آراس ARAS

آراس ARAS غیر از هنر که تاج سر آفرینش است
بنیاد هیچ منزلتی جاودانه نیست

سپاه پاسداران: در صورت ازسرگیری جنگ، درگیری به فراتر از خاورمیانه گسترش خواهد یافتسپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRG...
20/05/2026

سپاه پاسداران: در صورت ازسرگیری جنگ، درگیری به فراتر از خاورمیانه گسترش خواهد یافت

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGC) هشدار داده است که در صورت ازسرگیری حملات ایالات متحده علیه تهران، جنگ احتمالی می‌تواند از مرزهای خاورمیانه فراتر رفته و ابعاد گسترده‌تری پیدا کند.

این هشدار پس از آن صادر شد که رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترمپ، تهدید کرد در صورت نپذیرفتن توافق از سوی ایران برای پایان دادن به درگیری، حملات جدیدی انجام خواهد شد.

در بیانیه‌ای که از سوی خبرگزاری نیمه‌رسمی «تسنیم» منتشر شده، سپاه پاسداران اعلام کرده است:

«در صورت تکرار تجاوز علیه ایران، جنگ منطقه‌ای که وعده داده شده بود، این بار به فراتر از منطقه گسترش خواهد یافت و ضربات کوبندهٔ ما در مکان‌هایی که تصورش را نمی‌کنید، شما را به خاکستر تبدیل خواهد کرد.»

از سوی دیگر، ترمپ گفته است که در صورت عدم دستیابی به توافق برای یک صلح پایدار، حملهٔ جدید امریکا در روزهای آینده «ضربهٔ سنگین» وارد خواهد کرد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که تنش‌ها میان واشنگتن و تهران همچنان در سطح بالا باقی مانده و تلاش‌های دیپلماتیک برای دستیابی به توافق نهایی ادامه دارد.
——————————-

منبع: روزنامهٔ گاردین
چهار شنبه ۲۰ می ۲۰۲۶ مطابق ۳۰ ثور ۱۴۰۶
لینک مطلب:

https://www.theguardian.com/world/live/2026/may/20/us-iran-israel-lebanon-gaza-trump-oil-hormuz-latest-news-updates?CMP=share_btn_url&page=with%3Ablock-6a0d66198f0862687c404d65 -6a0d66198f0862687c404d65

شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین در پکن دیدار کردند؛ کمتر از یک هفته پس از سفر ترامپآثار و پیامدهای این دیدار، که خیلی زود پ...
20/05/2026

شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین در پکن دیدار کردند؛ کمتر از یک هفته پس از سفر ترامپ

آثار و پیامدهای این دیدار، که خیلی زود پس از سفر رئیس‌جمهور امریکا دونالد ترامپ به چین انجام شده است، به‌دقت از سوی ناظران بررسی می‌شود.

بقلم: آلستر مکریدی - تایپه
منبع: روزنامهٔ گاردین
چهار شنبه ۲۰ می ۲۰۲۶ مطابق ۳۰ ثور ۱۴۰۶
لینک مطلب:

https://www.theguardian.com/world/2026/may/20/china-russia-xi-jinping-vladimir-putin-meet-beijing-after-trump-visit?CMP=share_btn_url
——————————-

شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، روز چهارشنبه صبح در تالار بزرگ خلق پکن با شکوه و تشریفات رسمی از ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، استقبال کرد و این دو رهبر گفت‌وگوهای خود را آغاز نمودند؛ تنها چند روز پس از آن‌که رهبر چین در همان مکان میزبان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، بود.

در مرکز پکن، سربازان چینی در جایگاه‌های تشریفاتی صف کشیده بودند و یک دستهٔ موزیک نظامی سرودهای ملی روسیه و چین را اجرا می‌کرد. کودکان با بیرق‌های چین و روسیه در دست، شعار «خوش آمدید، خوش آمدید!» را به زبان چینی سر دادند؛ سپس این دو رهبر وارد تالار بزرگ خلق شدند.

این صحنه تا حد زیادی یادآور دیدار پررنگ و برجستهٔ ترامپ با شی جین‌پینگ در هفتهٔ گذشته در پکن بود؛ دیداری که در آن دو رهبر بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان دربارهٔ موضوعاتی چون تجارت، سرمایه‌گذاری، و همچنان بحران ایران و مسئلۀ تایوان گفت‌وگو کردند.

گفت‌وگوهای شی و پوتین ابتدا در قالب نشست محدود (اصطلاحاً «فرمت کوچک») با تعداد کم‌تری از مقام‌ها آغاز شد تا موضوعات حساس مورد بررسی قرار گیرد، و سپس به نشست گسترده با حضور هیأت‌های دو کشور ادامه یافت. انتظار می‌رود وانگ یی، وزیر خارجهٔ چین که شب گذشته در بدو ورود پوتین به پکن از او استقبال کرده بود، نیز با همتای روسی خود، سرگئی لاوروف، گفت‌وگو کند.

رسانه‌های دولتی چین گزارش داده‌اند که شی جین‌پینگ در سخنان ابتدایی خود گفته است دو کشور باید در مسیر توسعه و پیشرفت ملی یک‌دیگر را حمایت کنند و افزوده است که جهان در معرض بازگشت به «قانون جنگل» قرار دارد.

پوتین نیز در آغاز سخنان خود روابط دو کشور را در «سطحی بی‌سابقه» توصیف کرده و گفته است که مسکو همچنان «تأمین‌کنندهٔ قابل اعتماد انرژی» باقیمانده است، در حالی‌که بحران خاورمیانه ادامه دارد. او همچنان از شی جین‌پینگ دعوت کرد تا در سال آینده به روسیه سفر کند.

به گزارش رسانه‌های دولتی، شی جین‌پینگ گفته است ادامهٔ درگیری‌ها در خاورمیانه «قابل قبول نیست» و تأکید کرده است که «آتش‌بس جامع از فوری‌ترین ضرورت‌هاست».

همکاری‌های تجاری و سرمایه‌گذاری متقابل احتمالاً از موضوعات اصلی گفت‌وگوهای پوتین خواهد بود، زیرا اقتصاد روسیه که تحت فشار تحریم‌ها قرار دارد، از هزینه‌های فزایندهٔ جنگ در اوکراین آسیب دیده است.

هم‌زمان با آماده‌سازی شی برای استقبال از پوتین، وزارت بازرگانی چین تأیید کرد که این کشور قصد دارد ۲۰۰ طیارهٔ بوئینگ از ایالات متحده خریداری کند و همچنان در پی تمدید توافق تجاری با امریکا است که سال گذشته در کولالامپور به دست آمده بود. این اعلامیه نخستین تأیید رسمی چین از سفارش بوئینگ بود؛ موضوعی که ترامپ هفتهٔ گذشته به آن اشاره کرده بود.

