30/11/2022
බිත්ති හතරක් එක්ක වහලයක් එකතු වෙලා හදන පුංචි ගෙදරක,
ජීවය රැදිල තියෙන්නෙ අම්මගේ තාත්තගේ ආදරේ, සෙනෙහස, ලෙංගතුකම වගේම දරුවෝ එක්ක කියලයි මට හිතෙන්නේ...
ආදරණීය හුරතල් කතාබහ,
එහෙට මෙහෙට දුවන අඩි සද්ද...
නිදිමත උනහම ඇඟේ දැවටි දැවටි දඟලන ආදරේ...
අප්පච්චි ගෙදර එනකන් ඉස්සරහ ජනේලෙන් පාර දිහා බලන් ඉන්න ආදරණීය ඇස්...
කොච්චර ලොකු උනත් අම්මා තාත්තගේ මූන ඉඹින කිරි සුවඳ...
හෙමින් හෙමින් මතු වෙන කිරි දත් අපේ ඇග පුරා තියන ආදරේ සලකුණු...
වචන ගලප ගලප කරන පණ්ඩිත කතාබහ..
තමයී මේ බිත්ති වලට පැහැයක් දීලා දිව්ය විමාන මවන්නේ...
මේ හුරතලේ මුසු වෙන හැමදේම අපිට මතක් කරලා දෙන්නේ අපි තව ගොඩක් කල් සුවෙන් හුස්ම ගන්න ඕනි කියලා...
මේ සෙනෙහෙබර ලෙන්ගතු පුංචි ජීවියා රැක ගන්න අපිට තව මහ හුඟක් දේවල් කරන්න තියෙනවා කියලා..
අපේ කතන්දරේ කතා නායිකාව මෙයා...
අපි තියෙන හැම පියවරක්ම ඇදිලා තියෙන්නෙ මෙයාගේ වටේ...මෙයාගේ එක හිනාවකට පුළුවන් අපේ හැම වේදනාවම අමතක කරන්න..ඒ වගේම එයාගේ එක කදුළු බිංදුවකට පුළුවන් අපේ සතුට එක මිනිත්තුවෙන් නැති කරන්න...
ඒ වගේ පපුවේ තියන් හදන දරුවෙක් අලුත්ම පරිසරයකට හුරු කරවන්නේ කොහොමද ?
බිත්ති හතරක් එක්ක වහලයක් එකතු වෙලා හදන පුංචි ගෙදරක,ජීවය රැදිල තියෙන්නෙ අම්මගේ තාත්තගේ ආදරේ, සෙනෙහස, ලෙංගතුකම වගේ.....
