صفحه اسماعیلیان فارسی زبان

صفحه اسماعیلیان فارسی زبان Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from صفحه اسماعیلیان فارسی زبان, Social Media Agency, Ottawa, ON.

صفحه اسماعیلیان فارسی‌زبان خوش آمدید.

این صفحه با هدف ترجمه و نشر مطالب معتبر دربارهٔ فرهنگ، تاریخ، معنویت، اندیشه و میراث اسماعیلی به زبان فارسی ایجاد شده است تا فارسی‌زبانان به منابع ارزشمند و آگاهی‌بخش دسترسی آسان‌تری داشته باشند.

با ما همراه باشید

09/22/2026

شاه عوض مرحوم: دلم دیوانه دیدار مولا

08/12/2026

حقیقت پشت افسانه‌های حشاشین

08/06/2026

افتتاح باغ آقاخان، آلبرتا

08/05/2026

جواهرات حکمت.

08/04/2026

سخنرانی والاحضرت شاه کریم الحسینی، آقاخان چهارم، در دانشگاه براون، ایالات متحدهٔ آمریکا.

**خلاصهٔ سخنرانی**

این سخنرانی بر این نکته تأکید دارد که بزرگ‌ترین چالش جهان امروز، حفظ **وحدت در میان تنوع** است. پیشرفت فناوری و گسترش ارتباطات، هرچند فرصت‌های فراوانی برای آگاهی و همکاری فراهم کرده است، اما در عین حال خطر تفرقه، اطلاعات نادرست، کاهش همدلی و شکاف‌های اجتماعی را نیز افزایش داده است.

سخنران تأکید می‌کند که بسیاری از سوءتفاهم‌ها دربارهٔ اسلام، ناشی از ناآگاهی و تصویرهای نادرستی است که از طریق رسانه‌ها شکل گرفته است؛ در حالی که تمدن اسلامی در طول تاریخ بر پایهٔ دانش، مدارا، کثرت‌گرایی و همکاری با دیگر فرهنگ‌ها بنا شده بود و دانشمندانی چون خوارزمی، نقش مهمی در پیشرفت تمدن بشری داشته‌اند.

او راه برون‌رفت از بحران‌های امروز را در **تقویت کثرت‌گرایی، جامعهٔ مدنی، شایسته‌سالاری، آموزش، گفت‌وگوی میان فرهنگ‌ها و ادیان، و خدمت داوطلبانه** می‌داند. از دیدگاه او، دانشگاه‌ها نقشی اساسی در پرورش رهبران آگاه، متفکر و اخلاق‌مدار دارند و می‌توانند با پژوهش، آموزش و گسترش فرهنگ همزیستی، به ساختن جوامعی منسجم و صلح‌آمیز کمک کنند.

پیام اصلی این سخنرانی آن است که **تنوع نباید به تفرقه و فروپاشی بینجامد، بلکه باید به سرچشمه‌ای برای همبستگی، پیشرفت و توسعهٔ انسانی تبدیل شود.

چرا اسماعیلیان باید از آثار داعیان و پیران کسب معرفت کنند، در حالی که امام را در اختیار دارند؟ اگر از این دیدگاه آغاز کن...
07/30/2026

چرا اسماعیلیان باید از آثار داعیان و پیران کسب معرفت کنند، در حالی که امام را در اختیار دارند؟


اگر از این دیدگاه آغاز کنیم که هدایت و تفسیر امام از دین، برترین مرجع است و باید به بهای کنار گذاشتن سایر تفسیرها (حتی تفسیرهایی که بخشی از سنت فکری اسماعیلی هستند) از آن پیروی شود، در آن صورت باید برای راهنمایی در الهیات، فلسفه، تاریخ و تفسیر قرآن، تنها به فرمان‌های امام مراجعه کنیم.