نحوه و شکل دیدارهای شی جین‌پینگ با رهبران جهان معمولاً به‌عنوان نشانه‌ای از میزان اهمیت و جایگاه آنان نزد پکن تعبیر می‌شود؛ از همین رو، هم فضای دیدار و هم نتایج آن، به‌ویژه به دلیل نزدیکی زمانی آن با سفر ترامپ، زیر ذره‌بین قرار گرفته است.

در مقایسه با رابطهٔ پرتنش واشنگتن و پکن، پوتین و شی جین‌پینگ در سال‌های اخیر روابطی گرم‌تر و نزدیک‌تر را نشان داده‌اند؛ به‌گونه‌ای که یک‌دیگر را «دوست عزیز» و «دوست قدیمی» خطاب کرده‌اند.

در آخرین دیدار شی با همتای روسی‌اش در ماه می ۲۰۲۴، دو طرف در فضایی صمیمی و بدون کراوات در یک باغ تاریخی مرتبط با دوران امپراتوری، در کنار چای دربارهٔ موضوعات مختلف گفت‌وگو کرده بودند؛ باغی که اکنون بخشی از دفاتر حزب کمونیست چین را در خود جای داده است.

چگونه ایران در زمان سه رئیس‌جمهور ایالات متحده به آستانه توانایی هسته‌ای رسیدتهران پس از خروج دونالد ترامپ از توافق هسته...
20/05/2026

چگونه ایران در زمان سه رئیس‌جمهور ایالات متحده به آستانه توانایی هسته‌ای رسید

تهران پس از خروج دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ برنامه اتمی خود را گسترش داد و سپس در دوره جو بایدن آن را تسریع کرد

به قلم: لورنس نورمن و مایکل آر. گوردن
منبع: وال استریت ژورنال
چهار شنبه ۲۰ می ۲۰۲۶ مطابق ۳۰ ثور ۱۴۰۶
لینک مطلب:

https://www.wsj.com/world/middle-east/trump-iran-nuclear-deal-biden-f754971b?mod=world_lead_story
⸻———————-

-خلاصه

• رئیس‌جمهور دونالد ترامپ با چالشی در برابر برنامه هسته‌ای ایران روبرو است؛ چالشی که بخشی از آن نتیجه تصمیم‌های خودش نیز دانسته می‌شود: انباشت گسترده‌ای از اورانیوم بسیار غنی‌شده که تهران با وجود دو ماه جنگ، از تحویل آن خودداری کرده است.

• ایران پس از خروج ترامپ در سال ۲۰۱۸ از توافق هسته‌ای، ذخایر مواد شکافت‌پذیر خود را افزایش داد. سپس در دوره ریاست‌جمهوری جو بایدن و در سال‌های بعد، برنامه هسته‌ای خود را با سرعت بیشتری توسعه داد. این اطلاعات بر اساس داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازمان ملل گزارش شده است.

• در حال حاضر، ایران حدود ۱۰ تُن مواد غنی‌شده در اختیار دارد، از جمله نزدیک به ۱۰۰۰ پوند اورانیوم با غنای ۶۰ درصد؛ مقداری که از نظر فنی برای ساخت نزدیک به ۱۱ سلاح هسته‌ای کافی دانسته می‌شود.

• نه فشار اقتصادی دوره نخست ترامپ و نه حملات نظامی مشترک امریکا و اسرائیل، ایران را وادار به توقف برنامه هسته‌ای یا تسلیم ذخایر اورانیوم نکرده است.

⸻————————-

دونالد ترامپ اکنون با پیامدی روبرو است که بخشی از آن ناشی از تصمیم خودش دانسته می‌شود: انباشت بزرگ اورانیوم بسیار غنی‌شده در ایران، در حالی که تهران با وجود دو ماه جنگ، از تحویل آن خودداری کرده است.

ایران پس از خروج ترامپ از توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ در سال ۲۰۱۸، تولید مواد شکافت‌پذیر را افزایش داد. سپس این برنامه را در دوره دولت‌های بعدی، به‌ویژه در دوره جو بایدن، با سرعت بیشتری پیش برد.

اکنون یکی از اهداف اصلی سیاست امریکا جلوگیری از دستیابی ایران به توانایی ساخت سلاح هسته‌ای است؛ اما تهران شروط واشنگتن را نپذیرفته است.

ترامپ اعلام کرده که فعلاً اقدام نظامی بیشتر را متوقف می‌کند، زیرا احتمال رسیدن به توافق را «بسیار خوب» می‌داند، اما بسیاری از کارشناسان چنین خوشبینی را قبول ندارند.

-توافق هسته‌ای ۲۰۱۵

توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ که با نام رسمی «برنامه جامع اقدام مشترک» شناخته می‌شود، در دوره رئیس‌جمهور باراک اوباما میان ایران و قدرت‌های جهانی امضا شد.

این توافق برنامه هسته‌ای ایران را محدود کرد، اما به‌طور کامل آن را متوقف نساخت.

-دیدگاه کارشناسان

گری سامور، کارشناس عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای، گفته است:
«نخستین اشتباه این بود که دونالد ترامپ از توافقی خارج شد که در حال کار بود. و دومین اشتباه این بود که ایران پیشنهاد دولت جو بایدن را برای احیای توافق نپذیرفت.»

-خط زمانی برنامه هسته‌ای ایران

* ۲۰۱۳: آغاز دوباره مذاکرات
* ۲۰۱۵: امضای توافق هسته‌ای
* ۲۰۱۸: خروج دونالد ترامپ از توافق
* ۲۰۱۹: عبور ایران از محدودیت‌های غنی‌سازی
* ۲۰۲۱: آغاز ریاست‌جمهوری جو بایدن
* ۲۰۲۲: شکست مذاکرات
* ۲۰۲۴: گزارش فعالیت‌های مرتبط با توانمندی تسلیحاتی
* ۲۰۲۵: حملات امریکا و اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران

-وضعیت فعلی

رهبران ایران تأکید دارند که هدف‌شان ساخت سلاح هسته‌ای نیست، اما کارشناسان بین‌المللی می‌گویند ایران توانایی فنی لازم را برای رسیدن به این هدف حفظ کرده است.

ایران هنوز حدود ۱۰ تُن مواد غنی‌شده در اختیار دارد، از جمله اورانیوم با غنای ۶۰ درصد و مقدار قابل توجهی اورانیوم ۲۰ درصدی.

