Stylistka Kinga Wróbel

10/05/2026

W latach 90. projektanci mieli teorię, że najbardziej luksusowo wygląda ubranie, którego… nie da się dokładnie zapamiętać.
Dlatego stare kampanie Calvina Kleina, Jil Sander czy Prady były tak proste: jeansy, czarny sweter, rower, goła ściana, zwykie światło.

Chodziło o to, żeby uwagę zatrzymywała aura osoby, a nie sam outfit.
I ciekawe jest to, że moda właśnie znowu wraca do tego momentu.

Po erze „clean girl”, logotypów i perfekcyjnych stylizacji coraz bardziej liczy się coś trudniejszego do uchwycenia:
czy wyglądasz naturalnie w tym, co masz na sobie.

Jestem ciekawa, jak u Was wygląda odnalezienie się w aktualnym świecie :)
_

11/04/2026

Mam już totalnie dość tego zimna…
Chętnie znowu zgubiłabym się gdzieś we włoskim słońcu, z kawą w ręku.
Na razie wracam tam tylko myślami… ale może niebawem uda się to zmienić :) Afirmuję! ☺️

07/04/2026

Już 16 kwietnia wracam do mojej rodzinnej miejscowości z tematem, który jest mi szczególnie bliski.

„Zawodowy kompas: Między sceną a wizerunkiem” - porozmawiamy o tym, jak budować spójny wizerunek zawodowy i jak świadomie wykorzystywać go w pracy - niezależnie od branży.

Wspólnie z Ewą zderzymy dwie perspektywy: medialności i codzienności zawodowej.

Jeśli jesteś w trakcie zmiany, rozwoju albo po prostu chcesz się spotkać i posłuchać o naszych doświadczeniach - zapraszamy serdecznie!

Zapraszamy na spotkanie „Zawodowy kompas – między sceną a wizerunkiem”!

Już 16 kwietnia o godz. 10:00 spotkamy się z Kingą Wróbel oraz Ewą Mosakowską-Pius, które opowiedzą o budowaniu swojej ścieżki zawodowej, wizerunku i pewności siebie 🎭

To wydarzenie jest dla wszystkich, którzy szukają swojej drogi i chcą świadomie kształtować swoją przyszłość.

A już jutro ogłosimy kolejne wydarzenie prowadzone przez te same dziewczyny! Tym razem będzie to spotkanie dla zamkniętej grupy (max. 15 osób) – obowiązywać będą zapisy.

Do zobaczenia! 👋

04/03/2026

Cześć. Dziś nie będzie o tym, co założyć, a co warto z siebie zdjąć.

Przez większość życia uczymy się, jak być „jakieś”. Odpowiednie. Wystarczające. Grzeczne, skuteczne, zorganizowane, estetyczne. Budujemy wokół siebie konstrukcje z cudzych oczekiwań, aż w końcu przestajemy pamiętać, kim tak naprawdę jesteśmy i czego same dla siebie chcemy.

Przez lata spychałyśmy swoje potrzeby na margines, ustępując miejsca roli matki, pracownicy, partnerki. Postawienie siebie na piedestale nie jest narcyzmem. To odzyskanie podmiotowości. To komunikat: „Jestem ważna i wystarczająca.”

Nauczono nas, że uwzględnianie własnych potrzeb jest egoizmem, a dbanie o komfort – próżnością. A gdyby tak przestać za to przepraszać?

Często myślimy, że się mylimy, ale prawda jest taka, że nasz wewnętrzny kompas zawsze podpowiada, co jest dla nas dobre. Intuicja nie zwodzi.

Może więc zamiast dokładać sobie kolejnych wymagań, warto coś zdjąć. Cudze oczekiwania. Przymus bycia „miłą”.
Nie musimy tłumaczyć swoich granic ani usprawiedliwiać swoich potrzeb.

Może właśnie dziś jest dobry moment, by zrobić kolejny krok.
_

15/02/2026

Walizka. Panika.
Ty: „Mam wolny pokój”.

Najpierw współlokator.
Potem najlepsze wsparcie.
Dziś? My i plany wyjazdu nad morze z naszym psem.

Niektóre adresy zmieniają całe życie.
_

13/02/2026

Po swojemu.
Są zdania, które po prostu zostają z nami.
Nie zmieniają życia od razu, ale sprawiają, że patrzymy na siebie trochę inaczej.
Te 10 zdań nauczyło mnie więcej akceptacji i cierpliwości wobec siebie.
Że nie muszę być perfekcyjna, żeby być w porządku.
Że mogę odpuszczać i nadal iść do przodu.
I że warto siebie doceniać, nawet za małe rzeczy.
Dziś widzę, że to też ma sens w pracy z moimi klientkami, bo styl naprawdę zaczyna się w tym, jak na siebie patrzymy.

Ubrania mogą podkreślić pewność siebie,
ale to akceptacja sprawia, że naprawdę ją widać.

Może któreś z tych zdań zostanie dziś z Tobą 🤍
_