Flourish.Online

06/05/2026

Deze maand is het precies 3 jaar geleden, dat ik ineens vanuit het niets het inzicht kreeg, dat ik mezelf niet langer in een vorm hoefde te duwen die me niet paste als ondernemer. Ik zag van allerlei zaken, waar andere ondernemers enthousiast over waren, succes mee hadden en ik dacht dat ik eerst aan die voorwaarden moest voldoen om succesvol te kunnen zijn.

Alleen die voorwaarden zorgden constant voor een innerlijk conflict. Het paste niet bij me, het ging in tegen mijn waarden en integriteit. En dat deel is blijkbaar zo sterk en zorgde voor zoveel innerlijk weerstand, dat ik echt geen stap verder kwam.
Iedereen zou zeggen: "comfort zone verleggen"…En soms is dat ook de oplossing…maar sommige dingen voelen op zo'n diep niveau niet kloppend, dat het niet meer gaat over "comfort zone verleggen"….maar eerder over: "je ziel en zaligheid verkopen"…En dat laatste kon ik gewoon niet. Ook al had ik het gewild.

Op dat moment…dat ik echt geen idee meer had over het "hoe dan wel"…kreeg ik dat inzicht.
Het was een zonnige lentedag, precies als vandaag. Ik liep met mijn hond Senna richting de ‘Groene boulevard’ in Vlissingen, het Bellamy park over, langs het haventje waar de loodsbootjes klaar lagen om zeeschepen over de Schelde te begeleiden. En precies op het moment dat ik dat kleine trapje op liep bij dat haventje…viel alles op zijn plek.

Het inzicht, dat ik als bezield en sensitief mens misschien niet de talenten had om dingen te doen zoals de meeste ondernemers ze doen….maar dat ik wel degelijk hele krachtige eigenschappen heb. Eigenschappen die andere ondernemers proberen te leren, te bouwen, te systematiseren. Die echte verbinding. Dat vertrouwen dat mensen voelen. Het vermogen om aan te voelen wanneer iemand zich veilig voelt, of juist niet. Wat anderen het know, like, trust systeem noemen, dat is voor een sensitief, bezield mens geen methode. Het is wie je al bent.

Wat er nodig was, was dat ik bereid zou zijn, om het op een andere manier te doen en in mijzelf en mijn eigen kracht te gaan geloven…Om een onbekend terrein te gaan verkennen…waar nog niet heel veel ondernemers voor mij zich hadden begeven….Soms een eenzame zoektocht…waar geen einde aan leek te komen…
Maar nu, na 3 jaar zoeken heb ik de landkaart in handen…weet ik antwoord op de vraag "Hoe dan wel op mijn manier?" Oh ja…en dat wil zeker niet zeggen, dat ik het antwoord heb op iedere vraag die ik van binnen voel over ondernemen op mijn voorwaarden. Maar het grotere plaatje is compleet…ik heb richting…ik weet waarom…ik weet hoe…

19/05/2025

Er stonden maar een paar dingen op mijn to-do lijstje vanmorgen.
In theorie zou ik in twee dagen klaar kunnen zijn met de echt essentiële zaken.
En daarna slow en in flow dingen doen die vanzelf ontstaan in het moment.
Vanuit ‘spelen’ en genieten.
En toch…
Het idee dat er niets meer op mijn to-do lijstje zou kunnen staan, maakt me onrustig.
Alsof ik dan iets vergeet.
Dingen over het hoofd zie.
De to-do-lijst geeft houvast.
Een gevoel van controle.
Een soort angst die de kop op steekt als hij leeg zou zijn.
Deze week wil ik mijn focus leggen op hoe het anders zou kunnen.
wil ik mezelf toestaan om het lichter te maken.
Niet door meer te doen, maar juist door
te vertrouwen dat minder ook genoeg mag zijn.
Dat het mag ontstaan in het moment
Dat ik niets verlies
door af en toe los te laten.
Vandaag oefen ik met verzachten.
Ruimte maken en
Rust toelaten.

14/05/2025

Ergens wist ik het al langer.
Dat het anders mocht.
Zachter. Lichter. Vrijer.
Maar zoals dat gaat met inzichten, had ik een klein duwtje nodig.
Of beter gezegd: een spiegel.

Ik was bezig met het ontwikkelen van mijn Soulful Website in a Day-pakket.
Een aanbod waarin je niet alleen je website bouwt,
maar waar ik ook graag wil inspireren tot een fijne lichte en relaxte ervaring.
Rust, overzicht, een mooie werkplek.
Een dag die voelt als een cadeau.

