23/06/2026
ටෝකියෝ නඩු විභාගයට වසර 80යි.🇯🇵 ජපානයට ඉතිහාස පාඩම අමතකද ?
දෙවන ලෝක යුද්ධය මානව ඉතිහාසයේ අඳුරුතම පරිච්ඡේදය ලෙස සැලකෙනවා. 1939 සිට 1945 දක්වා පැවති මෙම යුද්ධය හේතුවෙන් මිලියන ගණනක් මිනිසුන් ජීවිතක්ෂයට පත් වූ අතර, සමස්ත නගර, සමාජ සහ ආර්ථික පද්ධති විනාශයට පත් වුණා. යුරෝපයේ නාසි ජර්මනිය මෙන්ම, ආසියාවේ ආක්රමණශීලී මිලිටරිවාදයේ ප්රධාන නියෝජිතයා වූයේ ජපානයයි.
1931 දී මැන්චුරියාව ආක්රමණය කිරීමෙන් ආරම්භ වූ ජපානයේ ව්යාප්තවාදී ගමන, පසුව චීනය, කොරියාව, පිලිපීනය, මලයා, සිංගප්පූරුව, ඉන්දුනීසියාව සහ ආසියාවේ විශාල භූමි ප්රදේශයන් කරා ව්යාප්ත වුණා. එවකට ජපානයේ මිලිටරි නායකත්වය විශ්වාස කළේ, හමුදා බලය මගින් ආසියාවේ අධිරාජ්යයක් ගොඩනැගිය හැකි බවයි. එහෙත් එම සිහිනය අවසානයේදී ජපානයටම අතිවිශාල විනාශයක් ගෙන දුන්නා.
1937 දෙසැම්බර් මාසයේදී චීනයේ නන්ජිං නගරය ජපාන හමුදා අතට පත්වීමෙන් පසු සිදු වූ Nanjing Massacre මානව ඉතිහාසයේ භයානකම යුධ අපරාධ අතරින් එකක් ලෙස සැලකේ. ඉතිහාසඥයන්ගේ ඇස්තමේන්තු අනුව දස දහස් ගණනින්, ඇතැම් ඇස්තමේන්තු අනුව ලක්ෂ සංඛ්යාත චීන සිවිල් වැසියන් සහ යුද සිරකරුවන් ජපාන සොල්දාදුවන් විසින් විනාශ කරන ලදී. කාන්තාවන් දහස් ගණනක් ලිංගික හි*සනයට ගොදුරු විය.
එමෙන්ම, ජපානයේ “Unit 731” නම් හමුදා ඒකකය විසින් යුද සිරකරුවන් සහ සිවිල් වැසියන් මත ජීව විද්යාත්මක හා රසායනික අත්හදා බැලීම් සිදු කළ බවට විශාල සාක්ෂි පවතී.
පිලිපීනයේ “බාටාන් මරණ ගමන” අතරතුර යුද සිරකරුවන් දහස් ගණනක් අමානුෂික තත්ත්වයන් යටතේ මිය ගියා. කොරියාව සහ වෙනත් ආසියානු රටවල කාන්තාවන් බලහත්කාරයෙන් “සැනසිලි කාන්තාවන්” ලෙස යොදාගැනීමද දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ඉතාමත් වේදනාත්මක පරිච්ඡේදයකි.
යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසු, ලෝක ප්රජාව තීරණය කළේ මෙවැනි අපරාධ සිදු කළ නායකයන් වගකිව යුතු බවයි. ඒ අනුව 1946 සිට 1948 දක්වා කාලය තුළ ටෝකියෝ නගරයේ දුර පෙරදිග සඳහා වූ ජාත්යන්තර හමුදා අධිකරණය හෙවත් ටෝකියෝ නඩු විභාගය (Tokyo Trial) පැවැත්වුණා.
එහිදී ජපානයේ ඉහළ පෙළේ හමුදා සහ දේශපාලන නායකයන්ට එරෙහිව ආක්රමණශීලී යුද්ධ සැලසුම් කිරීම, යුධ අපරාධ සහ මානවත්වයට එරෙහි අපරාධ යන චෝදනා යටතේ නඩු විභාග පැවැත්වුණා.
කෙසේ වෙතත්, ජපානයේ ඉතිහාසයේ විශාලතම හැරවුම් ලක්ෂ්යය වූයේ 1945 අගෝස්තු මාසයේදී හිරෝෂිමා සහ නාගසාකි නගරවලට ඇමරිකාව විසින් පරමාණු බෝම්බ හෙළීමයි.
