18/06/2026
#ព្យុះស្នេហ៍តោសមុទ្រ
(ភាគទីៈ១៩)
“មួយសបា្តហ៍ទៀតប៉ុណ្ណោះមីនជូ ទ្រាំទៅ មិនយូរទេ នាងនឹងបានចេញផុតពីមនុស្សឃោរឃៅដូចជាគេហើយ”ស្រីល្អពោលតិចៗ ប្រាប់ខ្លួនឯងមួយថ្ងៃចង់ដប់ដង ពីរឿងចាកចេញ មីនជូឈរសម្លឹងឃើញសត្វបក្សីសមុទ្រ ដែលហោះហើរបានដោយសេរី គ្មានសម្ពាធ គ្មានអ្នកគ្រប់គ្រង
“បេីអាច ខ្ញុំចង់ក្លាយជាសត្វបក្សីសមុទ្រ ដែលមានសេរីភាព ចង់ធ្វើអ្វីក៏បានតាមចិត្ត ខ្ញុំមិនចង់នៅក្នុងសម្ពាធបែបនេះទេ”នាងវាចាហើយបិទភ្នែក ស្រូបក្លិនសមុទ្រនារាត្រី ហើយចង្វាក់ដែលបិទភ្នែក សំឡេងបោះជំហានធ្ងន់ៗបន្លឺឡើងពីខាងក្រោយយឺតៗ ធ្វើឱ្យមីនជូភ្ញាក់ព្រើតងាកវឹបទៅមើល រាងកាយតូចច្រឡឹងរបស់នាងទៅជារឹងកំព្រឹសភ្លាមៗ ពេលឃើញហ្គាវីនដើរចេញពីស្រមោលងងឹតមកឈរពីមុខនាងទាំងទឹកមុខអាប់អួ
“លោក! ម៉េចក៏មកទីនេះ?”មីនជូសួរសំឡេងញ័រ ថយខ្នងទៅផ្អែកនឹងរបៀងដែក។
“ក៏ឡេីងមកហ្នឹងហេីយ”
“ខ្ញុំដឹងហើយថាលោកឡេីងមកដែលខ្ញុំចង់សួរនោះគឺ…”
“ទីនេះជាជាន់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ រឿងអីដែលខ្ញុំមកមិនបាន!”ហ្គាវីននិយាយកាត់ ហើយដើរចូលមកកៀក ពេបចុងមាត់សើចចំអកទាំងខ្សែភ្នែកមើលងាយ
“គួរតែជាខ្ញុំទេដឹង ដែលត្រូវសួរនាង? ថាមកកន្លែងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំធ្វើអ្វី!”ហ្គាវីនលេីកចិញ្ចេីមសួរ ខណៈដែលមីនជូទៅជាស្លេកមុខ។
“ខ្ញុំមិនដឹងទេថានេះជាកន្លែងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក”នាងគ្រាន់តែត្រូវការកន្លែងស្ងាត់ គ្មានមនុស្សរំខាន ទេីបឡេីងមកខាងលេី។
“ពីរដងហើយ ដែលនាងនិយាយថាមិនដឹង”គេសម្លឹងមីនជូពីលេីដល់ក្រោម
“លេីកដំបូង ពេលចូលទៅបន្ទប់ខ្ញុំ ថ្វាយខ្លួនដល់កន្លែង នាងក៏និយាយថាមិនដឹង ពេលនេះក៏នៅតែនិយាយបែបនេះ ល្បិចដដែលៗ”
“ខ្ញុំមិនបានប្រើល្បិច!”មីនជូខាំមាត់ សម្លឹងចំកែវភ្នែកពណ៌ខៀវចាស់របស់គេទាំងកំហឹងរោលរាល។
“ចុះហេតុអីត្រូវរត់មកទីនេះ?”ហ្គាវីនបោះជំហានចូលមកកៀកមួយជំហានទៀត រាងកាយខ្ពស់ស្រឡះរបស់គេសង្កត់ស្រមោលពីលើស្រីតូចស្ទើរតែលិចបាត
“ពេលនៅតុអាហារខាងក្រោម ធ្វើឱ្យនាងអន្ទះអន្ទែងទ្រាំមើលខ្ញុំស្និទ្ធស្នាលជាមួយសេឡាមិនបានមែនទេ?”
“មិនមែនទេ ខ្ញុំមិនបានខ្វល់ទេ”
“កុហក”
“ខ្ញុំនិយាយពិត លោកកុំលើកខ្លួនឯងពេក!”
“ខ្ញុំលេីកខ្លួនឯង! ឬជានាងដែលកំពុងតែប្រច័ណ្ឌ?”
“ខ្ញុំមិនបានប្រច័ណ្ឌលោកទេ”នាងគ្រវីក្បាល។
“មាត់រឹង!”
ហ្វឹប!