-جمع‌بندی

مهم‌ترین نگرانی امریکا، ذخایر بزرگ اورانیوم بسیار غنی‌شده ایران است. ایران همچنان زیرساخت‌های فنی و سانتریفیوژهای لازم را حفظ کرده و توان بازسازی سریع برنامه هسته‌ای را دارد.

زِلنسکی بریتانیا را برای کشاندن پوتینِ تضعیف‌شده به مذاکرات صلح به میدان می‌آوردکی‌یف در پی ایجاد دوباره و «تقویت‌شده» ی...
20/05/2026

زِلنسکی بریتانیا را برای کشاندن پوتینِ تضعیف‌شده به مذاکرات صلح به میدان می‌آورد

کی‌یف در پی ایجاد دوباره و «تقویت‌شده» یک ائتلاف امنیتی اروپایی در حالی است که اعتماد به مذاکرات به رهبری ایالات متحده رو به کاهش است.

نویسندگان: جو بارنز – کانر استینجر
منبع: روزنامهٔ دیلی تلگراف
چهار شنبه ۲۰ می ۲۰۲۶ مطابق ۳۰ ثور ۱۴۰۶
لینک مطلب:

https://www.telegraph.co.uk/world-news/2026/05/19/zelensky-recruits-britain-drag-putin-peace-talks/
————————————-

اوکراین اکنون به‌سوی بریتانیا، فرانسه و آلمان روی آورده است تا در یک تلاش تازه برای صلح، پیشگام شوند و از وضعیت نسبتاً بهبود‌یافته در میدان جنگ بهره ببرند.

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور ولودیمیر زلنسکی، می‌خواهد مذاکرات پایان جنگ را از سر گیرد؛ در حالی‌که روسیه با تلفات فزاینده در خطوط مقدم و فشارهای اقتصادی روبرو است.

منابع دیپلماتیک به روزنامه دی تلگراف گفته‌اند که آقای زلنسکی در پی «احیای» چارچوب موسوم به E3 است؛ یک ائتلاف غیررسمی امنیتی شامل بریتانیا، فرانسه و آلمان، تا نقش میانجی صلح را ایفا کند.

کی‌یف بر این باور است که مذاکراتی که با میانجیگری ایالات متحده انجام می‌شود، عملاً مسیر خود را طی کرده؛ زیرا دونالد ترامپ بیش از پیش درگیر تنش‌های خود با ایران شده و توجهش پراکنده است.

استفاده از E3 برای رهبری میانجیگری، یکی از چندین ابتکار است که از سوی رئیس‌جمهور اوکراین دنبال می‌شود تا نقش اروپا در میز مذاکرات تقویت گردد.

رهبر اوکراین در تماس تیلفونی آخر هفته گذشته با امانوئل مکرون احتمال شکل‌گیری قالب «E3 به‌علاوه اوکراین» را برای هماهنگی ایده‌های احتمالی مطرح کرده است.

پس از این تماس، آقای زلنسکی گفت که با لندن، پاریس و برلین در حال گفت‌وگو است تا به این ائتلاف کوچک «محتوای بیشتری» داده شود.

یک منبع در E3 تأیید کرده است که مذاکرات ادامه دارد، اما تا کنون هیچ برنامه مشخصی برای گفت‌وگوی مستقیم با روسیه نهایی نشده است.

مقام‌های اوکراینی باور دارند که اکنون یک «پنجره فرصت» برای توافق‌های مرحله‌ای و برابر با روسیه وجود دارد، زیرا فشار بر ولادیمیر پوتین همچنان در حال افزایش است.

رهبری در کی‌یف پس از آن‌که نیروهایش توانستند حلقه دفاع‌های هوایی پیرامون مسکو را در حملات پهپادی به کارخانه‌ها و پالایشگاه‌های نفتی بشکنند، روحیه‌ای نسبتاً بالا پیدا کرده است.

کرملین ناچار شد برای حفاظت از رژه نظامی ۹ می مسکو، درخواست آتش‌بس موقت از حملات دوربرد اوکراین کند.

آقای زلنسکی زیر فشار آقای ترامپ، سرانجام با درخواست آتش‌بس سه‌روزه موافقت کرد و حتی با صدور یک فرمان ریاست‌جمهوری طعنه‌آمیز، اجازه برگزاری رژه را صادر نمود.

در داخل روسیه، پوتین بیش از پیش منزوی شده و تدابیر امنیتی او نیز به‌دلیل نگرانی از ترور افزایش یافته است.

حتی یکی از نزدیک‌ترین متحدانش، رئیس‌جمهور چین شی جین‌پینگ، به آقای ترامپ گفته است که پوتین ممکن است از حمله تمام‌عیار خود به اوکراین پشیمان شود؛ این موضوع را فایننشال تایمز گزارش داده است.

در تحولی غیرمعمول که در کی‌یف به‌عنوان نشانه‌ای مثبت دیده می‌شود، رئیس‌جمهور روسیه اخیراً از زلنسکی با نام یاد کرده و حتی اشاره کرده که ممکن است برای امضای توافق صلح حاضر به دیدار شود.

معمولاً پوتین از بردن نام رئیس‌جمهور اوکراین خودداری می‌کند، زیرا کرملین او را یک رهبر «نامشروع» نمی‌داند.

در میدان جنگ اوکراین، روسیه با وجود ماه‌ها حمله، موفقیت چشمگیری به دست نیاورده است.

نیروهای مسکو ماهانه حدود ۳۵ هزار نفر کشته یا زخمی از دست می‌دهند و در جذب نیروی تازه نیز با کمبود جدی روبرو هستند.

در نشانه‌ای دیگر از افزایش اعتماد به نفس زلنسکی پس از حملات اخیر به مسکو، او طرح احتمالی «آتش‌بس در حوزه میدان های هوایی» را در مذاکرات با متحدان اتحادیه اروپا پیشنهاد کرده است.

بر اساس این طرح، اتحادیه اروپا تلاش خواهد کرد تا در ماه‌های تابستان یک آتش‌بس محدود شامل میدان های هوایی تجارتی را میانجیگری کند.

گمان می‌رود چنین توافقی، میزان آمادگی پوتین برای یک آتش‌بس گسترده‌تر را بیازماید، زیرا هنوز درباره نیت واقعی او در کی‌یف تردیدهایی وجود دارد.

مقام‌های اوکراینی می‌خواهند یک میانجی اتحادیه اروپا تأکید کند که چنین آتش‌بسی به سود کرملین نیز هست، زیرا نیروهای اوکراینی اکنون توانایی «ویران کردن» فصل تعطیلات برای روس‌ها را دارند؛ این موضوع را یک منبع آگاه به دی تلگراف گفته است.

