Webburo Spring

03/07/2026

𝗪𝗮𝘁 𝘄𝗲 𝗵𝗲𝗯𝗯𝗲𝗻 𝗴𝗲𝗱𝗮𝗮𝗻. 𝗘𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝘄𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻.
Acht jaar geleden begon het met een wens. Iedereen die dat wil en niet meer thuis op de bank wil zitten, leren programmeren. Klinkt simpel. Was het niet.

De eerste medewerkers kwamen via jobcoaches. Mensen die via via hadden gehoord dat er in Gouda een bedrijf was waar je op je gemak kon leren en zonder druk mee kon draaien in een echt werkproces. Ze kwamen voorzichtig binnen. En ze groeiden.

We hebben in die jaren ook Spring Kids opgezet. Kinderen in het basisonderwijs leren programmeren, robots laten spelen, websites laten bouwen. Fantastisch om te doen. Te tijdrovend om vol te houden. Dus dat hoofdstuk sloten we.
Maar Webburo Spring ging door.

Stagiairs, herintreders, WIA'ers, Wajongers. Mensen die net dat steuntje in de rug nodig hadden. Sommigen ontdekten dat dit vak niets voor hen was. Dat kan. Dat mag. De meesten gingen door en groeiden verder dan ze zelf hadden verwacht.
Tot eind vorig jaar. Het werk droogde op door mijn afwezigheid. Ik zag het gebeuren en het voelde als het einde van iets wat me dierbaar is.

𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘵𝘰𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘣𝘦𝘶𝘳𝘥𝘦 𝘦𝘳 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘸𝘢𝘵 𝘪𝘬 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘥 𝘷𝘦𝘳𝘸𝘢𝘤𝘩𝘵.

De medewerkers gingen op zoek. Zelfstandig, met lef, met genoeg bagage om ergens anders aan de slag te gaan. De één na de ander vond werk. Buiten Webburo Spring. In het gewone circuit. Dat is niet wat ik had gehoopt. Het is wel precies wat we altijd hebben willen bereiken.

𝘞𝘦𝘣𝘣𝘶𝘳𝘰 𝘚𝘱𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘩𝘢𝘥 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘸𝘦𝘳𝘬 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘬𝘣𝘢𝘢𝘳 𝘨𝘰𝘦𝘥 𝘨𝘦𝘥𝘢𝘢𝘯.

Nu beginnen we weer (opnieuw). Klein, zoals het begon. Maar de ideeën zijn er nog. De wil ook.

Zoek je een manier om je SROI-verplichting in te lossen op een manier die echt iets betekent? Denk dan eens aan Webburo Spring. Hoe meer opdrachten we binnenkrijgen, hoe meer mensen we aan het werk kunnen helpen. Niet als sluitpost, maar als kern van wat we doen.

𝗕𝗹𝗶𝗷𝗳 𝗼𝗻𝘀 𝘃𝗼𝗹𝗴𝗲𝗻. 𝗘𝗿 𝗸𝗼𝗺𝘁 𝗺𝗲𝗲𝗿.

28/06/2026

𝗧𝗲𝗿𝘂𝗴𝘀𝘁𝘂𝗿𝗲𝗻 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗽𝗹𝗶𝗰𝗵𝘁 𝗺𝗮𝗸𝗸𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸. 𝗪𝗶𝗷 𝗵𝗲𝗹𝗽𝗲𝗻 𝗷𝗲 𝗱𝗮𝗮𝗿𝗺𝗲𝗲.
Je kent het wel. Je hebt iets besteld, je wilt het terugsturen, en dan begint het zoeken. Naar een formulier, een e-mailadres, een telefoonnummer. Soms vind je het. Soms geef je het op.

Daar komt een einde aan. De EU verplicht webshops binnenkort om een duidelijke herroepingsknop te hebben. Niet verstopt in de kleine lettertjes, maar gewoon zichtbaar en makkelijk te vinden. De ACM houdt toezicht, en wie zich niet aan de regels houdt krijgt er mee te maken dat de bedenktijd automatisch oploopt tot een jaar. Los van eventuele boetes.
De regel is helder: consumenten hadden al 14 dagen bedenktijd. Nu moet die ook echt makkelijk te gebruiken zijn.

