14/01/2024
#අකුණක්_මැදින්_අතීතයට
Facebook කෙටි කතා අංක -01
පළමු කොටස
පාන්දර 1ට වහේ හොඳටම වැස්ස එ අස්සෙන් අකුනු ගහනවා මම ඒ වෙලාවේ කල්පනා කලේ කොහොමද මම Office එකේ ඉඳන් ගෙදර යන්නේ කියල .
ඕනේ එකක් කියලා මගේ බෑග් එකත් අරන් ඊට උඩින් ජැකට් එක ඇඳගෙන බයික් පාර්ක් එකට ආවා .
අම්මෝ පුදුම අකුණු ගැහිල්ලක් අදනම් . මහ වැස්සෙම මම බයික් එකේ ගෙදර එන්න ආවා. පාරවල් හොල්මන් Film එකක වගේ. භයකුත් නතුවමත් නෙමේ .
එක පාරටම ලොකු අකුණු වැලක් ගැහුවා මම එහෙමම පාරදිගේ යන ගමන්න්. එක පාරට මට කාර්පට් පාරේ අමුත්තක් දැනුනා . පාරේ කිසිම එලියක් නෑ . කෝකටත් කියලා ටිකක් ඉස්සරහට ගියා . කාර්පට් පාර නෑ. මම Bike එක නවත්තලා ආයේ බැලුවා මට පාර වැරදිලාද කියලා . ඒක කොහොම වෙන්න අවුරුදු 10ක් විතර තිස්සේ මම යන එන පාර.
වෙනදා තියෙන කඩ , ගෙවල් කිසිම දෙයක් නෑ . මාව තුස්නින්බූත වෙලා මොකද මේ උනේ කොහෙද මම ඉන්නේ, මම මැරිලාද කියලත් හිතුනා අකුණක්වත් වැදිලා.
කොහොම හරි හිත හයිය කරගෙන තව ඉස්සරහට ගියා . වෙනදා හම්බ වෙන පන්සල ඔන්න තියෙනව ඒක. අම්මො දැනුයිඇඟට ලේ ටිකක් ඉනුවෙ . ගිය පංසල ලඟට. ආයේ මාව කරකවලා අත ඇරියා වාගේ . මේ ඒ පංසල නෙමෙනේ . මට මොකද උනේ . මේ වැස්සේ කිසිකෙනක් නෑ .
ඕනේ එකක් කියලා මම ගියා බණ මඩුවට . ඇඳන් හිටිය ජැකට් එක ගලවලා දැම්මා බණ මඩුවේ බැම්මෙන් . එතකොට තමා මට මතක් උනේ මගේ Phone එක . අරන් බැලුවා කෝල් එකක් ගන්න Signal පොඩ්ඩක් වත් නෑ . මං කාට කියන්නද මොනවා කරන්නද කියලා හිතාගන්න බැරුව බිම ඉඳගෙන කල්පනා කලා . ඔහොමම මට නින්ද ගිහින්.
උදේ 6යට විතර මට ඇහැරුනා . වැස්ස පායලා . ඉක්මනට මම පන්සලෙන් පාරට ආවා . දැන් තමා මට පිස්සු හැදුනේ හැමදේම ගොඩක් පරන ජාති තියෙන්නේ මිනිස්සු , වහාන , ගෙවල් හැම එකක්ම. අනේ මොකක්ද මේ උනේ . මගේ ඇස් ඉදිරියේ තියෙන්නේ 1960 / 1970 වහේ කාලෙක දසුන් .
මට හෙම දෙයක් හිතුනා . මම කාළ තරණයවත් කරලාද ඔව් ඒක ඒහෙම තමා මේ මගෙ ඇස් ඉදිරිපිට . මගේ Bike එක වටේ සෙනග පිරිලා ඉක්මනට ඉක්මනට සෙනග අස්සෙන් ගිහින් Bike එකට නැගලා පාර දිගේ ගියා මට හිතා ගන්න බෑ මම මොකද කරග්නෙ කොහෙටද යන්නේ. ආයේ මම කොහොමද ගෙදර යන්නෙ කල්පනා කර කර මම පාර දිගේන ආවා . එතකොට මට දෙයක් මතක් උනා. Part 2 comming soon