Ik deelde dat idee met mijn dochter.
En zij zei:
“Maar mam, jij zit dit nu gewoon achter je bureautje te bedenken in een normale werkmodus. Hoe kun je van daaruit je klanten iets anders meegeven?”
En ze had natuurlijk gelijk.

Daar, in dat moment, werd het za**je geplant.
Als ik mijn klanten iets wil meegeven, dan mag ik het eerst zelf ervaren.
Leven wat ik wil doorgeven.

Zo ontstond het begin van Fruitful.
Een zomer waarin ik zelf op reis ga — letterlijk en figuurlijk.

Met mijn camper.
Weg van vaste structuren.
Op zoek naar een manier van werken die klopt met wie ik ben.

In verbinding met de natuur.
In afstemming met mezelf.

Geen haast. Geen strakke planning.
Wel een intentie:
om te creëren vanuit zachtheid.
Om te werken zoals ik wil leven.
Om mijn eigen ritme te volgen.

En vanaf vandaag neem ik je daar stap voor stap in mee.

Dit is het begin.
Een eerste zaailing.
Van een zomer die anders mag voelen.

04/03/2025

21/04/2024

De afgelopen 20 dagen deed ik mee met de "Garbage post challenge”. De uitdaging was om in 30 dagen 100 openbare 'uitingen' te doen, van minimaal 2 woorden per uiting.

Dat betekent dat ik nu nog 10 dagen heb om 65 berichtjes te schrijven. En alhoewel dat praktisch gezien mogelijk zou zijn, voel ik toch de rem in mezelf. Dit keer is het geen rem van een beperkende overtuiging of van een innerlijke criticus.

Dit keer is het een rem vanuit mijn essentie.

Ik wil graag meer delen van wat er zich afspeelt in mijn binnenwereld en ik wil graag blijven onderzoeken wat me daar eventueel in tegenhoud. Maar ik wil mezelf niet meer de tijdsdruk van de challenge opleggen.

Dit ga ik doen....in mijn tempo en op mijn voorwaarden...en dat mag...

Want een andere 'çhallenge' die gelijktijdig speelt in mijn leven, is dat ik meer in het hier en nu wil zijn, meer van alles kleine dingetjes wil genieten, meer bewust en 'slow' leven...En dat gaat niet samen met tijdsdruk.

Als ik dan al moet kiezen, dan wil ik kiezen voor die kwaliteit van leven van het laatste...

"Free to be free & free to be bound"

17/04/2024

Professionele distantie vs verbinding

Mijn huisgenoot is psycholoog en hij is wars van de zogenaamde 'professionele distantie' die mensen in vergelijkbare beroepen vaak hanteren. Hij vind dat je je in de allereerste plaats als mens moet verhouden tot een ander mens, juist in een beroep waarin je vraagt van de ander om zich zo kwetsbaar op te stellen.

We hebben hier al vaak samen over gepraat en ik ben het helemaal met hem eens. Ik was jaren geleden, voordat we bevriend raakten, zijn cliënt toen ik een burn-out had en heb zelf kunnen ervaren hoe ontzettend helend zijn warme, menselijke en verbindende manier van werken is.

Op dit moment volg ik een programma bij Rimke de Groot (.ikhelpjouonline): 'Verkopen vanuit je hart' en deze week was er de gelegenheid om feedback te krijgen op bijvoorbeeld een aanbod pagina. Ze keek voor mij naar mijn aanbod pagina op de website van Flourish Online. En haar feedback was, dat het nogal zakelijk klonk terwijl ze me juist kent als een 'warm hartenmens'.

Ik herkende haar feedback zeker. Alleen op het moment dat ik de teksten voor de pagina schreef was dat het beste wat ik had kunnen voortbrengen.

Vanavond dacht ik er verder over na. Hoe het toch kwam, dat het niet gelukt was, om de teksten meer vanuit mijn hart te schrijven.

En ineens realiseerde ik me, dat dit ook een vorm van professionele distantie is. Niet omdat ik dat heb gewild...absoluut niet. Maar omdat het ergens in mijn systeem zit, dat het zo hoort.

De overtuiging, dat als je serieus genomen wilt worden als ondernemer, dat je dan geacht wordt een houding van professionele distantie aan te nemen.

Ik weet niet waar de overtuiging vandaan komt. Wel dat ik het ontzettend veel vaker om me heen zie gebeuren. En iedere keer dat ik het 'voel' gebeuren, doet het ook een beetje pijn...al die maskers.

Alleen dat ik dit zelf ook zou doen in mijn schrijven, als een soort automatisme, dat had ik eigenlijk niet verwacht. Wat een eye opener.