05/08/2026
We braken vandaag onze eigen regel.
Een paar maanden geleden spraken we af: woensdag is vrij. Geen laptop, geen mails, gewoon wij. Die regel kwam er niet zomaar. Daarvoor werkten we elke dag, zonder pauze, zonder adem. Op een gegeven moment hield dat gewoon niet meer stand.
Vandaag reisden we van Cascais naar Lissabon. Gisteravond tot 3 uur ’s nachts nog gewerkt, en de laptops gingen vandaag toch mee. Een uur of 2, hier, tussen de kleurrijke parasols en het geroezemoes van deze straat.
En toch voelt het niet als verliezen. Ik kijk om me heen, zie deze stad, drink mijn koffie, en weet dat de rest van de dag gewoon van ons is.
Onze doelen staan voorop. Maar zonder deze dagen hielden we het niet vol. Dat weten we nu, en daarom blijft de regel staan, ook als we hem soms een beetje buigen.