برهم زدن برنامه‌های سفر شهروندان عادی روسیه، به‌عنوان راهی برای افزایش فشار بر پوتین جهت بازگشت به میز مذاکرات با حسن نیت تلقی می‌شود.

تا کنون، کی‌یف هرگونه پیشنهاد آتش‌بس از سوی روسیه را رد کرده است، زیرا این پیشنهادها شامل شرط خروج نیروهای اوکراینی از دونباس بوده‌اند؛ منطقه خط مقدم که عمدتاً تحت کنترل نیروهای روسی است.

با این حال، زلنسکی با توجه به دستاوردهای اخیر، کاهش فشار از سوی ترامپ برای رسیدن به توافق فوری، و حمایت اروپا، معتقد است که می‌تواند چارچوب‌های آتش‌بس را به شکلی تنظیم کند که برای افکار عمومی و رأی‌دهندگان او قابل پذیرش باشد.

نمایش همسویی در مواجهه با تحولات ژئوپلیتیکی جهانیحالا نوبت پوتین است: سرنوشت جنگ خاورمیانه در سفر پکن رقم می‌خورد؟منبع: ...
20/05/2026

نمایش همسویی در مواجهه با تحولات ژئوپلیتیکی جهانی

حالا نوبت پوتین است: سرنوشت جنگ خاورمیانه در سفر پکن رقم می‌خورد؟

منبع: نشریهٔ اکونومیست و شبکهٔ خبری سی ان ان
سه شنبه ۱۹ می ۲۰۲۶ مطابق ۲۹ ثور ۱۴۰۶
لینک مطلب:

https://www.economist.com/china/2026/05/18/now-its-vladimir-putins-turn-to-visit-beijing

https://edition.cnn.com/2026/05/19/asia/putin-china-visit-xi-meeting-intl-hnk
——————————

پوتین، پیش از مذاکرات با شی جین‌پینگ، رهبر چین، از تعمیق روابط روسیه و چین به عنوان یک نیروی «تثبیت‌کننده» ستایش کرد. این دیدار که دومین دیدار آن‌ها در طول کم‌تر از یک سال گذشته است، بر همکاری آن‌ها در امور جهانی و روابط اقتصادی تأکید می‌کند که در بحبوحه انزوای بین‌المللی مسکو به طور قابل توجهی افزایش یافته است. تحلیلگران خاطرنشان می‌کنند که این همکاری، مواضع استراتژیک هر دو کشور را در حالی که سلطه جهانی ایالات متحده را به چالش می‌کشند، تقویت می‌کند.

-در مسیر ترامپ

به نوشته اکونومیست، در روز دوم سفر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به پکن، لحظه‌ای تأثیرگذار وجود داشت. رئیس جمهور آمریکا در ۱۵ می با شی جین پینگ در باغ‌های ژونگ‌نان‌های، در مجتمع رهبری چین، قدم می‌زد.

در این لحظه ترامپ ایستاد تا از شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، بپرسد که آیا از همه رهبران خارجی در این‌جا میزبانی می‌شوند. شی در حالی که سرش را به نشانه تأکید تکان می‌داد، گفت: «خیلی به ندرت». او با خنده افزود: «مثلاً، پوتین این‌جا بوده است». کم‌تر از ۲۴ ساعت پس از این دیالوگ، اعلام شد که ولادیمیر پوتین، رهبر فدراسیون روسیه، در ۱۹ و ۲۰ می، با سفر به پکن، راه ترامپ را دنبال خواهد کرد.

-سیگنال یک سفر، تغییر موازنه قدرت و اهرم‌سازی پکن؛ نیکسون معکوس؟

زمان سفر پوتین، سیگنالی غیرقابل انکار ارسال می‌کند. در واقع، شی اعلام می‌کند که حتی اگر روابطش با آمریکا را تثبیت کند، این به قیمت از دست رفتن شراکت «بدون محدودیت» او با پوتین تمام نخواهد شد. برخی از مشاوران ترامپ از بازسازی روابط با کرملین به عنوان راهی برای تضعیف و منزوی کردن چین -که برخی آن را استراتژی «نیکسون معکوس» می‌نامند- حمایت می‌کنند. در واقع، روابط اقتصادی و نظامی بین روسیه و چین می‌تواند در نتیجه جنگ آمریکا در خاورمیانه عمیق‌تر شود.

شی و پوتین، که مدت‌هاست آرزوی به چالش کشیدن نظم جهانی به رهبری آمریکا را دارند، بدون شک نگرانی‌های خود و احتمالاً اطلاعات خود را در مورد کمپاین ‌های اخیر ترامپ علیه ونزوئلا و ایران (که هر دو روابط نزدیکی با چین و روسیه داشتند) به اشتراک خواهند گذاشت.

در عین حال، شی ممکن است به دنبال بهره‌برداری از اهرم جدید خود بر پوتین باشد. موازنه قدرت در روابط آن‌ها از زمان حمله تمام عیار روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ به طور چشمگیری به نفع چین تغییر کرده است. روسیه به طور فزاینده‌ای به حمایت اقتصادی چین و همچنین مواد دو منظوره مورد نیاز برای جنگ (اما می‌توانند برای اهداف غیرنظامی نیز استفاده شوند) وابسته شده است. این امر ممکن است به شی اجازه دهد تا فناوری و دانش نظامی حساس‌تری را از روسیه به دست آورد و همچنین شرایط بهتری را در معاملات انرژی به دست آورد.

-رستاخیز قدرت سیبری؛ در انتظار نزاع تازه؟

یکی از اولویت‌های پوتین ساخت خط لوله گاز جدید بین روسیه و چین است. دو طرف سال‌هاست که بر سر پروژه «قدرت سیبری ۲» -یک خط لوله ۲۶۰۰ کیلومتری برای انتقال سالانه ۵۰ میلیارد متر مکعب گاز از شرق روسیه به شمال چین، از طریق مغولستان- در حال کشمکش هستند. کرملین مشتاق است این پروژه را راه‌اندازی کند تا بازار جدیدی برای گازی که دیگر نمی‌تواند به اروپا بفروشد، تضمین کند (حتی اگر ساخت این خط لوله تا ۱۰ سال طول بکشد، و با وجود این واقعیت که ظرفیت آن بسیار کم‌تر از چیزی است که روسیه در فروش به اروپا از دست داده است).
با این حال، چین در مورد قیمت، حجم و سایر شرایط، چانه‌زنی سختی داشته است. همچنین پکن تمایلی به تکیه بر یک تامین‌کننده واحد برای بیش از حدود ۲۰ درصد از واردات هیدروکربن خود نداشته است - سطحی که قبلاً با روسیه به آن رسیده است. با این همه، دولت چین از زمان بسته شدن تنگه هرمز، بیشتر نگران وابستگی مداوم خود به واردات انرژی از طریق دریا شده است. حدود ۹۰ درصد از واردات نفت چین هنوز از طریق دریا و عمدتاً از خاورمیانه انجام می‌شود آن هم به ‌رغم تلاش‌های این کشور برای تنوع بخشیدن به منابع تأمین و ساخت خطوط لوله در مرزهای خود به روسیه، آسیای مرکزی و میانمار.

