27/09/2026
ප්‍රකට Bermingham වේදිකා නාට්‍යය සමාගම විසින් පිල්ප් පුල්මන්ගේ (The Firework Maker’s Daughter) කෘතිය එව්රිමන් රඟහලේ වේදිකාවට නාට්‍යයක් ලෙස ගෙන ඒමට නියමිතව තිබු අවස්ථාවේදී තම කෘතිය ගැනත්, එම කතාවට ආභාසය වූ කරුණු පිළිබඳවත් පිල්ප් පුල්මන්, ' WhatsonStage.com 'වෙබ් අඩවියට මෙලෙස අදහස් දක්වා ඇත.
“මම ගිනිකෙළිවලට ආදරෙයි.
ඒවා නිකුත් කරන ශබ්දයටත්, ඒවා දැල්වෙන විට පැතිරෙන සුවඳටත්, අහස පුරා විසිරී යන දීප්තිමත් ගිනි පුපුරු වැසිවලටත් මම ආදරෙයි.
ඒ වගේම ඒවාට දී ඇති නම්වලටත් මම හරිම කැමතියි . ‘දීප්ත උල්පත’, ‘වෙසුවියස්’, ‘එකට ගැසුණු හිම කැටි’, ‘රන් වියමන’ වැනි නම්.
මම කුඩා කාලයේදී, ඒ ගිනිකෙළි අහසේ පිපිරී යන ආකාරය නැරඹීම තරම්ම, ඒවා අසුරා තිබූ කුඩා කාඩ්බෝඩ් නළවල ලියා තිබූ නම් කියවීමටත් ආස කළා.
මේ කතාව ලියන විට මගේ මුල් අදහස වූයේ, ගිනිකෙළි නිර්මාණය කිරීමට දැඩි ආශාවකින් සිටින කෙනෙකු 'ගිනි දෙවියන්ගේම හදවත තුළට' ගෙන යාමයි.
මගේ සිතේ මැවුණේ කුඩා දැරියක්. ඇය ගිනිකන්දේ ඉහළට නැඟී යනවා. ඇය තව තවත් උණුසුමට ලක් වෙනවා. තව තවත් බියට පත් වෙනවා. එහෙත් ඇය අධිෂ්ඨාන කරගෙන සිටිනවා. ඇය ආපසු හැරී යන්නේ නැහැ.
ඇය තව තවත් ඉහළට නැඟෙනවා. තව තවත් ළං වෙනවා. අවසානයේ ගිනිකන්දේ හදවත තුළ දැවෙමින් තිබෙන ගිනිගත් ගුහාව වෙත ඇය ළඟා වෙනවා.
ඇය එතැනට ළං වන තරමට උණුසුම වැඩි වෙනවා. බියත් වැඩි වෙනවා. එහෙත් ඇය ආපසු යන්නේ නැහැ.
ඊට පස්සේ…
ඔව්, මට තවත් දෙයක් ගැනත් ලියන්න ඕනෑ වුණා . සුදු අලියෙක් ගැන.ඒ අලියාව බලාගන්නා තරුණ කොල්ලෙක් ගැනත්.
මගේ සිතේ ඔවුන් දෙදෙනාගේ රූපයක් මැවුණා. දැවැන්ත හිම මෙන් සුදු පැහැති අලියාගේ අතිවිශාල සිරුර අසලින්, ඉතා කුඩා, දඟකාර කොල්ලෙක් පැන පැන දුවනවා.
ඔවුන් දෙදෙනාගේ ප්‍රමාණයේත් හැඩයේත් තිබූ ඒ විශාල වෙනස මට හරිම සිත්ගන්නාසුලු දෙයක් වුණා.
ඒත් මම තව ටිකක් ළඟින් බැලුවාම… 'මොකක්ද ඒ?'
අලියාගේ සිරුර පුරාම 'කුරුටු ගී'
ඒ කොල්ලා මිනිසුන්ගෙන් සල්ලි අරගන්නවා . ඒ දැවැන්ත සත්වයාගේ සිරුර මත තමන්ගේ සටන් පාඨ හෝ පණිවිඩ ලියා තැබීමට ඔවුන්ට ඉඩ දීම වෙනුවෙන්.
හොඳයි, මට හිතුණා ඒක හොඳ අදහසක් කියලා.
ඒත් මේ අදහස අර කුඩා දැරියත්, ගිනිකන්දත් එක්ක කොහොමද සම්බන්ධ කරන්නේ?
ඒකට පිළිතුර තියෙන්නේ මේ නාට්‍යයේත්, මේ නාට්‍යයට පාදක වූ පොතේත්.
මේක සුරංගනා කතාවක්. හැබැයි මේ කතාවේ සුරංගනාවියන් නැහැ.
‘සුරංගනා කතාවක්’ කියන විට මම අදහස් කරන්නේ ‘එකෝමත් එක කාලයක…’ කියලා ආරම්භ වන කතාවක්.
එවැනි කතාවල රජවරු ඉන්නවා. කුමාරිකාවන් ඉන්නවා. මායාකාරියන් ඉන්නවා. මන්ත්‍ර තියෙනවා. මායාකාරී සිදුවීම් තියෙනවා. තවත් නොසිතූ, අපූරු, එහෙත් අතිශය උද්වේගකර දේවල් සිදු වෙනවා.
ඒත් ඒ සියල්ලේම හදවතේ ඉන්නේ සාමාන්‍ය කුඩා ගැහැනු ළමයි සහ පිරිමි ළමයි.
ඔවුන්ට අතිශය උද්වේගකර අත්දැකීම් ලැබෙනවා. ඔවුන් අනතුරුවලට මුහුණ දෙනවා. ඔවුන් බියට පත් වෙනවා.
එහෙත් ඔවුන් අවංකයි.
විශ්වාසවන්තයි.
මම මේ කතාව ලියමින් සිටියදී ලැබූ සතුට ඔබටත් මේ නාට්‍යය නරඹන විට ලැබෙනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙනවා.
මේ කතාවේ එක්තරා සදාචාරාත්මක පණිවිඩයක් තියෙනවා.
නමුත් ඒ පණිවිඩය වැදගත් වෙන්නේ ඔබට එය දැකගත හැකි නම් පමණයි.
ඔබට ඒ පණිවිඩය නොපෙනුණත් කමක් නැහැ.
අවම වශයෙන් ඔබට ගිනිකෙළි ටිකවත් රසවිඳින්න පුළුවන්.
