11/09/2026
2029 බොරුව දිනවමු ද?/ සත්‍යය දිනවමු ද?
2029 ගැන දැන්ම කතා කරන්න කල් වැඩිය, ඒත් ඒ ගැන කතා නොකර සිටීමටත් බැරිය.
2029 ජනාධිපති කවුද? දැන් එය බොහෝ දෙනෙකු කතා කරන, අවදානය යොමු කරන මාතෘකාවක් වී තිබේ.
ජනාධිපති කවුද කියනවාට වඩා, අනිවාර්යෙන්ම රටට මුහුණදීමට සිදුවන අවදානම් සහගත තත්ත්වයන්ට අභියෝග කරන්න පුලුවන් කෙනෙකු ජනාධිපති විය යුතුය.
එහෙම නොවුනොත් මේ රට වලපල්ලටම ඇද වැටෙන බව අනාගතය සත්‍යවාදීව කියවන ඕනෑම කෙනෙකුට තේරුම් ගන්න පුලුවන්ය.
ලෝකයේ ආර්ථිකය අතින් ශක්තිමත් වූ රටවල් ගමන්ගත් මාර්ගයේ ශ්‍රී ලංකාවත් ගමන් කරවීමට නම් ඇත්ත ඇති සැටියෙන් දකින, සත්‍යවාදී මිනිසෙකු ජනාධිපති විය යුතුමය.
දැන් ඉන්න අනුර කුමාරට මේ ඉදිරි අභියෝගයට මුහුණදෙන්න හැකියාවක් තිබෙනවා ද?
අනුරගේ පාලනයට වසර දෙක ගෙවෙද්දී දැන් උත්තරය හරිම පැහැදිලිය. අනුරට අභියෝග ජයගන්නට බැරිය.
අනුර කරමින් ඇත්තේ මාධ්‍ය සන්දර්ශනයක්ය.
අනුරගේ පාලනයට වසර 2 ක් ගෙවෙද්දී රටේ උද්ධමනය දැන් 8% ඉක්මවා ගොස්ය, වී වලට සහතික මිලක් ඉල්ලා ගොවි ජනතාව මහපාරේය, මාළු සිටිනා ඉසව්ව ඇප් එකෙන් පෙන්නන්නට ආ අනුර දැන් තමන්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කර ගනුවස් මුහුදු ගිය ධීවරයින්ට ගොඩබිම තහනම් කරන යුගයක්ය, 18% වැට් බද්ද 0% කරන්නට ආ අනුර නතර වුණේ එය 22% ක් කරමින්ය, රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන් 35,000 තවම ගෙදරය, 33% ලයිට් බිල අඩු කරන්නට ආ අනුර එය 33% වැඩි කළේය. කළු ආර්ථිකය සුදු කරන්නට ආ අනුර කන්ටේනර් 323ක් පැන්නූ රේගු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්ට ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ ලොකු පුටුවක් පිරිනැමුවේය, ඒ ගැන සෙවූ කමිටු වාර්තාව අනුරගේ කුණු කුඩයේය, ගල්අඟුරෙන් හොරා කෑ ඇමති තවමත් ආණ්ඩුවේය, මහබැංකුව කඩපු උන් අල්ලන්නට ආ අනුරලා ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 2.5ට කෙළිද්දී, ඉතිහාසයේ පළමුවරට තැපෑලේ ඩොලර් ලක්ෂ 6ක් හොර පාරෙන් පිට කළ අයුරු තවමත් අභිරහසක්ය.
මේ හොරකම් වහන්නට ආ අනුරගේ ආණ්ඩුවේ ජඩකම්ය. මාලිමාවේ 159 ට ඇති පරණ නඩු ෆයිල් පිටින් වසා දමා ඇත. ෆයිල් වැසෙද්දී විනිසුරුවරුන්ට ස්ථානමාරුය, මහජන ආරක්ෂාව භාර ලේකම්ට එරෙහි බී වාර්තා වෙනස් කරන පොලීසියක්ය, අධිකරණය මගහරින නළු ඇමතිවරු පාර්ලිමේන්තුවට එද්දී පොලීසියෙන් සැලියුට්ය.
