Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 15:00 Dinsdag 09:00 - 15:00 Donderdag 09:00 - 15:00 Vrijdag 09:00 - 11:30

Letterloods

Letterloods jongleert met tekst en tovert met letters. Wil je wekelijks een vers beletterd menu op je krijtbord?

Of liever een permanente plaat als blikvanger in je zaak of op een passende plek thuis? Staat een gesmeed uithangbord met daarop je logo, uit de losse pols gelakt, op je verlanglijstje? Een treffende quote op je muur, een pakkende tekstop je raam... Letterloods is je graag van dienst! Jarenlange liefde voor letters vormt samen met fris twisten met taal een goede basis om jouw boodschap persoonlijk

, ambachtelijk, stijlvol en eigentijdsuit te dragen. Letterloods heeft grafische expertise, smaakvol design, schilderkunst en taalvaardigheid in de koffer en deze bagage gaat mee op reis naar jouw wensen.

04/01/2026

SUNDAY SONGS • De kerstboom werd vanmiddag voor m’n raam door twee blije kinderen in de aanhanger van hun vader geloosd. Ze gooiden een sneeuwbal naar elkaar. Gedempt gelach door het enkele glas. De paar verdwaalde naalden trekken nog een ijl spoor van woonkamer naar voordeur. De uitgezwaaide kerst. Het afgesloten jaar.

“Ik vind het fascinerend dat mensen van bijvoorbeeld 90 jaar al zo’n heel lang leven hebben gehad. Ze zijn opgevoed en zo, hebben een hele geschiedenis meegemaakt, dat is toch interessánt”, aldus Torre halverwege de Kamper stadsbrug zaterdagmiddag. We dachten hardop over dat zijn leeftijd (14) míjn vroeger is en dat zíjn vroeger bijvoorbeeld z’n kleutertijd is. Ik heb meer vroeger, maar hij heeft meer toekomst - als hem geen rare dingen overkomen (klop klop).

Ik rolde het nieuwe jaar in met mijn lievelingsmensen. Een knusse kleine hut in het bos, bubbels koud, oliebollen opgewarmd op een bord. Weg van alles en iedereen. Bij thuiskomst in het nieuwe jaar, hoorde ik van buren links en rechts dat de halve straat elders oud & nieuw vierde. Geen greintje fomo dus.

Elke jaarwissel ben ik toch maar weer blij dat ik er nog ben. Ik gun mezelf nog heel veel toekomst en mijn beide kinderen nog heel veel vroeger.

En jou alvast een mooi 2026!

Ik stamp het jaar wakker met ‘Good Blood Mexico City’ van Elbow. Die band kan altijd.
Misschien heb jij inmiddels al ‘big decisions’ gemaakt. Ik niet echt. Wat ik wél heb besloten, is het roer van de Sunday Songs even een beetje om te gooien. Kleur. Collage. Meer spelen. Meer materialen en technieken. Geen idee waar het naartoe gaat, maar dat is altijd zo’n duizelingwekkend lekker gevoel! Trip je mee dit jaar?

1/52

[techniek: aardig wat mixed media op een 21 × 29,7 cm karton]

29/12/2025

SUNDAY SONGS • De laatste restjes van 2025 worden bij elkaar geveegd, terwijl buiten mist en kou het jaar inpakken. Ik richt de blik vooruit, terugkijken geeft een aantal bittertjes en zuurtjes waar ik niet op wil sabbelen.

Ik hou van de tweede helft van december: de lampjes, de zachte dagen, het extra beetje liefde voor alles en iedereen.

Nu het overdag zo lekker fris én zonnig is, was de kerstwandeling na Julafton in Leusden een gratis bonus-kadootje.
Vandaag beende ik met Maike en Sven over Schokland. Eén zucht van huis, maar ik had er nog nooit zo rondgestruind.

Vanmiddag maakte ik ook mijn atelier schoon. Waar een jaar geleden met hangen en wurgen de eerste immense werktafel de lege ruimte in werd gewrikt, voelt deze plek inmiddels méér dan thuis.
Jaloers op mezelf, elke dag.

Omarm de laatste dagen van dit jaar stevig. Je bent er nog, hoe mooi is dat!
‘Ken je dit al. Heel fijn’, aldus Michel van de Osjes. Hij stuurde me half december de link naar het debuutalbum Blizzard van de Ierse jongeling Dove Ellis tussen wat werk-Signals door.