به گفته الکساندر گابویف، مدیر مرکز کارنگی روسیه اوراسیا در برلین، یکی از نتیجه‌گیری‌های اصلی چین از درگیری‌های اخیر در خاورمیانه این بود که هر لحظه ممکن است درگیری جدیدی رخ دهد و بخش قابل توجهی از منابع انرژی دریایی این کشور را در معرض خطر قرار دهد. او می‌گوید این بدان معناست که چین اکنون ممکن است به سمت واردات حجم بیشتری از طریق زمین متمایل شود که ارزان‌تر نیز هستند، زیرا چین اهرم فشار برای کاهش قیمت‌ها را دارد. او تردید دارد که توافق نهایی در مورد خط لوله در طول سفر پوتین حاصل شود، اما «شتاب هرگز بیشتر از این نبوده است».

-دغدغه‌های تامین ماشین جنگی؛ فراتر از قدم زدن در باغ‌های ژونگ‌نان‌های

یکی دیگر از اولویت‌های پوتین این است که اطمینان حاصل کند چین همچنان حمایتی را که او برای ادامه جنگ در اوکراین نیاز دارد، ارائه می‌دهد. در پنج سال گذشته، تجارت دوجانبه چین با روسیه حدود ۵۵ درصد افزایش یافته و به ۲۲۸ میلیارد دالر رسیده، زیرا روسیه به طور فزاینده‌ای به تقاضای چین برای صادرات انرژی، مواد معدنی و کشاورزی و همچنین صادرات وسایل نقلیه، ماشین‌آلات صنعتی و الکترونیک چین وابسته شده است. چین ارائه سلاح به روسیه را انکار می‌کند. با این حال، بسیاری از صادرات آن اقلام دو منظوره هستند. روسیه به ویژه به پهپادهای هوایی و قطعات پهپاد چینی وابسته است.

-چین روسیه

در همین حال، شی احتمالاً به دنبال کمک بیش‌تر روسیه برای توسعه قابلیت‌های نظامی خود، به ویژه در پهپادها و جنگ‌های زیرآبی است. اگرچه چین قبلاً بزرگترین خریدار سلاح‌های روسی در جهان بود، اما در سال‌های اخیر خرید کمتری داشته است، زیرا اکنون بیشتر سلاح‌های خود را تولید می‌کند (بسیاری از آنها بر اساس طرح‌های روسی هستند). روس‌ها همچنین سال‌ها تمایلی به اشتراک‌گذاری پیشرفته‌ترین فناوری خود نداشتند، زیرا می‌ترسیدند که این فناوری کاپی شود یا روزی علیه روسیه استفاده شود. اما چین اکنون اهرم فشاری برای درخواست کمک‌های پیشرفته‌تر در زمینه‌هایی مانند پیشرانه زیردریایی هسته‌ای و دفاع موشکی بالستیک دارد. همچنین تصور می‌شود که روسیه داده‌های پهپاد و سایر تخصص‌های میدان نبرد را از اوکراین به اشتراک گذاشته است.

بعید است که هرگونه توافقی در مورد کمک‌های نظامی یا دوگانه علنی شود و تشریفات در پکن احتمالاً بر رابطه شخصی شی با پوتین (که شی آن را دوستی قدیمی نامیده) تأکید خواهد کرد. این‌که دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد، مشخص نیست: در جلسات گذشته، آن‌ها با هم ودکا نوشیده‌اند، یک بازی هاکی روی یخ تماشا کرده‌اند و حتی پنکیک درست کرده‌اند. اما به هر حال، آنها مشتاق خواهند بود نشان دهند که روابط چین و روسیه فراتر از قدم زدن در باغ‌های ژونگ‌نان‌های است.

-نمایش همسویی در مواجهه با تحولات ژئوپلیتیکی جهانی

در همین شرایط، سی‌ان‌ان هم گزارش داد کم‌تر از یک هفته پس از آنکه شی جین‌پینگ فرش قرمز برای دونالد ترامپ پهن کرد، رهبر چین میزبان مهمان دیگری است - و این بار یک متحد نزدیک. پوتین قرار است روز سه‌شنبه برای یک سفر رسمی که به وضوح برای نشان دادن همسویی پکن و مسکو در مواجهه با تحولات ژئوپلیتیکی جهانی تنظیم شده است، وارد پایتخت چین شود.

-چین روسیه

هم پکن و هم مسکو در حال بازبینی روابط در حال تغییر با ایالات متحده ترامپ هستند و در حال بررسی این موضوع هستند که آیا نقشی در کمک به پایان دادن به درگیری ایالات متحده و ایران ایفا کنند یا خیر - درگیری‌ای که منابع نفتی جهانی را به تنگنا انداخته و واشنگتن را از جنگ چند ساله روسیه در اوکراین منحرف کرده است.

اینکه شی در عرض یک هفته از دو رهبر جهان که هر دو درگیر درگیری‌های به ظاهر لاینحل خودساخته هستند، استقبال می‌کند، به سختی از نظر دولت چین پنهان خواهد ماند - دولتی که به ویژه از جنگ ترامپ علیه ایران برای نشان دادن چین به عنوان رهبر جهانی مسئول و جایگزین استفاده کرده است. و پکن و مسکو نیز به دنبال بهره‌برداری از تغییر سیاست خارجی سنتی ایالات متحده توسط ترامپ برای پیشبرد دیدگاه خود در مورد جهانی هستند که تحت سلطه قدرت آمریکا یا سیستم اتحاد به رهبری ایالات متحده نباشد.

-بیست‌وپنجمین سفر طی دو دهه

سفر این هفته، بیست‌وپنجمین سفر پوتین به چین طی بیش از دو دهه ریاست‌جمهوری اوست - دوره‌ای که در آن چین و روسیه همکاری در زمینه تجارت، امنیت و دیپلماسی را تشدید کرده‌اند، که ناشی از بی‌اعتمادی مشترک به واشنگتن و دوستی شخصی آشکار بین پوتین و شی جین‌پینگ است - که معمولاً یکدیگر را دوستان «عزیز» یا «قدیمی» می‌نامند. این دو بیش از ۴۰ بار با هم ملاقات کرده‌اند. پیش از این دیدار، رسانه‌های دولتی چین مقالاتی را منتشر کردند که پیوندهای «تزلزل‌ناپذیر» دو کشور را در «وضعیت آشفته بین‌المللی» ستایش می‌کردند. مقاله‌ای در روزنامه دولتی گلوبال تایمز نیز دیدارهای تقریباً پشت سر هم رهبران آمریکا و روسیه را نشانه‌ای از «ظهور سریع چین به عنوان نقطه کانونی دیپلماسی جهانی» توصیف کرد.