اما به محض آنکه به فرمان‌های امام مراجعه می‌کنیم، با دستورها و رهنمودهای صریح امام ۴۹، شاه کریم الحسینی، روبه‌رو می‌شویم که اسماعیلیان را به «آموختن فلسفه اسماعیلی» و صرف وقت برای مطالعه، یادگیری و بهره‌مندی از کتاب‌های دینی اسماعیلی که توسط مورخان، فیلسوفان و شاعران اسماعیلی گذشته نوشته شده‌اند، تشویق می‌کند.

**«باید در اسماعیلیان، به‌ویژه جوانان، علاقه به مطالعهٔ جدی تاریخ اسماعیلی و فلسفهٔ اسماعیلی‌گری ایجاد شود.»**

مولانا شاه کریم شاه ، پیام به انجمن اسماعیلیه، ۱۹۶۱

در فرمانی که در اکتبر سال ۲۰۰۰ در کراچی صادر شد، امام ۴۹ با صراحت بیشتری به جوانان جماعت می‌فرمایند که پاسخ پرسش‌های امروز را در آثار گذشتهٔ اسماعیلی و نوشته‌های فیلسوفان اسماعیلی جستجو کنند. ایشان همچنین تأکید می‌کنند که سنت فکری اسماعیلی باید امروز بیش از پیش مورد احترام قرار گیرد و میراث و تداوم آن حفظ شود.

محتوای همین سنت فکری اسماعیلی که امام حاضر اسماعیلیان را به مطالعه و فراگیری آن فرا می‌خوانند، همان آثاری است که توسط حجت‌ها، داعیان و فیلسوفان اسماعیلی، مانند سجستانی، کرمانی، ناصر خسرو و خواجه نصیرالدین طوسی، نگاشته شده است.

بنابراین، یک مسلمان اسماعیلی در روزگار حاضر که این آثار را مطالعه می‌کند و تفسیرهای اسماعیلی را از این کتاب‌ها فرامی‌گیرد، دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهد که حضرت امام به اسماعیلیان دستور داده‌اند هنگام آموختن تفسیرهای اسماعیلی انجام دهند.

افزون بر این، امام بارها تأکید کرده‌اند که هر مرید باید شخصاً با به‌کارگیری عقل خویش و از راه جستجوی فردی، ایمان خود را بشناسد و درک کند. این جستجوی شخصی، باید شامل مطالعه و بررسی همهٔ این متون و نوشته‌های ارزشمند اسماعیلیِ گذشته نیز باشد.

کلمه (داعی) در مذهب اسماعلیان نزاری چیست؟«داعی»دایرةالمعارف ایرانیکافرهاد دفتریآن‌که فرا می‌‌خواند ، اصطلاحی است که توسط...
07/30/2026

کلمه (داعی) در مذهب اسماعلیان نزاری چیست؟

«داعی»
دایرةالمعارف ایرانیکا
فرهاد دفتری

آن‌که فرا می‌‌خواند ، اصطلاحی است که توسط چندین گروه مسلمان، به‌ویژه اسماعیلیان، برای نامیدن مبلغان خود به کار می‌رود. این اصطلاح توسط دعوت عباسی، یا مأموریت، در خراسان و توسط معتزلهٔ اولیه پذیرفته شد، اما به‌زودی به‌طور خاص با برخی گروه‌های شیعی، برای مثال زیدیان و برخی افراطیان شیعه (غُلات)، به‌ویژه خطابیه، شناخته شد. این اصطلاح گسترده‌ترین کاربرد خود را در ارتباط با اسماعیلیان یافت، هرچند نویسندگان اولیهٔ اسماعیلی در فارس گاهی عناوین دیگری مانند جناح. جمع : اجنحه؛ را جایگزین می‌کردند. اصطلاح داعی (جمع: دُعات) به هر نمایندهٔ مجازِ الدعوة اسماعیلی اطلاق شد، یعنی مو‌بلیغی که مسئول گسترش آموزهٔ اسماعیلی و جذب پیروان برای امام بود. در جریان تاریخ اسماعیلیان و در میان شاخه‌های مختلف آنان، مراتب گوناگونی از داعیان پدید آمد. در واقع، داعی عامل غیررسمی دولت فاطمی (۲۹۷-۵۶۷

۹۰۹-۱۱۷۱) بود که به‌صورت مخفیانه در بسیاری از سرزمین‌های خارج از مصر و شام فعالیت می‌کرد تا شناسایی خلیفهٔ فاطمی اسماعیلی را به‌عنوان امام اسماعیلی ترویج کند.