Het sneeuwstormt buiten nog niet, maar dit album waait binnen wél krachtig door je speakers. Hij heeft een compleet eigen sound, die gekruid is met Jeff Buckley, Rufus Wainwright, Conor Mason en Thom Yorke. Dan smaak je sowieso lekker. ‘Love Is’, is mijn afsluiter voor 2025.

Gaat dat horen!
52/52
[techniek: mixed media op een 21 × 29,7 cm karton]

21/12/2025

SUNDAY SONGS • Ik maakte vanmiddag mijn postje voor deze zondag en probeer nu, vier uurtjes verder, een tekst uit mezelf te wringen.

Dat valt niet mee.

Onder het raam van mijn atelier zijn voetbaltoeters, bellen en beschonken lallende lieden decibellen aan het opvoeren, terwijl vanuit stampende boxen Band Aid zich afvraagt of ze überhaupt wel weten dat het Kerstmis is.

Ik schuif rustig richting een vakantie-modus. De komende twee weken bezig ik me met vieren, genieten, relaxen, maar ook werk selecteren en inlijsten voor een aanstaande expo in januari. Dan staan mijn kunstkindjes van dit jaar te kijk en te koop. Daarover later meer…

Het wordt na de kerstdagen eindelijk weer eens écht koud. Ik hoop een stil wit buiten, jij misschien op natuurijs. Inpakken en wezen.

Maar eerst uitpakken en zijn. Fijne Kerst gewenst! Nog één zondag te gaan…
Vandaag ‘Boars’ van Haley Heynderickx & Max García Conover. Hangt lekker tussen rappen, Bob Dylan en Give Peace A Chance in. Boemel lekker mee in deze song die als een treintje van woorden de zondag uit rolt.
51/52
[techniek: krijt, stempelinkt, Oostindische inkt, houtskool en potlood op een 21 × 29,7 cm karton]

14/12/2025

SUNDAY SONGS • De rust en reinheid verstoorde verstandig m’n regelmaat afgelopen week. Het deed me goed.
Na het kneed- en knijpleed bij de fysio op de vroege dinsdagochtend was het fijn doorrollen naar zaal 1 van de City Bioscoop met vrouwe Kuipers. Så som i himmelen. Een twintig jaar oude film, voel je niks van.

Ik strooide werk in een traag tempo door de dagen, wisselde lopende klussen af met flat whites in Kampen, Amsterdam en Nijmegen met respectievelijk Bar, Kerstin en m’n poppes. Het leek me veel allemaal, maar de flinke dosis ontspanning werkt helend. Bovendien was het advies van de fysio mezelf te omringen met mensen waar ik blij van word en ook vooral dingen te doen die m’n ziel luchten en roeren. Soms stak er een duizel op na een te snelle wandelpas of teveel mensen met nog meer geluid. Remmen.

Twee avonden op rij in prettig gevulde kleine zalen van Melkweg en Doornroosje Flyte zien spelen bleek de beste zalf voor m’n zelf.

Wéér een Flyte-song in de playlist van 2025, ze waren dit jaar ook de koningen van mijn Spotify wrapped, maar die heersers kan ik prima hebben. Ben zo vrij geweest twee regels uit de song om te draaien.

50/52

[techniek: mixed media op een 29 x 42 cm karton]

07/12/2025

SUNDAY SONGS • Ik had het enthousiast in mijn agenda geschreven op de eerste regels van maandag de 1e december: nieuwjaarskaart ontwerpen. Een confetti van woorden is de laatste weken rondgestrooid in mijn notities in m’n telefoon, agenda en op losse papiertjes. Ik wil het aan elkaar stikken tot een warm wensdekentje. Het ontbrak me aan inspiratie omdat de week meer over cijfers dan letters bleek te gaan.

Daar word ik licht onrustig van.

Ik wist toch een best belangrijk samenvattend overzicht in elkaar te draaien in Exc(h)el. Ik lauwerde uiteindelijk vooral zélf mijn gekraakte codes en de blije kleurtjes die ik de cellen had gegeven, om het toch nog een beetje grafisch sexy aan te kleden.

Het was verder een week op zevenmijlslaarzen marcheren tussen werk, fysio, film, sport, theater en als finale drie rondes aanwaai binnen één weekend. Met die nog steeds half opgeladen batterij van me, is zo’n dichtgekit weekend uitdagend, maar ik opende m’n deur voor allemaal mensen die verder niets van me hoeven of verwachten.
Ik gaf mezelf vandaag op tijd koken kado, zodat ik lekker een avond in mijn atelier kon zitten, dus hier... pak mijn postje aan, ik ga nog even uitzoomen voordat ik de slaap begroet.