𝗪𝗮𝘁 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝗲𝗿 𝗽𝗿𝗲𝗰𝗶𝗲𝘀 𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻?
De knop moet een duidelijke naam hebben, zichtbaar zijn tijdens de hele bedenktijd en de klant mag niet verplicht worden een account aan te maken om het te gebruiken. Na het klikken volgt een bevestigingspagina en een bevestiging per mail met datum en tijdstip.

Simpel in theorie. In de praktijk vraagt het om een bewuste keuze in hoe je je webshop inricht.

𝗪𝗮𝘁 𝘄𝗶𝗷 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗷𝗲 𝗸𝘂𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻
Bij Webburo Spring bouwen we webshops op maat. Geen kant-en-klare oplossingen waar je het mee moet doen, maar shops die we zo inrichten zoals jij dat wilt. Die herroepingsknop bouwen we in op een manier die past bij jouw shop en bij jouw klanten.

Tegelijk is zo'n aanpassing een mooi moment om even breder te kijken. Wat werkt er al goed? Wat kan handiger? We kijken niet alleen naar wat wettelijk moet, maar ook naar wat jouw klanten prettig vinden. Want een webshop die fijn werkt, levert meer op.

Ben je benieuwd hoe jouw shop ervoor staat? We kijken graag even met je mee.

Lees hier het artikel van de NOS:

Webshops moeten hiervoor voortaan een duidelijke knop of functie hebben. Bedrijven mogen zelf weten hoe die knop eruitziet, maar het moet wel direct duidelijk zijn.

25/06/2026

𝗢𝗽 𝟲𝟱𝟯 𝘄𝗲𝗯𝘀𝗶𝘁𝗲𝘀. 𝗥𝘂𝗶𝗺 𝟮𝟱.𝟬𝟬𝟬 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺𝗲𝗻. 𝗚𝗲𝗲𝗻 𝗲𝗻𝗸𝗲𝗹𝗲 𝘃𝗼𝗹𝗱𝗼𝗲𝘁.
Dat zijn de cijfers uit een recent rapport van onderzoeksbureau Digitaal Toegankelijk. Samen met vijf andere organisaties onderzochten ze hoe het er in Nederland voorstaat met digitale toegankelijkheid. Het antwoord is helder: niet goed. Gemiddeld 41 fouten per website. Niet één site die volledig op orde was.

En dat terwijl de European Accessibility Act sinds vorig jaar van kracht is. Digitale toegankelijkheid is geen optie meer. Het is wet.

𝗪𝗮𝘁 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗲𝗿 𝗽𝗿𝗲𝗰𝗶𝗲𝘀 𝗴𝗲𝗰𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹𝗲𝗲𝗿𝗱?
Meer dan mensen denken. Het gaat niet alleen om een wat groter lettertype of een beter kleurcontrast. Onderzoekers keken ook of teksten begrijpelijk waren, of video's ondertiteld waren en of je zonder muis door een pagina kon navigeren. Daarnaast vallen ook ticketautomaten en klantenservices onder de wet. Klantenservices moeten bijvoorbeeld tolkdiensten aanbieden, want alleen in Nederland zijn al anderhalf miljoen mensen doof of slechthorend.

Het gaat dus over veel meer dan een website die er netjes uitziet.

𝗪𝗶𝗲 𝗱𝗼𝗲𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗼𝗲𝗱, 𝘄𝗶𝗲 𝗻𝗶𝗲𝘁?
Opvallend in het rapport: de zorg- en culturele sector scoort relatief goed op toegankelijke video's en begrijpelijke taal. Commerciële websites, gericht op verkopen, doen het een stuk slechter. Dat terwijl een toegankelijke site volgens de onderzoekers juist voor meer omzet zorgt. Je sluit minder mensen buiten, dus je bereikt meer mensen.
Spotify springt er positief uit als toegankelijkste streamingdienst. Op de homepage werden geen fouten gevonden, en in een steekproef van tien pagina's slechts drie. Voor een platform met zoveel snel wisselende content is dat knap.

