Eventful Agency

23/08/2026

Dün, sevgili Müjde ve Kazım’ın davetlisi olarak Armada Otel’in şahane teknesiyle Boğaz’a çıktık. Sohbet güzel, Boğaz büyüleyici, deniz pırıl pırıldı. Müjde’nin hazırladığı nefis salatalar ve yemekler, Sinan’ın ellerinden çıkan lezzetler, Altan’ın DJ’liği… Hasan Abi de her zamanki gibi yemek sonrası kısa uykusunu ihmal etmedi. 😊

Nilay Örnek’le sohbet etmek ise her zaman ayrı bir keyif. Umarım çok yakında, kendine yakışır güzel bir sponsorla Nasıl Olunur? podcast’ine geri döner ve biz de yeniden o güzel sohbetleri dinleriz.

Boğaz’da yüzmek ise başlı başına şahane bir histi. Hafızamda uzun süre kalacak, çok güzel bir gün oldu. Tekrar çok teşekkürler. ❤️
Hayat dostlarla güzel…

07/08/2026

Bu akşam şahane bir akşam geçirdim. Fatoş’un Bermondsey’de yeni taşındığı evinin bahçesinde, onun ve erkek arkadaşının elleriyle hazırladığı güzel sofrada oturmak, sohbet etmek çok keyifliydi. Üstelik onların beslenme anlayışına uygun, sağlıklı yemeklerle beslendim; bir önceki gün yediğim fish & chips’ten sonra bünyeme fazlasıyla iyi geldi. :)

Dönüşte Fatoş’la London Bridge’e doğru yürürken sohbet Tower Bridge’e ve 2017’de küratörlüğünü yaptığı Art Night – Fusion of Horizons / Ufukların Kaynaşması projesine geldi.

Meğer Tower Bridge’in altında, köprünün dev açılma mekanizmasının çalıştığı Bascule Chambers diye olağanüstü bir “hidden space” varmış. Köprünün iki kanadının her biri yaklaşık 1.100 tonmuş ve köprü bugün hâlâ yılda yaklaşık 800 kez açılıp kapanıyormuş.

Fatoş, Art Night kapsamında normalde görünmeyen bu karanlık mekanik alanı bir sanat deneyimine dönüştürmüş. East End’in göç, farklı kültürler ve politik hareketlerle şekillenen tarihinden beslenen Fusion of Horizons’ın fikri de biraz buymuş aslında: sanatı galeriden çıkarıp şehrin içine, bazen insanın hiç beklemediği bir yere taşımak.

Fatoş’un neden farklı bir küratör olduğunu bir kez daha anladım. Hayata bakışındaki spiritüel tarafın, merakının ve görünmeyeni görme arzusunun yaptığı işlere de yansıdığını düşünüyorum.

Şimdi ben de o hidden space’i çok merak ediyorum. Eylül’de Bascule Chambers turlarının biletleri satışa çıkacakmış. Ben kesinlikle görmek istiyorum. Merak eden olursa buradan haber veririm; belki hep birlikte gideriz.

Güzel bir sofra, güzel bir sohbet, ardından Londra’da uzun bir yürüyüş… Akşamın sonunda eve bir de yeni bir merakla döndüm.Fatos Ustek

01/08/2026

Bazen bir tatili güzelleştiren şey kusursuz hava olmuyor.

İki gün süren sert rüzgârın, büyük bir yangının ve belirsizliğin ardından yine de kendimi şanslı hissettim.

Çünkü yaz sadece masmavi deniz demek değil.

Arkadaşlarla uzun sofralar kurmak, hiç bilmediğin yollarda araba kullanmak, yeni insanlarla tanışmak, gün batımını beklemek, kahkahalarla geçen akşamlar…

Hayatın bütün aksiliklerine rağmen güzelliğin kendine mutlaka bir yol bulduğunu hatırlatıyor.

Paros bana bu yazın en güzel derslerinden birini verdi:

Mükemmel bir tatil diye bir şey yok. Ama unutulmayacak anılar var.

19/07/2026

Dün akşam Büyükada’da Neco dinledik. Gece boyunca, bizi yıllar öncesine götüren o güzel şarkılar peş peşe geldi. Her şarkının arasında, artık aramızda olmayan ama eserleriyle hayatımızda iz bırakmış sanatçıları anan hikayeler dinledik ondan. Şarkıları hep bir ağızdan söyledik.

Neco, yaşına rağmen sahnede öyle büyük bir performans sergiledi ki hepimiz hayran kaldık.

Yanlarında kendimi hep huzurlu hissettiğim sevgili Deniz ve Turgay’la bu güzel geceyi paylaşmak da bana çok iyi geldi. 🤍 Turgay Huysal

19/07/2026

Dün akşam Büyükada’da Neco dinledik. Gece boyunca, bizi yıllar öncesine götüren o güzel şarkılar peş peşe geldi. Her şarkının arasında, artık aramızda olmayan ama eserleriyle hayatımızda iz bırakmış sanatçıları anan hikayeler dinledik ondan. Şarkıları hep bir ağızdan söyledik.
Neco, yaşına rağmen sahnede öyle büyük bir performans sergiledi ki hepimiz hayran kaldık.
Yanlarında kendimi hep huzurlu hissettiğim sevgili Deniz ve Turgay’la bu güzel geceyi paylaşmak bana çok iyi geldi. 🤍 Turgay Huysal

14/07/2026

Dün akşam tam keyfim yerindeydi. Yeni başladığım Küçük Ev dizisini izliyordum. Tam o sırada canım arkadaşım Ece Yörenç aradı.

