02/06/2026
Ik denk dat iedereen Karin op zijn eigen manier gekend heeft.
Maar voor mij was ze iemand waarmee je onmogelijk een gewone dag kon beleven.
Met Karin gebeurde er altijd iets.
En meestal begon dat met:
“Kom Babs, we gaan iets doen.”
Wat dat “iets” exact was, dat wist je meestal pas onderweg.
Ik heb de zotste dingen met haar meegemaakt.
En hoe stouter of absurder het verhaal werd, hoe harder wij genoten….
Misschien deed ik haar denken aan ons mama.
Of misschien deed zij mij daardoor altijd een beetje aan ons mama denken.
Datzelfde vuur.
Diezelfde goesting om te lachen.
Dat gevoel van: het leven moet geleefd worden.
Ik vergeet nooit onze reis naar Barcelona.
Ik dacht dat ik meeging op een zakenreis.
Tot we eindelijk op het vliegtuig zaten en Karin ineens overal diamanten begon boven te halen die ze tussen haar kleren had verstopt.
Onze missie “we moeten dit eerst geleverd krijgen Babs, dan pas kunnen we gaan genieten”.
Ik werd dat weekend ook 29 jaar en niemand had mij een betere verjaardag kunnen geven dan zij, ik heb er onvergetelijke filmpjes van.
En jaren later gingen we samen naar Lanzarote.
Ze was toen al erg ziek.
Maar zodra wij samen waren, waren we opnieuw dezelfde twee als vroeger.
Nu zorgde ik meer voor haar, zoals bijvoorbeeld die ene keer dat ze bijna verdronk of was het eerder, ik liet haar even verdrinken omdat ze niet luisterde.
Ze was zo ondeugend.
Veel te luid aan het lachen.
Genieten van kleine dingen alsof ze gigantisch waren.
Dat is misschien wat ik het meeste ga missen aan Karin.
Ze bracht leven mee. Dank u, Karin.
Voor het lachen.
Voor de avonturen.
Om ons te verwennen.
En voor de liefde die je ons al die jaren gegeven hebt.
Toch nog een heel belangrijk detail, Karin werd ook de meter van ons dochtertje Bardo, ze was zoals familie voor mij, daarom die verbintenis.
Ik hoopte alleen dat Bardo van haar iets zou meekrijgen wat je niet kunt aanleren,
Niet uit boeken.
Niet op school.
Dat vurige
Die speelsheid.
Dat ze later ook iemand zou worden die een kamer binnenkomt en meteen sfeer meebrengt.
Iemand die luid durft te lachen.
Die geniet van kleine dingen.
En die van het leven geen braaf verhaal maakt.
Want dat was Karin.
