមិនដាក់ ពាក្យថាបីឆ្នាំជាងចេញពីមាត់នាងធ្...
21/09/2026

#ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច
(ភាគទីៈ០៩)
ដាល់តុនឈរស្ងៀម កែវភ្នែកងងឹ::តសម្លឹ::ងមុខនាងមិនដាក់ ពាក្យថាបីឆ្នាំជាងចេញពីមាត់នាងធ្វើឱ្យអារម្មណ៍មួម៉ៅដែលគេមានស្រាប់កាន់តែខ្លាំង តែគេមិនបានបង្ហាញអ្វីក្រៅពីទឹកមុខសោះកក្រោះនោះទេ។
“ខ្ញុំធ្វើតាមចិត្តខ្ញុំហើយថី?”
“លោក…!”
“ខ្ញុំប្រាប់រួចហើយថា ខ្ញុំនឹងដេ::កទីនេះ”
“ខ្ញុំក៏ប្រាប់រួចហើយថាខ្ញុំមិនព្រ::ម!”នាងបដិសេ::ធដាច់អហង្ការ
“បើលោកមិនទៅ អ៊ីចឹងទុកឱ្យខ្ញុំទៅខ្លួ::នឯង”និយាយចប់ ស៊ីនយ្វេក៏បែរខ្លួ::នចង់ដើរចេញ តែទើបបោះជំហានបានប::ន្តិច កដៃតូ::ចត្រូវដៃធំចា::ប់ក្របួ::ចជាប់ នាងភ្ញា::ក់ព្រើត ហើយមិនទាន់បានងាកមកផង ដាល់តុនក៏ទា::ញមួយទំហឹ::ង រហូតរា::ងស្តើងបុ::កចូលទ្រូ::ងរឹ:ងមាំរបស់គេ។
“អ្ហ៎! លោ::កធ្វើស្អី?! លែ::ងខ្ញុំ!”
“និយាយស្រួ':លបួលស្ដាប់មិនចូលត្រចៀកមែនទេ?”សំឡេងដាល់តុនទា::បខ្លាំង គេរឹតដៃជុំវិញរា..ងតូចមិនឱ្យរើចេ..ញ។
“លែ..ងខ្ញុំមនុស្សផ្ដា..ច់ការ”
“បេីខ្ញុំមិនអនុញ្ញា..ត នាងកុំសូ..ម្បីតែគិតថាអាចចេញពីបន្ទ..ប់នេះបានឱ្យសោះ”
“មនុស្សឃោ..រឃៅលែ..ងខ្ញុំ”ស៊ីនយ្វេព្យាយាមរេីប..ម្រះ ខណៈដែលកា..យតូចស្និទ្ធជាមួយដាល់តុនខ្លាំងពេក។
“ខ្ញុំប្រាប់ថាមិនឱ្យទៅ នាងនៅតែចង់ទៅ?”
“ខ្ញុំចង់ទៅណាជារឿ..ងរបស់ខ្ញុំលែ..ង…”និយាយមិនទាន់ចប់ផង មនុស្សកំណា..ចឱនមកបិ..ទបបូរមា..ត់តូចមួយរំពេច ធ្វើឱ្យស៊ីនយ្វេទៅជាក..ន្ត្រាក់ខ្លួ..ន ភ្នែកបេីកធំៗ ដំបូ..ងនាងភាំង តែពេលមានស្មារតី ស្រីល្អក៏ព្យាយា..មរេីប..ម្រះ កាន់តែនា..ងរេី ដាល់តុនកាន់តែច..ង់ព្រមា..ន ថាមិនគួរប្រឆាំ.?ងជាមួ..យមនុស្សដូ..ចគេ គឺការបំបិ..ទមា..ត់ ដាល់តុនទៅជាខាំញេ..ញ គ្រវា..សអ..ណ្ដាតចុះឡើ..ងលេីក្លែ..បមា..ត់ផ្អែ..មល្ហែម ហេីយជ្រែ..កអ..ណ្ដាតក្ដៅចូលទៅរឹ..តរួត បឺ..តជ..ញ្ជក់ធ្វើឱ្យស៊ីនយ្វេទៅជាក..ន្ត្រាក់ខ្យ..ល់ដង្ហេីម ការថើ..បនោះគ្មានភាពទ..ន់ភ្លន់សូ..ម្បីតែបន្តិច គេថេី..បដួ..សដង ពេលស៊ីនយ្វេរា..ងមា..នស្មារតីខ្លះ នាងក៏ប្រឹ..ងបង្វែរមុ..ខគេច និងរុ..ញទ្រូ..ងគេដោយក..ម្លាំងទាំងអស់។
“អ៊ឹម!”ស្រីល្អរេី តែដាល់តុនមិនព្រ..មលែ..ង ដៃធំរឹ..តរា..ងនាងជាប់ ខណៈការប្រឆាំ..ងរបស់នា..ងបែរជាធ្វើឱ្យទឹកមុ..ខគេកាន់តែតឹង គេ.ខាំញេ..ញបបូរមា..ត់នាងដោយកំហឹ..ង ដូចជាចង់ឱ្យនា..ងចាំថា ការផ្គើ...នគេនឹងទទួ..លបានអ្វីត្រឡ..ប់មកវិញ ស៊ីនយ្វេប្រឹ..ងរើប..ម្រះរហូតដ..ង្ហើមដា..ច់ៗ ដៃទាំ..ងពីររុ..ញគេមិនឈប់ ទើ..បចុងក្រោយដាល់តុនដ..កមុ..ខចេញ។
“លោក…មនុស្សឆ្កួ..ត!”នាងស្រូបដ..ង្ហើមញា..ប់ៗ កែវភ្នែកក្រហ..មដោយទាំ..ងខឹងទាំ..ងអាម៉ា..ស់
“អ្នកណាអនុ..ញ្ញាតឱ្យលោ..កធ្វើបែបនេះដា..ក់ខ្ញុំ?!”
ផ្ទុយពីនាង ដាល់តុននៅតែមានទឹកមុខត្រជាក់ គេសម្លឹ..ងបបូរមា..ត់ក្រហ..មរបស់នាង ហើយលើ..កដៃជូតជ្រុ..ងមា..ត់ខ្លួនឯងយឺ..តៗ ទឹកមុ..ខនោះគ្មានសូ..ម្បីតែអារម្មណ៍ថាខ្លួ..នបានធ្វើអ្វីហួ.។សហេតុ។
“សាបឈឹង”គេចំអ..ក ធ្វើឱ្យស៊ីនយ្វេជា..ប់គាំង។
“លោកថាស្អី?”
“ខ្ញុំថា…”ដាល់តុនទម្លា..ក់ភ្នែកមើលនាងពីលើចុះក្រោ..ម បបូរមា..ត់ពេបប..ន្តិច
“សាបឈឹង គ្មានជា..តិអីបន្តិច”
“អឺ…”ពាក្យតែប៉ុន្មានម៉ា..ត់នោះ បែរជាឈឺជា..ងអ្វីដែលគេបានធ្វើមុ..ននេះទៅទៀត ស៊ីនយ្វេឈរទ្រឹ..ង មុខដែលក្រហ..មដោយកំហឹ..ងមុននេះប្រែជាស្លេ..កបន្តិច កែវភ្នែកក្រហ..មរលីងរលោ..ងភ្លាមៗ សម្រាប់នាងមិនធ្លា..ប់គិតទេថាស្វាមីដែលនាងរៀ..បការជាមួយ ជាម..នុស្សអាក្រ..ក់ដល់ថ្នា..ក់នេះ គេឃោ..រឃៅហើយនៅមានមុ..ខឈរប្រមា..ថនាងប..ន្ថែមទៀត។
“បើសាប បើគ្មានជាតិលោកធ្វើវាធ្វើអី?”នាងសួរទាំងអួ..លដើ..មក តែខំធ្វើសំឡេងឱ្យស្មើ
“មុននេះខ្ញុំបានសុំលោកឬ?”
“នា..ងគិតថាខ្ញុំធ្វើព្រោះច..ង់ថើ..បនាង?”ដាល់តុនសើចហឹសតិចៗ សម្ដីប..ន្ទាប់ធ្វើឱ្យទ្រូ..ងនាងរឹតតែអួ..លណែន
“កុំលើកត..ម្លៃខ្លួ..នឯងខ្ពស់ពេក តុង ស៊ីនយ្វេ ខ្ញុំគ្រាន់តែធ្វើឱ្យនា..ងចេះបិទមា..ត់ និងចាំថាកុំផ្គើ..នខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ”
ស៊ីនយ្វេខាំប..បូរមា..ត់ដែលនៅស្ពឹកតិចៗ ដៃទាំងពីរក្ដា..ប់ណែន ទឹកភ្នែកចង់ស្រក់ តែនាងប..ង្ខំខ្លួនឯងមិនឱ្យវាធ្លា..ក់នៅចំពោះមុខគេ។
“ខ្ញុំស្អ..ប់លោក”
“ខ្ញុំដឹង ព្រោះខ្ញុំក៏ស្អ..ប់នា..ងដូចគ្នា”
“ខ្ញុំស្អ..ប់លោកខ្លាំ..ងណាស់!”
“អ៊ីចឹងក៏ស្អ..ប់ទៅ”ដាល់តុនតបសោះកក្រោះ ហាក់ដូចពាក្យរបស់នាងគ្មានទម្ង..ន់សម្រាប់គេ
“ខ្ញុំមិនបានត្រូ..វការឱ្យនា..ងស្រឡាញ់ខ្ញុំទេ”គេដើរខិ..តមកមួយជំហានទៀត ទើបស៊ីនយ្វេថយក្រោ..យដោយប្រុ..ងប្រយ័ត្នភ្លាម ឃើញនាងប្រតិក..ម្មបែបនេះ ជ្រុងមា..ត់ដាល់តុនបែរជាញោ..ចឡើងដោយភាពចំអក
“តែចាំឱ្យច្បាស់ យប់នេះនា..ងដេ..កនៅទីនេះ ហើយខ្ញុំក៏ដេ..កនៅទីនេះ កុំសាកល្បងរត់ទៅបន្ទ..ប់ផ្សេងបេីមិ..នចង់ត្រូវ…”
“លោកគ្មានសិ..ទ្ធិ…”
“នាងច.ង់ឱ្យខ្ញុំព្រមា..នម្ដងទៀត?”
“...”ស៊ីនយ្វេស្ងាត់ភ្លាម មិនមែនព្រោះចុះញ៉មទេ តែព្រោះមិនចង់ឱ្យបុរ..សគ្មានហេតុផ..លនេះប៉ះខ្លួ..ននាងម្ដងទៀត នាងបានត្រឹមសម្លឹ..ងគេដោយកំហឹ..ង ទាំងលើ..កដៃជូ..តបបូរមា..ត់ខ្លួនឯងខ្លាំងៗដូចចង់លុ..បអ្វីដែលទើបកើតឡើ..ងចេញ ដែលសកម្មភាពនោះធ្វើឱ្យកែវភ្នែកដាល់តុនងងឹ..តភ្លាម តែគេមិននិយាយអ្វីទៀត គ្រាន់តែឈរមើ..លនាងដោយមុខតឹង ខណៈស៊ីនយ្វេបែរមុខគេ..ចចេញ ទ្រូ..ងនៅតែឡើ..ងចុះដោយកំហឹ..ង ហើយក្នុ..ងចិត្តមានតែពា..ក្យមួយឃ្លាដែ..លនាងច..ង់ជេរបុរ..សម្នាក់នេះខ្លាំងបំផុត មនុស្សអាក្រ..ក់រកលេខដា..ក់គ្មាន។
បន្ទាប់ពីនោះ បរិយាកាសក្នុងបន្ទ..ប់គេងក៏ស្ងាត់ទៅវិញ តែជាភាពស្ងាត់ដែលពោរពេ..ញដោយសម្ពា..ធ ស៊ីនយ្វេមិនចង់និយាយជាមួយមនុស្សគ្មានហេតុផលនេះសូម្បីតែមួយម៉ាត់ទៀត នាងបែរខ្នងឱ្យគេ ហើយទាញខ្នើយមួយចេញពីលើគ្រែ រួចដើរតម្រង់ទៅសាឡុងដែលដាក់នៅក្បែរនោះ ធ្វើឱ្យដាល់តុនដែលកំពុងដោះប៊ូតុងដៃអាវងាកភ្នែកមើលភ្លាម។
“នាងធ្វើស្អី?”
“ខ្ញុំគេង”
“ខ្ញុំដឹងហេីយថាគេង”គេតបសោះកក្រោះ
“តែខ្ញុំសួរថានាងយកខ្នើ..យទៅសាឡុងធ្វើស្អី?”កែវភ្នែករបស់ដាល់តុនរឹង តែស៊ីនយ្វេដាក់ខ្នើយចុះដោយមិនងាកមកមើលគេ។
“លោកចង់គេងលើគ្រែមិនមែនឬ? អ៊ីចឹងលោកគេ..ងទៅ ខ្ញុំគេងទីនេះ”
“អ្នកណាអនុញ្ញាត?”
ដៃដែលកំពុងរៀបខ្នើយរបស់ស៊ីនយ្វេឈប់ភ្លាម នាងងាកមកសម្លឹងមុខគេដោយចិ..ញ្ចេីមជ្រួញចូលគ្នា។
“សូម្បីតែខ្ញុំគេ..ងលើសាឡុង ក៏ត្រូវសុំការអនុញ្ញា..តពីលោកដែរឬ?”
“អ្ហឹម”
“លោកឆ្កួ..តឬ!”ស៊ីនយ្វេខាំធ្មេ..ញនិយាយ ពេលដាល់តុនផ្ដាច់ការអីបែបនេះ។
“នាងទើបដឹង?”គេសួរផ្ចាញ់ ទេីបស៊ីនយ្វេរកអ្វីតបមិនបាន ចុងក្រោយនាងក៏ប្ដូររឿងនិយាយ។
“លោកចង់គេ..ងលើគ្រែ ខ្ញុំទុកគ្រែឱ្យលោកហើយ តើលោកនៅចង់បានស្អីពីខ្ញុំទៀត?”
“ខ្ញុំប្រា..ប់ឱ្យនាងដេ..កលើគ្រែ”

