Ellensocial

15/06/2026

Onze verhalen van achter de balie verdienen toch een groter podium?

Met Educated Drugdealer en Verhalen uit de apotheek gaf ik patiënten een kijkje achter de schermen van een wereld waar bijna iedereen mee te maken krijgt, maar waar weinig mensen echt zicht op hebben.

Het draait uiteindelijk om vertrouwen in de farmaceutische zorg.

Over de mensen achter de balie. Over medicijnen die veilig gebruikt moeten worden. Over begrip voor de keuzes die zorgverleners iedere dag maken.

Ik hoop dat meer mensen gaan begrijpen hoeveel controles, kennis en verantwoordelijkheid er schuilgaan achter een recept. Hoeveel fouten dagelijks worden voorkomen. En hoeveel mensen zich inzetten om medicijnen veilig bij de patiënt te krijgen.

Als deze verhalen daaraan kunnen bijdragen, dan zijn ze nog lang niet uitverteld.

Steun deze inzamelingsactie op GoFundMe. Wil je meedoen? Doe dan een donatie of deel de link. Alle kleine beetjes helpen.

Onze verhalen van achter de balie verdienen toch een groter p… Ellen Kruize Kok heeft je hulp nodig voor Help mee: de verhalen achter de balie mogen niet verdwijnen

03/06/2026

Geslaagd zijn is één ding.

Verantwoordelijkheid dragen is iets anders.

Welkom in het vak!
Aan iedereen die deze weken begint.

17/05/2026

Die ene collega
Iedereen heeft er wel één. Een collega die net even anders kijkt, of precies op het juiste moment iets zegt. Iemand die aanvoelt wat er nodig is, zonder dat je het hoeft uit te leggen.

In een werkdag waarin veel tegelijk gebeurt, zijn dat de momenten die het verschil maken. Niet groot en opvallend, maar juist klein en vanzelfsprekend. En misschien is dat ook wel waarom ze zo waardevol zijn.

Wie is dat voor jou?

10/05/2026

“Iedere patiënt die dit leest, begrijpt waarom het soms langer duurt.”

Dat schreef iemand na het lezen van Educated Drugdealer.

Niet omdat het ingewikkeld is. Maar omdat zorg nooit alleen een handeling is. Het gaat over mensen niet over medicijnen.

📘 Educated Drugdealer boek
📖 Verhalen uit de apotheek boek
via ellensocial.nl

27/04/2026

Wat er gedeeld wordt onder collega’s… zegt eigenlijk alles

De afgelopen tijd heb ik veel meegelezen in wat collega’s met elkaar delen. Soms zijn het korte reacties, soms uitgebreide verhalen en soms één zin die precies raakt.

Over uitleg die niet landt en gesprekken die opnieuw beginnen. Over collega’s die elkaar aankijken en precies weten wat er speelt, zonder iets te zeggen. Maar ook over de humor, de herkenning en de momenten waarop je denkt: hoe krijgen we dit allemaal voor elkaar?

Alles zit erin. Het serieuze en het luchtige, het zware en het grappige.

En misschien is dat precies waarom het zo herkenbaar is. Omdat het nooit één ding is. Het is het geheel.

Wat is iets wat jij laatst meemaakte waarvan je dacht: dit is zó typisch ons werk?

14/04/2026

We willen zichtbaarder worden” klinkt vaak als een vrij praktische wens, totdat het gesprek echt begint en blijkt dat de vragen helemaal niet gaan over communicatie, maar over het fundament: wat delen we eigenlijk wel en niet, wanneer is iets relevant genoeg om namens de organisatie naar buiten te brengen en past dat dan ook echt bij wat we als organisatie willen uitstralen?

Daar wordt meestal zichtbaar dat het probleem niet zit in een gebrek aan communicatie, maar in het feit dat de 'strategische positionering' intern nog onvoldoende scherp en voelbaar is.

Want positionering kun je niet van buitenaf op een organisatie plakken. Dat moet van binnenuit ontstaan. Mensen moeten niet alleen rationeel begrijpen waar de organisatie voor staat, maar het ook voelen, kunnen uitleggen in hun eigen woorden en herkennen in de keuzes die dagelijks worden gemaakt. Pas dan maak je de stap van abstracte koers naar iets tastbaars, herkenbaars en geloofwaardigs.

Vandaag mag ik dat gesprek introduceren, met een bestuur dat bereid is om eerst naar de basis te kijken voordat ze over gaan op maar 'iets' doen..

Want organisaties worden niet zichtbaar doordat ze méér gaan communiceren, maar doordat ze eerst helder krijgen wie ze zijn, waar ze voor staan en hoe dat consequent voelbaar wordt in alles wat ze doen.

06/04/2026

Wat doet de apotheker eigenlijk en wat doet de assistent?

Die vraag komt vaker voorbij en ik snap ’m heel goed. Op papier is het meestal duidelijk: de apotheker is eindverantwoordelijk en de assistent voert uit, signaleert en begeleidt. Maar in de praktijk loopt dat vaak door elkaar. Je overlegt tussendoor, je vangt dingen op, je denkt mee en soms pak je iets alvast op of leg je het juist terug bij de apotheker.

Goede zorg zit niet alleen in het verdelen van taken, maar vooral in hoe je samenwerkt. In het vertrouwen dat je hebt in elkaar, in weten wat je aan elkaar hebt en in het moment herkennen waarop je even moet schakelen of overleggen. Dat gaat niet altijd vanzelf en soms schuurt het ook, zeker als het druk is of als verwachtingen niet helemaal uitgesproken zijn.

Tegelijk merk je het meteen wanneer het wel goed loopt. Dan ontstaat er rust, ook als het druk is. Je werkt samen in plaats van naast elkaar en dat voel je in alles, ook richting de patiënt.

Ik ben benieuwd hoe dat bij jullie gaat. Is de taakverdeling duidelijk of loopt het in de praktijk toch vaak door elkaar?