49/52

Ik zag dinsdagochtend ‘The Penguin Lessons’ in de City Bioscoop Kampen. Een mooi verhaal in het decor van de politieke onrust in Argentinië in de 70’s verpakt in een luchtig doch waargebeurd papiertje. Leuk uitpakken, als je je bloemen even een buiten gunt!
‘Northern Star’ van Nick Drake is één van songs die in de film voorbij komt. Dat is ook een mooi kadootje om te unboxen in de playlist (link nog altijd en immer in bio).

[techniek: mixed media op een 21 × 29,7 cm karton]

30/11/2025

SUNDAY SONGS • Mijn immuunsysteem draaide dagenlang op vol vermogen: buikspieren werden bonus getraind door non-stop hoest- en nies-sessies. Een verkoudheid schijnt als bijvangst meteen andere rommel op te ruimen, als het toch bezig is dat virus te bestrijden. De grote schoonmaak is inmiddels bijna klaar.
Ik had genoeg energie over voor het optuigen van de kerstboom, een beetje werk verzetten en het bakken van een appeltaart voor de jarige Svenmyman.
Toch trip ik elke dag zo af en toe op lichte duizelingen, als de vermoeidheid toeslaat of mijn ogen te veel richting een scherm hebben getuurd. De nasleep van de aanvaring tijdens en de hersenschudding na Sail Amsterdam is er eentje van het uiterst zure soort. Nóg meer doseren en ontspanning in de week vlechten, dan maar. Herinner me daar maar even aan, als ik toch de bocht uit lijk te vliegen.
De post van vandaag heb ik tijdens daglicht gemaakt, in plaats van na het eten in de donkere avonduren.
Ik boek bij deze een snipperavond voor mezelf.
Maak er een mooie week van!

48/52

Ik wil het hele album ‘Ace’ van Madison Cunningham wel in mijn lijst gooien, zo’n waanzinnige plaat! Ze bezingt de zoektocht naar alle facetten van liefde en het verlies en herstel daarvan. Strijkers, houtblazers, piano… laat je maar meenemen, het past heel lekker bij herfstige dagen.

[techniek: mixed media op een 21 × 29,7 cm karton]

23/11/2025

SUNDAY SONGS • De week werd ingeluid met een dampende motorkap dankzij een gescheurde radiateurslang, wachtend voor een stoplicht op de Zutphensestraat in Apeldoorn. Bijna vier uur later dan gepland in Kampen, de dag uitgezwaaid - alleen de schippersvergadering einde middag afgevinkt.
Zo gaan dingen.
Een website staat ongewild in de wacht, een cd-hoes-ontwerp kwam van rechts, dus ging voor en joeg af en toe hard langs andere lopende klusjes.
Het afscheid van de moeder van één van mijn lievelingsmensen. Thuis in een ontspannen sfeer, zoals het past. Kist en gevolg koerste naar Meppel en ik blies alle kaarsen uit, ruimde het huis op, zette de vaatwasser aan en liet hond uit in de knisperende herfstkou, terwijl de zon lichtjes de ogen sloot.
Tijdens de tien minuten ontspanning na de Balance les vrijdag, vloog de week als rondgestrooide Polaroids in mijn hoofd voorbij. Ik lag naast Kerstin, die in de avond aanschoof voor de wekelijkse knoflookspaghetti.
Ik werd wakker met een dikke keel, kou op de botten en een droge mond, ah toe even, geen griepje, niet nu.
Ik poetste m’n tanden en gleed bijna uit aan dek van één van m’n schepen. Ik schoof aan in de roef met potentiële kopers van het schip en de makelaar.
Grote dingen die zo gaan.
En deze zondag? Die is van mezelf. Niet helemaal optifit, dus alles op de lage pit. Morgen geen wekker, ik laat mijn bio-klok de week inluiden, zonder damp maar mét Dampo.
47/52
‘If You Know Me’ van Hudson Freeman is mijn zondagse notenmelange voor deze week.
[techniek: mixed media op een 29.7 x 42 cm karton]

