03/09/2025
මනරුලා මාණික්යලා දැන් ෆැන්ටසි ලෝකෙ ෆැන්ටසි ආදරකතාවල උඩින්ම බැබලෙන කොට, කතාපොත්වල හිටපු චරිතවලට පණ ඇරලා ආදරේ කරපු කාලයක් මටත් තිබුනා නේද කියල මතක් වෙනව. ශර්ලොක් ට වඩා එයාගෙ පස්සෙන් හෙවනැල්ල වගේ හිටපු වොට්සන් ට ලව් කරපු කාලයකුත් මට තිබුන.
පොලියානා කොච්චර Great ද කියල මතක් වෙන හැම පාරකම මම හිතුවේ බෝනික්කෙක් වෙනුවට මටත් කිහිලිකරු හම්බුනොත් මම මොනව කරයිද කියල.
ටොට්ටෝ චං ට ප්රාථමිකෙදි ස්ටේශන් මාස්ටර් කෙනෙක් වෙන්න උවමනා වුනා වගේ මටත් පොඩිකාලෙ පශු වෛද්ය හීනයක් තිබුන. ඒත් හැමෝම හැමදාම මගෙන් දැක්කෙ සන්නාගෙ පෑනෙන් ඉපදුන නයනි වගේ ටීචර් කෙනෙක් ව.
මට ඈන් ෆ්රෑන්ක් වගේ දිනපතාම ඩයරියක් අප්ඩේට් කරපු, කවද හරි ලියන්නියක් වෙන්න හීන දැකපු කාලයකුත් තිබුන.
අන්තිමේදි ටොට්ටෝචං ගෙ ජීවිතේ නවතින්නෙ නොහිතපුම තැනක.
ඉතින්, ඔහේ ගහගෙන යන ලෝකයක් ඇතුළෙ තාමත් මමත් මට නවතින්න ස්ථාවර තැනක් හොයනව.
අහම්බකාරක ලෝකයක් ඇතුළෙ එක එක්කෙනා තමන්ගෙම අරගලයක් කරනව. තමන්ගෙ හීනවලට යන්න පාර කපා ගන්නව. ඒ අතරෙ හිත්වල ආත්මාර්ථකමීකම රජ කරනව. භෞතික දේට ලෝබ වෙන තැන මනුස්සකම, විනය, පක්ෂපාතීකම, ආදරය හුදු වචනයක් ම වෙනව. ඒවට වරදක් කියන්න බෑ. මිනිස්සුන්ගෙන් ඔයිට වඩා දේවල් බලාපොරොත්තු වෙන්න බෑ. මම මට ම මතක් කරල දෙනව.
By Rn' s Moon light
