25/04/2020
Fittness wat een business
Soms, heel soms kom je in winkels, nee wacht even, wat zeg k nu? Het moet zijn, vaker steeds vaker. Ja dat klinkt beter. Ik begin nog eens opnieuw.
Vaker steeds vaker kom je in winkels waarbij je achteraf denkt: "Hoe kan HET, dat JIJ nog bestaat?" Afgelopen week kwam ik namelijk in een winkel voor fitness spullen. Ja, je leest het goed. Richard in een winkel voor fitness spullen. Het is simpel, nood breekt wetten en het wereld kampioenschap thuis zitten laat zo langzamerhand zijn sporen na.
Afijn, ik kom in de betreffende fitness winkel en vraag de persoon die zich voordoet als verkoper, naar een 12kg kettle-bell. Volgens de website hadden ze immers voldoende voorraad en stond vermeld dat ik de betreffende kettle-bell gewoon in de winkel kon ophalen. Dus, kleertjes aan (om 15 uur) en op naar de winkel. Eenmaal in de winkel blijkt dat ze nog maar een paar modellen op voorraad hebben. Maar natuurlijk net geen 12kg versie, veel sterker nog, ze hebben überhaupt nog maar 14 kettle-bells tussen 10kg en 22kg op voorraad t.o.v. de 10tallen merken en kg-varianten die ze op de website te koop hebben staan. Ik krijg vervolgens de volgende reactie van de verkoop ‘impersonator’: "We hebben onze website al een tijdje niet bijgewerkt." Nou lekker dan! Daar sta je met al je verstand. Je prefrontale cortex komt precies op dat moment tot het besef dat je voor niets naar de winkel bent getogen. LEUK? NEE NIET ECHT! Vervolgens is je limbische systeem ook teleurgesteld en begint je brein cortisol aan te maken. (Stress hormoon)
Vervolgens geeft de persoon, die zich voordoet als verkoper, aan dat ze binnenkort wel weer veel verschillende modellen binnen zullen krijgen. Ik vraag vervolgens: "Wanneer?" De reactie is, en je gelooft het niet, dat hij niet precies kan vertellen wanneer. "Het kan dagen maar ook weken duren. Maar wel binnenkort." Dat betekent voor mij, dat binnenkort ongeveer het verschil maakt tussen 2kg tot 4 kg meer Richard op deze planeet. Daar zit dus helemaal niemand op te wachten. En ik al helemaal niet! Dus mijn brein maakt vervolgens nog meer cortisol aan.
Dus ik vraag de betreffende persoon die zich voordoet als als verkoper, behoorlijk geïrriteerd. "Zou je mij dan misschien even kunnen bellen zodra de 12kg kettle-bell weer op voorraad is?" Een, volgens mij best legitieme vraag! Toch? Hij zou daaruit kunnen opmaken dat ik toch wel bovengemiddeld veel interesse toon in het kopen van de betreffende kettle-bell. Gemiddeld kost zo'n ding € 40,-. Dus zou er een klein signaaltje in zijn brein moeten afgaan waaruit hij zou kunnen opmaken dat ik bereid zou zijn om ook daadwerkelijk in zijn winkel een aankoop te willen doen. Toch? Maar het jammere is dat het signaaltje in zijn brein niet afging. Vervelend, maar dat soort dingen gebeuren nu eenmaal!
Ik krijg van hem vervolgens de reactie, en je gelooft het niet: "Daar kan ik niet aan beginnen, u MOET maar terugkomen als we ze weer op voorraad hebben. We hebben inmiddels wel meer dan 40 aanvragen en is het voor ons onmogelijk om dit allemaal bij te houden." IK DENK: WTF! meer dan 40 aanvragen van gemiddeld € 40,- is tenminste een dikke € 1.600,- aan kant en klare omzet. Ik herhaal het nog eens. Tenminste € 1.600,- aan kant en klare omzet in een tijd waarin elke Euro omzet van belang is.
Ik denk heel even na en vraag mij af of ik dit goed gehoord heb of, dat mijn brein volledig met mij aan de haal gaat. Ik realiseer mij dat dit toch echt uit de mond komt van de persoon die zich voordoet als verkoper. Dus mijn prefrontale cortex systeem denkt er in een fractie van een milliseconden over na en geeft mij het volgende signaal: "What a f*cking Moron" (Wat een idioot.)
Ik vraag hem, inmiddels behoorlijk geïrriteerd, waarom ze geen simpel CRM systeem aanschaffen of gratis downloaden. De vraag stellen is 'em eigenlijk ook al beantwoorden, want ik had immers zojuist vastgesteld dat ik met een bepaald type persoon van doen heb die zich uitgeeft als verkoper maar dat feitelijk dus niet is. Althans hij wekt niet bepaald de indruk. De reactie die ik vervolgens kreeg is ongekend. “Het is behoorlijk veel werk om dat allemaal bij te houden en we hebben hier ook andere dingen te doen.” Ik kijk om me heen en zie op dat moment een volledig lege winkel en twee andere collega’s op kantoor zitten.
Eenmaal in de auto op weg naar huis vraag ik mij af hoe het toch kan dat dit soort winkels bestaansrecht hebben. Dat er klanten binnenkomen en ook echt wat kopen. Daarbij moet je je bedenken dat ik al eerder een slechte ervaring had in deze winkel en dat ik veronderstel dat dit ongeveer de normale procedure is die vele klanten in deze winkel met deze verkoop ‘impersonator’ meemaken. Je vraagt je dan af waar het misgegaan is en wat er toe heeft geleid dat men op deze wijze klanten te woord staan. ON-BE-GRIJPELIJK!
Oh ja! Misschien de vraag die nu iedereen bezighoudt. Wat had deze verkoop ‘impersonator’ moeten doen? Ook als je niet uit het verkoopvak komt zou ik mij kunnen voorstellen dat je hierop het antwoord zou kunnen geven. Dus shoot! But not the messenger!