16/11/2025

SUNDAY SONGS • Het voelde een béétje alsof ik mijn teammaatjes moest kiezen in de gymles.
Ik scrolde door Insta tijdens een koffiepauze in mijn atelier op 16 september en zag een post voorbij komen van De Staat met daarin een aankondiging van zeven concerten in kabouterzaaltjes. Koortsig verbaasd besloot ik kaartjes te reserveren en dat lukte zowaar. Zondag 16 november, Café Schiller in Aalten. Of all places. Eén zucht van mijn ouders vandaan. Niet eens gecheckt of er nog ander leuks in mijn agenda stond voor die dag, want ja: unieke plek, vast rap uitverkocht, dus nadenktijd was geen optie.
Deze 16e november spelen baas Bertolf en Nomden bijna in mijn achtertuin in Kampen. Kaartjes voor dat optreden hangen al maanden op het prikbord in mijn telefoon. Ik had Annemarie-uit-Haarlem ingeseind of ze ook wilde komen met haar Bertolf-fangirl-vriendin.
Check.
Dubbele boeking.
Bertolf & Nomden of De Staat. Ik moest dus ineens kiezen wie er in mijn team wil, of nee, in wiens team ík wil spelen vandaag. Niet te doen. Luxe problemen, jazeker. Wat muzieknootjes knabbelen betreft ben ik Rupsje Nooitgenoeg.
Ik heb De Staat gekozen, want: unieke optie. De kaartjes voor Bertolf & Nomden schoof ik naar de kinderen…
Ik wens ons allemaal een prettige wedstrijd vandaag!
46/52
Ik heb ‘Kitty Kitty’ van De Staat in de lijst gegooid. Helaas nog steeds actueel, het onderstreept enorm de Trump-fuik waar ik soms in duik. Check de clip, mocht je deze nog niet kennen.
[techniek: Oostindische inkt, potlood, stempelinkt op 21 x 29 cm karton]

09/11/2025

SUNDAY SONGS • Werkelijk, wat een kadoweek was dit met mooie herfst én zachte zon in de lucht. DIt seizoen is toch echt wel de mooiste kleurplaat van het jaar.
Meteen deze week ook wat frisse lucht in mijn agenda geblazen om dingen af te vinken waar ik nooit echt aan toe kom zoals beeld maken voor mijn website, een plan uitwerken hoe die binnenkort eens om te bouwen en aan te vullen met vers werk. Online sta ik aardig stil, met uitzondering van deze Sunday Songs, terwijl ik genoeg moois maak op de andere dagen van de week.
Ik las een tijd terug een post op Instagram van een artiest die zich afvroeg waarom hij als maker van kunst ineens leek te moeten transformeren naar maker van content. Dat gaat zó ten koste van zo’n beetje alles wat uit de vingers kan komen. Statistieken bijhouden, bepalen wanneer je posts moet plaatsen, hoeveel, welke hashtags én reels én stories én berichten en net te veel, niet te weinig…
De ultieme treurigheid zit voor mij het diepst bij de Insta-gebruikers die hun leven eindeloos etaleren en laten regeren en vormgeven door sponsor-deals. Het echte leven voorbij.
Je komt mij volgende week zondag pas hier weer tegen, want ik ben druk genoeg met leven en maken in plaats van het gemaakte leven.
Ergens deze week kwam ‘Ask Me Anything’ van The Strokes voorbij en die riedel bleef lekker rondzingen in mijn hoofd, nu ben jij aan de b***t.
45/52
[techniek: mixed media op 21 x 29 cm karton]

02/11/2025

SUNDAY SONGS • Gisteravond waren Kerstin, de poppes en ik in De Melkweg in Amsterdam de drie beren op audiëntie bij Goldilocks: Billie Marten. De rollen in het sprookje waren in dit geval misschien een béétje omgekeerd, of in elkaar gevlochten, maar hoe dan ook werden onze muziekminnende hartjes goed verwarmd.
Ik vind het wat: zo in je eentje, beveiligd door een klein leger van gitaren, voor een muisstil (hoera!) groot publiek je prachtige ingetogen ding doen.
Het was Mayakind in een niet eens zo ver verleden tot twee keer toe gelukt om Billie na gedane muziekzaken te strikken voor een foto met haar, wat een kroontje op de avond zette. De zaal was nu echter een maatje groter, dus we verkozen een biertje op het Leidseplein in plaats van zoemen in het drukke bijennest rond de merch-stand.
De bodem van onze Guinness was bijna in zicht, toen Billie langs het terras liep. “Ik heb nog even gezegd hoe mooi ik haar optreden vond”, aldus dochterlief, die na mijn Kijk-daar-loopt-Billie opveerde van haar stoel en een sprintje inzette. Toch een extra gouden randje om de avond in het universum van Billie.
Deze zondag heb ik ‘Planets’ van Billie Marten gelanceerd. Het is één van mijn lievelings van haar nieuwste album ‘Dog Eared’.
44/52
[techniek: Oostindische inkt, witte acrylverf en stempelinkt op 21 x 29 cm karton]

