21/12/2023
အေၾကာ္စုံကို တစ္ေန႔ (၃)သိန္းဖိုး ေရာင္းရတာတို့၊ ၾကက္ဒုတ္ထိုးေရာင္းၿပီး အိမ္ပိုင္တာတို့၊ ငပိရည္ ၾကက္သားသုပ္ေရာင္းၿပီး တိုက္ေဆာက္တာတို့၊ ကြမ္းယာေရာင္းၿပီး နိုင္ငံျခားမွာ သားသမီးကို ေက်ာင္းထားတာတို့၊
ေဘထုတ္ေရာင္းၿပီး ကား၀ယ္တာတို့ ...စတာေတြကို
လိုင္းေပၚမွာခ်ီးက်ဴးတာထက္ ေဝဖန္တာကိုေတြ႕ရလို့ ဒီလိုေလး ေတြးမိပါတယ္.......
၂၀၁၈ ခုႏွစ္ေလာက္က ထင္တယ္၊
Express ကားစီးရင္းနဲ႔ ဒရိုင္ဘာက ေဘးမွာပါလာတဲ့ စပယ္ယာအသစ္ကို စကားေျပာေနတာေပါ့ ...
ကိုယ္က ေရွ႕ဆုံးခုံဆိုေတာ့ သူတို့ေျပာသမၽွ အကုန္ၾကားေနရတာ၊ ဒရိုင္ဘာက ၿငီးျငဴေနတာ ငါတစ္လ(၁၅)သိန္းေက်ာ္ရတယ္အခုထိအဖတ္တင္တာဘာမွမရွိဘူးတဲ့ ငါ့စပယ္ယာက တစ္လ (၁)သိန္းခြဲဘဲရတယ္
အဲ့ဒါကို ၿပီးခဲ့တဲ့လက ရြာမွာေျမကြက္ ၀ယ္ၿပီးၿပီတဲ့၊ အဲ့ဒီေကာင္ကြာ နဲနဲေနာေနာတြက္ကပ္တဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူးတဲ့
ဒီေကာင္ကြာ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ မထိုင္ဘူး၊ အျပင္မုန႔္ပဲသေရစာ ဘာမွမစားဘူး၊
အျမန္လမ္းမွာေကၽြးတဲ့ ထမင္းစားတယ္၊ ဂိတ္ေရာက္ရင္ေကၽြးတာ စားတယ္၊
ရယ္ဒီမိတ္ေကာ္ဖီ တစ္ထုတ္(၂)ခါခြဲေသာက္ တယ္တဲ့၊ အျပင္အ၀တ္အစား မ၀ယ္ဘူးတဲ့ ဒါကကိုယ္ေတြ႕ နားနဲ႔ၾကားခဲ့တာ...
ေနာက္စတိုရီတစ္ပုဒ္ကေတာ့ ၾကားဖူးနား၀ပါ
ဘာလဲဆိုေတာ့ ရြာတစ္ရြာမွာ ဆင္းဆင္းရဲရဲ လယ္လုပ္သားမိသားစု (၂)စုရွိတာေပါ့
ႏွစ္ေတြအေတာ္ေလး ၾကာလာေတာ့လယ္ လုပ္သားမိသားစု တစ္စုကတိုက္နဲ႔တာနဲ႔ အိမ္ဆိုင္အႀကီးႀကီးနဲ႔ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ျဖစ္လာတာေပါ့
အဲ့ဒါနဲ႔ဆင္းရဲျမဲ ဆင္းရဲဆဲအိမ္က အရမ္းသိခ်င္လာေတာ့
အဲ့ဒီကုန္စုံဆိုင္ႀကီးမွာ ေဈး၀ယ္ရင္းနဲ႔ ပိုင္ရွင္ကိုေမးတာေပါ့၊
မင္းတို့နဲ႔ ငါတို့နဲ႔အတူတူ ႏွစ္ေတြျဖတ္သန္းလာတာ၊
မင္းတို့ကဘယ္လိုျဖစ္လို့ ဒီလိုေတြ ခ်မ္းသာလာတာတုန္း၊ ဘာအလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ့သတုန္းေပါ့..
