15/06/2026
𝗔𝗹 𝗷𝗲 𝘀𝗽𝘂𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗸𝘄𝗶𝗷𝘁.
Joren volgde Dennis 7 jaar lang. Op een dag moet hij zijn huis uit. De letterlijke woorden waren: “die moeten we niet meer”. Het hield op. Hij mocht en kon de flat niet op zijn naam krijgen nu zijn broer overleden was.
En als je met de dag leeft, zoals Dennis kon en deed, dan maak je logischerwijs geen lange termijn plannen. Ondanks de lieve hulp van familie en instanties. Het ging niet meer. Er was te veel gebeurd en iets te veel overlast voor de buren.
Geen vervangend huis. Dus waar ga je heen met je spullen? En pak je ze überhaupt nog in? Wetende dat het straks toch ontruimd gaat worden?
Dennis liet het staan. Hij duwt, om de pijn niet te groot te laten worden, kastdeurtjes snel weer dicht. Op een rolkoffer en een uitklapbare tent na, is hij al zijn spullen kwijt.
In onze documentaire 𝘋𝘢𝘬𝘭𝘰𝘰𝘴 𝘦𝘯 𝘯𝘶? zie je de dag van de ontruiming. Hij verstopt z’n tent en koffer in de bosjes. Zodat hij zich daarna kan aanmelden bij de daklozenopvang (waar je niet zo veel mee kunt nemen). Aanmelden bij de opvang betekent in ieder geval een postadres.
Dennis zei iedereen gedag. Wellicht niet altijd bij de juiste naam. Maar zelfs op de dag dat hij zijn huis uit moest, een dag waarop velen moedeloos naar de grond zouden kijken, zei hij zijn buurvrouw gedag.
Dennis was een kleine boef en tegelijkertijd de definitie van zachtheid en opgewektheid. Joren mist Dennis nog steeds: 'Het was me een waar genoegen je gekend en gefilmd te mogen hebben.'
Deze zomer verschijnt de documentaire 𝘋𝘢𝘬𝘭𝘰𝘰𝘴 𝘦𝘯 𝘯𝘶?. Blijf ons volgen om op de hoogte te blijven.
PS, editor Hutjens vindt dit een van de mooiste momenten uit de film en stuurde deze still door.