26/10/2025

SUNDAY SONGS • Ik werd vannacht exact om 02:30 uur in hartje Eindhoven wakker. Schuifelend op de tast naar de hotel-wc om te plassen en weer terug in mijn mal in het gefrummelde dekbed. Mijn hoofd besloot flarden muziek in elkaar te loopen, ik puzzelde dichtregels bij elkaar voor mijn nieuwjaarskaart, dacht aan het Dyslexie Boek van social designer Anne Ligtenberg en probeerde de jeuk op mijn rug te negeren.
Beetje woelen, beetje draaien.
Soms liggen armen in de weg. Of ik, waardoor ze gaan slapen. Maar ík wil juist verder dromen.
Zo’n sluimerende nacht voelt alsof ik in de restvorm van het leven rondzwerf. Niet onprettig.
Ik check de tijd op mijn telefoon: zestien over twee. Okay, niks is meer scherp dus.
Het kwartje wintertijd viel pas ’s middags onderweg naar huis, toen de dj op Radio 2 iets aanstipte over het extra uurtje slaap.
Nu de avond valt, begint die uurschuiver een beetje aan mijn bioritme te schudden.
Ik wissel dat extra uur straks alsnog in, maar dan met kraakhelder besef.
Ik heb het folky ‘Adaline’ van The Other Years in de lijst gedrukt vandaag. Omdat ‘ie net zo lekker kabbelt als ik dit afgelopen weekend.
43/52
[techniek: Oostindische inkt, witte acrylverf en stempelinkt op 14 x 21 cm karton]

19/10/2025

SUNDAY SONGS • Ik had afgelopen vrijdagochtend vóór aanvang van de groepsles in de sportschool een flashback naar mezelf als mini.
Mijn maatje is met haar hond naar de dierenarts, maar ík ben er. Negen mensen smalltalken in de zaal.
Ik ben tien.
Iemand start de airco. Het zachte suisgezoem laat iedereen harder met elkaar praten. Ongemakkelijk geouwehoer van twee heren voor me. Grap en grol, dunne lol.
Ik zit in kleermakerszit op de mat te wachten.
De gesprekken zijn niet te filteren, decibellen stapelen zich op, schatergelach, maar niet vanuit de buik.
Wil niemand tegen míj praten of wil ík dat niet? Ik open normaliter vrij makkelijk gesprekjes met kassières of complimenteer een wildvreemde op straat met zijn of haar mooie jas. Dat is in een regisseerbare luwte.
Achterin de klas op de lagere school, overzicht.
Ik ben tien.
Ik wil niet bij de club van meisjes horen die collectief een Lady Di-kapsel lieten knippen, dus wachtten zij me op een dag na schooltijd op om me te kruisverhoren waaróm ik niet bij hen wilde horen. Ik ben mijn lange donkerbruine haar met pony nog een tijd trouw gebleven, maar vooral mezelf. Niet altijd enorm aanwezig of in beeld en niet zo makkelijk in een mal te gieten.
De muziek wordt gestart, ik schuif ontspannen terug in mijn element.
Vorige week stond ik met m’n poppes in Paradiso, maar als ik het eerder had geweten, had ik met de Torreman moeten kop of munten om Finn Wolfhard te zien in de Tolhuistuin. Het zou een fantastisch leuk strikje zijn om onze Stranger Things-binge van de laatste weken. De beuk erin deze zondag met vrolijke indie rammelpop waar ik al vanaf mijn puber-dom een zwak voor heb.
42/52
[techniek: Oostindische inkt, houtskool, kraftpapier, printsnippers, acrylverf en stempelinkt op 21 x 29 cm karton]

Adres

Oudestraat 216E
Kampen
8261CA

Openingstijden

Maandag	09:00 - 15:00
Dinsdag	09:00 - 15:00
Donderdag	09:00 - 15:00
Vrijdag	09:00 - 11:30

Website

http://www.letterloods.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Letterloods nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.