𝗪𝗮𝘁 𝘄𝗶𝗷 𝗵𝗶𝗲𝗿𝘃𝗮𝗻 𝘃𝗶𝗻𝗱𝗲𝗻
Pim Teeuwisse van Digitaal Toegankelijk zegt het goed: veel organisaties realiseren zich niet hoeveel mensen ze onbedoeld buitensluiten. Een ontoegankelijke website betekent voor iemand dat ze geen afspraak kunnen maken, geen verzekering kunnen afsluiten of simpelweg geen informatie kunnen vinden.

Dat raakt ons. Bij Webburo Spring bouwen we websites voor organisaties in de regio. Kinderdagverblijven, zorgaanbieders, lokale bedrijven. Precies de doelgroepen waar dit speelt. Wij geloven dat een goed gebouwde website voor iedereen werkt. Niet als extra's, maar als vertrekpunt.

Toegankelijkheid dwingt je om na te denken over structuur, taal en navigatie. Dat maakt een website beter. Voor iedereen.

𝗘𝗻 𝗱𝗲 𝗵𝗮𝗻𝗱𝗵𝗮𝘃𝗶𝗻𝗴 𝗱𝗮𝗻?
De wet is er. De ACM houdt toezicht en boetes kunnen oplopen tot 900.000 euro. In de praktijk wordt er voorlopig nog voorzichtig gehandhaafd, maar de beweging is duidelijk ingezet. Wie zijn website ingrijpend aanpast of opnieuw laat bouwen, valt er direct onder.

𝘞𝘪𝘭 𝘫𝘦 𝘸𝘦𝘵𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘫𝘰𝘶𝘸 𝘸𝘦𝘣𝘴𝘪𝘵𝘦 𝘯𝘶 𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵? 𝘞𝘦 𝘬𝘪𝘫𝘬𝘦𝘯 𝘨𝘳𝘢𝘢𝘨 𝘮𝘦𝘵 𝘫𝘦 𝘮𝘦𝘦. https://webburo-spring.nl/toegankelijkheid

Bekijk het hele artikel op NU.nl: https://www.nu.nl/tech/6400325/onderzoekers-vinden-tienduizenden-tekortkomingen-in-digitale-toegankelijkheid.html

04/06/2026

Dromen najagen op kosten van wie?
Over bewondering, ongemak, en een uitkering die vragen oproept

Ik ben dol op programma's als Ik Vertrek of Het Roer Om. Er is iets onweerstaanbaars aan mensen die alles achterlaten - de vaste baan, de vertrouwde omgeving, het comfortabele maar voorspelbare leven - om ergens in een Oostblokland een B&B of wijngaard te beginnen. Gewapend met een vertaalapparaatje en een ontembaar optimisme.

Dat raakt me elke keer weer.

Want het kóst wat, zo'n droom. Je ziet het in de kleine dingen: de miscommunicatie met lokale aannemers, de cultuurverschillen die groter blijken dan gedacht, de momenten waarop je je afvraagt waar je in godsnaam aan begonnen bent. En toch gaan ze door. Dat doorzettingsvermogen, die moed - ik heb er oprecht bewondering voor.

Maar in een recente aflevering bleef er iets hangen.

Het stel in kwestie kon de sprong wagen dankzij een erfenis. Mooi, dacht ik nog. En dan, bijna terloops: ook met een uitkering. De man was afgekeurd en kon niet meer werken.
Ik zette de televisie op pauze.

Mijn eerste reactie was er eentje van verontwaardiging, en dat wil ik eerlijk toegeven. Want bij die combinatie voel ik op zijn minst wrijving: niet kunnen werken, maar wél een B&B opzetten en een wijngaard runnen in het buitenland? Dat zijn geen kleine klusjes. Dat is ondernemen, improviseren, sjouwen, regelen.

