28/03/2026
යුද්ධය මැද අහිංසක දරුවන්ගේ ජීවිත බේරගන්න තමන්ගේ ජීවිතය පරදුවට තියපු අභීත කාන්තාවක්... ඇගේ මුළු හදවතින්ම ඇය කිව්වා: ['උඹල මාව මැරුවත් ඒ ළමයින් ගැන එක වචනයක්වත් උඹල මගෙන් දැනගන්න වෙන්නේ නැහැ']
මේ ඡායාරූප කතාව බලන්න. ඇයගේ ක්රියාව ලෝකයටම පාඩමක්.
අයිරීනා සෙන්ඩ්ලර්: වෝර්සෝ ගෙටෝවේ (Warsaw Ghetto) දේවදූතිකාව.
නාසි පාලන සමයේ, දහස් ගණන් යුදෙව්වන්ව කුඩා සිරකඳවුරකට කොටු කරලා තිබුණා. අයිරීනා සෙන්ඩ්ලර් හෙදියක් ලෙස කටයුතු කරමින්, මේ දරුවන්ව නාසි සෙබළුන්ගේ ඇස්වහලා, මළ සිරුරු බෑග්, පෙට්ටි, සහ මෙවලම් පෙට්ටිවල සඟවලා එළියට අරගෙන ගියා. ඇගේ බල්ලා පවා මේකට පාවිච්චි කළා, දරුවන්ගේ ඇඬුම් හඬ වහන්න.
ඇය සෑම දරුවෙකුගේම සැබෑ අනන්යතාවය කුඩා කොළ කැබලිවල ලියලා, වීදුරු බෝතල්වල දාලා, ඇපල් ගහක් යට වළලා තිබ්බා, පසු කලෙක ඔවුන්ගේ පවුල් සමඟ එකතු වෙන්න. හිතාගන්න පුලුවන්ද, මේ වගේ බෝතල් 2,500ක් ඇගේ මිදුලේ වළලා තිබුණා.
ඇයව නාසීන් විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන අමානුෂික වධහිංසා පමුණුවමින්, ඇගේ අත් පා කඩා දමමින් ප්රශ්න කළත්, ඇය කිසිදු රහසක් හෙළි කළේ නැහැ. ඇයට මරණ දණ්ඩනය නියම වුණත්, ඇගේ හිතවතුන් අල්ලස් දී ඇයව බේරා ගත්තා.
යුද්ධයෙන් පස්සේ, මේ දරුවන් (දැන් වැඩිහිටියන්) ඇයව සොයාගෙන එන්න පටන් ගත්තා. ඡායාරූපයේ දකින්නේ ඇය බේරාගත් දරුවන්ගෙන් කෙනෙක් ඇගේ දරුවන් සහ මුනුබුරු මිනිබිරියන් සමඟ ඇයව බලන්න පැමිණි මොහොතක්. ඔවුන් ඇයට කිව්වා, "ඔබ නිසා තමයි අද මේ ලෝකයේ අපි විතරක් නෙවෙයි, අපේ දරුවොත් ජීවත් වෙන්නේ" කියලා.
ඇය මියයන්න කලින් කිව්වේ මෙන්න මෙහෙම කතාවක්: "මම වීරවරියක් නෙවෙයි. මට මීට වඩා දෙයක් කරන්න තිබුණා කියන පසුතැවීම අදටත් මගේ හිතේ තියෙනවා."
වෛරය රජ කරන ලෝකයක, ආදරය සහ කරුණාව කියන්නේ ලොකුම ආයුධයයි. තමන්ගේ ජීවිතයට වඩා අනුන්ගේ ජීවිත අගය කරන අයිරීනා වැනි මිනිසුන් නිසා තමයි තවමත් මනුෂ්යත්වය ජීවත් වෙන්නේ.
ඉතින් මේ ගැන ඔයාලගේ අදහස මොකද්ද..? comment එකක් දාන්න. ඇගේ කතාව ලෝකයටම දිරියක්.