මිනිස් ඉතිහාසයේ පළමු සහ එකම පරමාණු ප්රහාරය වූ මෙම සිදුවීම් හේතුවෙන් එක් මොහොතකින්ම ලක්ෂ සංඛ්යාත ජනතාව මිය ගියා. සම්පූර්ණ නගර විනාශයට පත්වූ අතර, තවත් පරම්පරා ගණනාවක් විකිරණවල බලපෑමෙන් පීඩා විදියි. හිරෝෂිමා සහ නාගසාකි ලෝකයට මතක් කර දෙන්නේ, යුද්ධයේ අවසානය සෑම විටම මිනිස් සංහාරය බවයි.
ජපානයට මෙවැනි ඉරණමක් අත්වූයේ ඔවුන්ගේ ආක්රමණශීලි මිලිටරි ක්රියාදාමය නිසයි. 🇯🇵💔
යුද්ධයෙන් පසුව ජපානය වැදගත් තීරණයක් ගත්තේය. එනම්, මිලිටරිවාදය අත්හැර සාමකාමී සංවර්ධනයේ මාවත තෝරා ගැනීමයි. ❤
ජපානයේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 9 වැනි වගන්තිය මගින් යුද්ධය ජාතික ප්රතිපත්තියක් ලෙස ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබුවා. ඉන් අනතුරුව ජපානය තම ශක්තිය යොමු කළේ අධ්යාපනය, කර්මාන්ත, තාක්ෂණය, පර්යේෂණ සහ ආර්ථික සංවර්ධනය වෙතයි.
එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ජපානය ලෝකයේ දියුණුම රටවල් අතරට එක් විය.
ජපානය ලෝක ගෞරවය දිනාගත්තේ යුධ බලයෙන් නොව, Toyota, Sony, Panasonic, Honda සහ Shinkansen වැනි නවෝත්පාදන හරහාය.
එහෙත් වර්තමානයේ ජපානයේ ආරක්ෂක ප්රතිපත්ති සම්බන්ධයෙන් නව විවාදයක් මතුවී තිබෙනවා. අග්රාමාත්ය Sanae Takaichi (සනාඑ තකයිචිගේ) නායකත්වය යටතේ ජපානය ආරක්ෂක වියදම් ඉහළ නැංවීම, ප්රතිප්රහාරක හැකියාවන් ශක්තිමත් කිරීම සහ යුද්ධය ප්රතික්ෂේප කරන ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 9 වැනි වගන්තිය සංශෝධනය කිරීම පිළිබඳ අවධානය යොමු කරමින් සිටී.. ඇය සහ ජපානයේ ඇතැම් සංරක්ෂණවාදී දේශපාලන කණ්ඩායම් ජපානයේ ආරක්ෂක භූමිකාව පුළුල් කළ යුතු බවට පෙනී සිටියි.
ජපානයට තම ආරක්ෂාව තහවුරු කර ගැනීමේ අයිතියක් තිබුණද, ඉතිහාසය විසින් අපට උගන්වන්නේ ආක්රමණශීලී මිලිටරිවාදය අවසානයේ ජපන් ජාතියටම විනාශය අත්කරගෙන දෙන බවයි.
ජපානයේ සැබෑ ශක්තිය ඇත්තේ එහි යුධ ආයුධවල නොව, එහි තාක්ෂණය, කර්මාන්ත, විනය සහ සාමකාමී සංවර්ධන ආදර්ශය තුළය.
ටෝකියෝ නඩු විභාගයට වසර අසූවකට පසුවත් ලෝකයට ලැබෙන විශාලතම පාඩම වන්නේ මෙයයි.
ඉතිහාසය අමතක කරන ජාතීන්ට එම වැරදි නැවත සිදු කිරීමේ අවදානම පවතී. ආක්රමණශීලී ජාතිවාදය සහ මිලිටරිවාදය කිසිදු ජාතියකට ස්ථිර සමෘද්ධියක් ගෙන නොදෙයි.
සැබෑ ජාතික ශ්රේෂ්ඨත්වය ගොඩනැගෙන්නේ සාමය, සහයෝගිතාව, සංවර්ධනය සහ මානව ගෞරවය මතයි.
හිරෝෂිමා සහ නාගසාකි නගරවල අළු මතින් නැගී සිටි ජපානය ලෝකයට දුන් ශ්රේෂ්ඨතම පණිවිඩය වූයේ සාමයයි.එම පණිවිඩය කිසිදා අමතක නොකළ යුතුය.🇯🇵❤
මේ ගැන ඔබේ අදහස කමෙන්ට් කරන්න 🙋
#ජපානයේතොරතුරු
