15/05/2026
උමතුවකි නුඹ...
(44) හතළිස් හතරවන දිගහැරුම
හතලිස් තුන්වන කොටසෙ ලින්ක් එක කොමෙන්ට්වල Pin කරලා තියනවා 🥰💗
ආදරයෙන් ඉල්ලනවා. අනවසරයෙන් කොපි පේස්ට් කරන්නෙපා 🥰
Page එකත් follow කරගෙන යන්න.
________________________________________________
විනාඩි ගණනක් යුවින් ළඟ හුරතල් උන කෙල්ල ඔහු එක්කම ගේ ඇතුළට ගියේ නිශාන්තිගෙ තත්ත්වය ගැන බලන්න. බෙහෙත්වලින් නිශාන්තිට තරමක සුවයක් ලැබෙද්දි ඇය දවල්ට කෑම ටිකකුත් වැඩිපුර කෑවෙ කුමාරගෙත් ශාන්යාගෙත් බලකිරීමට. නමුත් නිශාන්තිට විවේක ගන්න කියලා කෙල්ල ගෙදර වැඩ ටික පුළුවන් විදියට කරන්න ගත්තෙ යුවින්ගෙත් උදව්වෙන්. කෙල්ල, කීර්තනා සහ සංජය එක්කත් කතා කරලා පෝන් එකත් මේසෙ උඩින් තියලා පහළට ගියේ උඩ පැන පැන.
💗
වෙලාව ටිකෙන් ටික ගෙවිලා ගියේ කෙල්ල ගෙදර වැඩත් එක්ක ටිකක් කාර්යබහුල වෙද්දි. රෑ කෑමත් හදලා නිශාන්තිටත් කෑම දීලා බෙහෙත් දීලා කෙල්ල කුස්සියත් අස් කරලා දාලා ඇඟපත සෝදගෙන කාමරේට ගියේ යුවින් හොයාගෙන. මොන තරම් යුවින් ළඟ දැවටුනත් කෙල්ලට එක තත්ත්පරේකට ඇති උනේනම් නෑ. ඒ නිසාමයි කෙල්ල ඉඩක් ලැබෙන හැම වෙලාවකම යුවින් හොයාගෙන දුවන්නේ.
"අයියේ.." කෙල්ල හිමින් හිමින් අඩි තිව්වෙ යුවින්ගෙ කාමරේට. කෙල්ල කාමරේට යද්දි යුවින් ලැප් එකට මූණ ඔබාගෙන හිටියෙ.
"අයියේ..." කෙල්ල යුවින්ගෙ ළඟටම ගිහින් ආයෙමත් කතා කරද්දි යුවින් හිස ඔසවලා කෙල්ල දිහා බැලුවා.
"ම්ම්ම්"
"නිකන් අනේ..." කෙල්ල එහෙම කියලා බෙල්ල ඇල කරලා යුවින් දිහා බැලුවෙ හුරතලෙන් වගේ.
"හරි කෝලමක්නෙ බන් මේක" යුවින් එහෙම කියන ගමන් ලැප් එකත් වහලා ඇඳේ අයිනකින් තියලා කෙල්ලව උස්සලා ගත්තෙ ඔහුගෙ උකුලට. කෙල්ලත් හිනාවෙවී යුවින්ගෙ උකුල මත දැඟලුවේ සුවපහසු විදියට වාඩිවෙන්න ඕනෙ නිසා.
"මොකද හැමවෙලාවෙම අස්සටම එන්නෙ තමුසෙ" යුවින් අහන්නෙ කෙල්ලගෙ බඳ මැදින් අත් පටලවාගෙන.
"ඉතින් මට පාලුයිනේ" කෙල්ල එහෙම කියලා යුවින්ගෙ රැවුල් ගස්වලින් අදින්න ගත්තෙ නොරිදෙන තරම් හිමින්.
"හරි වැඩක්නෙ. මම නැති දවසක කොහොමද තමුසෙ ඉන්නෙ" යුවින් එහෙම අහද්දි කෙල්ල කටත් ඇද කරගෙන ඇසිපිය ගැහුවෙ වේගෙන්.
