28/08/2022
Χαθήκαμε ε; Χαθήκαμε ναι – Πώς να μη χαθούμε; Τόσα χάσαμε τους τελευταίους μήνες..
Αγάπες, Χαμόγελα, Εαυτούς, Μοτίβα, Κομμάτια μας ολόκληρα. Ένας χρόνος και κάτι γεμάτος απώλειες.
Κι όμως.. Χάνοντας, έμαθα να βρίσκω. Πίστη, Πείσμα, Ελπίδα, Αλήθεια, Λάθη, Σωστά, ΦΩΣ!
Βρήκα τσαγανό, μεράκι, έμπνευση για δημιουργία, δύναμη, φιλία, εμπιστοσύνη, συνεργασία! Βρήκα φίλους παλιούς - Βρήκα φίλους καινούριους.. Συνεργάτες! Συμπολεμιστές!
Η Έλενα, ο Γιώργος, ο Παναγιώτης, ο Παντελής, η Κάλλια, η Ελπίδα, ο άλλος Γιώργος, η Ελένη, ο 3ος Γιώργος, η Τζο, η Δώρα, η Χαρά, η Γεωργία..
Κι άλλοι πόσοι που με πίστεψαν, με στήριξαν, με εμπιστεύθηκαν! Εδώ συγχωρέστε με, δε με παίρνει να πιάσω ένα ένα τα ονόματα! Ήσασταν τόσο πολλοί που το ευχαριστώ είναι λίγο! Μέσα από εσάς πίστεψα λίγο παραπάνω σε μένα. Μέσα από κάθε project έβγαινα πιο σίγουρη για την επιλογή μου να τα φέρω όλα τούμπα στα 30! Μέσα από τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς έμαθα έμπρακτα ότι «η δουλειά τα βγάζει πέρα», όπως μου έλεγες πάντα βρε.. Μέσα από κάθε λάθος έσφιγγα τα δόντια και μου λεγα «ΑΓΑΝΤΑ».
Γιατί ό,τι έγινα σε σένα το χρωστάω..
Γιατί μπορεί πριν 3,5 μήνες να έχασα τη γη κάτω απ’τα πόδια μου, αλλά βρήκα εκείνο το αστέρι που έψαχνε κάθε φορά το βλέμμα μου όταν κοίταγα τον ουρανό. Αχ βρε αν δεν ήσουν εσύ.. Τα όνειρά μου μπαμπά μου, θα ‘ταν ακόμα στο κλουβί.
ΑΓΑΝΤΑ το λέμε στο νησί / ΑΓΑΝΤΑ μου λεγες και συ.
Αγάντα λοιπόν..