VonkelendeVerhalen

VonkelendeVerhalen Samen op zoek naar jouw vonkelende verhaal. Dan gaat de reis verder! Dan is vonkfactor 13 graag uw gesprekspartner. Manon Vonk (1961) is van huis uit journalist.

Vonkfactor 13 is een bedrijf dat zich richt op de zakelijke inzet van social media voor ondernemers in de Financiële Dienstverlening. Bent u een onafhankelijk financieel adviseur (assurantie adviseur), hypotheekadviseur, financieel planner, hypothecair planner of pensioenadviseur en wilt u social media zakelijk inzetten en weet u niet waar u moet beginnen? Met mijn jarenlange ervaring als journali

st voor AssurantieMagazine ken ik de branche als geen ander. Nadat ik in 2010 startte met vonkfactor 13 ben ik mij gaan specialiseren in social media. De afgelopen jaren heb ik ondernemers buiten de financiële dienstverlening daarin ondersteund. Nu is het tijd om mijn kennis van de financiële dienstverlening en mijn kennis van social media in te zetten voor jullie als ondernemers in de financiële dienstverlening. Uiteindelijk zal de inzet van social media onderdeel moeten worden van de dagelijkse werkzaamheden. Om dat mogelijk te maken, geef ik trainingen en workshops social media waarmee u of uw medewerkers zelf aan de slag kunnen met social media voor uw bedrijf. Goed luisteren en de boodschap overbrengen naar de juiste doelgroep via de juiste kanalen zijn mijn kwaliteiten.

Maak er fantastische feestdagen van en geniet van alle kleine dingen. Het leven zelf is al groot genoeg.
23/12/2023

Maak er fantastische feestdagen van en geniet van alle kleine dingen. Het leven zelf is al groot genoeg.

Een koffer vol…Gisteren kwam een lieve vriendin met een koffer met feestverlichting binnen.Die koffer was voor mij. Vori...
23/12/2023

Een koffer vol…
Gisteren kwam een lieve vriendin met een koffer met feestverlichting binnen.
Die koffer was voor mij.

Vorig jaar februari mocht ik een avond aanschuiven met mijn verhalenkoffer bij de Business Club Alphen (BCA), een vrouwennetwerk waar ik ooit ook zelf lid van was. De items in mijn koffer, ieder moest een item uitkiezen, zorgde voor mooie en ontroerende verhalen, verteld door mensen die het eigenlijk doodeng vonden, maar toch de stoute schoenen aantrokken en zichzelf bloot gaven. Wat was het mooi. En oh wat zou ik weer graag met mijn verhalenkoffer op pad willen gaan. Wie weet lukt het komend jaar…

En nu hadden ze de koffer gevuld met allemaal persoonlijke cadeautjes met handgeschreven kaartjes met een boodschap.

Ik was er stil van. Dank je wel BCA-meiden!!

Nieuwe ronde, nieuwe kansenPlotseling kreeg mijn verhaal, mijn levensverhaal, een totaal andere wending. Wat vorig jaar ...
04/08/2023

Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Plotseling kreeg mijn verhaal, mijn levensverhaal, een totaal andere wending.

Wat vorig jaar augustus begon met pijn in mijn rug, bleek in april van dit jaar opeens (op onze trouwdag nota bene) uitzaaiing te zijn van een toen nog onbekende tumor.

Weken van onzekerheid en veel onderzoeken volgden. Het voelde alsof we in een centrifuge zaten waar we de uit-knop niet van konden vinden.

In juni wisten we het zeker: uitgezaaide darmkanker. Een van de uitzaaiingen in mijn wervelkolom had ook een breuk veroorzaakt. Gelukkig kon ik razendsnel geopereerd worden en is een deel van mijn rug vastgezet. Na 7 weken bed, kon ik weer zitten, staan en lopen. Pure winst.

In juli zijn we gestart met chemo en dat ging bij de eerste ronde vreselijk mis. Dat resulteerde in bijna een week ziekenhuisopname en stoppen met de chemo.

Na overleg is de chemokuur aangepast en ben ik vandaag gestart met een nieuwe ronde chemo (heb ook niet veel keus als ik dit jaar nog kerst wil vieren met mijn gezin en wil genieten van onze kleinkinderen).