"මොකද?" යුවින් ආයෙමත් අහන්නෙ කෙල්ලගෙන්.
"ඔයා නැති දවසක මමත් නැතිවෙනවා" කෙල්ල එහෙම කිව්වෙ යුවින්ට තුරුළු වෙන ගමන්.
"ඇයි තමුසෙ අතුරුදහන් වෙන්නද?"
"ඔව්. මෙතනින් ටුරුං ගාලා අතුරුදහන් වෙලා ඔයාගෙ ළඟින් ටිරිං ගාලා මතුවෙනවා" කෙල්ල කිව්වෙ හුරතලෙන්.
"මැරිලවත් නිදහසක් නෑනෙ බන්" යුවින් එහෙම කිව්වෙ කෙල්ලගෙ කම්මුලක් මිරිකන ගමන්.
"නිදහස ඕනනම් ඉතින් තනියම ඉන්න තිබුණනෙ" කෙල්ල කිව්වෙ යුවින්ට ඔරවන ගමන්.
"මම තනියම තමයි හිටියෙ. තමුසෙනෙ වද දෙන්න ආවෙ" යුවින් එහෙම කියලා කෙල්ලගෙ කන යන්තමට හැපුවෙ කෙල්ල කිතියෙන් ඇඹරෙද්දි.
"කන අල්ලන්නෙපා අනේ... කිචියි" කෙල්ල කෑගහන්නෙ යුවින්ව ඇයගෙන් ඈතට කරන ගමන්.
"කිචිය නැති කරන්න වෙයි වගේ දැන්නම්" යුවින් එහෙම කියලා කෙල්ලට තවත් ළංවුනේ කෙල්ල හිනාවෙවීම ඔහු දිහා බලාගෙන ඉද්දි.
"එපා ඒත් මට කිචියි. මං කෑගහනවා" කෙල්ල කියන්නෙ යුවින්ව ආයෙමත් ඇයගෙන් ඈතට කරන ගමන්.
"බලමුකො" යුවින් කෙල්ලගෙ පපුවෙන් හිස තියාගත්තෙ ඇස් පියාගෙන. කෙල්ල යුවින්ගෙ හිස අතගෑවෙ ආදරෙන්. ආදරේ කරන මනුස්සයා පපුවෙන් තියාගෙන ඉද්දි දැනෙන සැනසීම වගේම උතුරලා යන ආදරේ කෙල්ල විඳගත්තෙ කියාගන්න බැරි සෙනෙහසකින්. විනාඩි ගණනක් නිහඬවම හිටපු කෙල්ල යුවින්ගෙ හිස අතගාන ගමන් ඔහුට කතා කළා.
"අයියේ, ඇයි මට ඔයා ළඟ ඉද්දි අමුතු හැඟීමක් දැනෙන්නෙ?"
"මොන වගේ හැඟීමක්ද දැනෙන්නෙ දැන්?"
"ආදරණීය හැඟීමක්. මට හැමදාම මෙහෙම ඉන්න ඕන. ඔයාගෙ ළඟටම වෙලා. ඔයාගේ ඇඟේ ගෑවි ගෑවි ඉන්නවා තරම් සැනසීමක් තව නෑ අයියේ. දවසක ඔයා නැතිවුනොත් කොහොමද මම ජීවත් වෙන්නෙ?" කෙල්ල එහෙම කිව්වෙ යුවින්ව තවත් තදින් තුරුළු කරගන්න ගමන්.
"තමුසෙට මාව නැතිවෙන්නෙ මැරුනොත් විතරයි" හිස ඔසවලා කෙල්ල දිහා බලපු යුවින් එහෙම කිව්වෙ කෙල්ලගෙ කම්මුලක් පොඩිකරන ගමන්.
"මම ප්රාර්ථනා කරනවා ඔයා මට කලින් මේ ලෝකෙන් යන්න කියලා"
"ඇයි?" යුවින් අහන්නෙ ඇස් පුංචි කරගෙන.
