08/10/2021
මීගොමුව...
මීගමුව කියන්නෙ හරි අපූරු නගරයක්. ඒත් මීගමුව ගැන මීගමුවෙ නොවන ඈයන්ගෙ තියෙන්නෙ හරිම වෙනස් අදහසක්.
" මාළු කාරයින්ගෙ ටවුම"
ඔය කතාවට එන්න කලින් වෙන කතාවක් කියල පටන් ගන්නම්.
හැබැයි මේ මීගමු පුරාණය ටිකක් දිග කතාවක් වෙන්න බොහෝ ඉඩකඩ තියෙන නිසා, වෙලා තියෙන නඩේ විතරක් මේක කියවන්න.
මං ජීවිතේට ඉස් ඉස්සෙල්ලාම මීගමුව ගැන ඇහුවෙ අම්මගෙන්.
" මට මීගමු ගිහින් සාරියක් ගන්න ඕනෙ "
මං තුනේ පන්තියෙ වගේ ඉන්නකොට ලගම නෑදෑයෙක්ගෙ වෙඩිමකට සාරියක් ගන්න අපෙ අම්මට ඕනෙ උනා. ඒකත් මීගමුවෙන්! ම්න් එවෙලේ හිතුනෙ ඒක ලොකු කඩයක් වෙන්න ඇති කියල,..
" මීගමු ගිහින්? පිස්සුද? මොන දුරක්ද?? "
තාත්ත කීව.
එතකොට ම්න් හිතුව " බොලේ.. අනුරාධපුර පොලොන්නරු වගේ ඈත තියෙන කඩයක් වෙන්න ඇති " කියල.
ඉතින් ඒක එතනින් ඉවරයි.
" මීගමු කියන්නෙ මරු සාරි තියෙන ඈත තියෙන කඩයක්" ඕන් first impression.
කොහෙන් කොහොමහරි අපේ අම්ම තාත්තවත් සීන් එකෙන් හලල, බස් එකේම ගියා මීගමු, සාරි ගන්න. එදා හවස හය හත වෙනකනුත් අම්ම නෑ!
" කෝ අම්ම තාම නෑනෙ තාත්තෙ?"
" බොරු වැඩ! සාරි නැද්ද කොලබ??? මීගමුවෙ ඇවිදින්න පුලුවන්ද ගෑනියෙක්ට තනියම!! මොකකහරි කරගෙන තමා අද එන්නෙ ගෙදර!!!"
ඕන් තත්තගෙ උත්තරේ..
" මීගමු කියන්නෙ මනුස්සයෙක්ට තනියම ඇවිදින්න බැරි මහ භයානක තැනක් " ඕන් second impression එක.
කීයටද මන්ද, අම්ම ආව ගෙදර. ලොකු බෑග් එකකුත් අරන්. සාරි පුරෝල. වඩේ මල්ලකුත් තිබේ. තේ හදල, වඩේ එක දුන්නාම තාත්තා ෆුල් සරෙන්ඩර් !
" ගිය වැඩේ කරගත්තාද? " තාත්තා ඇහුවා.
" අපෝ... සාරි නම් ඕනෙ තරම්. දෙමල කඩ නෙ. ඇදඇද පෙන්නනවා එක එක ජාතියෙ ඒව. මාර සෙනගක්. මන් චේන් එකයි වලලුයි බෑග් එකේ දාගත්තා කෝකටත් කියල. හොරු හැමතැනම. වඩේ ගත්තෙ සයිවර් කඩේකින්. එතන නිකන් දෙනව වගේ සෙනග. ........................................"
අපෙ අම්මා දෙනව ෆුල් ස්ටෝරි එක අකුරක් නෑර.
" මීගමු කියන්නෙ සිංහල ,දෙමල ,මුස්ලිම් ඔක්කොම ඉන්න, හොරුත් ඉන්න රස කෑමත් තියෙන ලොකු භයානක තැනක් "
ඕන් third impression .
ඔතනින් මීගමු මතකය ඉවරයි.
ආයෙ මීගමු කියන වචනෙ කරළියට එන්නෙ රස්සාවත් එක්ක. අවුරුදු ගානකට පස්සෙ.
" දැන් කොහෙද teach කරන්නෙ ?"
" දැන් මං gateway."
" ආ... හොදයිනෙ. කොලබ?"
" නෑ ..... මීගමුවෙ "
" අප්පෝ.. මීගමුවෙ!!!???? "
ඒ දවස්වල නෑදෑ හිතමිත්රාදීන්ගේ බොහොමයකගේ අවසාන reply එක ඕක..
අවුරුදු දෙකක්ම මීගමුවෙ හිටියා,
මීගමුවෙ සාප්පු සවාරි ගියා,
මීගමුවෙ අලුත් මාළු කෑව,
මීගමුවෙ හෝටල්වලින් කෑව,
මීගමු වැල්ලෙ ඇවිද්දා,
පෝයට අගුරුකාරමුල්ලෙ පන්සලට ගියා, මීගමු කළපුවෙ ලුනු සුවද හුලං මැද ඉස්කෝලෙ ඉගැන්නුවා,
මහත්තයා එක්ක නත්තලට හැම පාරකම ඔහේ රවුම් ගැහුවා..
නත්තල හොදටම තියෙන මීගමුවෙ ගවලෙන්, නත්තල් ගස් බලබලා සතුටු උනා..
