13/04/2026
Reizen leert je meer dan ondernemen alleen…
Inmiddels ben ik alweer bijna een week in Cambodja en iedere keer als ik hier ben, voelt het alsof ik weer even terug ga naar de kern. Van het leven, van mezelf en van alles waar ik het uiteindelijk voor doe. Het weer, het eten, de omgeving en de cultuur maken het bijzonder, maar boven alles is het weer samen zijn met Bo wat deze reis zo waardevol maakt.
Mijn reis begon op 7 april in Elst, waar ik afscheid nam van mijn vader en mijn hondje Ozzy. Dat zijn van die momenten die klein lijken, maar waar toch altijd even een lading onder zit. Daarna de trein richting Schiphol, ruim op tijd, nog even rustig kunnen zitten met een biertje en videobellen met Bo, gewoon even samen zijn voordat de reis echt begint.
De vlucht naar Bangkok verliep soepel, ik had zelfs twee stoelen naast me vrij waardoor ik nog wat kon slapen en uitgerust aankwam. Eenmaal op het vliegveld ging alles snel, sneller dan verwacht zelfs, tot het moment dat ik door de paspoortcontrole liep en ineens besefte dat ik mijn rolkoffer nog bij de handbagagecontrole had laten staan.
Dat moment dat je even stilvalt en denkt hoe dit je kan overkomen. Terug, wachten, begeleiding van de beveiliging en opnieuw door alle controles heen terwijl de tijd langzaam weg tikt. De rust van de reis sloeg even om in spanning, maar uiteindelijk zat ik precies op tijd in het vliegtuig naar Phnom Penh, met het zweet nog op mijn rug en mijn gedachten alweer bij het moment dat ik haar zou zien.
Na een korte vlucht kwam ik aan, door de douane heen en richting de uitgang, waar Bo samen met drie vriendinnen op mij stond te wachten met een prachtig boeket bloemen. Het weerzien was emotioneel, warm en vooral heel vertrouwd, alsof de tijd er tussen even niet toe deed. Dat zijn de momenten waarop alles weer klopt.
Nu, een paar dagen later, merk ik dat de vermoeidheid van de afgelopen periode langzaam van me afglijdt en dat er ruimte ontstaat. Ruimte om te genieten, om samen te zijn en om weer even stil te staan bij wat echt belangrijk is. Deze reis voelt niet alleen als afstand nemen, maar juist als dichterbij komen.
