12/02/2024
Vorige week vroeg ik in een story of jullie vinden dat ik een een geluksvogel ben, omdat ik op elke locatie ter wereld (waar internet is) kan werken, óf dat ik dit zelf geregeld had.
De meeste mensen stemde voor ‘geluksvogel’ 🦩
Nu is het natuurlijk absoluut waar dat ik dat inmiddels ben, maar daar heb ik hard (en slim) voor gewerkt.
Ik heb nooit lekker in het systeempje gepast. Als kind vond ik het bij de 5e keer ‘dezelfde’ rekensom uitrekenen het wel genoeg.
Tijdverspilling.
De vogeltjes buiten vond ik interessanter. Ik droomde teveel op school, volgens menig leraar.
En de middelbare school.. 😅 ik mocht 2 maanden voor mijn eindexamen vertrekken zonder diploma. Terwijl ik er best redelijk voor stond, maar ja: regels. Je moest wel fysiek aanwezig zijn en niet alleen bij de toetsen.
Een paar jaar later besloot ik toch te gaan studeren en van het mbo, ging ik naar het hbo, waar ik afstudeerde op mijn 30e.
Tijd voor mijn eerste échte grote mensenbaan. En daar ging ik ten onder. Tenminste: tijdelijk. Zoals dat gaat in het leven: er zijn ups & downs.
Een burn-out 🥵
Ik was niet blij met mijn leven. Depressief zelfs. Ik had mijn emoties de voorgaande jaren verdrongen met genotsmiddelen, prestaties en verre reizen.
Wat wilde ik nou? Wat voelde ik nou? Ik kon er niet bij. Maar gelukkig werkt het leven zo dat je je emoties net zoals als een bal, niet lang onder water kan houden. Ze willen eruit. En dat kwamen ze. Ongecontroleerd, maar ze waren er.
En toen kon ik ermee aan de slag.
Anderhalf jaar later ging het stukken beter en begon ik met mijn tweede grote mensenbaan in loondienst. Meine gute: gaaaaaap!
Was dit het nou? Ging ik dit de rest van mijn leven doen?
No thank you.
En vanuit daar is Joy to Employ ontstaan twee en een half jaar geleden en ben ik inmiddels vrij om te gaan en staan waar ik wil. Niet om te vluchten, maar omdat ik ervan geniet.
✨ En als ik het kan, kan jij het ook.
Wat denk jij?