Ongelooflijk veel mensen leven mee en hebben geen duimen meer over. Dat voelt als een heerlijk warm bad. Ongelooflijk hoe iedereen ons wil helpen en steunen in deze tijd.

Mijn verhaal heeft een andere wending genomen en ik dans met mijn draak en probeer zijn dans te begrijpen. Dat kost energie, veel energie.

Mijn verhaal is nog niet af. In november vorig jaar studeerde ik af als Chief Storyteller aan de Storytelling Academy wen ik wil nog veel verhalen vertellen en mensen helpen hun verhaal te vinden en te leven.

Het was stil hier op Facebook en nu weten jullie waarom. Ik dans nog even door.

Er gaat toch niets boven het geluid van een ouderwetse typemachine. Het hamertje dat op het papier valt en dat een uniek...
14/03/2023

Er gaat toch niets boven het geluid van een ouderwetse typemachine. Het hamertje dat op het papier valt en dat een uniek geluid voortbrengt, waarbij de woorden en zinnen letterlijk onder je handen tevoorschijn komen.
En dan het heerlijke geluid van de ‘carriage return’ hendel, dat unieke gerinkel, waarmee de wagen van je typemachine weer naar links schuift en je aan een volgende regel kan beginnen. Ik droom even weg…

Ik zit op de veranda van mijn imaginaire strandhuis aan de kust van de Verenigde Staten. Zo’n strandhuis op p***n. Het geruis van de golven, de wind, de rust… Op de grote houten buitentafel mijn gele typemachine. Mijn manuscript links naast mij. Inmiddels ligt er een behoorlijke stapel onder de zware steen die ervoor moet zorgen dat mijn boek in wording niet wegwaait over het strand.

Mijn vingers dansen vliegensvlug over de toetsen, in mijn mond een pen die er af en toe uitkomt om aantekeningen te maken op de vellen papier. Mijn boek vordert gestaag. Ik ben alleen, niemand om mij heen behalve labrador Sem die aan mijn voeten ligt.

Zij zorgt ervoor dat ik op gezette tijden blootsvoets langs de kustlijn loop en het warme water van de oceaan over mijn voeten golft terwijl Sem het water in- en uitrent en geen genoeg kan krijgen van de golven ondanks haar inmiddels hoge leeftijd. Zij zorgt ervoor dat ik niet volledig opga in mijn manuscript en aan niets anders meer kan denken.

Het monotone geluid van de hamertjes die op het papier slaan, de woorden en zinnen die tevoorschijn komen, het gerinkel van de wagen als ik op een nieuwe regel verder ga. Het geluid waarmee ik weer een pagina uit de machine trek en ondersteboven op de stapel onder de steen leg.

De deurbel haalt mij uit mijn dagdroom. Ik kijk ietwat verdwaasd om mij heen. Mijn handen rusten op het toetsenbord en op het scherm voor mij zie ik mijn schrijfsel… Zou ik dan toch blind kunnen typen?

PS Toen al oog voor detail: gele typemachine, geel t-shirt, gele stoel....;-)

Ik zit op de bank, koptelefoon op als er keihard op de ramen gebonkt wordt. Zelfs door mijn koptelefoon met noise cancel...
09/12/2021

Ik zit op de bank, koptelefoon op als er keihard op de ramen gebonkt wordt. Zelfs door mijn koptelefoon met noise cancelling was het niet te missen. Ik sta op en loop naar onze zijdeur. In Friesland komt iedereen achterom, in plaats van door de voordeur…;-)

Twee jochies bij de deur. In hun hand een groene box met een hengseltje. Er blijken kleine boekjes in te zitten met sprookjes van onder andere Assepoester en Belle en het beest. Zouden die knullen weten dat ik weer helemaal in de sprookjes zit…

Maar nu komt… Of ik iets waardevols heb zodat we kunnen ruilen. Ik de sprookjes, zij iets waardevols… Ik val even stil en moet nadenken. Wat waardevols? Wat is volgens jullie iets waardevols, vraag ik aan de mannen. Nou mevrouw, snoep of zo…

Ik kan een glimlach niet onderdrukken. Heerlijk, twee van die knullen waar het ondernemen er al jong in zit, in dit geval de aloude ruilhandel. Ik hou ervan!