Maar ik probeerde mezelf ook tot de orde te roepen.

Want arbeidsongeschiktheid is geen eenduidig begrip. Iemand die is vastgelopen in een stressvolle kantoorbaan, chronische pijnklachten heeft opgelopen, of psychisch stukgelopen is - die persoon kan misschien inderdaad niet meer functioneren in een reguliere baan. Maar diezelfde persoon kan wél opleven als hij op zijn eigen tempo, in zijn eigen omgeving, aan iets werkt wat hij zelf heeft gekozen. De structuur, de vrijheid, het eigenaarschap: dat kan helend zijn op een manier die een werkgever nooit kan bieden.

Dat is geen fraude. Dat is soms gewoon hoe herstel eruitziet.

En natuurlijk is het zo: wat ik zie op televisie is een zorgvuldig gemonteerde versie van de werkelijkheid. Ik zie de droom, niet de administratie. Misschien zijn er netjes afspraken gemaakt met het UWV. Misschien worden de inkomsten keurig opgegeven. Misschien loopt de uitkering gedeeltelijk, als aanvulling op bescheiden verdiensten. Dat past alleen niet in een feelgood-aflevering.

En toch. Het ongemak verdwijnt niet helemaal.

Want ons stelsel van sociale zekerheid is gebouwd op een fundament van solidariteit. Mensen die kunnen werken, dragen bij. Mensen die dat - tijdelijk of permanent - niet kunnen, worden opgevangen. Dat is mooi. Dat is beschaafd.
Maar dat fundament vraagt ook iets terug: eerlijkheid over wat je wel en niet kunt. En transparantie richting de instanties die je steunen.
Als iemand in staat is om in een vreemd land, in een vreemde taal, een bedrijf op te bouwen - dan mag de vraag gesteld worden of de situatie nog klopt met de oorspronkelijke beoordeling. Niet als aanklacht. Wel als eerlijke vraag.

Ik gun dit stel hun droom. Oprecht. Ik hoop dat het lukt, dat de wijngaard bloeit en de B&B vol zit.

Maar ik hoop ook dat alles klopt. Dat de papieren in orde zijn, dat er niemand tekort komt, dat de solidariteit waar zij van profiteren niet stiekem wordt uitgehold.

Dromen najagen is prachtig. Maar niet als iemand anders daarvoor stilletjes de rekening betaalt.

28/05/2026

Ik heb lang gezocht naar het antwoord op als iemand me vraagt wat ik doe. Webdeveloper? Ondernemer? Sociaal werkgever? Directeur? Het klopt allemaal en het klopt geen van alle.

Tot iemand me de vraag anders stelde. Niet: wat doe je? Maar: wat doe jij ertoe?

Het antwoord is drie woorden.
𝘐𝘬 𝘩𝘦𝘭𝘱 𝘨𝘳𝘰𝘦𝘪𝘦𝘯.

Medewerkers die ontdekken dat ze meer kunnen dan iedereen ze heeft verteld. Klanten die een partner krijgen die meeleeft met hun bedrijf. En ik - die groeit van het zien groeien van anderen.

Dat is het. Dat is alles. De rest is uitwerking.

23/05/2026

𝗗𝗲 𝘁𝘄𝗲𝗲𝗱𝗲 𝗹𝗲𝗻𝘁𝗲

In oktober lag ik in het ziekenhuis. Dubbele longembolie. Mijn lichaam zei wat mijn hoofd al jaren weigerde te horen: stop.

Het bedrijf stond stil. Geen sales, geen werk, geen inkomsten. Ik moest mijn medewerkers vertellen dat het misschien het einde was. Dat was het moeilijkste gesprek dat ik ooit heb gevoerd.

En toen gebeurde iets. Ze gingen bewegen. Niet omdat ik ze pushte - ik kón niet pushen. Ze bewogen omdat ze klaar waren. Omdat alles wat ze hier hadden geleerd nu naar buiten kwam. Onder druk, ja. Eerder had gekund, ja. Maar het gebeurde.

