17/06/2026
Ik dacht dat ik voor honden zorgde...
Tot ik besefte hoeveel zij voor mij deden.
Na mijn auto-ongeluk stond mijn leven behoorlijk op zijn kop.
Mijn lichaam werkte niet meer zoals ik gewend was.
Mijn energie was anders.
Mijn belastbaarheid was anders.
En hoewel er allerlei factoren hebben bijgedragen aan mijn herstel, besefte ik later dat ik één belangrijke factor over het hoofd had gezien.
De honden.
Hun aanwezigheid.
Hun rust.
Hun vermogen om volledig in het moment te leven.
Want dieren doen iets bijzonders.
Ze oordelen niet over hoe productief je bent.
Ze vragen niet waarom je nog niet verder bent.
Ze verwachten niet dat je sterker bent dan je je voelt.
Ze zijn er gewoon.
En misschien is dat wel één van de redenen waarom zoveel mensen verlangen naar werk met dieren.
Niet alleen omdat ze van dieren houden.
Maar omdat dieren ons helpen vertragen.
Helpen voelen.
Helpen herinneren wat echt belangrijk is.
Ik zie dat ook terug bij onze studenten.
Mensen die jarenlang in een baan werkten waar ze leegliepen.
Die altijd "aan" stonden.
Die vooral bezig waren met moeten, presteren en doorgaan.
Totdat ze ontdekten hoe het voelt om te werken met dieren.
Niet omdat het altijd makkelijk is.
Want het trimvak is prachtig, maar ook fysiek en mentaal uitdagend.
Wel omdat het voor veel mensen voelt als thuiskomen.
Thuiskomen in werk dat past.
Thuiskomen bij een leven dat meer in lijn ligt met wie je werkelijk bent.
Misschien is de vraag niet:
"Kan ik trimmer worden?"
Misschien is de vraag:
"Hoe lang blijf ik nog wachten met werk dat écht bij mij past?"
🐾
Ben jij ooit gaan werken met dieren omdat je voelde dat er meer moest zijn dan alleen een salaris?