"ඔයාට කලින් මම ගියොත් ඔයාට දරාගන්න බැරිවෙයි අයියේ. ඒත් මට කලින් ඔයා ගියොත් මම දරාගන්නම්. මට බෑ ඔයාට දුකක් දීලා යන්න" කෙල්ල එහෙම කිව්වෙ ඇස්වල කඳුළු පුරවගෙන.
"පිස්සු කෝලම මගේ. එහෙම වෙන්නෑනේ මැණික. වෙලාව ආවම තමයි අපි යන්නේ. ඒක තමුසෙටයි මටයි ඩිසයිඩ් කරන්න බෑ" යුවින් කිව්වෙ කෙල්ලගෙ දෑස් ඔහුගේ අතැඟිලිවලින් පිසදාන ගමන්.
"ඒක හරි ඉතින්. ඒ උනාට මං කැමති නෑ ඔයා පොඩ්ඩක්වත් දුකෙන් ඉන්නවට" කෙල්ල කටත් ඇද කරගෙන කියන්නෙ ඔහුගෙ පපුවෙ රෝමගස්වලින් අදින ගමන්.
"මම දුකෙන් නෑ මැණික. තමුසෙ මම ළඟ ඉන්නකන් මම සතුටින්. දැන් නිදාගන්න ම්ම්ම්" කෙල්ලගෙ හිස අතගාලා යුවින් එහෙම කිව්වෙ කෙල්ල කඳුළු පිරුණ ඇස්වලින් යුවින් දිහා බලද්දි.
"හ්ම්ම් ගුඩ් නයිට් අයියේ. මම ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි මගේ හුස්ම ටික.." කෙල්ල එහෙම කියලා යුවින්ගෙ දෙතොල්වලින් හාදුවක් තියලා ඔහුගෙ ළයට තුරුළුවුනේ ඇස් පියාගෙන. යුවින් කෙල්ලගෙ හිස අතගාන්නෙ සැරින් සැරේ ඇගේ හිස සිපගන්න ගමන්.
________________________________________________
උදෑසනම නැගිටපු කෙල්ල තේ එකකුත් හදාගෙන නිශාන්තිගෙ කාමරය පැත්තට ගියා. ඒ වෙද්දිත් නිශාන්ති නැගිටලා කොණ්ඩෙ පීරන ගමන් හිටියෙ.
"නැන්දා නැගිට්ටද? අයියෝ නිදාගන්නකො. මහන්සි වෙන්නෙපා ටික දවසක් යනකන්. ඇඳට වෙලා ඉන්න" කෙල්ල කියන්නෙ තේ එක නිශාන්තිට දෙන ගමන්.
"අනේ එහෙම බෑනෙ බේබි. මට දැන් හොඳයි. බේබි මට මෙහෙම සලකන්නෙපා බේබි. මම මේ ගෙදර වැඩකාරි. බේබි ඕවා කරන්න ඕන නෑ" නිශාන්ති කිව්වෙ අහිංසකව.
"අසනීපෙන් ඉන්න කෙනෙක්ට තේ එකක් හදලා දුන්නා කියලා කෑම ටිකක් හදලා දුන්නා කියලා වැඩකාරයෙක් වෙනවද අනේ.. තේ එක බීලා ටිකක් හාන්සි වෙලා ඉන්න. අදත් ටිකක් රෙස්ට් එකේ ඉන්නකො. මහන්සි උනොත් ආයෙ අමාරු වෙයි" කෙල්ල කියාගෙන ගියේ නිශාන්තිගෙ උරහිසට අතකුත් තියාගෙන.
"අනේ බේබි.. බේබිනම් රත්තරං දරුවෙක්. අම්මයි තාත්තයි බේබිව ලස්සනට උස් මහත් කරලා තියනවා. ලොකු බේබිගෙ වාසනාව තමයි" නිශාන්ති කිව්වෙ ඇස් අගින් බේරෙන කඳුළු බිංදුවක් පිසදාන ගමන්.