මේ අනුර කියූ සැමට නීතිය එකක් කළ රටේ අද දවසය.
“පොහොසත් රටක් - ලස්සන ජිවිතයක්”
ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශය පුරා අනුර රටට දුන් පොරොන්දු කන්ද දෙස බලන විටත් අනුරගේ ජනපතිකම ගැන හොඳටම පැහැදිලිය.
එහෙනම් සුදුසු නායකයා කවුද ?
මෙයට උත්තර දෙන්න පෙර රටක් ලෙස අපට මුහුණ දෙන්නට සිදුවන අභියෝග හඳුනාගැනීම වැදගත්ය.
වේගයෙන් පරිවර්තනය වන ගෝලීය ආර්ථික තත්ත්වයන්ට මුහුණදීමත්, ඊට සමගාමීව රට ආර්ථික වශයෙන් සුරක්ෂිත කිරීමත් ප්‍රධාන අභියෝගය වන්නේය.
එහිදී දක්ෂිණාංශික හෝ වාමාංශික වහල්භාවයෙන් මිදී, මැදි පිළිවෙතක් ඔස්සේ පෙළගැසුණු දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රයකට අනුව රට ගොඩනගන පාලන ක්‍රමයක් අවශ්‍යයය.
ජාත්‍යන්තර ණය ශ්‍රේණිගත කිරීම්වලින් ඉහළට පැමිණීමත්, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල සමඟ ප්‍රායෝගික වැඩසටහනකට මුල පිරීමත්, ජනතාවගේ ආර්ථිකමය පීඩනය ලිහිල් කිරීම සඳහා වැදගත් සාධකය. රජයේ ආදායම වැඩි කිරීමත් ඒ ඔස්සේ ජීවන වියදම අඩු කිරීමත් සඳහා ප්‍රායෝගික වැඩපිළිවෙලක් අත්‍යාවශ්‍යය.
නීතියේ ආධිපත්‍ය සුරක්ෂිත කරන සමාජයක් රටක දිරිගමනට වැදගත්ය, බලය උදෙසා අධිකරණය තමන් යටතට ගන්නා පාලනයක් වෙනුවට අධිකරණයට ස්වාධීනව කටයුතු කළ හැකි පරිසරයක් හදන ආණ්ඩුවක් රටට වැදගත්ය.
ගෝලීය වශයෙන් මුහුණදීමට සිදුවන කාලගුණ හා දේශගුණ විපර්යාස හමුවේ රටේ සුරක්ෂිතතාව ගැන සිතන නායකයකු අපට වැදගත්ය.
ලෝක ආර්ථිකය වේගයෙන් ඉදිරියට යද්දී අපි තවමත් ඉන්නේ ඉතා පසුගාමී තැනකය. අපි කඩිනමින් ලෝකයේ දියුණු රටවල් ගමන් කරන මාර්ගයට පිවිසෙන්නට අසමත් වුවහොත් අපිට නතර වෙන්න වන්නේ, ඉතා භයානක තැනකය. ඒ නිසා අපි ලෝකයේ ගමන් මග වටහා ගන්නට පුලුවන් නායකයෙකුට 2029 දී රට භාරදිය යුතුමය.
අන්ත සමාජවාදී ක්‍රමවේද ඔස්සේ රටක ආර්ථිකය ශක්තිමත් කිරීමට බැරිය. ධනය උත්පාදනය කිරීමට සුදුසුම ක්‍රමවේදය ධනවාදය වන්නේය.
එහෙත් එහිද ප්‍රශ්ණයක් ඇත..,
ධනවාදය බෙදීම් ඇති කරන අතර දුප්පතා උග්‍ර දුප්පතෙකු කිරීමත්, ධනවතා උග්‍ර ධනවතකු කිරීමත් එහි ප්‍රායෝගික යථාර්තය වන්නේය. සැබවින්ම එය ධනවාදයේ සැබෑ දුර්වලතාවය වන අතර ධනවාදයට මානුෂීයභාවය කැඳවිය යුතුතේ ඒ නිසාය.
ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටකට මනාව ගැලපෙන ආර්ථික මොඩලය වන්නේ මානුෂීය ධනවාදය වන්නේය.
එහිදී රටේ උත්පාදනය කරන ධනය සියලු දෙනා අතර බෙදී යන ක්‍රමවේදයක් ඔස්සේ සංවර්ධනයත්, බෙදීම් තුරන් කිරීමත් සිදු කළ හැක්කේය. එහි අවසන් ප්‍රතිඵලය වන්නේ, සැමට එක හා සමානව භුක්ති විදිය හැකි සෞභාග්‍ය ලගාවීමය.
ලෝකයේ බොහෝ රටවල් අද අන්ත වාමාංශික ගමනත්, අන්ත දක්ෂිණාංශික ගමනත් ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත්තේ එලෙසය. චීනය, වියට්නාමය වැනි රටවල් ඊට හොඳම උදාහරණ වන්නේය.
රට තුළ ධනය උත්පාදනය කරන චීනය ඒ ධනයෙන් දුප්පත්කම තුරන් කරන්නේ මානුෂීය ධනවාදයේ ක්‍රමවේදය අනුවය. එහිදී චීනයේ සෑම ප්‍රාන්තයකම දුප්පතුන් පවා රටේ නිෂ්පාදන ආර්ථිකයට දායක කරගන්නා අතර ඔවුන්ට එතෙක් ආර්ථික රැකවරණය සලසන්නේ මානුෂීය ධනවාදයේ මූලධර්ම මතය පිහිටමින්ය.
කැමති වුවත්, අකමැතිවුවත් අපට ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ ගිවිසුම් ප්‍රකාරව 2028 දී ණය ගෙවීම අරඹන්නට සිදුව තිබේ.
එවිට එහි බරපතලම වගකිම ඉටුකරන්න සිදුවන්නේ, 2029 දී පත්වන පාලකයාටය.
ඒ අනුව 2029 යනු කයියට වඩා, ප්‍රායෝගිකත්වය මුල්තැන දෙන සත්‍යවාදීව රට කරවිය යුතු සමයක්ය.
එසේනම් පැහැදිලිවම අපට අවශ්‍යවන්නේ නායකයෙකු මිස කායි කාරයෙකු නොවේ.
සුදුසුම කෙනා සජිත්
එහෙම කිව් විටම සමහරුන්ට ටිකක් කිචි කැවෙද්දී, තවත් කෙනෙකුට උත්ප්‍රාසයක් ජනිතවනු ඇත.
දැන් සමහරුන්ට අනුව සජිත්ට කවදාවත් ජනාධිපති වෙන්නට බැරිය. ඔවුන්ගේ අදහස අනුව, අනුරට වයස අවුරුදු 57ක් වෙද්දී සජිත්ගේ වයස 59 ක් ය. ඒ අනුව ඔවුන්ගේ කියවීම වී ඇත්තේ, තරුණයින්ගේ ආකර්ෂණය වැඩිම පුද්ගලයා අනුර කියාය. දේශපාලනයේ උපාය, උපක්‍රම මේකය. සමාජය තුළ මෙවැනි කතා ගොඩනගමින් ඔවුන් කරන්නේ 2029 ට අදාළ ප්‍රචාරණ යන්ත්‍රණය දියත් කිරීමය.
ඒ ඔස්සේ ඔවුන් ජන මනස තුළ පැල කරන්නට සැරසෙන්නේ, සජිත් හරියන්නේ නෑ කියාය.
අනුරට ජනමතයක් තියෙන බව කියන අයට අපිට නම් කියන්න ඇත්තේ, මේ රටේ 58%ක් අනුරට විරුද්ධයි කියාය. ඇත්තටම ඒ කොටස පහුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී අනුරට ඡන්දය දුන්නේ නැත.
එහෙනම් ඇයි සජිත් පැරදුනේ ?
සජිත් ඇත්තටම පැරදුනේ නැත. එයට හරිම නිර්වචනය වන්නේ, සජිත්ට දිනන්න දුන්නේ නැත යන්නය.