اطلاعی از سازمان دعوت اسماعیلی پیشافاطمی در دست نیست، اما معلوم است که این جنبش در حدود ۲۶۰/۹۷۳-۷۴ پیرامون یک سلسلهٔ موروثی از رهبران، که بعدها به‌عنوان امامان شناخته شدند و در آن زمان در سلمیه در مرکز سوریه اقامت داشتند، سازمان‌دهی مجدد شد. در نیمهٔ دوم قرن نهم، این رهبران دعوت اسماعیلی را از طریق شبکه‌ای از مو‌ بلغان در شماری از مناطق جهان اسلام آغاز کردند. در جبال، خراسان و ماوراءالنهر، همچون دیگر مناطق، یک داعی ارشد، داعیان تابع را به حوزه‌های مختلف تحت صلاحیت خود منصوب می‌کرد. داعیان ارشد جبال در ری اقامت داشتند؛ داعیان ارشد خراسان و ماوراءالنهر ابتدا در نیشابور و بعدها در مروالرود مستقر بودند. برخی از داعیان اولیهٔ فارسی، به‌ویژه ابوحاتیـم رازی و ابویعقوب سجستانی، از برجسته‌ترین متکلمان اولیهٔ اسماعیلی بودند و پیوندهای مهم عقیدتی میان اسماعیلیان پیشافاطمی و فاطمیان فراهم کردند. سازمان سلسله‌مراتبی دعوت فاطمی (حدودالدین یا مراتب الدعوة) تا زمان مؤید فی‌الدین شیرازی، داعی ارشد در قاهره به مدت بیست سال تا وفاتش در ۴۷۰/۱۰۷۸، به‌طور کامل توسعه یافته بود. این سازمان بازتاب وضعیت آرمانی‌ای بود که در آن امام اسماعیلی جهان را حکومت می‌کرد، و از این‌رو بسیاری از مراتب ذکرشده در منابع فاطمی در همهٔ زمان‌ها عملاً پر نبود. پس از خود امام، رئیس اداری داعی ارشد بود که باب یا باب‌الابواب نامیده می‌شد و در منابع غیر اسماعیلی داعی‌الدعات خوانده می‌شد و مقر او در قاهره بود. او مسئول انتصاب داعیان ولایتی در داخل قلمرو فاطمی و نیز خارج از آن بود و توسط شماری از داعیان محلی تابع یاری می‌شد.

به‌گفتهٔ نویسندگان اسماعیلی فاطمی، برای اهداف دعوت، جهان خارج از کنترل مستقیم فاطمیان به دوازده جزیره (به‌معنای «جزایر») تقسیم شده بود که یکی از آن‌ها فارس بود که به دیلم نام‌گذاری شده بود با این حال، ابن حوقل (ص. ۳۱۰؛ مقایسه شود با ناصر خسرو، خراسان را به‌عنوان جزیره‌ای جداگانه از دعوت فاطمی ذکر کرده و افزوده است که بلوچ‌های اسماعیلی شرق فارس به آن تعلق داشتند. هر جزیره تحت سرپرستی داعی ارشدی به نام حجت بود. در هر جزیره، حجت توسط مراتب گوناگونی از داعیان یاری می‌شد که در برخی موارد تا سی نفر می‌رسیدند در منابع فاطمی سه دستهٔ متفاوت از این داعیان تمایز داده شده است: داعی‌البلاغ (یعنی داعی آغازگری)، داعی‌المطلق (یعنی داعی با اختیار مطلق)، و داعی‌المحدود (یا محصور؛ یعنی داعی با اختیار محدود)، ظاهراً به همین ترتیب. روشن نیست که وظایف مشخص آنان چه بوده است، هرچند ظاهراً داعی‌البلاغ به‌عنوان رابط با مرکز دعوت در قاهره عمل می‌کرد. همچنین دو دسته از داعیان معاون یا مأذون وجود داشت که ممکن بود سرانجام به مرتبهٔ داعی ارتقا یابند .