"අනේ ඉන්න නැන්දේ.. ඔච්චර ඒවා කියන්න ඕන්නෑ. මම ගෙදර ඉද්දි කිසි වැඩක් කරන්නෑ. අම්මා කරන්න දෙන්නෑ. මෙහෙම හදිසියෙන් වැඩක් කරන්නෙ" කෙල්ල කිව්වෙ හිනාවෙන ගමන්.
"ඒකනෙ.. බේබිගෙ අම්මලා දැනගත්තනම් මට බැනුම් අහගන්න වෙන්නෙ"
"නෑ නෑ අයියෝ.. අම්මා එහෙම බනින්නෑ" කෙල්ල කිව්වෙ හිනාවෙන ගමන්.
"හරි හරි තේ එක බීලා ටිකක් ඉන්නකො. කාමරේ ඉන්නම බැරිනම් කුස්සිය පැත්තට එන්න. කතාවක් දාගෙන හරි ඉමු. අයියත් නිදිනෙ තාම. මටත් කම්මැලියි" කෙල්ල කිව්වෙ අත් දෙකත් පද්දන ගමන්.
"මං එන්නං බේබි" නිශාන්ති එහෙම කියද්දි කෙල්ල හිනාවෙලා හිස වනලා කාමරෙන් එළියට ගියා.
නිශාන්ති තේ එක බීලා කුස්සියට ආවෙ කෝප්පෙත් සෝදන්න හිතාගෙන. කෝප්පෙ සෝදලා රැක් එකෙන් තියලා නිශාන්ති කෙල්ල ළඟට ගියේ කෙල්ලට උදව් කරන්න හිතාගෙන.
"දෙන්න බේබි. මම කරන්නම්" නිශාන්ති එහෙම කිව්වෙ කෙල්ලගෙ අතේ තිබුණ පොල් කෑල්ල අතට ගන්න ගමන්.
"මම ගාන්නම් ඔයා ඉන්නකො" කෙල්ල පොල් කෑල්ල උදුරන්නෙ නිශාන්තිගෙන්.
"නෑ නෑ බේබි ඉන්නකො. මට පුළුවන් මේවා කරන්න" නිශාන්ති ආයෙම පොල් කෑල්ල උදුරගන්නෙ කෙල්ලගෙන්.
"අනේ මට පුළුවන්. ඔයා ඉන්න" කෙල්ල ආයෙම පොල් කෑල්ල උදුරන්නෙ නිශාන්තිගෙන්.
"ශාන්යා!" කෙල්ල ගැස්සිලා ගියේ ඒ කටහඬට. තත්පරෙන් පිටුපස බලපු කෙල්ල දැක්කෙ යුවින් සාක්කු දෙකට අත්දෙක දාගෙන කෙල්ල දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. යුවින්ගෙ ඇහිබැමි එකට යා වෙලා තියනවා දැකපු කෙල්ල පොල් කෑල්ල නිශාන්තිගෙ අතටම දීලා යුවින් ළඟට ආවෙ කෙල්ලගෙ දෙතොල් පවා වෙව්ලද්දි. යුවින් කිසිවක් නොකියා කෙල්ලගෙ අතින් ඇදගෙන කුස්සියෙන් එළියට ගියේ කෙල්ලත් ඔහුගෙ පසුපසින් ඇදිලා යද්දි. යුවින් නැවතුනේ යුවින්ගෙ කාමරේ.
"ශාන්යා, මොකක්ද තමුසෙ ඔය කරන්නෙ?" යුවින් අහන්නෙ කෙල්ලගෙ අත අතාරින ගමන්.
"ඇ.යි.?" කෙල්ල අහන්නෙ බයෙන් වගේ.
"ඇයි?" යුවින් කෙල්ල දිහා බැලුවෙ ඇස් පුංචි කරගෙන. කෙල්ල අතැඟිලි පොඩි කරන ගමන් බලාගෙන ඉන්නෙ බයෙන් වගේ.
"මම මුකුත් කරේ නෑනේ" කෙල්ල කියන්නෙ හිමින්.