2024 ජනාධිපතිවරණයේදී සජිත්ගේ දිනන ගමනට වෙට්ටු දාන්නට බොහෝ අය කරළියට ආවේය.
එහෙම වෙට්ටු දැමූ අය ද ජනාධිපතිවරණ සටනේදී වක්‍රව කිව්වේ අනුරටම ඡන්දය දෙන්නයැයි කියාය.
ඇත්තටම එහෙම නොවුනා නම් අද ජනපති සජිත්ය.
එහෙම වූවා නම් 2029 සජිත්ට බෑ කියන අයද, සජිත්ගේ ගුණ ගයමින් සජිත් පස්සෙන් වැටී සිටින අයුරු දකින්නට තිබුනේය.
දේශපාලනයේදී ඇති තරම් බැට කෑ සජිත් ගැන ඉතිහාසයේ ලියැවෙනු ඇත්තේ, ජනතාවාදී ගමනක් වෙනුවෙන් කැප කිරීම් කළ නායකයෙකු ලෙසය.
ඇත්තටම සජිත්ට වෙච්ච දේ සහ සජිත්ට කරපු දේ ගැන රටේ මිනිස්සුන්ට නම් දැන් හොඳින්ම පැහැදිලිය.
මාළිමාවට කතිරය ගසා ආර්ථික පීඩනයෙන් මිරිකෙමින් සිටින ජනතාවටත් සජිත්ගේ වටිනාකම දැන් ටිකෙන්, ටික තේරුම් යමින් ඇත්තේය.
ආගම්වලට නිසි තැන දෙමින්, සියලු ජනකොටස් එක් කළ හැකි එකම නායකත්වය සජිත් සතු බවද බොහෝ දෙනෙකුට දැන්, දැන් තේරුම් යමින් ඇත්තේය.
දේශපාලන ඒකාධිකාරයක් වෙනුවට, අධිපතිවාදීත්වයක් වෙනුවට, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සුරකිමින්, නීතියේ ආධිපත්‍යය රකිමින්, රටේ ජනතාවට සමව සැලකිය හැකි එකම නායකයා සජිත්ය.
ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ වූ කලී, 76 වසරක ඉතිහාසය තුළ විවිධ පාලකයන් බලයට ගෙන එන්නට දායකත්වය ලබාදුන්න පක්ෂයක්ය. 1994 දී චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගත්, 2005දී මහින්ද රාජපක්ෂත්, 2015දී මෛත්‍රිපාල සිරිසේනත් බලයට ගෙනෙන්නට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කටයුතු කළ අයුරු කිසිවෙකුට අමතක නැත.
එසේ බලන විට වසර 21 ක් වූ එම කාලය තුළ තිරයෙන් මෙපිට සහ තිරයෙන් එපිට සිට මේ රටේ සිදුවූ බොහෝ දේශපාලන, ආර්ථික, සාමාජීය තත්ත්වයන්ට ජවිපය ද අඩු වැඩි වශයෙන් වගකිව යුතු බව ඔබටත් වැටහෙනු ඇත.
එසේ තිබූ අතීතය රටට වසන් කරමින් 2024 දී ජාතික ජන බලවේගය නමින් බව්තීස්ම ලබා වෙස් මුහුණ මාරු කරගනිමින් පැමිණි අනුර ප්‍රමුඛ කණ්ඩායම අද තමන්ගේ සැබෑ මුහුණ සෑම පැත්තකින්ම රටට පෙන්වමින් සිටින්නේ ය.
අප අසා ඇති පැරණි කියමනක් වන්නේ, “මුහුද හත්ගව්වක් තිබියදී අමුඩය ගසන්නේ අහවල් එකකට දැයි” කියාය. හොඳ, හොඳ සෙල්ලම් එළිවෙන ජාමයට නිසා මේ අදහස් ටික ප්‍රමාණවත්යැයි සිතමි.
2029 දී කරන්නේ මොකක්දැයි නොකීවත්, වෙන්නේ මොක්දැයි ලියා තබමි.
ඒ 2029 දී රටේ බහුතර තේරීම සජිත් කියාය.