Ongelofelijk wat vervelende situaties toch voor positieve uitwerking kunnen hebben. Het einde lijkt nabij en dan ineens.....

Ik noem het mijn tweede lente. Opnieuw beginnen, kleiner, scherper. Met de les die het hardst is binnengekomen: je hoeft het niet alleen te dragen.

22/05/2026

10 jaar. Dat klinkt als een mijlpaal. Dat is het ook.

Maar als ik terugkijk, zie ik geen jubileum. Ik zie een zoektocht. Steeds verder op zoek naar wat ik eigenlijk wil, voor klanten, voor medewerkers, voor de wereld een stukje om ons heen.

We begonnen als een bedrijf dat anders wilde bouwen. Niet het type dat twee maanden later een website over de muur gooit en verdwijnt. Meedenken. Meebewegen. De klant kon tijdens het hele proces meekijken en bijsturen. Dat voelde logisch. Bijna vanzelfsprekend. En toch deed vrijwel niemand het zo.

Daarna werd het persoonlijker.

Mijn dochter kreeg de diagnose autisme. Het beeld dat ons werd geschetst was niet fraai. En ik dacht: dat klopt niet. Dat kan niet kloppen. Dus gingen we anders kijken naar wie er bij Spring kon komen werken. Mensen die elders nee hadden gehoord. Die op papier niet pasten. Die bleken bij ons gouden vingertjes te hebben.

Dat was de tweede laag. Sociaal, niet als label maar als manier van werken.

De derde laag kwam voort uit iets wat ik oneerlijk vond. Miljoenen mensen kunnen websites slecht of helemaal niet gebruiken. We bouwden SpringAbility. Nog voordat er wetgeving was die dat verplichtte. Inmiddels helpen we ook bedrijven om volledig WCAG-compliant te worden, niet alleen om aan de wet te voldoen, maar omdat het gewoon hoort.

En vorig jaar nog de vierde laag: hosting die 85% minder energie verbruikt dan gewone groene hosting. Omdat het kan. Omdat het moet.

Tien jaar. Vier lagen. Eén richting.

Meer sociale ondernemers helpen. Meer duurzame keuzes maken. Websites bouwen die voor iedereen werken, gebouwd door mensen die overal anders nee kregen.

Vandaag was feest. Op naar de volgende tien jaar.

20/05/2026

𝗩𝗲𝗲𝗹 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝗻𝗲𝗺𝗲𝗿𝘀 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗯𝗮𝗻𝗴 𝗱𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗻𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝘄𝗲𝗯𝘀𝗶𝘁𝗲 𝘂𝗶𝘁𝗲𝗶𝗻𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘃𝗲́𝗲́𝗹 𝗱𝘂𝘂𝗿𝗱𝗲𝗿 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗱𝗮𝗻 𝗮𝗳𝗴𝗲𝘀𝗽𝗿𝗼𝗸𝗲𝗻.

En die angst begrijpen we heel goed.

We horen regelmatig verhalen over:
- offertes die ineens oplopen
- verborgen kosten
- “meerwerk”
- extra facturen tijdens het project

Vaak ontstaat dat doordat vooraf niet duidelijk genoeg is afgesproken wat er gebouwd gaat worden.

Bij Webburo Spring doen we dat anders.

Wij spreken vooraf duidelijk af:
✅ wat we gaan bouwen
✅ wat erbij inbegrepen zit
✅ wat het kost

En daar houden we ons aan.

Natuurlijk gebeurt het soms dat een klant tijdens het traject nieuwe ideeën krijgt. Dat is alleen maar goed. Maar als er extra werkzaamheden nodig zijn, bespreken we dat altijd vooraf. Geen verrassingen achteraf dus.

En kies je voor een Spring Snel website?

Dan is het nóg eenvoudiger:
✔ vaste prijs
✔ snel live
✔ alles wat je nodig hebt
✔ later altijd nog uit te breiden

Een websiteproject hoeft geen stress te zijn. Het kan ook gewoon duidelijk, transparant en prettig verlopen.

