09/09/2023
RO/AUW - levend verlies
Rouw ervaren bij verlies van gezondheid? Ik had me dat nooit gerealiseerd totdat ik er al een tijdje middenin zat.
In mijn geval niet mijn eigen gezondheid, maar die van mijn lief.
Ons leven was in één klap (val) anders. Onze toekomst.
Niks was meer gewoon of vanzelfsprekend en veel niet meer mogelijk (of nu niet of nog niet of misschien met veel gedoe, voorbereiding, energie en geld).
Po*******ie, dat is pijnlijk!
Voor hem vooral.
Ook letterlijk elke dag, elke minuut.
Ik wilde zelf niet klagen. Ik was toch okee?
Maar ook bij mij pijn en verdriet en rouw hierom.
Ik kan nog alles. Maar niet meer samen met hem.
Ik ben gaan zwemmen (zeebaden, het hele jaar door), terwijl mijn windsurfer al 3,5 jaar niet in natuurwater heeft gelegen (en niets liever wil).
Zo niet te doen pijnlijk.
Hij moedigt me aan en gunt me alles.
Ik ga en geniet. Maar tegelijk doet het zoveel pijn. Want niet samen. Want hij kan niet en wil zo graag.
Zo pijnlijk voor allebei.
Datzelfde natuurlijk met wandelen.
Moeiteloos door bos, duin, over strand.
Onmogelijk voor hem.
Nou ja, misschien deels met z'n speciale maar die gaat te snel om lopend bij te houden.
Oh ja, we gaan soms samen het bos in. Hij met de handbike, ik lopend.
Hij neemt dan een extra strip zware pijnstillers mee. Want zijn pijn verergert zoveel door rijden over hobbelig terrein.
Levend verlies wordt dit genoemd.
Het heeft een naam ja.
Levend verlies omdat het er elke dag is. Altijd. Gaat nooit meer weg. Went nooit.
Vaak wordt het gelinkt aan (een ouder met) dementie of (een kind met) aangeboren letsel.
Maar het omvat dus alle verlies van gezondheid in de breedste zin.
En daar heeft iedereen (zelf of zijdelings) mee te maken (at some point).