26/11/2025
දෙසවන් විනිවිදගෙන යන ඒ යාඤා හඬ නුදුරින් පිහිටි පල්ලියකය..
අරාබි අහස සිසාරායන හිස් බැල්මක් හෙළුව රේණුකා සිටිවනම බැල්කනියේ ගරාදි වැටට බරවී කල්පනා කරන්නට වූයේය.
ඒ තමා සිටි මේ සුවිසල් බිල්ඩිමේ පස්වන මහලට පෙනෙණ අරාබි කාන්තාරයේ වාලුකා රැලි ඇදුණ ලතාව නම් නොවිය යුතුය... ඈත සිතිජය රත්පැහැයට හරවමින් පොලව සිපගන්නා හිරුගේ මනස්කාන්ත වර්ණ රටාවද නොවිය යුතුය,
යන්න ඕනෑම නොමේරූ දරුවකුට වුවද වැටහෙන්නේ ඇගේ රූමත් දෑස වසා සිටි කඩා හැලෙන්නට මාන බලන කදුළු ගුලි හොදින් පෙනෙණ බැවිණි...
ඊයේ රාත්රියේ කටුනායකින් අහසට නැගුණ ගුවන් යානය රියාද් ගුවන් තොටුපලේ මගී පර්යන්තය කරා අද උදෑසන සේන්දුවූයේය.
දශක හතරහමාරක් තිස්සේ තම ලේ කදුළු දහදිය වගුරා, එකතු කරන ලද දෑතේ කරගැට හා තම තුරුණු වියේ යුග දෙකක් කැපකරමින් පුලතිසිනුවර මහසමුදුරු වෙරළේ
රළ බිදෙනමානයේ තමන් ඉදිකළ වැලිමාලිගා තුනක ශූන්යවූ බලාපොරොත්තු පොදියක්ද ගමන් මලු දෙකක් තුල අසුරාගෙනය... එයින් ඉක්බිති ගුවන්තොටුපළ ආගමන විගමන නිලධාන්ගේ පරීීක්ෂා කිරීම්වලින් අනතුරුව සවුදි රැකියා ඒජන්සිය විසින් තමාව භාරගෙන මේ නිවසේ වෙසෙන සවුදි ජාතිකයන් වෙත තමා භාරදුන්නේ ඉදිරි වසර තුනක කාලයකට ගෘහ සේවයෙහි යෙදීම පිණිසය.
මේවනවිට තමන් මේ ලෝකය තුල තවදුරටත් තනිවූ බැව් හැඟෙන කිසියම් ගුප්ත මුසල පාළු හැඟීීමකින් තම සිත වෙලාගනු ඇයට දැනුණි.
රේණුකාගේ සිත තම තුරුණුවියේ මතකයන් තුල
අතරමංවී තිබුණි...
......අප්පච්චී නැගිටින්න අද වැඩට යන්නේ නැද්ද..? ඒ රේණුකාය තම ආදරණිීය බිරිඳගේ හඬ සවනත ගැටුණු තිස්සද වෙලාව කීයද බං.. ඇසිපිය හැර රතුවන් නිදිබර දෙනෙතින් ඇය දෙස බලා අසයි, හතහමාරත් වෙලා ඒ රේණුකාය. කෝ ළමයා.. ? ළමය ගෙදර තියන් පැලකරන්නද..? ඉස්කෝලෙ ඇරියා, රේණුකාගේ හඬ තියුණුය. තම සැමියාට ඉතාමත් සෙනෙහෙබර බිරිඳක් සේම සුවචකිීකරු පතිනියක් සහ කඩිසර ගෘහිණියක් වූ රේණුකා තවම විසිතුන්හැවිරිදි නාඹර වයසේය. නෙත් පැහැරගන්නා වඩා ආකර්ශනීීය රූසපුවකින්ද, දුටුවන්ගේ සිත් වසඟ කරන ඒ මනරම් දෑස වරක් බැලූවකුගේ කවිකාර සිතකට නම් කවි දහසක් වුව මැවීමට තරම් පොහොසත්ය.
