28/07/2026
កុំពន្យារពេលនូវសេចក្តីសុខ និងក្តីស្រមៃទៀតអី ព្រោះមនុស្សភាគច្រើនរវល់តែ «ចាំស្អែកសិន»។ ចាំស្អែកបានប្រាប់ថាស្រឡាញ់ ចាំស្អែកបានធ្វើអ្វីដែលខ្លួនចូលចិត្ត។
✅ចាំដល់មានពេលទំនេរ ទើបថែរក្សាសុខភាព ប្រយ័ត្នត្រូវចំណាយពេល និងទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ដែលខំរកបាន ទៅចាំព្យាបាលជំងឺនៅលើគ្រែពេទ្យ។
✅ចាំដល់ស្អែក ទើបសុំទោស និងអភ័យទោស តែយើងមិនដែលដឹងទេថារវាង «ថ្ងៃស្អែក និងថ្ងៃបាត់បង់» មួយណាវានឹងមកដល់មុនឡើយ។
✅ចាំដល់មានបាន ទើបបង្ហាញភាពកតញ្ញូ ប្រយ័ត្នដល់ថ្ងៃដែលយើងមានគ្រប់យ៉ាង បែរជាគ្មានអ្នកមានគុណនៅក្នុងផ្ទះអង្គុយ «ចាំ» ទទួលស្នាមញញឹមពីយើង។
✅ចាំដល់ផ្លូវរលូន ទើបហ៊ានដើរតាមក្តីស្រមៃ តែជីវិតពិត គ្មានផ្លូវណាដែលគ្មានបន្លានោះទេ មានតែអ្នកហ៊ានជាន់បន្លាទេ ទើបទៅដល់ «ចំណុចកំពូល»។
✅ចាំដល់មានគ្រប់យ៉ាង ទើបរៀនចេះចែករំលែក ប្រយ័ត្នទម្លាប់កំណាញ់ធ្វើឱ្យចិត្តយើងក្រក្រី រហូតដល់គ្មានថ្ងៃស្គាល់ថាអ្វីជា «ក្តីសុខនៃការលះបង់»។
✅ចាំដល់គេចាកចេញ ទើបរៀនស្គាល់តម្លៃនៃការនៅក្បែរ ព្រោះមនុស្សភាគច្រើនយល់ថារបស់ដែលនៅជិតដៃគឺជា «រឿងធម្មតា» រហូតដល់វាបាត់បង់ទៅទើបដឹងថាជា «កាដូដ៏មានតម្លៃ»។
✅ចាំដល់អាយុច្រើន ទើបរៀនរស់នៅក្នុងក្តីស្រមៃខ្លួនឯង ប្រយ័ត្នត្រូវចំណាយកម្លាំងកាយចិត្តពេញមួយជីវិតដើម្បីតែ «ចាំ» ធ្វើតាមក្តីស្រមៃ និងការរំពឹងទុករបស់អ្នកដទៃ។
ចាំៗៗៗ... ពាក្យថា «ចាំ» ប្រៀបដូចជាឃាតករលាក់មុខអ៊ីចឹង ដែលវាសម្លាប់ឱកាស សេចក្តីសុខ និងក្តីស្រមៃរបស់មនុស្សច្រើនជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក។ គួរតែឈប់ប្រើពាក្យថា «ចាំសិន...» នេះទៅ ព្រោះជីវិតយើងមិនមែនជាការសម្តែងសាកល្បងទេ គ្មានការថតសារឡើងវិញឡើយ។
ដូច្នេះត្រូវចាត់ទុកថា «រស់នៅឱ្យដូចជា ត្រូវស្លាប់នៅថ្ងៃស្អែក» ហើយថ្ងៃនេះ ឬបច្ចុប្បន្ន ត្រូវតែធ្វើអ្វីមួយឱ្យអស់ពីចិត្ត ស្រឡាញ់មនុស្សជុំវិញខ្លួនឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព និងអភ័យទោសឱ្យបានលឿន ដើម្បីឱ្យបេះដូងលែងជាប់ជំពាក់ ឬសោកស្តាយ ប្រសិនបើតម្រូវឱ្យចាកចេញនៅថ្ងៃស្អែកមែន។