តាមតែចិត្តខ្លួនឯងណាស់ប្រូតុន🌚

អានហើយ ជួយឡាច ស៊ែ និងខមិនសាច់រឿងផ្ដល់កម្លាំងចិត្តឱ្យអេតមីនផងណា សំណព្វចិត្តទាំងអស់គ្នា🙏🫶❤️‍🔥

ហើយសម្រាប់បងៗ ដែលចង់អានដល់ចប់ភ្លាមៗ អាចទិញជាPDFបានណា តម្លៃ:5$ មានទំព័រ777+ ប្រភេទPDF_Dropboxអានតាមទូរស័ព្ទ ទិញភ្លាម ទទួលបានរឿងមួយចប់ភ្លាមៗតែម្ដង😘

ទាក់ទងទិញតាមឆាតឬតេលេក្រាម http://t.me/chhercie

ខ្ញុំ​មិន​ធ្លាប់​ទុក​អ្នកអាន​ចោល​ដោយ​អត់​ហេតុផល​ទេ​ មុន​ខ្ញុំ​ទុក​រឿង​ចាស់​ចោល​ ខ្ញុំ​ព្យាយាម​ហេីយ​ ខ្ញុំ​ស៊ែ​ប្រាប់​ ស៊...
20/09/2026

ខ្ញុំ​មិន​ធ្លាប់​ទុក​អ្នកអាន​ចោល​ដោយ​អត់​ហេតុផល​ទេ​ មុន​ខ្ញុំ​ទុក​រឿង​ចាស់​ចោល​ ខ្ញុំ​ព្យាយាម​ហេីយ​ ខ្ញុំ​ស៊ែ​ប្រាប់​ ស៊ែ​ឱ្យ​ជួយ​គ្នា​ ដេីម្បី​កុំ​ឱ្យ​ធ្លាក់​រហូត​ តែ​លទ្ធផល​ដដែលៗ​ ខ្ញុំ​ក៏​ចេះ​ហត់​ បែបហ្នឹង​ហេីយ​ទេីប​ខ្ញុំ​សុំ​ទុក​រឿង​ចាស់​ចោល​ ទុក​ផេក​ចោល​បួន​ប្រាំ​ថ្ងៃ​ ហើយ​មក​វិញ​ជាមួយ​រឿង​ថ្មី​ ហើយ​ខ្ញុំ​គិតថា​វា​នឹង​ល្អ​ តែ​ខ្ញុំ​និយាយ​តាម​ត្រង់​ ផ្លូវ​ចិត្ត​ចង់​យ៉ាប់​ជាង​មុន​ទៀត​ ដោយ​សារ​ ទាំង​ខមិន​ ទាំង​ឆាត​ មក​សួរ​រឿង​ចាស់​ អេតមីន​បកស្រាយ​ម្នាក់​ហើយ​ម្នាក់​ទៀត​ឡេីងហត់​🙂 បងអូន​ខ្លះ​សួរ​រក​ហេតុ​ផល​ តែ​ខ្លះ​ទៀត​អត់​ទេ​ គឺ​ស្ដី​ឱ្យ​តែ​ម្ដង​ ធ្វើ​ដូច​ខ្ញុំ​កូន​បំណុល​ គាត់​ជា​ម្ចាស់​បំណុល​ ទាំង​ដែល​ខ្ញុំ​ផុស​ហ្វ្រី​ជូន​សោះ​🫠🙏

ម្សិលមិញ​មាន​បង​ម្នាក់​ស្ដីឱ្យ​ខ្ញុំ​ ថា​ខ្ញុំ​ផុស​រឿង​ព្យុះ​ស្នេហ៍​តោ​សមុទ្រ​ មិនទាន់​ចប់​ទេ​ ប្រឹង​ផុស​រឿង​ថ្មី​រក​អ្វី? ខ្ញុំ​ឡើង​ហាស! ព្រោះ​អី​រឿង​នោះ​ ខ្ញុំ​ខំ​ដាក់​ហ្គេម​ឱ្យ​យក​ដល់​ចប់​ ឡេីង​ជិត​200ទំព័រ​ និយាយ​ទៅ​ ខ្ញុំ​បកស្រាយ​តែ​ម្ដង​នេះទៀតទ​ ថា​រឿង​ចាស់​ខ្ញុំ​ឈប់​បន្ត​ហើយ​ ខ្ញុំ​មក​ចាប់ផ្តើម​ពី​រឿង​ថ្មី​ សេរី​តួប្រុស​យកតែចិត្តខ្លួនឯង​ សេរី​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រឡូក​វិស័យ​នេះ​ដំបូង​ ហេតុផល​ព្រោះ​ខ្ញុំ​ចង់​រក្សា​ហ្វេន​ចាស់​ៗ​របស់​ខ្ញុំ​ បងប្អូន​មួយ​ចំនួនតូច​ សុំ​មេត្តា​យោគយល់​ដល់​ខ្ញុំ​ផង​ ខ្ញុំ​សុំ​អង្វរ​🙏

បងអូនសួរថា បើកលក់ហ្វាលហើយ នៅផុសទៀតទេ? ចម្លើយខ្ញុំផុសដល់ចប់ ឱ្យតែមានអ្នកអាន ហើយកុំឱ្យធ្លាក់ និយាយទៅអ្នកស្គាល់ខ្ញុំយូរហើយ ...
20/09/2026

បងអូនសួរថា បើកលក់ហ្វាលហើយ នៅផុសទៀតទេ? ចម្លើយខ្ញុំផុសដល់ចប់ ឱ្យតែមានអ្នកអាន ហើយកុំឱ្យធ្លាក់ និយាយទៅអ្នកស្គាល់ខ្ញុំយូរហើយ ប្រាកដជាដឹងច្បាស់ ខ្ញុំមិនងាយទុកអ្នកអានចោលទេ តែមួយរយៈមុន មកពីអស់លីងពីខ្លួន ទើបសុំទុកគ្រប់យ៉ាងចូលមកផ្ដើមថ្មី សរុបទៅ ឡាច ស៊ែ និងខមិន ឱ្យច្រើនៗមក ខ្មីនផុសកំដររាល់ថ្ងៃហើយ🫶

#ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច
(ភាគទីៈ០៨)
រហូតដល់យប់…
ក្រោយងូតទឹករួច ស៊ីនយ្វេប្ដូរទៅស្លៀកសម្លៀកបំពាក់សម្រាប់គេងសាមញ្ញមួយឈុត ហើយអង្គុយលើគ្រែមើលមេរៀន នាងមិនបានគិតថា ដាល់តុននឹងមកទៀតនោះទេ ព្រោះជាងបីឆ្នាំមកនេះ គេមិនធ្លាប់មកភែនហោស៍ ប៉ុន្តែប៉ុន្មានថ្ងៃចុងក្រោយនេះ បុរសដែលមិនចង់ឮសូម្បីតែឈ្មោះនាង បែរជាលេចមុខមកម្តងហើយម្តងទៀតដូចជាខ្មោចលង។
ក្រាក…
ទ្វារបន្ទប់ត្រូវបើកចេញដោយមិនមានសំឡេងគោះទ្វារមុន ស៊ីនយ្វេភ្ញា::ក់ព្រើត ងើបមុខពីសៀវភៅភ្លាមៗ ហើយក៏ត្រូវជួបជាមួយរាងខ្ព::ស់ស្រឡះរបស់ដាល់តុនដែលកំពុងដើរចូលមកក្នុងបន្ទ::ប់ដូចជាម្ចាស់ទីកន្លែង។
“លោក?”នាងជ្រួញចិញ្ចើម ទឹកមុខមិនសប្បាយចិត្តឡើងភ្លាម
“ម៉េចក៏លោកចូលមកមិនគោះទ្វារ?”
ដាល់តុនមិនឆ្លើយ គេគ្រាន់តែដោះអាវធំចេញ រួចបោះវាទៅលើកៅអីដោយទឹកមុខធម្មតា ដូចសំណួររបស់នាងមិនសំខាន់សម្រាប់គេសោះ។
“ខ្ញុំសួរលោកមិនឮឬ!”
“ខ្ញុំឮ”គេតបសោះកក្រោះ ខណៈដែលដោះនាឡិកាចេញពីកដៃដាក់លើតុ។
“ឮហើយ ហេតុអ្វីមិនឆ្លើយ?”
“នាងចង់ឱ្យខ្ញុំឆ្លើយស្អី?”ដាល់តុនងាកមកសម្លឹងនាងចុងភ្នែក
“ឬថាខ្ញុំត្រូវសុំការអនុញ្ញាតពីនាង មុនចូលបន្ទប់ក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ?”គេនិយាយឌឺ ទេីបស៊ីនយ្វេខាំបបូរមា::ត់តិចៗ។
“តែនេះជាបន្ទប់ដែលខ្ញុំស្នាក់នៅ”
“ហើយថី?”គេលេីកចិញ្ចេីមខ្ពស់ ទឹកមុខនោះឃើញហើយគួរឱ្យទះខ្លាំ::ងណាស់។
“បន្ទប់នេះខ្ញុំសម្រាកហើយ បើលោកចង់សម្រាក មានបន្ទប់ផ្សេងទៀតច្រើនណាស់ លោកទៅបន្ទប់មួយទៀតទៅ”ស៊ីនយ្វេដាក់សៀវភៅចុះលើគ្រែ ហើយងើ::បឈរឡើង
“ពេលនេះខ្ញុំចង់សម្រាកហេីយលោក”នាងប្រាប់ដោយសំឡេងស្មើ ដោយដាល់តុនឈរស្ងៀម ហើយមិនយូរបបូរមា::ត់លើកជាស្នាមញញឹមតិចៗ។
“នាងកំពុងដេ::ញខ្ញុំចេញពីបន្ទ::ប់?”
“ចាស”ចម្លើយត្រង់ៗរបស់ស៊ីនយ្វេ ធ្វើឱ្យមុខសង្ហាដាល់តុនតឹងភ្លាម។
“ត្រឡប់មកបានមិនទាន់ដល់មួយថ្ងៃផង ចាប់ផ្ដើមភ្លេចហើយមែនទេថាទីនេះជារបស់អ្នកណា?”
“ខ្ញុំមិនភ្លេចទេ ទើបខ្ញុំប្រាប់ឱ្យលោកទៅបន្ទប់ផ្សេង ភែនហោស៍នេះធំណាស់ ហើយក៏មានបន្ទប់ច្រើន បែបនេះមិនចាំបាច់មកប្រជ្រៀតជាមួយខ្ញុំទេ”
“ប្រជ្រៀត?”ដាល់តុនសើចដើមក រួចបោះជំហា..នចូ..លមករកនាងយឺតៗ
“នាងនិយាយធ្វើមេីលតែខ្ញុំដណ្ដើមបន្ទប់នាង”
“ចុះខ្ញុំនិយាយអ្វីខុស?”
“ខុសត្រង់ដែលនាងកំពុងធ្វើដូចបន្ទ::ប់នេះជារបស់នា::ង”
“ក៏ខ្ញុំរស់នៅក្នុងបន្ទប់នេះជាងបីឆ្នាំ”
“តែភែនហោស៍នេះ ខ្ញុំជាអ្នកទិញ”
“ខ្ញុំដឹង”
“គ្រឿងសង្ហារឹម ខ្ញុំជាអ្នកចេញលុយ”
“ដឹងហើយ”
“គ្រប់បន្ទប់នៅទីនេះក៏ជារបស់ខ្ញុំ”គេប្រកាសសិទ្ធិ ទេីបស៊ីនយ្វេខាំបបូរមា::ត់តិចៗ មុនតប។
“អ៊ីចឹងលោកចង់ប្រាប់ថា ព្រោះគ្រប់យ៉ាងជារបស់លោក លោកចង់ចូលចេញកន្លែងណាក៏បានតាមចិត្តមែនទេ?”
“ត្រូវ”ដាល់តុនតបភ្លាម ដោយគ្មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនកំពុងនិយាយអ្វីខុស
“ហើយមិនមែនមានតែបន្ទប់ទេ”គេដើរចូលមកឈ::ប់នៅចំពោះមុខនា::ង រហូតស៊ីនយ្វេត្រូវងើយមុ::ខសម្លឹង កែវភ្នែកងងឹ::តមួយគូសម្លឹងនាងពី::លើចុះក្រោ::ម មុនបោះសម្ដីដែលធ្វើឱ្យមុខស្រីល្អប្រែជាតឹងភ្លាម
“សូម្បីតែនាង ក៏ជារប::ស់ខ្ញុំ”
“លោកនិយាយស្អី?”ស៊ីនយ្វេសួរទាំងមុខក្រហមដោយកំហឹង។
“ស្ដាប់មិនច្បាស់ឬ?”គេលេីកចិញ្ចេីមខ្ពស់ បបូរមា::ត់ញោចតិចៗ។
“ខ្ញុំមិនមែ::នជារបស់របររបស់លោ::កទេ!”
“តែឈ្មោះនាងនៅលើសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយខ្ញុំដាល់តុនឆ្លើយសំឡេងស្មើ
“ដរាបណាខ្ញុំមិនទាន់ចុះហត្ថលេខាលែ::ងលះ នាងនៅតែជាប្រពន្ធខ្ញុំ”
“ប្រពន្ធមិនមែនមានន័យថាជាកម្មសិទ្ធិ”
“សម្រាប់ខ្ញុំ វាមិនខុសគ្នាទេ”
“លោក…”
“ខ្ញុំប្រាប់នាងតាំងពីដំបូងហើយ”គេកាត់សម្ដីដោយសំឡេងត្រជាក់
“នា::ងកុំគិតទា::មទារសេរីភាពពីខ្ញុំ ព្រោះអ្វីដែលខ្ញុំមិនទាន់ព្រមបោះបង់ អ្នកណាក៏គ្មានសិ::ទ្ធិយកទៅ”
ស៊ីនយ្វេសម្លឹងមុខគេទាំងទ្រូ::ងក្តៅក្រហា::យ គេនិយាយពីនាងដូចជាវត្ថុមួយដែលគេមិនត្រូវការ តែគេនៅតែចង់ទុកនៅក្នុ::ងដៃ ដោយមិនខ្វល់ថាវត្ថុនោះមានបេះដូង មានអារម្មណ៍ ឬឈឺចា::ប់យ៉ាងណា។
“លោកមិនចង់បានខ្ញុំ តែក៏មិនឱ្យខ្ញុំទៅ តើលោកមិនគិតថាខ្លួ::នឯងគួរឱ្យស្អ::ប់ខ្លះទេឬ?”
“ខ្ញុំមិនខ្វល់ថានាងស្អ::ប់ឬស្រឡាញ់ទេ ព្រោះខ្ញុំមិនខ្វល់ពីអារម្ម::ណ៍របស់នាង”
“តែខ្ញុំខ្វល់!”ស៊ីនយ្វេតបផាំង
“ខ្ញុំមិនចង់ឃើញមុខលោក មិនចង់គេងក្នុងប::ន្ទប់តែមួយជាមួយលោ::ក បែបនេះហើយលោកទៅបន្ទ::ប់ផ្សេងទៅ”
“អត់”ដាល់តុនតបតែមួយម៉ាត់ខ្លី ហើយបែរខ្លួនដើរទៅកាន់ទូខោអាវ ដូចជាសម្រេចចិត្តរួចហើយថាយ::ប់នេះនឹងនៅទីនេះ។
“លោកដាល់តុន!”
“នាងចង់ស្រែ::កឱ្យបែកបំព::ង់កក៏បាន”គេបោះសម្ដីមកទាំងមិនងាកមុខ
“ខ្ញុំប្រាប់ថាអត់គឺអត់”
“តែខ្ញុំមិនព្រម!”នាងបដិសេ::ធ ទេីបដាល់តុនងាកមកវិញ កែវភ្នែកត្រជាក់មួយគូសម្លឹងនាងដោយភាពអ::ស់អត់ធ្ម::ត់។
“នាងគិតថាខ្ញុំមកសួរយោបល់នាងមែនទេ?”
“យ៉ាងហោចណាស់លោកគួរគោរពខ្ញុំខ្លះ!”
“គោរព?”គេសើចហឹស
“មនុ::ស្សស្រីធ::ននាង គ្មានស្អីឱ្យខ្ញុំគោ::រពទេ”
“បើខ្ញុំគ្មានអ្វីឱ្យលោកគោ::រព ហើយលោកក៏មិនចង់ឃើញមុខខ្ញុំ អ៊ីចឹងលោកមកប::ន្ទប់នេះធ្វើអ្វី?”ស៊ីនយ្វេតបភ្លាម ទ្រូ::ងឡើងចុះដោយកំហឹ::ង
“បីឆ្នាំជាងលោកមិនធ្លាប់មកទីនេះសូម្បីតែម្តង ឥឡូវខ្ញុំប្រាប់ឱ្យទៅប::ន្ទប់ផ្សេង លោកបែរជាមិនទៅ លោកជាមនុស្សយកតែចិត្តខ្លួនឯង!”

ប្រុសតុន ធ្វើចរិ..តចេញមោ ឱ្យតែគេច..ង់ទះ🥹😹

ហើយសម្រាប់បងៗ ដែលចង់អានដល់ចប់ភ្លាមៗ អាចទិញជាPDFបានណា តម្លៃ:5$ មានទំព័រ777+ ប្រភេទPDF_Dropboxអានតាមទូរស័ព្ទ ទិញភ្លាម ទទួលបានរឿងមួយចប់ភ្លាមៗតែម្ដង😘

ទាក់ទងទិញតាមឆាតឬតេលេក្រាម http://t.me/chhercie

🔥 រឿងថ្មី ទើបតែចេញក្ដៅៗ ហុយៗ 🔥📣 ទិញភ្លាមទទួលបានរឿងភ្លាមៗ ស្នាដៃទី ១៣២ 📣💞 ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច 💰 តម្លៃ: 5$📖 កម្រាស់៖ 777+ ...
20/09/2026

🔥 រឿងថ្មី ទើបតែចេញក្ដៅៗ ហុយៗ 🔥

📣 ទិញភ្លាមទទួលបានរឿងភ្លាមៗ ស្នាដៃទី ១៣២ 📣

💞 ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច

💰 តម្លៃ: 5$

📖 កម្រាស់៖ 777+ ទំព័រ

✨ អានតាម App Dropbox (PDF) ច្បាស់ ត្រជាក់ភ្នែក។

✨ ទទួលបានរឿងភ្លាមៗ បន្ទាប់ពីផេប្រាក់ហើយ។

📩 កម្ម៉ង់ឥឡូវនេះតាមរយៈ Chat ឬ Telegram! 👇
http://t.me/chhercie

 #ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច(ភាគទីៈ០៨)       រហូតដល់យប់…      ក្រោយងូតទឹករួច ស៊ីនយ្វេប្ដូរទៅស្លៀកសម្លៀកបំពាក់សម្រាប់គេងសាមញ្ញមួ...
20/09/2026

#ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច
(ភាគទីៈ០៨)
រហូតដល់យប់…
ក្រោយងូតទឹករួច ស៊ីនយ្វេប្ដូរទៅស្លៀកសម្លៀកបំពាក់សម្រាប់គេងសាមញ្ញមួយឈុត ហើយអង្គុយលើគ្រែមើលមេរៀន នាងមិនបានគិតថា ដាល់តុននឹងមកទៀតនោះទេ ព្រោះជាងបីឆ្នាំមកនេះ គេមិនធ្លាប់មកភែនហោស៍ ប៉ុន្តែប៉ុន្មានថ្ងៃចុងក្រោយនេះ បុរសដែលមិនចង់ឮសូម្បីតែឈ្មោះនាង បែរជាលេចមុខមកម្តងហើយម្តងទៀតដូចជាខ្មោចលង។
ក្រាក…
ទ្វារបន្ទប់ត្រូវបើកចេញដោយមិនមានសំឡេងគោះទ្វារមុន ស៊ីនយ្វេភ្ញា::ក់ព្រើត ងើបមុខពីសៀវភៅភ្លាមៗ ហើយក៏ត្រូវជួបជាមួយរាងខ្ព::ស់ស្រឡះរបស់ដាល់តុនដែលកំពុងដើរចូលមកក្នុងបន្ទ::ប់ដូចជាម្ចាស់ទីកន្លែង។
“លោក?”នាងជ្រួញចិញ្ចើម ទឹកមុខមិនសប្បាយចិត្តឡើងភ្លាម
“ម៉េចក៏លោកចូលមកមិនគោះទ្វារ?”
ដាល់តុនមិនឆ្លើយ គេគ្រាន់តែដោះអាវធំចេញ រួចបោះវាទៅលើកៅអីដោយទឹកមុខធម្មតា ដូចសំណួររបស់នាងមិនសំខាន់សម្រាប់គេសោះ។
“ខ្ញុំសួរលោកមិនឮឬ!”
“ខ្ញុំឮ”គេតបសោះកក្រោះ ខណៈដែលដោះនាឡិកាចេញពីកដៃដាក់លើតុ។
“ឮហើយ ហេតុអ្វីមិនឆ្លើយ?”
“នាងចង់ឱ្យខ្ញុំឆ្លើយស្អី?”ដាល់តុនងាកមកសម្លឹងនាងចុងភ្នែក
“ឬថាខ្ញុំត្រូវសុំការអនុញ្ញាតពីនាង មុនចូលបន្ទប់ក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ?”គេនិយាយឌឺ ទេីបស៊ីនយ្វេខាំបបូរមា::ត់តិចៗ។
“តែនេះជាបន្ទប់ដែលខ្ញុំស្នាក់នៅ”
“ហើយថី?”គេលេីកចិញ្ចេីមខ្ពស់ ទឹកមុខនោះឃើញហើយគួរឱ្យទះខ្លាំ::ងណាស់។
“បន្ទប់នេះខ្ញុំសម្រាកហើយ បើលោកចង់សម្រាក មានបន្ទប់ផ្សេងទៀតច្រើនណាស់ លោកទៅបន្ទប់មួយទៀតទៅ”ស៊ីនយ្វេដាក់សៀវភៅចុះលើគ្រែ ហើយងើ::បឈរឡើង
“ពេលនេះខ្ញុំចង់សម្រាកហេីយលោក”នាងប្រាប់ដោយសំឡេងស្មើ ដោយដាល់តុនឈរស្ងៀម ហើយមិនយូរបបូរមា::ត់លើកជាស្នាមញញឹមតិចៗ។
“នាងកំពុងដេ::ញខ្ញុំចេញពីបន្ទ::ប់?”
“ចាស”ចម្លើយត្រង់ៗរបស់ស៊ីនយ្វេ ធ្វើឱ្យមុខសង្ហាដាល់តុនតឹងភ្លាម។
“ត្រឡប់មកបានមិនទាន់ដល់មួយថ្ងៃផង ចាប់ផ្ដើមភ្លេចហើយមែនទេថាទីនេះជារបស់អ្នកណា?”
“ខ្ញុំមិនភ្លេចទេ ទើបខ្ញុំប្រាប់ឱ្យលោកទៅបន្ទប់ផ្សេង ភែនហោស៍នេះធំណាស់ ហើយក៏មានបន្ទប់ច្រើន បែបនេះមិនចាំបាច់មកប្រជ្រៀតជាមួយខ្ញុំទេ”
“ប្រជ្រៀត?”ដាល់តុនសើចដើមក រួចបោះជំហា..នចូ..លមករកនាងយឺតៗ
“នាងនិយាយធ្វើមេីលតែខ្ញុំដណ្ដើមបន្ទប់នាង”
“ចុះខ្ញុំនិយាយអ្វីខុស?”
“ខុសត្រង់ដែលនាងកំពុងធ្វើដូចបន្ទ::ប់នេះជារបស់នា::ង”
“ក៏ខ្ញុំរស់នៅក្នុងបន្ទប់នេះជាងបីឆ្នាំ”
“តែភែនហោស៍នេះ ខ្ញុំជាអ្នកទិញ”
“ខ្ញុំដឹង”
“គ្រឿងសង្ហារឹម ខ្ញុំជាអ្នកចេញលុយ”
“ដឹងហើយ”
“គ្រប់បន្ទប់នៅទីនេះក៏ជារបស់ខ្ញុំ”គេប្រកាសសិទ្ធិ ទេីបស៊ីនយ្វេខាំបបូរមា::ត់តិចៗ មុនតប។
“អ៊ីចឹងលោកចង់ប្រាប់ថា ព្រោះគ្រប់យ៉ាងជារបស់លោក លោកចង់ចូលចេញកន្លែងណាក៏បានតាមចិត្តមែនទេ?”
“ត្រូវ”ដាល់តុនតបភ្លាម ដោយគ្មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនកំពុងនិយាយអ្វីខុស
“ហើយមិនមែនមានតែបន្ទប់ទេ”គេដើរចូលមកឈ::ប់នៅចំពោះមុខនា::ង រហូតស៊ីនយ្វេត្រូវងើយមុ::ខសម្លឹង កែវភ្នែកងងឹ::តមួយគូសម្លឹងនាងពី::លើចុះក្រោ::ម មុនបោះសម្ដីដែលធ្វើឱ្យមុខស្រីល្អប្រែជាតឹងភ្លាម
“សូម្បីតែនាង ក៏ជារប::ស់ខ្ញុំ”
“លោកនិយាយស្អី?”ស៊ីនយ្វេសួរទាំងមុខក្រហមដោយកំហឹង។
“ស្ដាប់មិនច្បាស់ឬ?”គេលេីកចិញ្ចេីមខ្ពស់ បបូរមា::ត់ញោចតិចៗ។
“ខ្ញុំមិនមែ::នជារបស់របររបស់លោ::កទេ!”
“តែឈ្មោះនាងនៅលើសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយខ្ញុំដាល់តុនឆ្លើយសំឡេងស្មើ
“ដរាបណាខ្ញុំមិនទាន់ចុះហត្ថលេខាលែ::ងលះ នាងនៅតែជាប្រពន្ធខ្ញុំ”
“ប្រពន្ធមិនមែនមានន័យថាជាកម្មសិទ្ធិ”
“សម្រាប់ខ្ញុំ វាមិនខុសគ្នាទេ”
“លោក…”
“ខ្ញុំប្រាប់នាងតាំងពីដំបូងហើយ”គេកាត់សម្ដីដោយសំឡេងត្រជាក់
“នា::ងកុំគិតទា::មទារសេរីភាពពីខ្ញុំ ព្រោះអ្វីដែលខ្ញុំមិនទាន់ព្រមបោះបង់ អ្នកណាក៏គ្មានសិ::ទ្ធិយកទៅ”
ស៊ីនយ្វេសម្លឹងមុខគេទាំងទ្រូ::ងក្តៅក្រហា::យ គេនិយាយពីនាងដូចជាវត្ថុមួយដែលគេមិនត្រូវការ តែគេនៅតែចង់ទុកនៅក្នុ::ងដៃ ដោយមិនខ្វល់ថាវត្ថុនោះមានបេះដូង មានអារម្មណ៍ ឬឈឺចា::ប់យ៉ាងណា។
“លោកមិនចង់បានខ្ញុំ តែក៏មិនឱ្យខ្ញុំទៅ តើលោកមិនគិតថាខ្លួ::នឯងគួរឱ្យស្អ::ប់ខ្លះទេឬ?”
“ខ្ញុំមិនខ្វល់ថានាងស្អ::ប់ឬស្រឡាញ់ទេ ព្រោះខ្ញុំមិនខ្វល់ពីអារម្ម::ណ៍របស់នាង”
“តែខ្ញុំខ្វល់!”ស៊ីនយ្វេតបផាំង
“ខ្ញុំមិនចង់ឃើញមុខលោក មិនចង់គេងក្នុងប::ន្ទប់តែមួយជាមួយលោ::ក បែបនេះហើយលោកទៅបន្ទ::ប់ផ្សេងទៅ”
“អត់”ដាល់តុនតបតែមួយម៉ាត់ខ្លី ហើយបែរខ្លួនដើរទៅកាន់ទូខោអាវ ដូចជាសម្រេចចិត្តរួចហើយថាយ::ប់នេះនឹងនៅទីនេះ។
“លោកដាល់តុន!”
“នាងចង់ស្រែ::កឱ្យបែកបំព::ង់កក៏បាន”គេបោះសម្ដីមកទាំងមិនងាកមុខ
“ខ្ញុំប្រាប់ថាអត់គឺអត់”
“តែខ្ញុំមិនព្រម!”នាងបដិសេ::ធ ទេីបដាល់តុនងាកមកវិញ កែវភ្នែកត្រជាក់មួយគូសម្លឹងនាងដោយភាពអ::ស់អត់ធ្ម::ត់។
“នាងគិតថាខ្ញុំមកសួរយោបល់នាងមែនទេ?”
“យ៉ាងហោចណាស់លោកគួរគោរពខ្ញុំខ្លះ!”
“គោរព?”គេសើចហឹស
“មនុ::ស្សស្រីធ::ននាង គ្មានស្អីឱ្យខ្ញុំគោ::រពទេ”
“បើខ្ញុំគ្មានអ្វីឱ្យលោកគោ::រព ហើយលោកក៏មិនចង់ឃើញមុខខ្ញុំ អ៊ីចឹងលោកមកប::ន្ទប់នេះធ្វើអ្វី?”ស៊ីនយ្វេតបភ្លាម ទ្រូ::ងឡើងចុះដោយកំហឹ::ង
“បីឆ្នាំជាងលោកមិនធ្លាប់មកទីនេះសូម្បីតែម្តង ឥឡូវខ្ញុំប្រាប់ឱ្យទៅប::ន្ទប់ផ្សេង លោកបែរជាមិនទៅ លោកជាមនុស្សយកតែចិត្តខ្លួនឯង!”

ប្រុសតុន ធ្វើចរិ..តចេញមោ ឱ្យតែគេច..ង់ទះ🥹😹

ហើយសម្រាប់បងៗ ដែលចង់អានដល់ចប់ភ្លាមៗ អាចទិញជាPDFបានណា តម្លៃ:5$ មានទំព័រ777+ ប្រភេទPDF_Dropboxអានតាមទូរស័ព្ទ ទិញភ្លាម ទទួលបានរឿងមួយចប់ភ្លាមៗតែម្ដង😘