انتظار می‌رود دیدار اخیر شی با ترامپ، جنگ‌های اوکراین و خاورمیانه و هم‌چنین همکاری‌های آن‌ها در حوزه انرژی، تجارت و امنیت، بخشی از مذاکرات بین دو رهبر برای روز چهارشنبه باشد. یوری اوشاکوف، دستیار کرملین، اوایل این هفته گفت که آنها همچنین قرار است جهان‌بینی همسو خود را در بیانیه‌ای در مورد «ایجاد یک جهان چندقطبی» و «نوع جدیدی از روابط بین‌الملل» اعلام کنند. روسیه در حال حاضر منبع اصلی نفت خام چین است. خریداران چینی از زمان اعمال تحریم‌های غرب پس از حمله پوتین به اوکراین، نفت را با تخفیف خریداری کرده‌اند. درگیری در خاورمیانه و خطر بی‌ثباتی در آینده اکنون ممکن است پکن را به سمت تکیه بیشتر بر روسیه برای سوخت سوق دهد.

اما نه تنها به خاطر انرژی، بلکه به ویژه پس از سفر ترامپ، درگیری در ایران احتمالاً در مذاکرات، اهمیت زیادی خواهد داشت. رهبر ایالات متحده به دنبال اجماع با چین در مورد جنبه‌های این درگیری بود و در بیانیه‌ای از کاخ سفید آمده که دو رهبر در مورد نداشتن سلاح هسته‌ای توسط ایران و بازگشایی تنگه هرمز توافق کردند. چین و روسیه هر دو شرکای نزدیک تهران هستند و در سال‌های اخیر نقش کلیدی در محافظت از آن در برابر تحریم‌های ایالات متحده ایفا کرده‌اند. چین همچنین خریدار اصلی نفت خام ایران است که توسط ایالات متحده تحریم شده است. سی‌ان‌ان پیش از این مدعی شده بود که روسیه اطلاعاتی در مورد مکان‌های استقرار نیروها و دارایی‌های آمریکایی در اختیار ایران قرار داده است. این شبکه هم‌چنین ادعا کرده چین در حال آماده شدن برای تحویل سلاح به ایران بود - ادعایی که پکن آن را رد می‌کند. اکنون، این سوال مطرح است که آیا آن‌ها علاقه‌ای به مشارکت در روند صلح دارند یا خیر، چرا که تهران پیش از این علاقه خود را به ایفای نقش تضمین‌کنندگان امنیتی توسط چین و روسیه ابراز کرده بود. ایفای نقش در پایان دادن به درگیری می‌تواند به طور بالقوه حسن نیت هر دو طرف را در ایالات متحده جلب کند، اما هر دو رهبر با احتیاط در این مسیر حرکت خواهند کرد، زیرا آنها از مشارکت‌ها، منافع و جاه‌طلبی‌های جهانی خود محافظت می‌کنند.

ترامپ در آستانۀ آغاز دوبارۀ جنگ با ایران؛ تهران از حملات تازه در ۴۸ ساعت آینده هشدار می‌دهدتحلیل: تریتا پارسی (Trita Par...
19/05/2026

ترامپ در آستانۀ آغاز دوبارۀ جنگ با ایران؛ تهران از حملات تازه در ۴۸ ساعت آینده هشدار می‌دهد

تحلیل: تریتا پارسی (Trita Parsi)
منبع: Responsible Statecraft
سه شنبه ۱۹ می ۲۰۲۶ مطابق ۲۹ ثور ۱۴۰۶
لینک مطلب:

https://responsiblestatecraft.org/iran-trump-restart-war/
——————————

منطقهٔ خاورمیانه بار دیگر در آستانۀ بحرانی جدی قرار گرفته است؛ زیرا به نظر می‌رسد رئیس‌جمهور امریکا، دونالد ترامپ، آماده است جنگ با ایران را دوباره آغاز کند. گزارش‌های رسانه‌ای نشان می‌دهند که او قرار است روز سه‌شنبه با مشاوران نظامی خود دیدار کند، هرچند به باور نویسنده، این نشست و حتی تصمیم نهایی ممکن است زودتر از آن برگزار شود.

در ساعات اخیر، ترمپ در شبکۀ اجتماعی «Truth Social» پیام‌های تند و تهدیدآمیز منتشر کرده است. هرچند بخشی از این اظهارات ممکن است نوعی نمایش فشار سیاسی برای وادار کردن تهران به عقب‌نشینی باشد، اما منابع در تهران می‌گویند که انتظار دارند ایالات متحده ظرف ۴۸ ساعت آینده عملیات نظامی را از سر بگیرد.

-بن‌بست سیاست فشار و چرخهٔ تشدید تنش

نخست باید توجه داشت که آغاز دوبارۀ جنگ در واقع به معنای اعتراف به شکست سیاست‌های قبلی است. سیاست «محاصرۀ محاصره» یا تشدید فشار که ترمپ پیش‌تر دنبال کرده بود، خود نشانه‌ای از ناکامی جنگ اولیه تلقی می‌شود. پیش از آن نیز تهدیدهای ماه جنوری نتوانست ایران را وادار به تسلیم کند.

این چرخهٔ پیوستهٔ جست‌وجوی یک «راه‌حل قاطع نظامی» برای وادار ساختن ایران به عقب‌نشینی، پدیده‌ای محدود به ترمپ نیست؛ بلکه به باور نویسنده، یکی از مشکلات ساختاری سیاست امریکا در قبال ایران طی دهه‌های گذشته بوده است.

-اختلافات هسته‌ای و شکست مذاکرات

با وجود پیشرفت‌هایی در برخی بخش‌های مذاکرات، گفت‌وگوها هنوز به توافق نهایی نرسیده است. مهم‌ترین مانع، اختلاف عمیق بر سر ذخایر اورانیوم با غنای بالا در ایران است.

در همین حال، واشنگتن به این نتیجه رسیده است که سیاست محاصره ممکن است نتیجه معکوس داده باشد. در مقابل، یک پویایی خطرناک شکل گرفته است: هر دو طرف اکنون باور دارند که دور جدید جنگ می‌تواند موقعیت آنان را در مذاکرات آینده تقویت کند.