အဲ့ဒီမွာ သူေဌးကဘယ္လို ေျဖလိုက္လဲဆိုေတာ့
"မင္းတို့က၀က္သားဟင္း ေစာ စားခဲ့ၾကတာကိုးတဲ့"
အဲ့ဒီမွာ သူဆင္းရဲလယ္သမားက ဒါလဲဟုတ္ေပတာဘဲ
ငါတို့ေန႔တိုင္းရသမၽွ ေငြေၾကးဥစၥာကို အစားေကာင္းအေသာက္ေကာင္းေတြ ၀ယ္ျခမ္းစားေသာက္
ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို့အိမ္ကလယ္ကန္သင္းက ကန္ဇြန္းရြက္ေလးခူးေၾကာ္၊
ငပိေထာင္းေလးနဲ႔ ေနခဲ့ၾကတာဘဲေလတဲ့၊ ဒါကၾကားဖူးနား၀ ဘယ္ကစတယ္ေတာ့ မသိေပမယ့္
"မင္းက ၀က္သားဟင္း ေစာ စားခဲ့တာကိုး"ဆိုတဲ့စကားကို ႀကိဳက္လို့ မွတ္ထားတာ........
ေနာက္ထပ္ ရွိေသးတယ္ ...၊
အရင္အဂၤလိပ္ေခတ္ၿပီးစအခ်ိန္ ၿမိဳ့တစ္ၿမိဳ့မွာေပါ့၊ၿမိဳ့လယ္ေခါင္မွာbal mar အိမ္ေတြရွိတယ္
အဲ့ဒီအိမ္ေတြရဲ့ ေအာက္မွာ Kal larrေတြကတြန္းလွည္းဆိုင္ေလးေတြ ဖြင့္ထားၾကတယ္၊
နိုင္ငံေရးအေျခအေနေတြမေကာင္း ေခတ္ပ်က္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုေတာ့ bal marေတြကအိမ္ထဲမွာဘဲေန
အိမ္ေအာက္ထက္မွာ တြန္းလွည္း ဆိုင္လာဖြင့္ေနတဲ့ Kal larr ေတြဆီက
ဆန္ေလးယူလိုက္၊ ဆီေလးယူလိုက္၊ တံျမက္စည္းေလးယူလိုက္၊ကြမ္းေဆးလိပ္ေလးယူလိုက္ ၿပီးရင္
အေႂကြးမွတ္ထားအုန္းေနာ္ေပါ့၊
ဒီလိုနဲ႔ Bal Mar ေတြကလဲ ရသေလာက္အေႂကြးယူၿပီးရင္ မွတ္ထားခိုင္း ၊
တကယ့္ကို ေပါ့ေပါ့ဆဆေနာ္အဲ့လိုအခ်ိန္Kal Larr ေတြက
"ပဲ"ဟင္းခ်က္ ၊ေျခမၾကားထဲ"င႐ုတ္သီး"ေတာင့္ညႇပ္ၿပီး ရွိစုမဲ့စုနဲ႔ ႀကိတ္မွိတ္စားတာ၊
အေႂကြးေတာင္းသမၽွ ေပးတယ္၊ရသမၽွလိပ္စုတယ္၊
ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ေတြၾကာလာေတာ့ ဟိုကစားရင္းဇယားနဲ႔လာတာ၊
မေပးနိုင္ရင္ အိမ္သိမ္းဘဲ၊
ဘာမွ လာမေျပာနဲ႔ေတာ့၊တရားရင္ဆိုင္လဲ ရွုံးေလ
လက္ထဲတျပားတစ္ခ်ပ္မွ မရွိၾကတာ၊အဲ့ဒါနဲ႔ အဲ့ၿမိဳ့လယ္ေခါင္အိမ္ေတြ အကုန္လုံးဟာ
သူတို့ဆီ ပါသြားၾကေရာတဲ့
ဒါက အိမ္ကအဘြား ေျပာျပတာ ....