با وجود اهمیت داعیان، به‌نظر می‌رسد اسماعیلیان تقریباً چیزی دربارهٔ آنان ننوشته‌اند. قاضی نعمان پرکارترین نویسندهٔ دورهٔ فاطمی، تنها فصلی کوتاه در یکی از کتاب‌هایش
را به توضیح فضایل داعی آرمانی اختصاص داده است. بحثی مفصل‌تر دربارهٔ شرایط لازم برای یک داعی فاطمی در آنچه ظاهراً تنها رسالهٔ مستقل اسماعیلی در این موضوع است، یعنی الرسالة الموجزة الکافیة فی آداب الدعاة، که در اواخر قرن دهم توسط داعی احمد بن ابراهیم نیشابوری نوشته شده، آمده است. هیچ نسخهٔ خطی از این رساله باقی نمانده، اما این اثر به‌طور گسترده در برخی آثار بعدی و هنوز منتشرنشدهٔ اسماعیلی توسط حاتم بن ابراهیم حامدی و حسن بن نوح بهروچی نقل شده است. انتصاب او تنها با اجازهٔ امام، یا اذن، ممکن بود و پس از اعزام به یک محل، باید نسبتاً مستقل از مرکز فعالیت می‌کرد که تنها رهنمودهای کلی ارائه می‌داد. هر دو نویسنده تأکید کرده‌اند که داعی باید شخصاً با نوگروندگان آشنا باشد؛ اسماعیلیان هرگز قصد تبلیغ گسترده نداشتند و در واقع در پی حفظ نهایت رازداری در فعالیت‌های خود بودند. تنها نامزدهایی که دارای تحصیلات پیشرفته و صفات اخلاقی و فکری بودند باید به‌عنوان داعی منصوب می‌شدند. افزون بر آشنایی با تعالیم ادیان مختلف (یعنی یهودیت، مسیحیت و دیگر ادیان غیر اسلامی، و نیز شاخه‌های غیر اسماعیلی اسلام)، انتظار می‌رفت داعی زبان و آداب منطقه‌ای را که به آن اعزام می‌شد بداند. بسیاری از داعیان در مؤسسات تخصصی چون دارالحکمه و الازهر در قاهره آموزش گسترده می‌دیدند و در نتیجه اغلب به دانشمندان برجسته در الهیات، فلسفه، فقه و دیگر حوزه‌های علمی بدل می‌شدند.

به‌سبب رازداری خودخواسته، تقریباً هیچ اطلاعی از روش‌های واقعی‌ای که داعیان فاطمی اسماعیلی برای جذب نوگروندگان (مستجیب) به کار می‌بردند در دست نیست. بسیاری از نویسندگان سنی، که اطلاعات خود را عمدتاً از آثار جدلی ضد اسماعیلی ابن رزام و اخو محسن گرفته بودند، از نظامی شامل هفت یا نه مرحلهٔ مشخص نام‌گذاری‌شده برای جدا کردن نوآموز از دین پیشینش و وارد کردن او به اسماعیلیه یاد کرده‌اند (برای مثال، نویری، صص. ۱۹۵-۲۲۵؛ غزالی، صص. ۲۱-۳۲). با این حال، هیچ شاهدی از چنین مراحلی در ادبیات موجود اسماعیلی دیده نمی‌شود. در سال ۱۰۹۴ میلادی اسماعیلیان به شاخه‌های مستعلوی و نزاری تقسیم شدند. طیبیان مستعلوی کنترل سلسله‌مراتب دعوت فاطمی را به ارث بردند و پس از فروپاشی آن دودمان، مرکز خود را به یمن منتقل کردند، جایی که چندین قرن باقی ماندند و همچنین به گجرات گسترش یافتند. نزاریان، از سوی دیگر، جانشین اسماعیلیان فاطمی در فارس و دیگر سرزمین‌های شرقی شدند. مدتی پیش از انشعاب، اسماعیلیان در قلمرو سلجوقیان بزرگ تحت رهبری یک داعی ارشد در اصفهان بودند. در اوایل دههٔ ۱۰۷۰ و شاید پیش‌تر، عبدالملک بن عطاش این نقش را بر عهده داشت. داعی اصفهان احتمالاً بر داعیان فعال در خراسان و عراق نیز نظارت داشت، هرچند دستورهای کلی خود را از قاهره دریافت می‌کرد. پس از انشعاب، اسماعیلیان فارس، یعنی نزاریه، روابط خود را با مرکز دعوت فاطمی در قاهره قطع کردند و دعوتی مستقل به رهبری داعی دیلم که در دژ کوهستانی الموت اقامت داشت، تأسیس کردند. حسن صباح، بنیان‌گذار دولت نزاری در فارس، و دو جانشین او در الموت نیز به‌عنوان حجت‌های امامان مستور نزاری شناخته می‌شدند.