Ik loop naar binnen en duik onze voorraadkast in. Echt snoep heb ik niet in huis, maar geluk bij een ongeluk is dat ik in de aanloop naar Sinterklaas wel een grote zak kruidnoten in huis heb. Die pak ik mee en laat ik aan de jongens zien. Is dit waardevol genoeg?

Ze kijken mij glunderend aan. Ik blij met mijn box met kleine sprookjesboeken, zij blij met een grote zak kruidnoten. Heb maar niet gevraagd of hun ouders weten wat ze aan het doen zijn.

Heerlijk die creativiteit! Ik geniet ervan!

Ik zie deze knullen wel ondernemer worden. En jij?

Wat zie jij hierin? Ik zie een karbonade. Ja, zou kunnen inderdaad.Maar ik zie er ook een gebouw in, beetje in de vorm v...
21/10/2021

Wat zie jij hierin?
Ik zie een karbonade.
Ja, zou kunnen inderdaad.
Maar ik zie er ook een gebouw in, beetje in de vorm van een karbonade, met etages en op het dak een enorme tuin waar je kunt zitten en rondlopen.

Ja, nu je het zegt. Dat zou ook kunnen.

We lopen door het -museum in Lisse.

Ik kijk naar een ander kunstwerk, gemaakt van bruin pakpapier met daarop allerlei zwarte lijntjes die met elkaar in verbinding lijken te staan. Bovenaan een ronde uitsparing en onderaan het kunstwerk de, zo lijkt het, opgevouwen versie van het papier.

Er komt een kijkcoach naast mij staan. Wat ziet u in deze afbeelding? Ik kijk haar aan en ga met mijn blik terug naar het kunstwerk. Een soort van enorm spinnenweb met allerlei dwarsverbanden, lijkt het. Kan eigenlijk van alles zijn.

Bent u weleens in Amerika geweest? Haar vraag associeer ik direct met mensen die uit een bruin papieren zak drinken waarin een fles met alcohol zit.

Dus, zeg ik, wat de kunstenaar gedaan heeft is zo’n zak in elkaar gefrommeld en vervolgens gladgestreken en toen alle kreukels met een zwarte stift in kaart gebracht?
Ja inderdaad.

Het LAM daagt je uit anders naar kunst te kijken en erop los te associëren. Geen uitleg bij de kunstwerken, maar kijkcoaches die je uitdagen anders te kijken.

Ik hou ervan!








Het is mistig en dat maakt de wereld klein en stil.Het geluid van de vogels en het water lijkt daardoor luider door te k...
07/10/2021

Het is mistig en dat maakt de wereld klein en stil.
Het geluid van de vogels en het water lijkt daardoor luider door te komen.

Terwijl ik door het natte halfhoge gras loop, voel ik dat mijn wandelschoenen niet meer waterdicht zijn. Mijn sokken worden nat en al snel sopt het in mijn schoenen.

Ik loop door. Vanochtend staan er geen kilometers op het programma. Gewoon even genieten van de kleine wereld.

De mist maakt de natuur mooi. Druppels aan de draden die spinnen gesponnen hebben van plant tot plant. Met mijn telefoon leg ik het vast. Het worden bijna zwartwit beelden.

Ik geniet!

Morgen mag ik ‘bebben’ met een groep ‘proefkonijnen’.
Zij gaan aan de slag met het vertellen en schrijven van vonkelende verhalen met behulp van BEB. Dat betekent dat ik morgen aan de hand van hun verhalen, de natte sokken ga voelen in mijn schoenen. Of iets anders natuurlijk…

Heb er zin in!



Ben met wat nieuws bezig....
06/10/2021

Ben met wat nieuws bezig....




Adres

Hoofdweg 91
Echtenerbrug
8539ST

Telefoon

+31650504461

Website

,

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer VonkelendeVerhalen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar VonkelendeVerhalen:

Snelkoppelingen

Delen