ඊයේ රෑ මගේ ඇලපතට මොකෙද්ද විදලා, රිදෙනවා පොඩ්ඩක් බලපන්කො. අනේ නිකං බොරු නැතුව ඉන්න අප්පච්ච් උදේ පාන්දර මෙච්චර වැඩ තියෙද්දී # #නෙන්න හදනවා.. රේණුකා කිිවේ තම සැමියා මොකාටද එන්න හදන්නෙ කියා දන්න බැවිණි. ඔවුන්ගේ මේ වාග් විලාශය හා හැසිරීීම් විලාශයද ඔවුනොවුන් බැඳීසිටි ගැමි සෙනෙහසේ වත්කමකි. යකෝ මේ විහිළු නෙමෙයි ඔය විස බහින්න ගාන තෙල් පොඩ්ඩක්වත් ගාපන් මෙතන ඉදිමිලා... ඔහු කිසියම් වේදනාත්මක ස්වරයකින් මදක් ඇඹරෙයි. රේණුකාගේ හිත ඉබේම උණුවෙයි, තම සැමියාට සමහර විට පැත්තෑයකු ගේ හෝ දෂ්ඨනයක් සිදුවී ඇතිවා වෙන්න ඇත. එහෙනම් ඇඳේ නිදියන් ඉද්දී වෙන්න බෑ, මම හැමදාම කොට්ට පැදුරු ගසලා අව්වේ දාලනේ ගන්නේ.. එකත් එකටම ඊයේ කොහේ හරි කැලේ ලැගන් ඉන්න වෙලාවක කන්න ඇති යයි කියමින්
සාලයට ගොස් බිත්ති රාක්කය මත වූ විෂඛපාලා තෙල් බෝතලයත් රැගෙන නිදන කාමරය වෙත ගියේය, කෝ කොහේද ගාන්න ඕනි යයි කියමින් ඔහුවෙත තරමක් නැඹූරු වෙත්ම ක්ෂණිකව හැරුණු තිස්ස ඇයව තමාගේ පපුව මතට පෙරළා ගත්තේ ගාන්න ඕනි තැන පස්සේ කියන්නම් යැයි සිනාසෙමිනි, තම සැමියාට තමාව අවේලාවේ කොටුකර ගැනීම අවශ්යවු විට එවැනි කුපාඩි වැඩ කරන බැවින්,
ඒ ගැන යම් ඉවක් ඇතිව ළංවු බැවින් රේණුකා ඔහුගේ අත ගසා දමමින් අනූනමයෙන් බේරී
ඉවතට පැණගත්තද..තෙල් කුප්පිය බිම වැටී ඉහිරී ගියේය. පහත්වූ ඇය බෝතලය අහුලා ගත්තේ මුවඟට නැගි සිනහව සඟවා ගනිමින්ම, යකෝ උදේම කුලප්පුව තෙල් බෝතලෙත් බිදෙනවා තව පොඩ්ඩට, අපරාදෙ තෙලුත් ඉහිරුණා.. යැයි අවලාද කියමින්ය. අන්න අද උදේම එන්න කියලා ලොකු මහත්තයා පණිවිඩයක් එවලා කොල්ලා අතේ.. යකෝ දැන්ද කියන්නේ.. කෝ කොල්ලා ගියාද ?
ඌ ඩියුටි ඕෆ් වෙලා යනගමන් නේ නිදිමතයි කියන් ගියා. එහෙනම් සුදුමැණිකේ මන් උඹව හවස ඇවිත් බලාගන්නම් මේ ඇරියස් එකත් එක්කමයි කියමින් සැණෙකින් නැගී සිටි තිස්ස මට තේ උගුරක් හදපන් යැයි අණකරන්ම මිදුලේ රෙදි වැලේ වනා තිබූ තුවායත් රැගෙන දත්බේත් ටිකක්ද බුරුසුවේ උලන් වැව දෙසට පියමැන්නේය.............. ......................... ......................
නැවත හමුවීමක් ඇත... රැදෙන්න අපහා
ස්තුතී.. 🙏🌹
මගේ පළමුවන නවකථා රචනය බැවින් ඔබේ රසවින්දනයට භාධා වන අඩුපාඩු පිළිබදව ඇතොත් සමාවන්න. කතෘ
ඔබේ මිතුරන්ගේද රසාස්වාදය පිණිස ෂෙයාර් කර මාද දිරිමත් කරනු මැන.🤜🤛
එන්, සූරියබණ්ඩාර.
