14/09/2026
Julaybiib (RC)
wuxuu ahaa saxaabi reer Madiinah ah oo ka mid ahaa Ansaar. Noloshiisa waxaa ka muuqday xaalad ay dad badan oo bulshada ka mid ahi si fudud u fahmi waayeen. Ma lahayn muuqaal qurux badan, maal badan ama qabiil awood leh oo dadka ku khasba inay ixtiraamaan. Sidaas darteed, dad badan ma jeclayn inay la fariistaan, mana aysan u arkin nin ku habboon in gabdhahooda loo guuriyo. Hase yeeshee, Rasuulka Alle ﷺ wuxuu Julaibiib ku arkay wax ka weyn muuqaalka iyo hadalka dadka: wuxuu ku arkay iimaan, daacadnimo iyo qalbi Muslim ah.
Magaca Julaibiib wuxuu ahaa naanays lagu yaqaanay. Qoraallada qaar waxay tilmaamayaan inuu ahaa nin gaaban oo aan quruxda caadiga ah ee dadka lagu faano lahayn. Waxaa kale oo la sheegay inuusan lahayn qoys iyo qabiil si weyn loogu tiirsanaado. Xilligaas, dadka badankoodu waxay qofka ku qiimeyn jireen qabiilkiisa, hantidiisa, muuqaalkiisa iyo cidda uu ka dhashay. Qof aan lahayn waxyaabahaas wuxuu si fudud u noqon karay qof la iska indho tiro. Julaibiib sidaas ayuu ahaa, laakiin Rasuulka ﷺ ma uusan oggolaan in bulshada ay ku cabbirto qiimihiisa muuqaalka dibadda.
Rasuulka Alle ﷺ wuxuu mar walba dadka barayay in sharafka dhabta ahi uusan ku xirnayn qurux, maal iyo nasab oo keliya. Waxa qofka sare u qaada waa iimaankiisa, akhlaaqdiisa, daacadnimadiisa iyo camalkiisa. Julaibiib wuxuu ahaa mid ka mid ah dadka ay casharkaas si muuqata uga hirgashay. In kasta oo dadku aysan u arkin nin la doonayo, Rasuulka ﷺ wuxuu ula dhaqmay si sharaf leh, wuxuuna rabay inuu helo nolol wanaagsan sida Muslimiinta kale.
Maalin maalmaha ka mid ah, Rasuulka ﷺ wuxuu u tagay nin ka mid ahaa Ansaar, wuxuuna ka codsaday inuu gabadhiisa u guuriyo Julaibiib. Ninkii wuxuu markii h**e u maleeyey in Rasuulka ﷺ gabadha naftiisa u doonayo. Wuxuu u arkay arrintaas sharaf weyn, wuxuuna bilaabay inuu farxo. Markii uu ogaaday in gabadha loo doonayo Julaibiib, wuxuu u tagay xaaskiisa si uu arrinta ula tashado.
Hooyadii gabadha markii ay maqashay magaca Julaibiib, way ka xumaatay. Waxay is weydiisay sababta gabadheeda loogu guurinayo nin aan lahayn muuqaal wanaagsan, maal iyo qabiil la isku faano. Waxay ka baqday hadalka dadka iyo sida gabadheedu bulshada uga dhex muuqan doonto. Aabbihii gabadha isaguna wuu ka labalabeeyey, wuxuuna u muuqday inuusan si fudud u aqbalayn arrinta.
Gabadha ayaa maqashay wada hadalkooda. Waxay ahayd gabar fahamsan qiimaha amarka Rasuulka ﷺ. Waxay garatay in arrintu aysan ahayn oo keliya in la doorto nin muuqaal ahaan qurux badan ama maal badan leh, balse ay ahayd in la eego waxa Alle iyo Rasuulkiisu jecel yihiin. Waxay waalidkeed ku tiri macne ahaan: “Ma waxaad diidaysaan amarka Rasuulka Alle ﷺ? Haddii Rasuulku ﷺ ku faraxsan yahay arrintan, aniguna waan aqbalayaa.”
Hadalkii gabadha wuxuu waalidkeed tusay in qiimaha qofka aan lagu cabbirin waxa dadka ay ka sheegaan. Waxay ugu dambayn oggolaadeen in gabadhooda loo guuriyo Julaibiib. Guurkaasi wuxuu noqday tusaale muujinaya in qofka Muslimka ahi uu ku qiimeeyo dadka iimaankooda iyo akhlaaqdooda, ee uusan ku qiimeyn muuqaalka, maal iyo magaca qoyska.