ទាក់ទងទិញតាមឆាតឬតេលេក្រាម http://t.me/chhercie

ថ្ងៃនេះបើកកក់រឿង អ៊ីចឹងហើយខ្មីនឱ្យ1ភាគទៀត អាចចូលអានភាគទី០៧បានបងអូន👇
19/09/2026

ថ្ងៃនេះបើកកក់រឿង អ៊ីចឹងហើយខ្មីនឱ្យ1ភាគទៀត អាចចូលអានភាគទី០៧បានបងអូន👇

#ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច
(ភាគទីៈ០៦+០៧)
“តុង ស៊ីនយ្វេ!”
គ្មានសំឡេងឆ្លើយតប គេដើរទៅបើកទ្វារបន្ទប់គេង បន្ទប់ទឹក និងគ្រប់កន្លែងទាំងអស់ ប៉ុន្តែអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅទំនេរស្អាត ពេលបើកទូខោអាវ គេឃើញសម្លៀកបំពាក់ថ្លៃៗ និងកាដូដែលគេធ្លាប់ឱ្យមនុស្សរៀបចំឱ្យនាង នៅតែព្យួរទុកយ៉ាងរៀបរយ លើកលែងតែខោអាវចាស់ៗរបស់នាងប៉ុណ្ណោះដែលបាត់អស់។
“នាងទៅណា?”ដាល់តុនសួរខ្លួនឯងទាំងភ្ញាក់ផ្អើល មុននឹងទាញទូរសព្ទខលទៅកាន់មនុស្សជំនិតទាំងកំហឹង។
(បាទចៅហ្វាយ?)
“តុង ស៊ីនយ្វេ នៅឯណា? ហេតុអ្វីនាងមិននៅភែនហោស៍?!”ដាល់តុនស្រែកគំហកតាមទូរសព្ទ ធ្វើឱ្យអ្នកខាងនោះស្ងាត់បន្តិច មុននឹងឆ្លើយមកវិញដោយសំឡេងញ័រៗ។
(គឺ...អ្នកនាងស៊ីនយ្វេបានរៀបចំវ៉ាលីចាកចេញតាំងពីយប់ដែលចៅហ្វាយទៅភែនហោស៍ម្ល៉េះទាន ពួកខ្ញុំបានព្យាយាមរាយការណ៍ជូនចៅហ្វាយជាច្រើនដងហើយ តែចៅហ្វាយមិនព្រមស្តាប់ និងហាមមិនឱ្យខ្ញុំនិយាយ...)
“ឯងថាស្អី?!”ដាល់តុនក្តាប់ទូរសព្ទក្នុងដៃណែនរហូតលេចសសៃដៃ នាងហ៊ានចាកចេញពីទីនេះ? ហ៊ានបោះបង់ជីវិតប្រណីតដែលគេផ្តល់ឱ្យ រួចដើរចេញទាំងគ្មានអ្វីជាប់ខ្លួន?
ភ្លាមៗគំនិតដ៏ងងឹតមួយបានរត់ចូលមកក្នុងខួរក្បាលរបស់គេ។
«នាងចាកចេញពីទីនេះ គឺដើម្បីទៅរកអាប៊ូម៉ុននោះមែនទេ?»
គិតដល់ត្រង់នេះ កំហឹងដែលខ្សោះទៅមួយសប្តាហ៍ក៏ឆាបឆេះឡើងយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅជាងមុន គេគិតថាស៊ីនយ្វេសុខចិត្តលះបង់គ្រប់យ៉ាង និងរត់ចេញពីគេ គឺដោយសារតែទ្រាំមិនបាននឹងការនឹកនាអាប្រុសម្នាក់នោះ ហើយប្រញាប់ទៅសោយសុខជាមួយគ្នា។
“នេះទ្រាំដល់លែងលះមិនបានឬ?”ដាល់តុនសើចនៅដើមក តែមុខទៅជាតឹង ហេីយក៏ព្រោះតែមួម៉ៅដែលភរិយាស្របច្បាប់ទៅបាត់ស្រមោល គេក៏ដើរតម្រង់ទៅកាន់ទូស្រា ទាញដបទំពាំងបាយជូរនិងកែវមកចាក់ផឹកមួយកែវហើយមួយកែវទៀតទាំងអារម្មណ៍ក្តៅក្រហាយ ខណៈនេះស្រាដុតបំពង់កឱ្យក្ដៅ តែថាទៅវាក្ដៅមិនស្មើនឹងកំហឹងដែលកំពុងឆាបឆេះក្នុងទ្រូងរបស់គេទេ
“នាងគិតថាបើចាកចេញពីទីនេះហើយ នាងនឹងមានក្ដីសុខឬ តុង ស៊ីនយ្វេ?”ដាល់តុនពោលឡើងទាំងកែវភ្នែកក្រហម ខណៈដៃក្ដាប់កែវស្រាស្ទើរតែបែក
“បេីខ្ញុំគ្មានក្ដីសុខ នាងកុំគិតឱ្យសោះ ថាអាចរកក្ដីសុខបាន”
មួយសប្ដាហ៍បន្ទាប់…
បន្ទាប់ពីយប់នោះមក អារម្មណ៍របស់ដាល់តុនមិនដែលស្ងប់ស្ងាត់បានមួយថ្ងៃឡើយ គេស្អប់ស្រីម្នាក់នោះ ស្អប់ដែលនាងហ៊ានដើរចេញពីភែនហោស៍ដែលគេផ្តល់ឱ្យ ស្អប់ដែលនាងហ៊ានធ្វើចរិតរឹងរូស បោះបង់ជីវិតប្រណីតដើម្បីទៅរស់នៅកន្លែងលំបាក ក្នុងខួរក្បាលរបស់គេ នាងមិនបានចាកចេញព្រោះឈឺចាប់ឡើយ តែនាងកំពុងតែផ្ដើមឌឺដង ផ្ដើមផ្កើនចង់យកឈ្នះគេ នាងធ្វើបែបនេះដើម្បីឱ្យគេតាមរក ឬដើម្បីឱ្យគេខ្វល់ខ្វាយពីនាង ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យគេក្ដៅក្រហាយបំផុត គឺគំនិតដែលថានាងប្រញាប់ចាកចេញទៅដើម្បីបាននៅជិតអាប្រុសម្នាក់នោះ។
“ចង់ឌឺខ្ញុំមែនទេ តុង ស៊ីនយ្វេ?”គេក្រហឹមតិចៗទាំងទឹកមុខស្មើ ប៉ុន្តែកែវភ្នែកខ្មៅងងឹត និងភាពស្អប់ខ្ពើមលើសដើម ព្រោះមនុស្សស្រីគ្មានតម្លៃដូចជានាង គ្មានសិទ្ធិមកលេងល្បិចជាមួយ ដាល់តុន វីនស្លូ នោះទេ
“នាងស្គាល់ខ្ញុំតិចពេកហើយ ចង់ឌឺ ចង់ផ្ចាញ់ផ្ចាលខ្ញុំ ជារឿងដែលនាងនឹងស្ដាយក្រោយ”គេសង្កៀតធ្មេញ មុខតឹងឡេីងពេលគិតដល់ស្រីដែលនៅមានឈ្មោះជាភរិយារបស់គេ។
…
រយៈពេលមួយសប្ដាហ៍មកនេះ ស៊ីនយ្វេព្យាយាមដើររកការងារធ្វើគ្រប់កន្លែង តែនៅតែមិនទាន់មានហាងណាទទួលយកនាង ប្រាក់សន្សំកាន់តែខ្សត់ទៅៗ ធ្វើឱ្យនាងត្រូវរស់នៅទាំងត្បិតត្បៀត ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា នាងមានអារម្មណ៍ថាស្ងប់ចិត្តជាងកាលនៅភែនហោស៍ច្រើន ហេីយយប់នេះ បន្ទាប់ពីងូតទឹកសម្អាតខ្លួន និងផ្លាស់សម្លៀកបំពាក់ដេកសាមញ្ញរួចរាល់ ស៊ីនយ្វែក៏អង្គុយនៅក្បែរគ្រែឈើចាស់ មើលមេរៀនបន្តក្រោមពន្លឺអំពូល សក់វែងរលោងសេីមតិចៗ ខណៈនាងព្យាយាមផ្ដោតអារម្មណ៍លើទំព័រសៀវភៅ ក៏មានសំឡេងបង្អាក់។
តុក.តុក…
សុខៗសំឡេងគោះទ្វារបន្ទប់ក៏បន្លឺឡើង ស៊ីនយ្វេទម្លាក់សៀវភៅចុះ ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិចដោយភាពងឿងឆ្ងល់ ព្រោះបន្ទប់ជួលចាស់នេះគ្មានអ្នកណាស្គាល់ លើកលែងតែមូរីម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលស្គាល់និងដឹងថានាងនៅទីនេះ។
“ប្រហែលជាមូរីយករបស់មកឱ្យហើយមើលទៅ...”នាងរអ៊ូម្នាក់ឯង មុននឹងដើរទៅជិតទ្វារ រួចលោដៃបើកទ្វារចេញភ្លាមដោយមិនបានប្រុងប្រយ័ត្ន។
ក្រាក…
ស៊ីនយ្វេស្រឡាំងកាំង! មុខរបស់នាងប្រែជាស្លេ។កគ្មានឈា..មមួយដំណក់ ពេលឃើញរាងខ្ព..ស់ស្រឡះក្នុងឈុតអាវធំប្រណីតឈរនៅចំពោះមុខ។
“ល...លោកដាល់តុន?!”សំឡេងតូចស្ដើងរបស់នាងញ័រ ដៃដែលកាន់គែ..មទ្វារក្ដាប់ណែនដោយភាពភ្ញា..ក់ផ្អើល ដាល់តុនមិនបានឆ្លើយភ្លាមៗឡើយ គេលើកជ្រុងមាត់សើចហឹស ជាស្នាមញញឹមជះភា..ពប្រមា..ថ និងកំណាចយ៉ាងច្បាស់ ភ្លាមៗគេបោះជំហានដើរចូលទៅខាងក្នុងបន្ទប់ដោយមិនសុំការអនុញ្ញាត ធ្វើឱ្យស៊ីនយ្វេត្រូវថ..យក្រោយដោយស្វ័យប្រវត្តិ គេសម្លឹងមើលជុំវិញបន្ទប់ជួលតូចច..ង្អៀត ដែលគ្មានគ្រឿងសង្ហារឹមអ្វីក្រៅពីគ្រែចាស់ និងតុឈើមួយ ដោយក្រសែភ្នែកមើលងាយ
“លោក...លោកមកធ្វើអីទីនេះ? ហើយលោកស្គាល់កន្លែងនេះដោយរបៀបណា?”ស៊ីនយ្វេទប់ចិត្តសួរ ទាំងកែវភ្នែកប្រុ..ងប្រយ័ត្ន ដាល់តុនងាកមកសម្លឹងចំមុខនាង គេស៊កដៃទាំងសងខាងចូលក្នុងហោប៉ៅ ដើរខិ..តមកជិតនាងយឺតៗ ដោយសម្ពា..ធត្រជាក់ គេមិនឆ្លើយសំណួររបស់នាង តែបែរជាបោះសម្ដីចំអកឌឺដ..ងមកវិញ។
“ឃើញខ្ញុំមកភ្ញាក់ផ្អើលរហូតស្លេកមុខ នេះមានស្អីលាក់បាំងខ្ញុំក៏អី?”គេផ្អៀងក្បាលបន្តិច បបូរមា..ត់ពេបចំអក។

#ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច
(ភាគទីៈ០៧)
“ខ្ញុំមិនបានលាក់បាំងអ្វីទេ”ស៊ីនយ្វេបដិសេធ មុខព្យាយាមធ្វើធម្មតា ទាំងដែលពេលនេះស្លេកខ្លាំង។
“គ្មានអ្វីលាក់បាំង អ៊ីចឹងមានតែខកចិត្តដែលយប់នេះអាប្រុ..សម្នាក់នោះវាមិនមកដេ..កជាមួយនា..ង?”
“លោកដាល់តុន! ឈប់ប្រើសម្ដីថោ..កទា..បបែបនេះមកលើខ្ញុំទៅ”ស៊ីនយ្វេស្រែកបកទៅវិញទាំងអួលដើមក មុខដែលស្លេ..កមុននេះប្រែជាក្រហមដោយកំហឹ..ង និងភាពឈឺចាប់ ហេីយខណៈនេះបេីកុំតែនាងខំប្រឹងទប់ម្ល៉េះទឹកភ្នែកប្រាកដជាស្រក់នៅចំពោះមុខគេទៀតមិនខាន។
“ថោ..កទា..ប?”ដាល់តុនសើចក្នុងបំពង់ក ដើរចូលទៅជិតនាងមួយជំហានទៀត រហូតរា..ងកាយខ្ព..ស់ធំរបស់គេបាំ..ងពន្លឺអំពូលស្ទើរតែទាំងស្រុង។
“មែន សម្ដីរបស់លោកគ្រប់ម៉ាត់ គឺថោ..កទា..ប មិនសមជាបុរ..ស”
“ចុះខ្ញុំនិយាយខុសត្រង់ណា? នាងចាកចេញពីភែនហោស៍របស់ខ្ញុំ មកនៅក្នុងបន្ទប់ចាស់រខែករខាកបែបនេះ មិនមែនដើម្បីងាយស្រួ..លនាំប្រុ..សមកដេ..កទេឬ?”
“ខ្ញុំប្រាប់ថាមិនបាននាំអ្នកណាមកនោះទេ”នាងសម្លឹងចំកែវភ្នែកកំណា..ចរបស់គេមិនដាក់
“ដែលខ្ញុំមកនៅទីនេះ ព្រោះខ្ញុំចង់បានសេរីភាព ខ្ញុំចង់រស់នៅដោយសមត្ថភា..ពខ្លួនឯង ខ្ញុំមិនចង់ចាយវាយប្រាក់របស់លោក ដើម្បីឱ្យលោកមកជា..ន់ឈ្លីប្រមា..ថខ្ញុំ”
“សេរីភាព?”ដាល់តុនសើចដើមកតិចៗ តែសំឡេងត្រជាក់ដូចទឹកកក
“មនុស្សស្រីគ្មានអ្វីសោះដូចនាង ហ៊ានមកហាមាត់និយាយពាក្យថាសេរីភា..ពជាមួយខ្ញុំ!”គេលើកដៃទៅចា..ប់ស្មាតូចរបស់នាងយ៉ាងណែ..ន រួចទា..ញរា..ងស្តើងឱ្យមកជិតខ្លួន ប..ង្ខំឱ្យនាងសម្លឹ..ងចំទឹកមុខកំណា..ចរបស់គេ
“នាងគិតថា ការរត់មកសម្ងំក្នុងប..ន្ទប់ក..ខ្វក់បែបនេះ អាចលុបឈ្មោះនាងចេញពីត្រកូល វីនស្លូ បានមែនទេ? នាងគិតថាធ្វើចរិតកម្សត់ ឌឺដងជាមួយខ្ញុំបែបនេះ ខ្ញុំនឹងអាណិត ស្រឡាញ់ ឬសុំទោ..សនាងមែនទេ តុង ស៊ីនយ្វេ?”
“ខ្ញុំមិនដែលសុំឱ្យលោកមកអាណិត ឬស្រឡាញ់ខ្ញុំទេ!”ស៊ីនយ្វេព្យាយា..មរើប..ម្រះចេញពីដៃដែកថែបរបស់គេ
“លែ..ងខ្ញុំ ហេីយចេញពីបន្ទ..ប់ខ្ញុំបានហើយ ពេលនេះលោកគ្មានសិទ្ធិមកកាន់កា..ប់ ឬទន្ទ្រា..នកន្លែងនេះទេ”នាងដេញ ព្រោះដឹងថា ទោះនិយាយជាមួយដាល់តុនដល់ភ្លឺ ក៏និយាយមិនចូលគ្នា។
“គ្មានសិទ្ធិ?”ដាល់តុនរឹតដៃកាន់តែណែ..ន សម្ដីមួយៗធ្ង..ន់ដូចដុំថ្មទម្លាក់លើទ្រូ..ងនាង ទឹកមុខតឹងឡេីង។
“មែន លោកគ្មានសិទ្ធិមកផ្ដា..ច់ការដាក់ខ្ញុំ នៅកន្លែងដែលខ្ញុំជួលដោយប្រាក់ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ”
“តែដរាបណាឈ្មោះនាងនៅតែជាប្រពន្ធស្របច្បាប់របស់ខ្ញុំ មិនថានាងរត់ទៅដល់ជើងមេឃ ឬស..ម្ងំក្នុងរន្ធណាក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនៅតែមានសិ..ទ្ធិលើរា..ងកា..យ និងជីវិ..តរបស់នាង”គេលែ..ងស្មានាងមួយទំហឹ..ង រហូតស៊ីនយ្វេស្ទើរតែដួ..លទ្រេ..តទៅលើគ្រែ រួចគេបោះស..ម្ដីគំរា..មចុ..ងក្រោយដោយកែវភ្នែកត្រជាក់
“ស្អែកនេះ ប្រមូលខោអាវចាស់ៗរបស់នាង រៀបចំខ្លួ..នត្រឡប់ទៅភែនហោស៍វិញ”
“ខ្ញុំមិន…”
“បើនាងមិនទៅ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអាមិត្តប្រុ..សរបស់នាង និងបន្ទុបជួលមួយនេះ រលាយបាត់ពីលោកនេះ ត្រឹមមួយរំពេចប៉ុណ្ណោះ ហើយបេីនាងចង់ផ្គេីន សាកបាន ថាខ្ញុំនិយាយលេងឬមែន”និយាយចប់ ដាល់តុនក៏បែរខ្នងដើរចេញពីបន្ទ..ប់ជួលទាំងកំហឹ..ង ហើយគេបិទទ្វារផាំ..ង លាន់ឮពេញអាគារចាស់ ទុកឱ្យស៊ីនយ្វេអង្គុយលើគ្រែទាំងឈឺចាប់។
“មនុស្សកំណា..ច ផ្ដា..ច់ការ”ស៊ីនយ្វេខាំធ្មេញណែន នាងខឹ..ងដែលដាល់តុនគ្មានហេតុផល តែទោះខឹងក៏ធ្វើអ្វីគេមិនបាន សម្រាប់នាងមិនបានខ្លាចពាក្យគំរា..មរបស់គេ តែជ្រើសរើសត្រឡប់ទៅភែនហោស៍ ទៅមិនមែនព្រោះខ្លាច តែព្រោះសន្សំសំចៃ នាងមិនទាន់រកការងារបាន គ្មានប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯង។
ព្រឹកថ្ងៃបន្ទាប់…
ស៊ីនយ្វេក្រោកពីគេងតាំងពីព្រលឹម ទោះយប់មិញនាងស្ទើរតែមិនបានបិទភ្នែកដោយសារពា..ក្យគំរា..មរបស់ដាល់តុននៅតែវិលវល់ក្នុងខួរក្បា..ល នាងរៀបចំខ្លួនទៅរៀនដូចធម្មតា ហើយមិនបានប្រាប់មូរីពីរឿងដែលដាល់តុនមករកដល់បន្ទប់ជួលនោះទេ ព្រោះមិនចង់ឱ្យមិត្តភ័ក្តិព្រួយបារម្ភ ឬពាក់ព័ន្ធចូលក្នុងរឿងរបស់ខ្លួនជាមួយបុរសកំណាចម្នាក់នោះ។
ហេីយពេញមួយព្រឹក ស៊ីនយ្វេព្យាយាមផ្ដោតអារម្មណ៍លើការសិក្សា តែម្ដងម្កាលក៏លួចបើកទូរសព្ទមើលការប្រកាសរើសបុគ្គលិកដែលខ្លួនបានរក្សាទុក នាងនៅតែមិនបោះបង់រឿងរកការងារធ្វើ ទោះថ្ងៃនេះសម្រេចចិត្តត្រឡប់ទៅភែនហោស៍ក៏ដោយ ព្រោះការត្រឡប់ទៅវិញ មិនមានន័យថានាងព្រមត្រឡប់ទៅរស់ដោយពឹងផ្អែកលើដាល់តុនដូចមុននោះទេ។
ក្រោយចេញពីរៀន ស៊ីនយ្វេមិនបានត្រឡប់ទៅបន្ទប់ជួលភ្លាមៗ នាងឈរនៅមុខអគារសិក្សាមួយសន្ទុះ កែវភ្នែកសម្លឹងអ្នកដំណើរទៅមកទាំងអារម្មណ៍ស្មុគស្មាញ នាងមិនចង់ចាញ់ដាល់តុនទេ រឹតតែមិនចង់ធ្វើតាមបញ្ជារបស់គេ តែខណៈនេះនាងត្រូវទទួលស្គាល់ការពិតមួយថា នៅសហរដ្ឋអាមេរិកនេះ នាងគ្មានឪពុកម្ដាយនៅក្បែរ គ្មានញាតិមិត្តជាខ្នងបង្អែក ហើយប្រាក់សន្សំក៏កាន់តែខ្សត់ទៅៗ រឿងណាដែលចាញ់បាន នាងសុខចិត្តចាញ់សិន តែវាមិនមានន័យថា នាងចុះញ៉មឱ្យដាល់តុនទាំងស្រុងនោះទេ។
“ទៅវិញក៏ទៅ…”នាងរអ៊ូតិចៗ ទាំងដកដង្ហើមធ្ងន់
“ទៅសិនទៅចាំរកការងារធ្វើបានចាំគិតទៀត”
ពេលរសៀលនោះ ស៊ីនយ្វេត្រឡប់ទៅបន្ទប់ជួល ប្រមូលរបស់ដែលខ្លួនមានតិចតួចដាក់ចូលវ៉ាលីដដែល មុនហៅតាក់ស៊ីត្រឡប់ទៅកាន់ភែនហោស៍។
ភែនហោស៍…
ពេលទ្វារត្រូវបើកចេញ បរិយាកាសស្ងាត់ជ្រងំនៅខាងក្នុងធ្វើឱ្យនាងឈរនៅមាត់ទ្វារមួយសន្ទុះ ទីនេះនៅតែដូចមុន គ្មានអ្វីផ្លាស់ប្ដូរ តែអារម្មណ៍របស់នាងវិញលែងដូចមុនទៀតហើយ កាលពីមុន នាងធ្លាប់មើលកន្លែងនេះជាផ្ទះដែលខ្លួនរង់ចាំស្វាមីត្រឡប់មក តែពេលនេះ វាគ្រាន់តែជាកន្លែងស្នាក់នៅបណ្ដោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ ស៊ីនយ្វេអូសវ៉ាលីចូលទៅក្នុងបន្ទប់ មិនបានយកសម្លៀកបំពាក់ប្រណីត ឬរបស់ថ្លៃៗដែលនៅក្នុងទូមកប្រើទេ នាងគ្រាន់តែយករបស់ដែលខ្លួននាំត្រឡប់មករៀបចំទុក ហើយបន្ទាប់មកក៏អង្គុយលេីសាឡុង បើកកុំព្យូទ័របន្តស្វែងរកការងារធ្វើ ការត្រឡប់មកទីនេះ អាចជួយឱ្យនាងមិនត្រូវបង់ថ្លៃបន្ទប់ និងកាត់បន្ថយការចំណាយប្រចាំថ្ងៃបានមួយរយៈ តែស៊ីនយ្វេមិនចង់បន្តប្រើជីវិតដោយរង់ចាំលុយដែលមនុស្សរបស់ត្រកូលវីនស្លូផ្ញើចូលគណនីឱ្យនាងរៀងរាល់ខែទៀតទេ បើអាចរកការងារបាន នាងចង់ចំណាយលើខ្លួនឯងដោយប្រាក់ដែលខ្លួនរកបាន។
“ថ្ងៃណាមួយ ប្រាកដជាមានអ្នកទទួលមិនខាន…”នាងនិយាយលួងខ្លួនឯង រួចចុចផ្ញើប្រវត្តិរូបសង្ខេបទៅកាន់ហាងមួយទៀត។

ប្រឹងខ្មើតទៅ តិចទៀត តិចថាខ្វះគេអត់បាន🥹

 #ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច(ភាគទីៈ០៦+០៧)         “តុង ស៊ីនយ្វេ!”       គ្មានសំឡេងឆ្លើយតប គេដើរទៅបើកទ្វារបន្ទប់គេង បន្ទប់ទឹក និ...
19/09/2026

#ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច
(ភាគទីៈ០៦+០៧)
“តុង ស៊ីនយ្វេ!”
គ្មានសំឡេងឆ្លើយតប គេដើរទៅបើកទ្វារបន្ទប់គេង បន្ទប់ទឹក និងគ្រប់កន្លែងទាំងអស់ ប៉ុន្តែអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅទំនេរស្អាត ពេលបើកទូខោអាវ គេឃើញសម្លៀកបំពាក់ថ្លៃៗ និងកាដូដែលគេធ្លាប់ឱ្យមនុស្សរៀបចំឱ្យនាង នៅតែព្យួរទុកយ៉ាងរៀបរយ លើកលែងតែខោអាវចាស់ៗរបស់នាងប៉ុណ្ណោះដែលបាត់អស់។
“នាងទៅណា?”ដាល់តុនសួរខ្លួនឯងទាំងភ្ញាក់ផ្អើល មុននឹងទាញទូរសព្ទខលទៅកាន់មនុស្សជំនិតទាំងកំហឹង។
(បាទចៅហ្វាយ?)
“តុង ស៊ីនយ្វេ នៅឯណា? ហេតុអ្វីនាងមិននៅភែនហោស៍?!”ដាល់តុនស្រែកគំហកតាមទូរសព្ទ ធ្វើឱ្យអ្នកខាងនោះស្ងាត់បន្តិច មុននឹងឆ្លើយមកវិញដោយសំឡេងញ័រៗ។
(គឺ...អ្នកនាងស៊ីនយ្វេបានរៀបចំវ៉ាលីចាកចេញតាំងពីយប់ដែលចៅហ្វាយទៅភែនហោស៍ម្ល៉េះទាន ពួកខ្ញុំបានព្យាយាមរាយការណ៍ជូនចៅហ្វាយជាច្រើនដងហើយ តែចៅហ្វាយមិនព្រមស្តាប់ និងហាមមិនឱ្យខ្ញុំនិយាយ...)
“ឯងថាស្អី?!”ដាល់តុនក្តាប់ទូរសព្ទក្នុងដៃណែនរហូតលេចសសៃដៃ នាងហ៊ានចាកចេញពីទីនេះ? ហ៊ានបោះបង់ជីវិតប្រណីតដែលគេផ្តល់ឱ្យ រួចដើរចេញទាំងគ្មានអ្វីជាប់ខ្លួន?
ភ្លាមៗគំនិតដ៏ងងឹតមួយបានរត់ចូលមកក្នុងខួរក្បាលរបស់គេ។
«នាងចាកចេញពីទីនេះ គឺដើម្បីទៅរកអាប៊ូម៉ុននោះមែនទេ?»
គិតដល់ត្រង់នេះ កំហឹងដែលខ្សោះទៅមួយសប្តាហ៍ក៏ឆាបឆេះឡើងយ៉ាងសន្ធោសន្ធៅជាងមុន គេគិតថាស៊ីនយ្វេសុខចិត្តលះបង់គ្រប់យ៉ាង និងរត់ចេញពីគេ គឺដោយសារតែទ្រាំមិនបាននឹងការនឹកនាអាប្រុសម្នាក់នោះ ហើយប្រញាប់ទៅសោយសុខជាមួយគ្នា។
“នេះទ្រាំដល់លែងលះមិនបានឬ?”ដាល់តុនសើចនៅដើមក តែមុខទៅជាតឹង ហេីយក៏ព្រោះតែមួម៉ៅដែលភរិយាស្របច្បាប់ទៅបាត់ស្រមោល គេក៏ដើរតម្រង់ទៅកាន់ទូស្រា ទាញដបទំពាំងបាយជូរនិងកែវមកចាក់ផឹកមួយកែវហើយមួយកែវទៀតទាំងអារម្មណ៍ក្តៅក្រហាយ ខណៈនេះស្រាដុតបំពង់កឱ្យក្ដៅ តែថាទៅវាក្ដៅមិនស្មើនឹងកំហឹងដែលកំពុងឆាបឆេះក្នុងទ្រូងរបស់គេទេ
“នាងគិតថាបើចាកចេញពីទីនេះហើយ នាងនឹងមានក្ដីសុខឬ តុង ស៊ីនយ្វេ?”ដាល់តុនពោលឡើងទាំងកែវភ្នែកក្រហម ខណៈដៃក្ដាប់កែវស្រាស្ទើរតែបែក
“បេីខ្ញុំគ្មានក្ដីសុខ នាងកុំគិតឱ្យសោះ ថាអាចរកក្ដីសុខបាន”
មួយសប្ដាហ៍បន្ទាប់…
បន្ទាប់ពីយប់នោះមក អារម្មណ៍របស់ដាល់តុនមិនដែលស្ងប់ស្ងាត់បានមួយថ្ងៃឡើយ គេស្អប់ស្រីម្នាក់នោះ ស្អប់ដែលនាងហ៊ានដើរចេញពីភែនហោស៍ដែលគេផ្តល់ឱ្យ ស្អប់ដែលនាងហ៊ានធ្វើចរិតរឹងរូស បោះបង់ជីវិតប្រណីតដើម្បីទៅរស់នៅកន្លែងលំបាក ក្នុងខួរក្បាលរបស់គេ នាងមិនបានចាកចេញព្រោះឈឺចាប់ឡើយ តែនាងកំពុងតែផ្ដើមឌឺដង ផ្ដើមផ្កើនចង់យកឈ្នះគេ នាងធ្វើបែបនេះដើម្បីឱ្យគេតាមរក ឬដើម្បីឱ្យគេខ្វល់ខ្វាយពីនាង ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យគេក្ដៅក្រហាយបំផុត គឺគំនិតដែលថានាងប្រញាប់ចាកចេញទៅដើម្បីបាននៅជិតអាប្រុសម្នាក់នោះ។
“ចង់ឌឺខ្ញុំមែនទេ តុង ស៊ីនយ្វេ?”គេក្រហឹមតិចៗទាំងទឹកមុខស្មើ ប៉ុន្តែកែវភ្នែកខ្មៅងងឹត និងភាពស្អប់ខ្ពើមលើសដើម ព្រោះមនុស្សស្រីគ្មានតម្លៃដូចជានាង គ្មានសិទ្ធិមកលេងល្បិចជាមួយ ដាល់តុន វីនស្លូ នោះទេ
“នាងស្គាល់ខ្ញុំតិចពេកហើយ ចង់ឌឺ ចង់ផ្ចាញ់ផ្ចាលខ្ញុំ ជារឿងដែលនាងនឹងស្ដាយក្រោយ”គេសង្កៀតធ្មេញ មុខតឹងឡេីងពេលគិតដល់ស្រីដែលនៅមានឈ្មោះជាភរិយារបស់គេ។
…
រយៈពេលមួយសប្ដាហ៍មកនេះ ស៊ីនយ្វេព្យាយាមដើររកការងារធ្វើគ្រប់កន្លែង តែនៅតែមិនទាន់មានហាងណាទទួលយកនាង ប្រាក់សន្សំកាន់តែខ្សត់ទៅៗ ធ្វើឱ្យនាងត្រូវរស់នៅទាំងត្បិតត្បៀត ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា នាងមានអារម្មណ៍ថាស្ងប់ចិត្តជាងកាលនៅភែនហោស៍ច្រើន ហេីយយប់នេះ បន្ទាប់ពីងូតទឹកសម្អាតខ្លួន និងផ្លាស់សម្លៀកបំពាក់ដេកសាមញ្ញរួចរាល់ ស៊ីនយ្វែក៏អង្គុយនៅក្បែរគ្រែឈើចាស់ មើលមេរៀនបន្តក្រោមពន្លឺអំពូល សក់វែងរលោងសេីមតិចៗ ខណៈនាងព្យាយាមផ្ដោតអារម្មណ៍លើទំព័រសៀវភៅ ក៏មានសំឡេងបង្អាក់។
តុក.តុក…
សុខៗសំឡេងគោះទ្វារបន្ទប់ក៏បន្លឺឡើង ស៊ីនយ្វេទម្លាក់សៀវភៅចុះ ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិចដោយភាពងឿងឆ្ងល់ ព្រោះបន្ទប់ជួលចាស់នេះគ្មានអ្នកណាស្គាល់ លើកលែងតែមូរីម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលស្គាល់និងដឹងថានាងនៅទីនេះ។
“ប្រហែលជាមូរីយករបស់មកឱ្យហើយមើលទៅ...”នាងរអ៊ូម្នាក់ឯង មុននឹងដើរទៅជិតទ្វារ រួចលោដៃបើកទ្វារចេញភ្លាមដោយមិនបានប្រុងប្រយ័ត្ន។
ក្រាក…
ស៊ីនយ្វេស្រឡាំងកាំង! មុខរបស់នាងប្រែជាស្លេ។កគ្មានឈា..មមួយដំណក់ ពេលឃើញរាងខ្ព..ស់ស្រឡះក្នុងឈុតអាវធំប្រណីតឈរនៅចំពោះមុខ។
“ល...លោកដាល់តុន?!”សំឡេងតូចស្ដើងរបស់នាងញ័រ ដៃដែលកាន់គែ..មទ្វារក្ដាប់ណែនដោយភាពភ្ញា..ក់ផ្អើល ដាល់តុនមិនបានឆ្លើយភ្លាមៗឡើយ គេលើកជ្រុងមាត់សើចហឹស ជាស្នាមញញឹមជះភា..ពប្រមា..ថ និងកំណាចយ៉ាងច្បាស់ ភ្លាមៗគេបោះជំហានដើរចូលទៅខាងក្នុងបន្ទប់ដោយមិនសុំការអនុញ្ញាត ធ្វើឱ្យស៊ីនយ្វេត្រូវថ..យក្រោយដោយស្វ័យប្រវត្តិ គេសម្លឹងមើលជុំវិញបន្ទប់ជួលតូចច..ង្អៀត ដែលគ្មានគ្រឿងសង្ហារឹមអ្វីក្រៅពីគ្រែចាស់ និងតុឈើមួយ ដោយក្រសែភ្នែកមើលងាយ
“លោក...លោកមកធ្វើអីទីនេះ? ហើយលោកស្គាល់កន្លែងនេះដោយរបៀបណា?”ស៊ីនយ្វេទប់ចិត្តសួរ ទាំងកែវភ្នែកប្រុ..ងប្រយ័ត្ន ដាល់តុនងាកមកសម្លឹងចំមុខនាង គេស៊កដៃទាំងសងខាងចូលក្នុងហោប៉ៅ ដើរខិ..តមកជិតនាងយឺតៗ ដោយសម្ពា..ធត្រជាក់ គេមិនឆ្លើយសំណួររបស់នាង តែបែរជាបោះសម្ដីចំអកឌឺដ..ងមកវិញ។
“ឃើញខ្ញុំមកភ្ញាក់ផ្អើលរហូតស្លេកមុខ នេះមានស្អីលាក់បាំងខ្ញុំក៏អី?”គេផ្អៀងក្បាលបន្តិច បបូរមា..ត់ពេបចំអក។