පල්ලි වලින් ඇහෙන යාතිකා ඇහුවා, වින්දා
මුස්ලිම් ලමයි ගෙනත් දෙන බිරියානි, වටලප්පන් කෑව..
මිශ්ර ජාතික, මිශ්ර ආගමික සම්පූර්ණයෙන් ම මිශ්ර සංස්කෘතික ලක්ශන තියෙන ලමයින්ට ඉගැන්නුවා.. ඒ අයගෙනුත් හුගාක් දේ ඉගෙන ගත්තා...
මට ලොක්ක හම්බ වෙන්න ඉන්නකොට මීගමු අවට ඉන්න මගෙ සහෝදර ගුරුවරු මට නානාමාදිලියෙ කෑම උයන් ගෙනත් දෙනවා..
සමහර ඒවා ඉතාලි, සමහර ඒව දෙමල, අහර ඒව ලංදේසි කෑම..
ඒව ඔක්කොම ලමයි හම්බ වෙන්න ඉන්න අයයි නැති අයයි බැදපු අයයි බැදපු නැති අයයි ඔක්කොම බෙදා හදා ගෙන කෑව...
Staffඑකේ හිටිය mrs marlin තමා ලොක්කගෙ චූටි ඇදුම් මහන්න පතරොම් කපල ගෙනත් දුන්නෙත්...මල් මහන්න ඉගැන්නුවෙත්.
මට දුනාල්ව හම්බ උනාම මුලු staff එකම මාව බලන්න ගම්පහ ආව.
" අම්මෝ... ගම්පහ මාර දුරයි නෙ!! ඔයා කොහොමද අනේ මෙහෙ ඉදන් ඉස්කෝලෙ ආව ??? " ඒක ඇහුවෙ අපේ Udari.
මට එතකොට මතක් උනේ අවුරුදු ගානකට කලින් අම්මට සාරියක් ගන්න මීගමු යන්න යන්න ඕනෙ උනාම තාත්ත කීව දේ.. " මීගමු? මොන දුරක්ද?"
උත්තරයක් කටට ආවෙ නැතත්, හිනාවක් නම් ගියා.
ඉස්කෝලෙන් අයින් වෙලා ගම්පහ ඉදල ආයෙ මීගමු ගියා..
දැන් අවුරුදු හතරක් එක දිගට මීගමුවෙ. ඉපදුනේ ගම්පහ උනාට, ඉගෙන ගත්තෙ ගම්පහ උනාට, තාමත් මුල් තියෙන්නෙ ගම්පහ උනාට, දැන් මතක හුගාක් තියෙන්නෙ මීගමුවෙ...
"මාළුකාරයින්ගෙ ටවුම" දැන් ගෙදර තරමට හුරුවෙලා...
දැන් කොල්ලො දෙන්නගෙ ඉස්කෝලෙ දෙමාපියො අහනව,
" මීගමු???? දුරයිනෙ??? ඔයා හැමදාම කොලබ එන්නෙ මීගමු ඉදන්ද???"
ම්න් ඉතින් හැමදාම වගේ හිනාවෙනව... තාත්තගෙ කතාවයි උදාරිගෙ කතාවයි දෙකම මතක් වෙනව.
මේ සටහන ලීවෙ මාස ගානකට කලින්.
මොන අහම්බයක්ද දන්නෙ නෑ, ඒත් හරියටම අප්රියෙල් 20 වැනි සෙනසුරාදා හවස. ඒත් post කරගන්න බැරි උනා..
පහුවදා මීගමු බෝම්බ සිද්දියෙන් මේ සටහන ඔහේ පැත්තකට විසි උනා..
මීගමු හුලං විදලා
මීගමු ඇදුම් ඇදලා
මීගමු මාලු කාලා
මීගමු වැල්ලෙ අඩි පාරවල් තියල
මීගමු මිනිස්සුන්ගෙ ආදරය විදල
මීගමු ලමයින්ට උගන්නලා
මීගමුව ගැන නොලියා ආයෙ ගම්පහට ගියොත් ඒක හිතට හොද මදි.
මීගමුව කියන්නෙ diversity කියන එකට ලංකාවෙ තියෙන හොදම හා එකම තැන.
පල්ලියෙ ඔරිසන් හඩයි, පන්සලේ ගන්ටාර හඩයි, පැති දෙකකින් ඇහෙන එකම නගරය.
නත්තලට ගවලෙනයි වෙසක් එකට දැන්සැලයි එකම පාරෙ හැදෙන නගරය.
සිංහල නෝනලත් කෝවිලක් ඉස්සරහට ගිහින් පිච්ච මල් වැල් අරන් කොන්ඩෙ ගහ ගන්න එකම නගරය.
සිංහල මුස්ලිම් දෙමල මැලේ කිසි අවුලක් නැතුව ලෙල්ලමට ගිහින් මාලු හෙට්ටු කරන එකම නගරය.
වෙනස්කම් වෙනස් නොවන, ඒත් සමානකම් නිසා තාමත් නොවැටී තියෙන එකම නගරය.
"මාළු කාරයින්ගේ ටවුමට" "පිටගංකාරයින්" ආදරය කරන්නේ ඒ හේතුවට !!! ❤️❤️❤️
" මීගමුව දුර තමා.. ඒත් හිතට හරි ලගයි"
මීගමුව ගැන ඒ මගේ last impression එක...
සටහන උපුටා ගැන්මකි