"ලෑස්ති වෙනවා මේදානි මීට් වෙන්න යන්න. නවීන් එන ගමන්" යුවින් එහෙම කියලා කෙල්ලගෙ කම්මුලක් අතගෑවේ යන්තමට හිනාවෙන ගමන්.
"මොකාක්??? ඉතින් දැන් ගිනි පිම්බෙ ඕක කියන්නද?" කෙල්ල අහන්නෙ ඉනටත් අත් දෙක තියාගෙන.
"හ්ම්ම්" යුවින් ගානකට නොගෙන කිව්වෙ කෙල්ල දිහා යන්තමට බලලා හිනාවෙන ගමන්.
"මම බයවුනා අනේ. මම මුකුත් කරෙත් නෑ හ..." කෙල්ල කෑගහන්නෙ කේන්තියෙන්. යුවින්නම් කෙල්ල දිහා බලාගෙන හිනාවෙන්නෙ කෙල්ල හොඳහැටි යුවින්ට ඔරවද්දි.
"බලාගන්නම්කො මම" කෙල්ල එහෙම කියලා ගස්සගෙන කාමරෙන් එළියට ගියේ ලෑස්ති වෙන්න හිතාගෙන.
💗
කළුපාට ඉරි වැටුණු සුදුපාට අත් කපපු ගවුමක් ඇඳගෙන කෙල්ල පෝනි ටේල් එකකුත් දාගෙන සාලෙට ආවෙ යුවින් ලෑස්තිවෙලා සෝපාවෙ වාඩිවෙලා ඉද්දි. යුවින් කෙල්ල දිහා බලලා හිනාවුනේ කෙල්ලත් හිනාවෙලා යුවින් දිහා බලලා දුවගෙන එද්දි.
"හරි යමු.." කෙල්ල කිව්වෙ යුවින්ගෙ අතකින් අල්ලගෙන. යුවින් කෙල්ලගෙ කම්මුලක් මිරිකලා කෙල්ලගෙ අතින් අල්ලගෙන එළියට ගියා. කාර් එක ළඟට ගිහින් කෙල්ල කාර් එකට නගිද්දි අනෙක් පසින් යුවින් කාර් එකට නැග්ගා.
"නිශාන්තිට කෑම කන්න කිව්වද මැණික" යුවින් අහන්නෙ සීට් බෙල්ට් එක දාගන්න ගමන්.
"ඔව් ඔව් කිව්වා. එන්න ටිකක් පරක්කු වෙයි කියලත් කිව්වා" කෙල් එහෙම කිව්වෙ කෙල්ලත් සීට් බෙල්ට් එක දාගන්න ගමන්.
"ඇයි පරක්කු වෙන්නෙ?" යුවින් අහන්නෙ කාර් එක ස්ටාට් කරන ගමන්.
"නිකන් ඉතින්. වෙලාවක් කියන්න බෑනෙ ඒකයි" කෙල්ල කිව්වෙ ඉස්සරහ තියන පොඩි කණ්ණාඩිය දිහා බලාගෙන ලිප්ස්ටික් ගාන ගමන්.
"ඕවා ගෑවට වැඩක් නෑ. තව ටිකකින් ඔය ටික කනවා මම" යුවින් කිව්වෙ කෙල්ල දිහා බලාගෙන.
"අනේ මේ... ඕවටනම් එන්නෙපා" කෙල්ල එහෙම කියලා යුවින් දිහා බලන ගමන් ලිප්ස්ටික් එක ඩෑෂ් බොඩ් එක උඩින් තිව්වා.
"තමුසෙගෙ ලිප්ස්ටික්, ලේන්සු, කොණ්ඩ ගස් හැම එකම කාර් එකේ. කොච්චර පිළිවෙළට හිටපු කොල්ලෙක්ද මම" යුවින් එහෙම කිව්වෙ තත්පර ගණනක් කෙල්ල දිහා බලාගෙන ඉඳලා.