#ជាប់ចំណងស្វាមីកំណាច
(ភាគទីៈ០៧)
“ខ្ញុំមិនបានលាក់បាំងអ្វីទេ”ស៊ីនយ្វេបដិសេធ មុខព្យាយាមធ្វើធម្មតា ទាំងដែលពេលនេះស្លេកខ្លាំង។
“គ្មានអ្វីលាក់បាំង អ៊ីចឹងមានតែខកចិត្តដែលយប់នេះអាប្រុ..សម្នាក់នោះវាមិនមកដេ..កជាមួយនា..ង?”
“លោកដាល់តុន! ឈប់ប្រើសម្ដីថោ..កទា..បបែបនេះមកលើខ្ញុំទៅ”ស៊ីនយ្វេស្រែកបកទៅវិញទាំងអួលដើមក មុខដែលស្លេ..កមុននេះប្រែជាក្រហមដោយកំហឹ..ង និងភាពឈឺចាប់ ហេីយខណៈនេះបេីកុំតែនាងខំប្រឹងទប់ម្ល៉េះទឹកភ្នែកប្រាកដជាស្រក់នៅចំពោះមុខគេទៀតមិនខាន។
“ថោ..កទា..ប?”ដាល់តុនសើចក្នុងបំពង់ក ដើរចូលទៅជិតនាងមួយជំហានទៀត រហូតរា..ងកាយខ្ព..ស់ធំរបស់គេបាំ..ងពន្លឺអំពូលស្ទើរតែទាំងស្រុង។
“មែន សម្ដីរបស់លោកគ្រប់ម៉ាត់ គឺថោ..កទា..ប មិនសមជាបុរ..ស”
“ចុះខ្ញុំនិយាយខុសត្រង់ណា? នាងចាកចេញពីភែនហោស៍របស់ខ្ញុំ មកនៅក្នុងបន្ទប់ចាស់រខែករខាកបែបនេះ មិនមែនដើម្បីងាយស្រួ..លនាំប្រុ..សមកដេ..កទេឬ?”
“ខ្ញុំប្រាប់ថាមិនបាននាំអ្នកណាមកនោះទេ”នាងសម្លឹងចំកែវភ្នែកកំណា..ចរបស់គេមិនដាក់
“ដែលខ្ញុំមកនៅទីនេះ ព្រោះខ្ញុំចង់បានសេរីភាព ខ្ញុំចង់រស់នៅដោយសមត្ថភា..ពខ្លួនឯង ខ្ញុំមិនចង់ចាយវាយប្រាក់របស់លោក ដើម្បីឱ្យលោកមកជា..ន់ឈ្លីប្រមា..ថខ្ញុំ”
“សេរីភាព?”ដាល់តុនសើចដើមកតិចៗ តែសំឡេងត្រជាក់ដូចទឹកកក
“មនុស្សស្រីគ្មានអ្វីសោះដូចនាង ហ៊ានមកហាមាត់និយាយពាក្យថាសេរីភា..ពជាមួយខ្ញុំ!”គេលើកដៃទៅចា..ប់ស្មាតូចរបស់នាងយ៉ាងណែ..ន រួចទា..ញរា..ងស្តើងឱ្យមកជិតខ្លួន ប..ង្ខំឱ្យនាងសម្លឹ..ងចំទឹកមុខកំណា..ចរបស់គេ
“នាងគិតថា ការរត់មកសម្ងំក្នុងប..ន្ទប់ក..ខ្វក់បែបនេះ អាចលុបឈ្មោះនាងចេញពីត្រកូល វីនស្លូ បានមែនទេ? នាងគិតថាធ្វើចរិតកម្សត់ ឌឺដងជាមួយខ្ញុំបែបនេះ ខ្ញុំនឹងអាណិត ស្រឡាញ់ ឬសុំទោ..សនាងមែនទេ តុង ស៊ីនយ្វេ?”
“ខ្ញុំមិនដែលសុំឱ្យលោកមកអាណិត ឬស្រឡាញ់ខ្ញុំទេ!”ស៊ីនយ្វេព្យាយា..មរើប..ម្រះចេញពីដៃដែកថែបរបស់គេ
“លែ..ងខ្ញុំ ហេីយចេញពីបន្ទ..ប់ខ្ញុំបានហើយ ពេលនេះលោកគ្មានសិទ្ធិមកកាន់កា..ប់ ឬទន្ទ្រា..នកន្លែងនេះទេ”នាងដេញ ព្រោះដឹងថា ទោះនិយាយជាមួយដាល់តុនដល់ភ្លឺ ក៏និយាយមិនចូលគ្នា។
“គ្មានសិទ្ធិ?”ដាល់តុនរឹតដៃកាន់តែណែ..ន សម្ដីមួយៗធ្ង..ន់ដូចដុំថ្មទម្លាក់លើទ្រូ..ងនាង ទឹកមុខតឹងឡេីង។
“មែន លោកគ្មានសិទ្ធិមកផ្ដា..ច់ការដាក់ខ្ញុំ នៅកន្លែងដែលខ្ញុំជួលដោយប្រាក់ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ”
“តែដរាបណាឈ្មោះនាងនៅតែជាប្រពន្ធស្របច្បាប់របស់ខ្ញុំ មិនថានាងរត់ទៅដល់ជើងមេឃ ឬស..ម្ងំក្នុងរន្ធណាក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនៅតែមានសិ..ទ្ធិលើរា..ងកា..យ និងជីវិ..តរបស់នាង”គេលែ..ងស្មានាងមួយទំហឹ..ង រហូតស៊ីនយ្វេស្ទើរតែដួ..លទ្រេ..តទៅលើគ្រែ រួចគេបោះស..ម្ដីគំរា..មចុ..ងក្រោយដោយកែវភ្នែកត្រជាក់
“ស្អែកនេះ ប្រមូលខោអាវចាស់ៗរបស់នាង រៀបចំខ្លួ..នត្រឡប់ទៅភែនហោស៍វិញ”
“ខ្ញុំមិន…”
“បើនាងមិនទៅ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យអាមិត្តប្រុ..សរបស់នាង និងបន្ទុបជួលមួយនេះ រលាយបាត់ពីលោកនេះ ត្រឹមមួយរំពេចប៉ុណ្ណោះ ហើយបេីនាងចង់ផ្គេីន សាកបាន ថាខ្ញុំនិយាយលេងឬមែន”និយាយចប់ ដាល់តុនក៏បែរខ្នងដើរចេញពីបន្ទ..ប់ជួលទាំងកំហឹ..ង ហើយគេបិទទ្វារផាំ..ង លាន់ឮពេញអាគារចាស់ ទុកឱ្យស៊ីនយ្វេអង្គុយលើគ្រែទាំងឈឺចាប់។
“មនុស្សកំណា..ច ផ្ដា..ច់ការ”ស៊ីនយ្វេខាំធ្មេញណែន នាងខឹ..ងដែលដាល់តុនគ្មានហេតុផល តែទោះខឹងក៏ធ្វើអ្វីគេមិនបាន សម្រាប់នាងមិនបានខ្លាចពាក្យគំរា..មរបស់គេ តែជ្រើសរើសត្រឡប់ទៅភែនហោស៍ ទៅមិនមែនព្រោះខ្លាច តែព្រោះសន្សំសំចៃ នាងមិនទាន់រកការងារបាន គ្មានប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯង។
ព្រឹកថ្ងៃបន្ទាប់…
ស៊ីនយ្វេក្រោកពីគេងតាំងពីព្រលឹម ទោះយប់មិញនាងស្ទើរតែមិនបានបិទភ្នែកដោយសារពា..ក្យគំរា..មរបស់ដាល់តុននៅតែវិលវល់ក្នុងខួរក្បា..ល នាងរៀបចំខ្លួនទៅរៀនដូចធម្មតា ហើយមិនបានប្រាប់មូរីពីរឿងដែលដាល់តុនមករកដល់បន្ទប់ជួលនោះទេ ព្រោះមិនចង់ឱ្យមិត្តភ័ក្តិព្រួយបារម្ភ ឬពាក់ព័ន្ធចូលក្នុងរឿងរបស់ខ្លួនជាមួយបុរសកំណាចម្នាក់នោះ។
ហេីយពេញមួយព្រឹក ស៊ីនយ្វេព្យាយាមផ្ដោតអារម្មណ៍លើការសិក្សា តែម្ដងម្កាលក៏លួចបើកទូរសព្ទមើលការប្រកាសរើសបុគ្គលិកដែលខ្លួនបានរក្សាទុក នាងនៅតែមិនបោះបង់រឿងរកការងារធ្វើ ទោះថ្ងៃនេះសម្រេចចិត្តត្រឡប់ទៅភែនហោស៍ក៏ដោយ ព្រោះការត្រឡប់ទៅវិញ មិនមានន័យថានាងព្រមត្រឡប់ទៅរស់ដោយពឹងផ្អែកលើដាល់តុនដូចមុននោះទេ។
ក្រោយចេញពីរៀន ស៊ីនយ្វេមិនបានត្រឡប់ទៅបន្ទប់ជួលភ្លាមៗ នាងឈរនៅមុខអគារសិក្សាមួយសន្ទុះ កែវភ្នែកសម្លឹងអ្នកដំណើរទៅមកទាំងអារម្មណ៍ស្មុគស្មាញ នាងមិនចង់ចាញ់ដាល់តុនទេ រឹតតែមិនចង់ធ្វើតាមបញ្ជារបស់គេ តែខណៈនេះនាងត្រូវទទួលស្គាល់ការពិតមួយថា នៅសហរដ្ឋអាមេរិកនេះ នាងគ្មានឪពុកម្ដាយនៅក្បែរ គ្មានញាតិមិត្តជាខ្នងបង្អែក ហើយប្រាក់សន្សំក៏កាន់តែខ្សត់ទៅៗ រឿងណាដែលចាញ់បាន នាងសុខចិត្តចាញ់សិន តែវាមិនមានន័យថា នាងចុះញ៉មឱ្យដាល់តុនទាំងស្រុងនោះទេ។
“ទៅវិញក៏ទៅ…”នាងរអ៊ូតិចៗ ទាំងដកដង្ហើមធ្ងន់
“ទៅសិនទៅចាំរកការងារធ្វើបានចាំគិតទៀត”
ពេលរសៀលនោះ ស៊ីនយ្វេត្រឡប់ទៅបន្ទប់ជួល ប្រមូលរបស់ដែលខ្លួនមានតិចតួចដាក់ចូលវ៉ាលីដដែល មុនហៅតាក់ស៊ីត្រឡប់ទៅកាន់ភែនហោស៍។
ភែនហោស៍…
ពេលទ្វារត្រូវបើកចេញ បរិយាកាសស្ងាត់ជ្រងំនៅខាងក្នុងធ្វើឱ្យនាងឈរនៅមាត់ទ្វារមួយសន្ទុះ ទីនេះនៅតែដូចមុន គ្មានអ្វីផ្លាស់ប្ដូរ តែអារម្មណ៍របស់នាងវិញលែងដូចមុនទៀតហើយ កាលពីមុន នាងធ្លាប់មើលកន្លែងនេះជាផ្ទះដែលខ្លួនរង់ចាំស្វាមីត្រឡប់មក តែពេលនេះ វាគ្រាន់តែជាកន្លែងស្នាក់នៅបណ្ដោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ ស៊ីនយ្វេអូសវ៉ាលីចូលទៅក្នុងបន្ទប់ មិនបានយកសម្លៀកបំពាក់ប្រណីត ឬរបស់ថ្លៃៗដែលនៅក្នុងទូមកប្រើទេ នាងគ្រាន់តែយករបស់ដែលខ្លួននាំត្រឡប់មករៀបចំទុក ហើយបន្ទាប់មកក៏អង្គុយលេីសាឡុង បើកកុំព្យូទ័របន្តស្វែងរកការងារធ្វើ ការត្រឡប់មកទីនេះ អាចជួយឱ្យនាងមិនត្រូវបង់ថ្លៃបន្ទប់ និងកាត់បន្ថយការចំណាយប្រចាំថ្ងៃបានមួយរយៈ តែស៊ីនយ្វេមិនចង់បន្តប្រើជីវិតដោយរង់ចាំលុយដែលមនុស្សរបស់ត្រកូលវីនស្លូផ្ញើចូលគណនីឱ្យនាងរៀងរាល់ខែទៀតទេ បើអាចរកការងារបាន នាងចង់ចំណាយលើខ្លួនឯងដោយប្រាក់ដែលខ្លួនរកបាន។
“ថ្ងៃណាមួយ ប្រាកដជាមានអ្នកទទួលមិនខាន…”នាងនិយាយលួងខ្លួនឯង រួចចុចផ្ញើប្រវត្តិរូបសង្ខេបទៅកាន់ហាងមួយទៀត។

ប្រឹងខ្មើតទៅ តិចទៀត តិចថាខ្វះគេអត់បាន🥹

Address

600/07

123456

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Novel-ឈើសៀ posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Novel-ឈើសៀ:

Shortcuts

  • Want your business to be the top-listed advertising & marketing company?

Share