12/07/2026
Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που είναι πολύ δύσκολο να γραφτούν…
Χθες αποχαιρετήσαμε έναν από τους πιο πιστούς και αγαπημένους φίλους μας. Για 14 ολόκληρα χρόνια δεν ήταν απλώς ο σκύλος μας. Ήταν η ψυχή του μαγαζιού, η πιο ζεστή υποδοχή, ένα κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Μεγάλωσε μαζί μας. Ήταν εκεί στις χαρές, στις δύσκολες στιγμές, στις γεμάτες μέρες και στις ήσυχες. Κάθε πρωί έπαιρνε τη θέση του, περιμένοντας ένα χάδι, μια ματιά, μια λιχουδιά, χαρίζοντας απλόχερα αγάπη σε όποιον περνούσε την πόρτα.
Πολλοί από εσάς τον γνωρίσατε. Πολλοί τον αναζητούσατε όταν ερχόσασταν. Και ακόμα περισσότεροι τον αγαπήσατε σαν να ήταν δικός σας.
Χθες έφυγε ήρεμος, στα 14 του χρόνια, γεμάτος αγάπη, έχοντας ζήσει μια ζωή όπως αξίζει σε κάθε ψυχή: ευτυχισμένος, ασφαλής και βαθιά αγαπημένος.
Το κενό που αφήνει δεν μπορεί να γεμίσει. Από σήμερα η γωνιά του θα είναι άδεια, όμως η παρουσία του θα είναι για πάντα ζωντανή στις αναμνήσεις μας, στις φωτογραφίες μας και στις καρδιές όλων όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.
Λένε πως οι σκύλοι περνούν ένα κομμάτι της ζωής τους δίπλα μας. Η αλήθεια όμως είναι πως εκείνοι γεμίζουν ολόκληρη τη δική μας.
Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας φίλε. Σε ευχαριστούμε για κάθε στιγμή, κάθε βλέμμα και κάθε ανιδιοτελή αγάπη που μας χάρισες.
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ MOBY μας. 🐾🤍
