19/06/2026
මෙම මූලාශ්රය මගින් බුදුරජාණන් වහන්සේ රජවරුන්ගේ අන්තඃපුර ක්රමය සම්බන්ධයෙන් නිහඬ පිළිවෙතක් අනුගමනය කිරීමට බලපෑ ඓතිහාසික, දේශපාලනික සහ ධර්මානුකූල හේතු පිළිබඳ ගැඹුරු විග්රහයක් ඉදිරිපත් කරයි. එහිදී කාමේසුමිච්ඡාචාරා ශික්ෂා පදය තාක්ෂණිකව අර්ථ දක්වමින්, රජුගේ රැකවරණය යටතේ සිටින බිසෝවරුන් එම අකුසලයට අදාළ වන 'අගමනීය වස්තූන්' ගණයට වැටෙන්නේ නැති බව පැහැදිලි කරයි. එම යුගයේ අන්තඃපුරය යනු හුදු විනෝදාස්වාදය සඳහා වූවක් නොව, රාජ්යයන් අතර සාමය පවත්වා ගැනීම සඳහා භාවිත කළ වැදගත් රාජ්යතාන්ත්රික උපක්රමයක් බව මෙහි අවධාරණය කෙරේ. එසේම බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රායෝගික නොවන නීති පැනවීම වෙනුවට, දසරාජ ධර්මය මගින් පාලකයන්ගේ චින්තනය ආධ්යාත්මිකව උසස් කිරීමට කටයුතු කළ ආකාරය මෙහි පෙන්වා දෙයි. බාහිර නීති මගින් සමාජය පාලනය කරනවාට වඩා පුද්ගල මනසෙහි ඇතිවන අවබෝධය තුළින් සමාජය යහපත් කිරීම උන්වහන්සේගේ මහා ප්රඥාව සහ කරුණාව විදහා දක්වන බව මෙමගින් නිගමනය කරයි. අවසාන වශයෙන්, බුදුදහම තුළ ඇති මෙවැනි සංකීර්ණ කරුණු තර්කානුකූලව වටහා ගැනීම තුළින් ශාස්තෘන් වහන්සේ කෙරෙහි ඇති ගෞරවය තවදුරටත් තහවුරු වන බව මූලාශ්රය පෙන්වා දෙයි.