Benieuwd hoe wij websites bouwen zonder gedoe? 👇

17/05/2026

𝗩𝗮𝗻 𝗚𝗼𝘂𝗱𝗮 𝘁𝗼𝘁 𝗞𝗿𝗶𝗺𝗽𝗲𝗻: 𝘄𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻 𝗱𝗲́ 𝘄𝗲𝗯𝘀𝗶𝘁𝗲𝗹𝗲𝘃𝗲𝗿𝗮𝗻𝗰𝗶𝗲𝗿 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗸𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿𝗯𝗼𝗲𝗿𝗱𝗲𝗿𝗶𝗷𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲𝗿𝗲𝗻𝘄𝗲𝗶𝗱𝗲𝘀

Het begon als één leuk project. Inmiddels groeit het uit tot een echte specialisatie: websites voor kinderboerderijen en dierenweides. En dat voelt goed - want wie wordt er nu niet vrolijk van een geitje dat je hand likket of een konijn dat door het stro trippelt?

Drie projecten, één heldere richting: we bouwen toegankelijke, vrolijke en functionele websites voor kinderboerderijen en dierenweides in de regio.
Het fundament legden we met de website voor de Goudse Kinderboerderij. Dat project bewees dat er echt behoefte is aan een professionele online aanwezigheid binnen deze sector. Kinderboerderijen en dierenweides draaien op vrijwilligers en donaties, en een goede website helpt enorm om bezoekers te informeren, vrijwilligers te werven en evenementen te communiceren.

En het nieuws is: het stopt niet bij Gouda.

We zijn nu aan de slag voor Promen, die ons heeft ingeschakeld voor de website van Kinderboerderij Klein Boveneind in Krimpen aan den IJssel. Tegelijkertijd zijn we gestart met de website voor de lokale dierenweide in Goverwelle. Twee mooie projecten die we tegelijk mogen realiseren.

Wat we in deze sector keer op keer tegenkomen: veel hart voor de zaak, maar een website die dat nog niet altijd weerspiegelt. Dát willen we veranderen. Met heldere informatiestructuren, mobiel-vriendelijk design en een warme uitstraling die past bij de plek - zodat gezinnen makkelijk kunnen vinden wanneer de kinderboerderij open is, wat de toegangsprijzen zijn en hoe ze kunnen bijdragen.

Ben jij ook actief bij een kinderboerderij of dierenweide en ben je toe aan een nieuwe website? Wij weten inmiddels precies wat er nodig is. Plan vrijblijvend een afspraak in en we kijken samen wat we voor jou kunnen betekenen.

Klaar voor een frisse website voor jouw kinderboerderij of dierenweide?

Maak een afspraak: https://webburo-spring.nl/maak-een-afspraak-met-webburo-spring

16/05/2026

Er werkte een jongen bij ons die niet in de trein durfde. Niet buiten durfde te lopen. Elke ochtend was het de vraag of hij het kantoor zou halen.

Elke dag dat hij binnenkwam was zijn Alpe d'Huez.

Ik heb de echte Alpe d'Huez een keer opgefietst. Met best wel wat training, want dat moet natuurlijk. Zo zit ik in elkaar. En het kwam ook goed. Ik kreeg applaus omdat ik het zo goed gedaan had. Maar die berg van hem - elke dag opnieuw, zonder applaus, zonder finishlijn - die is groter dan alles wat ik ooit heb beklommen.

Dat is hoe het met meer mensen gaat. Zoveel mensen die het uiterste uit zichzelf moeten halen, alleen al om op het werk te komen. Vaak lukt dat, soms niet. Sta er eens bij stil dat het voor een ander moeilijk kan zijn, ook al lijkt het zo vanzelf sprekend. Steun iemand of praat er in ieder geval eens over. Dat helpt.

Als iemand mij vraagt wat ik doe, denk ik aan die ochtenden. Aan de deur die opengaat. Aan iemand die er weer is. Dát is wat ik doe. Geen groot applaus, maar wel er zijn, ook als het even niet lukt.