15/06/2026
අප්පගෙ වියෝවෙන්
තුන් මාසෙ ගෙවුනෙත්
නැන්දම්මගෙ ආඩපාලි ආවෙත්
ඒ එක්කමයි උ/ඹත් අරන් එළියට බැස්සෙත්...
ඔය ගෑ//ණිගෙ කරුමෙ
යසට හිටිය එකා
කාගෙද කවුද දන්නෙ බඩේ ඉන්න එකාත්...
ගෑ//ණුන්ගෙ රිදෙන තැන්
පාර පාර රිද්දුවත් ගෑ//ණියෙක්
මන් වැටුන් නෑ
හිත ට හයිය දුන්නෙ උ//ඹෙ හිනාවක්...
බඩක් එක්ක
කවුද දෙන්නෙ කුලියක්
කඩේක වලන් පිගන් හේදුවා
උ//ඹේ බඩ පුරවන්න
ඒකත් මට මාර සතුටක්...
අම්මා කන්න මන් බලන්නම්
පුංචි කෙලී ඉපදිලා සතියක්
අනේ උ//ඹ මහ මිනිහෙක් වගේ
මට උනා පුදුම හයියක්....
පොඩි කමට නෙමෙයි
උ//ඹ උහුලපු දුක් කන්දක්
බඩ ගින්නෙ හිටියත්
අනේ වැටුනෙ නෑ උ//ඹෙ ඇසින් කදුළක්...
පුංචි එකිත් කරේ බැදන්
සමහර වතු ඇස්සා වරුවක්
නුඹ ඉස්කෝලේ ගිහින් ආ පයින්
කෙල්ල මගෙ පිටින් නිදහස්....
අමාරුවෙන් ගොඩ එන්න
අපි කාපු කට්ටක්
බය නැතුව කියනවා පුතේ
උ//ඹ දෙවියන්ගෙ අවතාරයක්...
ඉස්කෝලේ හවස කුලිය
වූ නම් මාර කොල්ලෙක්
ගමේ උන් කට දොඩවනකොට
මන් පිච්චුවා මිරිස් අහුරක්...
දහ අට පැනලා මාස දෙකයි
උ//ඹ සමු දුන්නා
අම්මට වගේම හැදුන රටටත්...
පරිස්සමෙන් ඉන්න
ඇස් දෙක ඔය දෙන්නා
අනෙ උ//ඹේ වචන පපුව හෑ//රුව හෙල්ලක්....
ඉදි උනා මාලිගයක්
තනිකරම ඒක උඹෙ
උත්සහයෙ ප්රතිඵල ක්...
අන්න අර කොල්ලා විදිහට හැදියන්
ගමේ උන් ඇගිල්ල දික්කර
කියද්දි නුඹෙ වර්ණාවක්..
උන්ට හොරෙන් දෑස් පිස්සා
උ//ඹ මගේ
ජීවිතේ එකම හයියත්...
මනමාළි වෙලා
නංගිව පිටත් කරේ
තාත්තා ගෙ තැන අරන් කරටත්..
දෙපා වැදලා කෙල්ල
පිටත් වෙන තප්පරෙත්
ඒකි කිව්වා මන් අහන්
තාත්තා වෙන්න උපදින සංසාරෙත්...
උ//ඹේ හිත ගිය මනාළියත්
ගෙදර ආවා කැන්දන්
පුංචි පුංචි පැටවු ගෙදර එකම එළියක්...
අදත් ගෙදරින් එළියට ගියේ
ඉබලා මගෙ මූණත්
පුරුද්ද ට පාර බලන් හිටියට
පුතේ දැන් උ//ඹට පනස් අටක්....
ඒත් තාමත් උ//ඹ මට
පුතෙකුට වඩා තාත්තගෙ දෙවැනි ආත්මයක් .
B.M.N.සඳූ බස්නායක ✍️