ဆိုလိုခ်င္တာက သူတစ္ပါးေအာင္ျမင္ ျဖစ္ထြန္းသြားတဲ့အခါ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ခ်မ္းသာလာတာလား၊ျဖစ္ကိုမျဖစ္နိုင္ဘူး၊
မဟုတ္တာလုပ္စားလို့၊ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔လုပ္လို့ရလာတာလို့
ဝါးလုံးရွည္နဲ႔ ပတ္ရမ္းလို့မရဘူး
သူတို့ဘယ္လို ဒုကၡခံ၊ဘယ္လို အငတ္ခံ
အခက္အခဲေတြၾကားဘယ္လိုျဖတ္သန္းခဲ့သလဲ၊
လူ႔စည္းစိမ္ကို တစ္ပါးသူေတြခံစားေနခ်ိန္မွာ
သူတို့မနက္(၄)နာရီထၿပီး ေဈးေပါေပါပဲပဲကုန္စိမ္းေတြ လိုက္ေကာက္
တစ္ေနကုန္ ခ်က္ျပဳတ္ေရာင္းခ်ေဆးေၾကာ၊ ညအိပ္ခ်ိန္ တစ္ခ်ိန္ေလးဘဲ ရွိခဲ့တာေတြကို နားလည္ေပးရမယ္
နားလည္နိုင္စြမ္း ရွိရမယ္။
လူ႔စည္းစိမ္ကို လူတိုင္း ၀ယ္စား ၊ႀကိဳက္တယ္၊စားခ်င္တာေလးေတြစား
အလုပ္မယ္မယ္ရရ မရွိဘဲဖုန္းသုံး၊တီဗီၾကည့္ .. စိတ္အလိုမွန္သမၽွ လိုက္ခ်င္းတိုင္းလိုက္၊
တစ္ခုခုလုပ္ဖို့အားထည့္မယ္ မႀကံေသး ဘူး၊နားအုန္းမယ္ ၊ နားခ်င္ၿပီ ။
အဲ့လိုေတြ လူတိုင္း မလုပ္ခ်င္ဘူးလား ၊လုပ္ခ်င္ပါတယ္၊
လုပ္လို့လည္း ေကာင္းပါတယ္၊
ဒါေပမယ့္ အဲ့လိုလူ႔စည္းစိမ္ေတြကို မခံစားဘဲ ႀကိဳးစားေနတဲ့ သူေတြကိုေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳရမွာ ျဖစ္ပါတယ္.....
ဘယ္အရာမွ အစြန္းေရာက္တာ မေကာင္းဘူးေပါ့၊
သင့္တင့္မၽွတေအာင္ မစားဘဲနဲ႔ nutrition out ၿပီး
စုေဆာင္းထားသမၽွ ေဆး႐ုံမွာကုန္တယ္ ဆိုတာလည္း မဟုတ္ေသးဘူး၊
ဒါေပမယ့္ ကိုယ္မလိုခ်င္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုကေန ႐ုန္းထြက္နိုင္ဖို့ ဆိုရင္ေတာ့
မလုပ္ခ်င္လည္းလုပ္၊မတြက္ကပ္ခ်င္လဲတြက္ကပ္ရေတာ့မယ့္ အရာေတြ ရွိလာတတ္တယ္၊
ေငြေပၚေငြဆင့္ၿပီး ရွာဖို့လည္း အရင္းအႏွီးမရွိရင္ေတာ့ ကပ္ေစးနဲ တဲ့ နည္းလမ္းကိုေရြးခ်ယ္တာ အသင့္ေတာ္ဆုံးပါ.....
အာဟာရ သင့္တင့္မၽွတေအာင္ စားၿပီးစုနိုင္ေဆာင္းနိုင္ၾကပါေစ။
Credit #