Julaibiib wuxuu helay xaas iyo nolol qoys. Waxa ka muhiimsanaa guurka laftiisa wuxuu ahaa in Rasuulka ﷺ uu bulshada tusay in Julaibiib aanu ahayn qof la iska fogeeyo ama aan xaq u lahayn sharaf. Wuxuu ahaa Muslim leh karaamo, dareen iyo xuquuq la mid ah dadka kale. Gabadha aqbashay guurkiisana waxay muujisay faham ka sarreeya caadooyinka bulshada ee ku dhisnaa muuqaal iyo faan qabiil.
Muddo kadib, Julaibiib wuxuu ka qayb galay dagaal uu Rasuulka ﷺ hoggaaminayey. Markii dagaalku dhammaaday, Rasuulka ﷺ wuxuu saxaabada weydiiyey inay waayeen qof ka mid ah ciidankooda. Saxaabadu waxay xuseen magacyada dadkii ay garanayeen, laakiin Julaibiib magaciisa lama xusin. Taasi waxay muujinaysay in bulshada dhexdeeda aan si weyn loo aqoonsan jiritaankiisa, inkastoo uu ahaa qof Rasuulka ﷺ si gaar ah u yaqaanay.
Rasuulka ﷺ wuxuu ku yiri saxaabada inay raadiyaan Julaibiib. Markii la raadiyey, waxaa la helay isagoo ku dhex jira meydadka dagaalka. Agtiisa waxaa yaallay dhowr nin oo ka mid ahaa cadowgii uu la dagaallamay. Julaibiib wuxuu dagaalka ku dilay rag badan, dabadeed isaguna wuxuu ku dhintay goobtaas. Wuxuu ku dhintay isagoo dagaal kula jira cadowgii Muslimiinta, waxaana loo aqoonsaday shahiid.
Markii Rasuulka Alle ﷺ arkay meydkiisa, wuxuu istaagay agtiisa isagoo muujinaya jacayl iyo murugo. Wuxuu sheegay hadal macnihiisu yahay: “Kani anigaa iska leh, anna isagaan ka tirsanahay.” Hadalkaas wuxuu ahaa sharaf weyn oo uu Rasuulku ﷺ siiyey Julaibiib. Ninkii dadka badankoodu aysan jeclayn, ninkii aan magaciisa lagu xusin markii ciidanka la tirinayey, ayaa Rasuulka ﷺ si gaar ah u xusay oo gacmihiisa ku qaaday.
Qisada Julaibiib (RC) waxay leedahay fariin xoog leh. Waxay ina tusaysaa in qofka aan lagu qiimeyn quruxdiisa, dhererkiisa, hantidiisa ama qabiilkiisa. Qof laga yaabo in dadka kale ay hoos u eegaan wuxuu Alle agtiisa ku yeelan karaa darajo sare. Sidoo kale, qisadu waxay ina baraysaa in guurka lagu saleeyo diinta, akhlaaqda iyo masuuliyadda, ee aan lagu salayn hadalka dadka iyo muuqaalka dibadda.
Gabadha aqbashay Julaibiib waxay iyaduna noqotay tusaale muhiim ah. Waxay dooratay inay raacdo waxa ay u aragtay raalli ahaanshaha Rasuulka ﷺ, halkii ay ka raaci lahayd cabsi ay ka qabto hadalka bulshada. Tani macnaheedu ma aha in qof walba lagu khasbo guur uusan rabin, balse waxay muujinaysaa in marka qofku si xor ah u oggolaado, uu mudnaanta siin karo diinta iyo akhlaaqda, halkii uu ka raaci lahaa faanka iyo muuqaalka.
Julaibiib wuxuu ku dhintay dagaal, laakiin geeridiisu ma ahayn dhammaadka qisadiisa. Rasuulka ﷺ wuxuu dadka tusay in nolosha qofka aysan qiimeynteedu ku xirnayn inta qof ee garanaysa ama jecel. Mararka qaar qofka bulshada ugu hooseeya ka muuqda ayaa noqon kara qofka ugu dhow xaqa, ugu daacadsan diinta, uguna weyn qiimaha Alle agtiisa.
Sidaas darteed, qofka maanta dadka ku yaso muuqaal, saboolnimo, qabiil ama xaalad nololeed waa inuu ka fiirsadaa casharka Julaibiib. Qof kasta oo Muslim ah wuxuu leeyahay karaamo, qof walbana wuxuu mudan yahay in lagu qiimeeyo iimaankiisa iyo akhlaaqdiisa. Qisada Julaibiib (RC) waxay ina xusuusinaysaa in indhaha dadka iyo qiimeynta Alle aysan mar walba isku mid ahayn.