15/05/2026
12 dagen, 7 steden, 162.743 stappen.
En een rust die niet in stilliggen zat, maar in bewegen.
Peñiscola, Barcelona, Tunis, Palermo, Napels, Marseille, Livorno, Valencia.
Van de barokke pleinen in Palermo tot de ondergrondse stad onder Napels, van de pittige straatjes van Marseille tot de futuristische architectuur van Valencia. We hebben het allemaal meegepakt.
Drie jaar geen echte vakantie. En privé veel om te dragen, dat is het nog steeds. Maar deze reis was precies wat we nodig hadden. Niet om te ontsnappen, maar om weer aan te sluiten op onszelf.
Onze voeten hebben inmiddels een vakbond opgericht, onze knieën dreigen met staking en onze kuiten eisen dubbel loon met terugwerkende kracht. 😂
We zijn duidelijk geen 25 meer. En toch, wie had gedacht dat “uitrusten op vakantie” voor ons betekent: nóg een kerk, nóg een plein, nóg een fietstocht?
Dat zegt iets over wie we zijn en wat ons voedt.
Want weet je wat ik me weer realiseerde? Het leven is kort, en bedoeld om geleefd te worden. Niet voorzichtig, niet half, niet vanaf de zijlijn. Maar met je voeten op zeven verschillende pleinen, je hart open en de bereidheid om moe thuis te komen omdat je iets hebt meegemaakt.
Ik kom terug met meer dan herinneringen. Ik kom terug met een bevestiging: dít is hoe ik wil leven. Vol, aanwezig, nieuwsgierig. Doorgaan ook als het zwaar is.