“Haydi, Murat Karahan dinlemeye gidiyoruz.”

Ben de sosyalleşmeyi çok seven biri olarak, hele söz konusu Ece olunca, hiç düşünmeden çıktım evden. Bir anda kendimi ENKA’daki konser salonunda buldum.

Murat Karahan’ı ilk kez canlı dinledim. Nasıl güçlü, nasıl etkileyici bir ses… Sezen Aksu Kayahan şarkılarından aryalara, Zeki Müren eserlerine uzanan o gece boyunca tek bir an bile dikkatim dağılmadı..Bir arya sanatcisindan sahane bir sesten farkli yorumlarla sevdigim sarkilari dinlemek iyi geldi. Orkestrada ck iyiydi. Dinleticiler arasinda ck sevdigim sanatci Halit Ergenc tum dogalligiyla konsere eslik ediyordu.

konser boyunca aklımda hep bir kişi vardı: sevgili arkadaşım Semra.

İnsanlar en sevdikleri şarkıları sevgilileriyle paylaşır. Ben ise gece boyunca çektiğim videoları Semra’ya gönderdim. Keşke yanımda olsaydı, keşke aynı salonda birlikte dinleyebilseydik diye düşündüm. O an mümkün değildi ama en azından o müziğin bir parçasını ona ulaştırabildim. Eminim o da videoları izlerken, hayata her zamanki tutkuyla bağlı kalabilen o güzel ruhuyla o geceye ortak oldu.

Bu sabah uyandığımda dün geceyi düşündüm. Belki annemin yokluğu nedeniyle bu aralar daha duygusalım. Ama sonra Semra geldi aklıma… Onun yaşama bağlılığı, umudu ve yeni kitabında anlattığı gibi zorluklara rağmen hayata tutkuyla sarılabilmesi…

İşte asıl ilham veren bu.

Bu hayat bize verilmiş çok kıymetli bir hediye. Hele sağlığımız yerindeyken bunu unutmaya hiç hakkımız yok. Duyduğumuz her güzel sesin, gördüğümüz her manzaranın, sevdiğimiz her insanın kıymetini bilmek… Belki de mutluluk tam burada saklı.

Bugün gördüğüm her güzelliğe bir kez daha şükrettim.tesekkurler ece yörenç

14/07/2026

12/07/2026

“Senin için en özel şehir hangisi ve neden?”

Hiç düşünmeden cevap verdim.

“İstanbul.”

Sonra nedenini söyledim.

“Çünkü annem orada yaşıyor.”

Cümle ağzımdan çıkar çıkmaz devamı da geldi.

“Ben uzun yıllar kendimi babamın kızı zannettim. Ama yaş aldıkça fark ettim ki beni ben yapan aslında annemmiş.”

Annem de karakter olarak bana en çok babama benzediğimi söylerdi. Belki de zaman zaman onun kadar sert olabildiğim için bu yönümü pek sevmezdi. Oysa yıllar geçtikçe fark ettim ki karakterimin bazı tarafları babama benzese de hayata bakışımı şekillendiren kişi annem olmuş.

O gün bu cümleyi söyledim ama galiba gerçek anlamını bugün, annemin ölümünün birinci yılında daha iyi anlıyorum.

Geçen akşam evimde birkaç yakın arkadaşımla bir araya geldik. Annemin çok sevdiği duaları okuduk. Onu rahmetle andık.

Dualar okunurken zihnim durmadan çocukluğuma gidip geldi.
yazinin devami icin …

08/07/2026

Bugün kendime küçük bir oyun oynadım…

“Bu şehre ilk kez gelen bir turist olsaydım, Sultanahmet’ten Armada Oteli’ne yürürken neler hissederdim?” diye düşündüm.

Sonra etrafıma gerçekten bir turist gibi bakmaya başladım.

Her köşede başka bir hikâye, başka bir detay, başka bir güzellik vardı. O kadar büyülendim ki… Aynı şehirde yaşarken çoğu zaman fark etmeden yanından geçtiğimiz şeylerin aslında ne kadar etkileyici olduğunu bir kez daha gördüm.

Sanırım insan, yaşadığı şehre zaman zaman yabancı biri gibi bakmayı kendine hatırlatmalı. Çünkü o zaman şehrin büyüsü yeniden görünür oluyor.

Yürürken çektiğim kareleri sizinle paylaşıyorum. Sıcağın ve uzun yürüyüşün etkisiyle fotoğraflar belki istediğim kadar özenli olmadı ama hissettirdikleri benim için çok daha kıymetli.

Şimdi ise Armada Oteli’nin nefes kesen manzarasında güzel bir akşam yemeği beni bekliyor.

Bu güzel davet için canım arkadaşım Müjde’ye ve Kasim’a gönülden teşekkür ederim. 🤍

03/07/2026

Sevgili Dilek ve Sukru’nun biricik ogullarinin dugununde olmak guzel. Tebrikler.