27/02/2026
#Намайг #биш, #тогтолцоогоо #зас
Хөгжлийн бэрхшээлтэй хүний өдөр тутмын “зовлон” бол хувь хүний асуудал биш.
Харин хүртээмжгүй, зохион байгуулалт муутай нийгмийн үр дагавар.
Жишээ нь:
Барилгын үүдэнд шат байна, налуу зам алга.
Тэргэнцэртэй хүн орж чадсангүй.
Асуудал тэр хүнд байна уу?
Эсвэл стандартаа мөрддөггүй тогтолцоонд уу?
Автобус хэт өндөр зогсоно.
Ахмад настан, хиймэл хөлтэй хүн сууж чадсангүй.
Тэд удаан биш.
Харин нийтийн тээвэр хүртээмжгүй байна.
Ажлын ярилцлагад ороход
“Та хийж чадах уу?” гэж эргэлзэнэ.
Гэтэл орчны зөв тохируулга хийвэл
тэр хүн ажлаа хэнээс ч дутахгүй хийж чадна.
Эмнэлгийн мэдээлэл жижиг бичгээр хананд наалттай.
Харааны бэрхшээлтэй хүн уншиж чадсангүй.
Тэр анхааралгүй биш.
Мэдээлэл нь хүртээмжгүй байна.
Сургуульд туслах үйлчилгээ алга.
Хүүхдийг “сурлага муутай” гэж үнэлнэ.
Гэтэл түүнд тохирсон дэмжлэг огт байсангүй.
Биднийг хүмүүсийг зоригтой гэж магтдаг.
Гэвч үнэндээ бид энэ системийн саадыг даван туулж ядарч амьдарч байна.
Хэрэв орчин хүртээмжтэйсэн бол зориг гаргах шаардлага багасна.
Хэрэв тогтолцоо зөв бол бид өөрийгөө батлах гэж тэмцэх ч хэрэггүй болно.
Дараагийн удаа
“Яагаад энэ хүн чадахгүй байна?” гэж асуухын оронд
“Яагаад манай орчин хүртээмжгүй байна?” гэж асууя.
Намайг биш.
Тогтолцоогоо зас
Saranchuluun Otgon
Монгол Ардын Нам
#Хүртээмж, тэгш хамруулах #бодлогын #хороо