-نگاه تهران: جنگ به‌عنوان فرصت استراتژیک

بر اساس تحلیل نویسنده، مقام‌های ایرانی—از جمله حلقه‌های نزدیک به رهبری جدید—باوری رو به افزایش دارند که جنگ قبلی ضعف ایران را آشکار نکرد، بلکه برعکس، نشان داد که تهران از توان بازدارندگی برخوردار است. به همین دلیل، آنان اکنون نسبت به دور دوم جنگ با اعتماد به نفس بیشتری نگاه می‌کنند.

تهران همچنین انتظار دارد که در جنگ بعدی، امریکا تهاجمی‌تر عمل کند و در نتیجه، پاسخ ایران نیز گسترده‌تر و هدفمندتر خواهد بود.

-گسترش اهداف احتمالی ایران در جنگ آینده

مقام‌های ایرانی اکنون از «جنگ دوم» به‌عنوان فرصتی برای وارد کردن ضربۀ استراتژیک عمیق‌تر یاد می‌کنند. در این چارچوب، چند محور اصلی مطرح شده است:

۱. هدف قرار دادن امارات متحده عربی

تهران معتقد است که امارات متحده عربی
در جنگ گذشته نقش فعالی داشته، همکاری نزدیک‌تری با اسرائیل برقرار کرده و از امریکا خواسته است جنگ را از سر بگیرد. از این رو، امارات ممکن است یکی از اهداف اصلی درگیری بعدی باشد.

در این سناریو، ایران ممکن است مراکز داده امریکایی در امارات را هدف قرار دهد. از دید تهران، این شرکت‌های تکنولوژیک عملاً بخشی از ساختار نظامی امریکا محسوب می‌شوند، زیرا از عملیات پنتاگون پشتیبانی می‌کنند. همچنین، تهران معتقد است که ضربه زدن به زیرساخت‌های هوش مصنوعی امارات می‌تواند جاه‌طلبی این کشور برای تبدیل شدن به یک مرکز جهانی فناوری را مختل کند.

۲. فشار بر منافع شخصی و اقتصادی ترامپ

در این تحلیل ادعا می‌شود که ایران ممکن است برای نخستین بار به‌طور مستقیم منافع تجاری و اقتصادی شخصی ترامپ را هدف قرار دهد؛ امری که در جنگ اول از آن اجتناب شده بود.

منطق این رویکرد آن است که ترامپ ممکن است خسارات به منافع راهبردی امریکا را تحمل کند، اما نسبت به دارایی‌ها و شبکه اقتصادی شخصی خود حساسیت بیشتری دارد. در نتیجه، افزایش هزینه‌های شخصی ممکن است بر تصمیم‌گیری سیاسی او تأثیر بگذارد.

۳. تشدید درگیری در سطح کشورهای خلیج فارس

در صورت استفاده کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس از خاک یا فضای هوایی خود برای حمایت از امریکا یا اسرائیل، ایران احتمالاً واکنش گسترده‌تری نشان خواهد داد. این وضعیت می‌تواند باعث تشدید افقی جنگ و گسترش آن در سراسر منطقه شود و پیامدهای شدید اقتصادی برای بازار جهانی انرژی داشته باشد.

۴. گسترش جنگ به دریای سرخ

در این سناریو، دریای سرخ به یکی از جبهه‌های اصلی جنگ تبدیل می‌شود. این امر می‌تواند مسیرهای حیاتی تجارت جهانی نفت را تحت فشار قرار دهد و قیمت انرژی را به شدت افزایش دهد.

۵. تهدید زیرساخت‌های ارتباطی در خلیج فارس

یکی از سناریوهای نگران‌کننده، هدف قرار دادن کابل‌های زیردریایی اینترنتی در خلیج فارس است. این کابل‌ها ستون فقرات ارتباطات دیجیتال کشورهای عضو خلیج فارس هستند و میلیاردها دالر تراکنش مالی از طریق آن‌ها انجام می‌شود.

از دید تهران، این اقدام می‌تواند به‌عنوان «تنگۀ هرمز دیجیتال» عمل کند؛ ابزاری برای فشار اقتصادی در مقیاس جهانی.

-خطر گسترش غیرقابل‌کنترول جنگ

در پایان این تحلیل تأکید می‌شود که آغاز دوبارۀ جنگ اجتناب‌ناپذیر نیست. اما زمانی که هر دو طرف به این باور برسند که دور جدید درگیری می‌تواند موقعیت مذاکره‌ای آنان را تقویت کند، احتمال سقوط به سوی جنگ به‌شدت افزایش می‌یابد—حتی اگر این منطق در نهایت غیرعقلانی و پرهزینه باشد.

کوریبکو به روزنامهٔ وال‌استریت ژورنال: پوتین عامل مشکلات روسیه نیستنویسنده: اندرو کوریبکودوشنبه ۱۸ می ۲۰۲۶ مطابق ۲۸ ثور ...
19/05/2026

کوریبکو به روزنامهٔ وال‌استریت ژورنال: پوتین عامل مشکلات روسیه نیست

نویسنده: اندرو کوریبکو
دوشنبه ۱۸ می ۲۰۲۶ مطابق ۲۸ ثور ۱۴۰۶
لینک مطلب:

https://open.substack.com/pub/korybko/p/korybko-to-the-wall-street-journal?r=6a5xdy&utm_campaign=post&utm_medium=email
———————————

بی‌تردید، اصلاحات درونی و خودبازسازی برای آن‌که روسیه بتواند در صحنهٔ رقابت جهانی پابرجا و توانمند باقی بماند، ضرورتی جدی ـ و شاید هم فوری ـ به شمار می‌رود. در همین زمینه، روسیه می‌تواند از توصیه‌های شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، الهام بگیرد؛ کسی که همواره حزب حاکم کشورش، حزب کمونیست چین، را به انجام پیوستهٔ اصلاحات داخلی تشویق کرده است.

والتر راسل مید، ستون‌نویس روزنامهٔ وال‌استریت ژورنال، در آغاز ماه می مقاله‌ای با عنوان «ولادیمیر پوتین، مردی که روسیه را شکست» منتشر کرد. او در این مقاله پنج مشکل عمده را مطرح می‌سازد که به باورش مسئول آن‌ها شخص ولادیمیر پوتین است. این مشکلات عبارت‌اند از: طولانی‌شدن جنگ اوکراین، شکست ویکتور اوربان، افزایش نفوذ غرب در پیرامون جنوبی روسیه، عقب‌نشینی‌های ژئوپولیتیکی روسیه در مناطق دوردست ـ به‌ویژه در سوریه و مالی ـ و همچنان تغییرات جمعیتی.