هنگامی که امام نزاری در سال ۱۱۶۴ میلادی در الموت ظهور کرد، حجت‌ها را به‌عنوان رهبر عالی دعوت و دولت نزاری کنار زد. رهبر عالی نزاری، خواه داعی یا امام، داعیان ارشد محلی را برای خدمت در سرزمین‌های اصلی نزاری—قهستان در جنوب خراسان و سوریه—برمی‌گزید. داعی ارشد (که غالباً محتشم نامیده می‌شد) نزاریان قهستان معمولاً در تون، قائن یا دژ مؤمن‌آباد نزدیک بیرجند زندگی می‌کرد. همتای او در سوریه معمولاً در قلعهٔ مصیاف یا کهف در مرکز سوریه اقامت داشت. داعیان دیلم و داعیان ارشد قلمروهای نزاری، که اغلب به‌عنوان فرماندهان نظامی نیز عمل می‌کردند، توسط داعیان و معاونان تابع پشتیبانی می‌شدند، هرچند جزئیاتی در دست نیست. روشن است که جوامع پراکندهٔ نزاری دورهٔ الموت، که اغلب درگیر نبرد با سلجوقیان و دیگر دشمنان بودند، نیازی به ساختار پیچیدهٔ دعوت فاطمی نداشتند؛ ظاهراً تنها چند مرتبه میان امام و پیروان عادی وجود داشت؛ در فارس، دومی‌ها یکدیگر را رفیق خطاب می‌کردند .

پس از سقوط دولت نزاری در سال ۱۲۵۶ میلادی ، امامان بار دیگر در بخش‌های مختلف فارس پنهان شدند و برای دو قرن جوامع محلی نزاری مستقل از یکدیگر توسعه یافتند. در این دوره، نزاریان سخت‌ترین شکل تقیه را رعایت می‌کردند و در فارس اغلب خود را زیر پوشش تصوف پنهان می‌ساختند. فعالیت‌های دعوت تقریباً به‌طور کامل متوقف شد و تنها داعیان ارشد محلی، که اغلب پیر نامیده می‌شدند، به فعالیت ادامه دادند. در بیشتر جوامع، مقام پیر به‌تدریج موروثی شد.