ហ្គាវីនមិននិយាយច្រើន គេលូកដៃមាំទាំងសងខាងទៅចាប់បង្កាន់ដៃដែក ឃុំខ្លួននាងទុកនៅក្នុងរង្វង់ដៃរបស់គេជាប់ណែន រួចឱនមុខចុះមកកៀកយឺតៗ រហូតចុងច្រមុះស្រួចស្ទើរតែបុកប៉ះនឹងថ្ពាល់សខ្ចីរបស់នាង ដង្ហើមក្ដៅភាយបោកបក់ចំប្រជ្រុយតូចនៅចុងកន្ទុយភ្នែកខាងស្ដាំ ធ្វើឱ្យមីនជូញ័រទទ្រើកកាយ។
“ថយចេញទៅលោកហ្គាវីន!”នាងខ្សឹបគំហក ដៃតូចទាំងសងខាងលើកឡើងរុញដើមទ្រូងមាំដូចផ្ទាំងថ្មរបស់គេចេញ។
“ចុះបើខ្ញុំមិនថយ?”គេលើកចិញ្ចើម សម្លឹងបបូរមាត់ក្រពុំដែលកំពុងតែញ័រទទ្រើកនោះដោយខ្សែភ្នែកស្រេកឃ្លាន។
“លោកគ្មានសិទ្ធិមកធ្វើបែបនេះដាក់ខ្ញុំទេ គ្រប់យ៉ាងខ្ញុំបង់ឱ្យរួចអស់ហើយ!”
“លុយប្រាំសែនដុល្លារនោះឬ?”ហ្គាវីនពេបចុងមាត់ទាំង សម្លឹងមេីលបបូរមាត់តូចមិនដាក់។
“មែន ខ្ញុំបង់ទាំងថ្លៃសំបុត្រ និងបន្ទប់ស្នាក់នៅរួចរាល់ហើយ”
“បង់បានពីរមុខ តែចំពោះមេការនិងអ្នកដឹកនាំរឿង នៅមិនទាន់ដោះស្រាយគ្នានៅឡេីយទេ ផាក មីនជូ”
“និយាយបែបនេះ! លោកចង់មានន័យថាយ៉ាងម៉េច?”មីនជូសួរដោយសំឡេងញ័រ ព្រោះចាប់បានថាមានអ្វីខុសប្រក្រតី។
“ក៏មានន័យថា មេការត្រូវបញ្ចេញចេញ ព្រោះហ៊ានទទួលអ្នកផ្សេងឱ្យចូលធ្វើការដោយគ្មានការអនុញ្ញាត ចំណែកអ្នកដឹកនាំក៏ត្រូវដូចគ្នា ព្រោះមកចេះដឹងរឿងលេីកប៉ាល់នេះជ្រុល”
“ពួកគាត់មិនដឹងរឿងអ្វីទេ លោកកុំធ្វើបាបពួកគេអី”មីនជូសុំ ក្នុងកែវភ្នែកពេលនេះ មានទាំងកំហឹងនិងការបារម្ភ។
“ច្បាប់នៅលេីកប៉ាល់មាន ពួកគេធ្វើដល់អ្នកដឹកនាំនិងមេការ ខ្ញុំថារឿងច្បាប់ ពួកគេពិតជាដឹងច្បាស់”មែន លេីកប៉ាល់នេះមានច្បាប់ទម្លាប់ត្រឹមត្រូវ បុគ្គលិកធ្វេីការមួយៗ មិនមែនងាយចូលធ្វើការ រឿងនេះមេការដឹងច្បាស់ អ្នកដឹកនាំក៏អាចដឹង តែជាគេខ្លួនឯងដែលបេីកដៃ បេីកដេីម្បីបានចំណុចនេះមកសង្កត់ស្រីតូច ដែលធ្វើឱ្យគេឃ្នេីសចិត្តដូចជា ផាក មីនជូ។
“លោកជាមនុស្សព្រៃផ្សៃ ចិត្តខ្មៅ!”
“ជេរទៀតមក! ខ្ញុំចូលចិត្តស្តាប់ណាស់”និយាយមិនទាន់ដាច់សូរផង ហ្គាវីនក៏លូកដៃម្ខាងទៅក្រសោបចង្កេះមួយក្ដាប់របស់នាង ទាញកន្ត្រាក់មកផ្អឹបនឹងរាងកាយមាំមួនរបស់គេយ៉ាងខ្លាំង តាមតែចិត្តខ្លួនឯងចង់ ដោយមីនជូលេីកដៃទះ តែគេមិនខ្វល់ពីកណ្តាប់ដៃតូចៗដែលខំប្រឹងវាយរុញទ្រូងគេសូម្បីតែបន្តិច មនុស្សផ្ដាច់ការឱនមុខចុះទៅសង្កត់បបូរមាត់ក្ដៅគគុក បុកទង្គិចថើបបឺតជញ្ជក់មាត់ក្រពុំតូចរបស់នាងយ៉ាងព្រៃផ្សៃ ធ្វើឱ្យស្រស់ស្រីស្រដីអ្វីលែងចេញ។
“អ្ហឹស...អ៊ឹមលែង...”មីនជូថ្ងួចថ្ងូរទាំងអួលដើមក ពេលត្រូវគេប្រើកម្លាំងបាយឱបរឹតនិងថើបគ្រញិចយកតែចិត្តខ្លួនឯង បិទបាំងសំឡេងតវ៉ារបស់នាងឱ្យរលាយបាត់ទៅក្នុងភាពងងឹតនាពេលរាត្រី។
750ឡាច សម្រាប់ភាគបន្ត🍃
ហើយសម្រាប់បងៗ ដែលចង់អានដល់ចប់ភ្លាមៗ អាចទិញជាPDFបានណា តម្លៃ;5$ មានទំព័រ760+ ប្រភេទPDF_Dropboxអានតាមទូរស័ព្ទ ទិញភ្លាម ទទួលបានរឿងមួយចប់ភ្លាមៗតែម្ដង😘 ទាក់ទងទិញតាមឆាតឬតេលេក្រាម http://t.me/chhercie