"එහෙම තමයි හස්බන්ලා උනාම. තව ඉස්සරහට නැප්කින්, සූප්පු බෝතල්, පැම්පස් එහෙමත් මේක ඇතුලෙ තියෙයි" කෙල්ල එහෙම කියලා හිනාවුනේ යුවින් දිහා බලාගෙන.
"ආ ඇත්තද මැඩම්..." යුවින් එහෙම කිව්වෙ කාර් එක ගේට්ටුවෙන් එළියට දාන ගමන්.
"ඇත්ත තමයි. අයියේ අපි හෙට ගෙදර යමු. අම්මට කිව්වා මම වෙඩින් සාරි එක බලන්න යනවා කියලා"
"හ්ම්ම් අම්මත් කිව්වා එන්න කියලා ගෙදර. තමුසෙව කාලෙකින් දැක්කෙ නෑ කියලා"
"දැක්කනේ... නැන්දා මට ආදරෙයි ඔයාට වඩා" කෙල්ල කියන්නෙ ඇස් කරකවන ගමන්.
"ඒ තමුසෙ හිතාගෙන ඉන්න හැටි"
"හිතන්න දෙයක් නෑ. බලන්නකො හ.." කෙල්ල කිව්වෙ හිනාවෙන ගමන්මයි.
කතාවෙන් කතාව දෙන්නම ළංවුනේ කන්දක් ළඟ තිබුණ ලස්සන රෙස්ටුරන්ට් එකකට. යුවින් කාර් එක ගේට්ටුවෙන් ඇතුළට දාලා නවැත්තුවෙ කෙල්ල කටත් ඇරගෙන වටපිට බලද්දි.
"සුද්දි, බහින්න" යුවින් එහෙම කිව්වෙ සීට් බෙල්ට් එක ගලවන ගමන්. ඒත් එක්කම කෙල්ල යුවින් දිහා බැලුවේ ඇස් ලොකු කරගෙන.
"මොකද"
"මොකක්ද කිව්වෙ ඔයා?" කෙල්ල අහන්නෙ යුවින්ගෙ අතකින් අල්ලගෙන.
"බහින්න කිව්වෙ"
"නෑ නෑ ඊටත් කලින්"
"ඊට කලින් කිව්වෙත් බහින්න කියලා. බැහැපිය" යුවින් එහෙම කියලා කෙල්ලට සැර කළේ විහිළුවෙන්.
"තරහයි අනේ. සුද්දි කියලා කිව්වනෙ ඒක ඇහුවෙ" කෙල්ල එහෙම කිව්වෙ මූණත් බෙරි කරගෙන.
"ඉතින් දැන් මොකද?"
"එහෙම ශෝයි" කෙල්ල එහෙම කියලා යුවින් දිහා බැලුවෙ යන්තමට හිනාවෙලා.
"බහිනවා දැන්" යුවින් එහෙම කියලා කාර් එකෙන් බැස්සෙ කෙල්ලත් අනිත් පැත්තෙන් කාර් එකෙන් බහිද්දි. කෙල්ල යුවින්ගෙ අතේ එල්ලිලා රෙස්ටුරන්ට් එක ඇතුළට ගියේ වටපිට බලමින්. මේදානිවත් නවීන්වත් පේන්න හිටියෙ නැති නිසා කෙල්ල යුවින් එක්කම ගිහින් ඈතින් පේන කඳුයාය දිහා බලාගෙන ඉන්න පුළුවන් විදියෙ ටේබල් එකක් ලඟට ගියේ යුවින් කෙල්ලගෙ පසුපසින් යද්දි.
"මේදානි අක්කයි නවීන් අයියයි තාම නෑනෙ අයියේ" කෙල්ල කියන්නෙ පුටුවෙන් වාඩිවෙන ගමන්.
"එන ගමන් වෙන්නැති" යුවින් එහෙම කිව්වෙ පෝන් එකයි පර්ස් එකයි ටේබල් එක උඩින් තියන ගමන්.
________________________________________________
යලි හමුවෙමු.
ශකී...
💗💗💗
#උමතුවකිනුඹ ゚