هنگامی که امام شاخهٔ قاسم‌شاهی اسماعیلیهٔ نزاری در نیمهٔ دوم قرن پانزدهم در انجدان در مرکز فارس ظهور کرد، احیای مهمی در فعالیت دعوت پدید آمد. در طول دو قرن احیای انجدان، امامان که روابط نزدیکی با طریقت نعمت‌اللهی صوفیان برقرار کردند، کنترل خود را بر جوامع نزاری فارس، افغانستان، آسیای مرکزی، هند و سوریه با موفقیت گسترش دادند. آنان داعیان مورد اعتماد را به همهٔ آن مناطق اعزام کردند تا اقتدار مرکزی را دوباره برقرار سازند. برای اهداف تقیه، نزاریان به‌آسانی رابطهٔ مرشد-مرید صوفیان را همراه با اصطلاحات مربوطه پذیرفتند. بدین‌سان، برای بیرونیان، امامان نزاری به‌صورت مرشد یا قطب صوفی و پیروانشان به‌صورت مرید ظاهر می‌شدند. امامان همچنین با شرایط مساعدتر پس از پذیرش تشیع دوازده‌امامی به‌عنوان مذهب رسمی فارس توسط صفویان در آغاز قرن شانزدهم تشویق شدند. آنان علاوه بر پوشش صوفیانه، ظاهر دوازده‌امامی نیز اختیار کردند.

در این شرایط، سازمان دعوت نزاری در سراسر دورهٔ انجدان نسبتاً ساده باقی ماند؛ به‌نظر می‌رسد تنها پنج مرتبه زیر امام وجود داشت. عالی‌ترین آن داعی اعظم یا حجت بود که از میان خویشاوندان نزدیک امام برگزیده می‌شد. پس از آن داعیان قرار داشتند که از میان نزاریان باسوادتر انتخاب می‌شدند. آنان دیگر به مناطق خاصی محدود نبودند، بلکه مسئول بازرسی‌های دوره‌ای از جوامع مختلف، ارائهٔ گزارش به مرکز دعوت در محل اقامت امام و انتقال دستورهای امام به رهبران محلی بودند. افزون بر این، انتظار می‌رفت دعوت را در مناطق خارج از حوزهٔ جوامع خاص نزاری نیز گسترش دهند. مرتبهٔ پایین‌تر، معلم یا آموزگار دینی بود که معمولاً به یک جامعه یا منطقهٔ خاص وابسته بود و با داعیان جزایر در دورهٔ فاطمی قابل مقایسه بود. معلمان توسط حجت با مشورت امام منصوب می‌شدند و هر معلم توسط دو دسته مأذون یاری می‌شد. با این حال، تا اواسط قرن شانزدهم، اصطلاح پیر جایگزین همهٔ این عناوین در سازمان نزاری شد. این اصطلاح پس از دورهٔ انجدان در فارس از کاربرد افتاد، هرچند تا زمان‌های جدید در میان نزاریان بدخشان و مناطق مجاور باقی مانده است.

تا پایان قرن نوزدهم، فعالیت‌های تبلیغی نزاریان اهمیت خود را از دست داد. از این‌رو عنوان معلم جایگزین عنوان عام داعی شد، زیرا وظیفهٔ آموزش آموزه‌های نزاری به اعضای جامعه جایگزین گسترش دعوت و جذب نوگروندگان گردید. در حال حاضر معلمان و واعظان در جوامع نزاری در آسیا، افریقا، اروپا و امریکای شمالی فعال‌اند؛ گروه‌های منتخب آموزش منظم را در مؤسسهٔ مطالعات اسماعیلی دریافت می‌کنند.

07/30/2026

به صفحهٔ اسماعیلیان نزاریِ فارسی‌زبان خوش آمدید.
این صفحه با هدف گسترش آگاهی و شناخت در زمینه‌های فرهنگ، معنویت، ایمان و تاریخ ایجاد شده است. ما به هیچ‌گونه مسائل سیاسی، قومی یا تفرقه‌افکنانه نمی‌پردازیم و تلاش می‌کنیم فضایی محترمانه، آموزنده و الهام‌بخش برای همه فراهم سازیم.
از حمایت و همراهی شما سپاسگزاریم. با پشتیبانی شما، مطالب ارزشمند، مستند و جذاب را همراه با ترجمهٔ فارسی تهیه و منتشر خواهیم کرد.

Address

Ottawa, ON

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when صفحه اسماعیلیان فارسی زبان posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to صفحه اسماعیلیان فارسی زبان:

Shortcuts

Share

Category