مید پیشبینی کرده است که روسیه ممکن است با نوعی «فروپاشی» مشابه اتحاد جماهیر شوروی روبرو گردد و به‌گونهٔ آشکار تلویحاً احتمال تجزیهٔ ژئوپولیتیکی روسیه را نیز مطرح می‌کند.

هرچند او درست می‌گوید که هیچ‌یک از این تحولات به سود روسیه نیست، اما اشتباه می‌کند که پوتین را مسئول مستقیم آن‌ها می‌داند. در مورد جنگ اوکراین، واقعیت این است که همهٔ طرف‌ها توانایی و ارادهٔ یکدیگر را دست‌کم گرفته بودند؛ موضوعی که در ماه جولای سال ۲۰۲۲ نیز توضیح داده شده بود. به همین دلیل، اکنون همهٔ بازیگران این جنگ ـ از جمله از نگاه فرصت‌های ازدست‌رفته ـ هزینه‌های سنگینی را برای ادامهٔ آن می‌پردازند.

در مورد شکست ویکتور اوربان نیز، این رخداد بیشتر یک شکست نمادین برای روسیه بود تا یک شکست واقعی و عملی؛ زیرا اوربان تنها توانست برخی برنامه‌های اتحادیهٔ اروپا علیه روسیه را به تأخیر اندازد، نه این‌که به‌طور کامل مانع آن‌ها شود.

در همین حال، افزایش نفوذ غرب در پیرامون جنوبی روسیه عمدتاً ناشی از فاصله‌گرفتن ارمنستان از روسیه تحت رهبری نخست‌وزیر نیکول پاشینیان می‌باشد. این روند در ماه آگست با طرحی موسوم به «مسیر ترامپ برای صلح و رفاه بین‌المللی» یا «تریپ» به اوج خود رسید؛ طرحی که هدف دوگانهٔ آن ایجاد دهلیز لوژستیکی نظامی ناتو به سوی آسیای مرکزی عنوان شده است.

پوتین مسئول مستقیم این وضعیت نیست؛ بلکه این ناکامی بیشتر متوجه دستگاه دیپلماسی روسیه می‌شود. یا دیپلمات‌های روسی از طرح «تریپ» پیشاپیش آگاهی نداشتند، یا اهمیت آن را کم‌ارزش جلوه دادند؛ و به همین دلیل روسیه نتوانست از پیش برای جلوگیری از آن اقدام کند.

همین موضوع در مورد عقب‌نشینی‌های ژئوپولیتیکی روسیه در مناطق دورتر، به‌ویژه در سوریه و مالی، نیز صدق می‌کند. دیپلمات‌های روسیه نتوانستند به ادارهٔ ریاست‌جمهوری این کشور هشدار دهند که وضعیت نظامی و سیاسی در این کشورها تا چه اندازه شکننده و ناپایدار است. همانند قضیهٔ ارمنستان، یا آنان واقعیت را درک نکرده بودند یا عمداً آن را کم‌اهمیت جلوه داده بودند؛ و هر دو حالت، نشانهٔ ضعف و ناکامی است.

در نهایت، تغییرات جمعیتی و چالش‌های ناشی از آن نیز تقصیر پوتین دانسته نمی‌شود؛ زیرا او سیاست‌هایی را برای تشویق افزایش جمعیت و همچنان سخت‌گیری بیشتر در قبال مهاجران روی دست گرفته است.

تصمیم والتر راسل مید برای نسبت‌دادن غیرمنصفانهٔ این پنج مشکل عمده به پوتین، شباهت زیادی به مقاله‌ای دارد که مجلهٔ «فارین افیرز» در اوایل سال جاری منتشر کرده بود؛ مقاله‌ای که در آن نیز به‌گونهٔ غیرصادقانه عملیات ویژهٔ روسیه را عامل این موضوع دانسته بود که «چرا پوتین در جهان آشوب‌زدهٔ ترامپ موفق نیست». پاسخ آن مقاله نیز پیش‌تر داده شده بود.

نکتهٔ مشترک دیگر میان این دو مقاله، زمان نشر آن‌ها است؛ یعنی چهار تا هفت ماه پیش از انتخابات آیندهٔ دومای روسیه. این مسئله نشان می‌دهد که احتمالاً هدف اصلی این نوشته‌ها تأثیرگذاری بر رأی‌دهندگان روسیه، و به‌ویژه نخبگان بانفوذ سیاسی و اقتصادی، برای روی‌گردانی از حزب حاکم «روسیهٔ واحد» می‌باشد.

با وجود این، باید پذیرفت که اصلاحات داخلی برای حفظ توان رقابتی روسیه ضروری است. در همین بخش، پوتین می‌تواند از تجربه و توصیه‌های شی جین‌پینگ بهره گیرد؛ کسی که حزب کمونیست چین را همواره به اصلاح مستمر تشویق کرده است.

البته اجرای چنین اصلاحاتی در نظامی مانند چین، که اختلافات حزبی چندانی در آن وجود ندارد، آسان‌تر از کشورهایی چون روسیه است؛ کشورهایی که هرچند دارای نوعی «دموکراسی ملی» هستند، اما همچنان با رقابت‌های حزبی و سیاسی روبه‌رو می‌باشند.

از همین رو، تغییرات شدید پارلمانی که غرب پس از انتخابات ماه سپتمبر در روسیه به دنبال آن است، ممکن است ـ دست‌کم به‌گونهٔ نسبی ـ روند اصلاحات را دشوارتر سازد.

در عین حال، قابل درک است که برخی رأی‌دهندگان و نخبگان بانفوذ روسیه احساس کنند که پس از سال‌ها حاکمیت حزب «روسیهٔ واحد»، زمان تغییر فرا رسیده است. بنابراین پرسش اساسی این است که آیا باید همچنان در پی تحقق چنین تغییری بود، با وجود آن‌که غرب نیز دقیقاً همین خواست را دنبال می‌کند یا خیر.

این سخن به آن معنا نیست که اگر نتیجهٔ انتخابات برخلاف انتظار باشد، آن نتیجه نامشروع، صرفاً حاصل مداخلهٔ خارجی، یا الزاماً به زیان روسیه خواهد بود؛ بلکه منظور این است که غرب نیز دقیقاً خواهان چنین تغییری است، هرچند با هدف تضعیف روسیه، نه نوسازی و تقویت آن.

Adresse

Braunau Am Inn
Rohrbach In Oberösterreich

Webseite

Benachrichtigungen

Lassen Sie sich von uns eine E-Mail senden und seien Sie der erste der Neuigkeiten und Aktionen von آراس ARAS erfährt. Ihre E-Mail-Adresse wird nicht für andere Zwecke verwendet und Sie können sich jederzeit abmelden.

Teilen