13/07/2022
Ruim drie jaar geleden ging ik vol goede moed op weg naar mijn eerste netwerkmeeting.
Superspannend. Ik had geen idee hoe zoiets gaat. Aan mijn outfit kon het in ieder geval niet liggen: hoge hakken, een net jurkje én een blazer. Ja, dit zag er wel zakelijk en serieus uit.
Nu heb ik geen moeite met contact maken, integendeel. Mijn schoonouders zeggen wel eens: “Als jij binnenkomt is direct het hele huis vol.” Dat vat ik op als een compliment.
Ik maakte me geen zorgen of ik mezelf kon presenteren. Ik dacht er niet eens over na.
Toen ik mijn ‘vet chique, zakelijke bosslady-entree’ maakte, werd ik direct opgemerkt. “Hey, wat leuk, een nieuw gezicht!” Een man in spijkerbroek, blouse en blazer stapte op me af. Hij een blazer, ik een blazer. Helemaal top. Hij vroeg me wie ik was en wat me daar bracht. Een vraag waar ik normaalgesproken zonder na te denken een antwoord op had.
Nu ging het anders. Ik stamelde mijn naam en met veel pijn en moeite kwam ook nog mijn bedrijfsnaam er achteraan. Wat me hier bracht? Ja wat eigenlijk? Ik ben ondernemer dus ik moet netwerken. Maar ja, dat ging ik natuurlijk niet zeggen. Zulke dingen zeggen ondernemers niet. Wat ik wel zei weet ik niet meer precies, maar laten we het erop houden dat dat het minst vloeiende verhaal was dat ooit mijn strot is uitgekomen.
De eerste maanden gingen voorbij. Maar wat kostte het me toch veel energie, dat ondernemer zijn. Ik denk dat jij inmiddels doorhebt waarom.
Ik was mezelf niet. Ik nam een rol aan. En als ik ergens beroerd in ben, is het mezelf anders voordoen dan ik ben. Zo kan ik niet liegen en de eerste verrassing die ik écht voor me heb gehouden moet nog geboren worden. “Goudeerlijk en puur”, dat is hoe diezelfde schoonouders mij omschrijven. Aardige mensen.
Lang verhaal kort: Tegenwoordig laat ik dat zelfgefabriceerde ondernemersimago los. Het past me niet. Ik bén helemaal niet zakelijk en serieus. Wie hield ik voor de gek? Netwerkbijeenkomsten doe ik inmiddels gewoon op m’n roze met gele Air Jordans en salesgesprekken voer ik niet meer. Niet omdat ik gestopt ben met mijn bedrijf, wel omdat ik gestopt ben met mezelf te ‘verkopen’. Salesgesprekken werden kennismakingen.
En deze voel je vast ook al aankomen: Die kennismakingen gaan een stuk vloeiender. Met als gevolg dat ik voor klanten werk die perfect bij me passen. Daardoor heb ik vaak aan een half woord genoeg. Zij ook. Da’s nog eens lekker werken! Nu doe ik mijn bedrijfsnaam eer aan: Alles wat ik maak én doe is echt ‘by Robi’.
De clou? Ook als je ondernemer bent kun je prima jezelf zijn. Door je persoonlijkheid te laten zien trek je de juiste mensen aan én stoot je de ‘onjuiste’ mensen af. Dat laatste is misschien doodeng, maar het is superbelangrijk als je wilt werken vanuit een bep**lde betekenis. Als je echt iets wil toevoegen voor jouw klanten. Als je ze met trots en vol vertrouwen jouw werk wilt laten zien. Dáár ga je pas echt van vliegen.
(Rechterfoto door Eva Bours)
