05/10/2025
“Sa Ilalim ng Buwan: Ang Tagapagbantay at ang Prinsesa”
(Under the Moon: The Guardian and the Princess)
🕯️ Prologue
Sa kaharian ng Daehoon, may alamat ng isang tagapagbantay ng kaluluwa — isang nilalang na hindi tumatanda, inatasang protektahan ang trono at panatilihin ang balanse ng liwanag at dilim. Siya ay si Rowoon, ang walang kamatayang tagapangalaga ng buwan 🌕.
Ngunit sa gabing puno ng usok at apoy, nasagip niya ang isang batang prinsesa mula sa mga humahabol — si Yoona, ang tanging tagapagmana ng liwanag ng kaharian.
🌙 Kabanata 1: Ang Dalagang Bumalik sa Kaharian
Pagkalipas ng labinlimang taon, bumalik si Yoona sa palasyo — matapang, marunong sa espada, ngunit may lihim na sugat sa puso. Hindi niya maalala ang kanyang nakaraan... o ang lalaking minsang nagligtas sa kanya.
Sa ilalim ng puno ng sakura, isang lalaking nakaputing hanbok ang huminto. Ang mga mata niya’y tila langit sa dilim.
> Rowoon: “Sa wakas, bumalik na ang buwan sa kanyang trono.”
Yoona: “Paumanhin, sino ka? Bakit mo ako tinatawag na ‘buwan’?”
Rowoon (mahina ang tinig): “Dahil ako ang anino mong hindi kailanman nawala.”
🕯️ Kabanata 2: Ang Lihim ng Liwanag
Habang ginugunita ang pista ng buwan, unti-unting bumabalik ang mga alaala ni Yoona — ang gabing may umapoy na gubat, ang braso ng lalaking humawak sa kanya, at ang liwanag na kumalat sa paligid.
Isang gabi, sa palasyo ng mga ilaw, natagpuan niya si Rowoon sa isang lihim na hardin ng mga bulaklak na kumikislap.
> Yoona: “Bakit tuwing nakikita kita, humihina ang aking hininga?”
Raen: “Dahil kilala mo ako, kahit pilit mo akong kinalimutan.”
Dumapit si Rowoon, inilapat ang kanyang kamay sa pisngi ni Yoona. Hindi sila nag-usap, ngunit sa pagitan ng kanilang tingin, umusbong ang apoy ng damdamin na bawal. 🌸🔥
---
💞 Kabanata 3: Ang Halik sa Buwan
Sa gabing kabilugan ng buwan, habang umuulan ng mga bulaklak ng sakura, pinigilan ni Yoona ang kanyang luha.
> Yoona: “Bawal tayong magmahal. Ako ay prinsesa, at ikaw ay tagapangalaga.”
Rowoon: “Kung ang pag-ibig ay kasalanan, hayaan mong maging kasalanan ko ang magmahal sa’yo.”
Sa pagitan ng luha at liwanag, dahan-dahan siyang yumuko — at sa unang pagkakataon, nagtagpo ang kanilang mga labi sa ilalim ng buwan.
Isang halik na puno ng pananabik, ngunit may lungkot ng mga bituin na alam ang wakas. 🌕💔
---
🌸 Epilogo: Ang Walang Hanggang Panata
Isinakripisyo ni Rowoon ang kanyang walang hanggang buhay upang protektahan si Yoona at ang kaharian. Ngunit tuwing kabilugan ng buwan, sinasabing makikita sa lawa ng palasyo ang anino ng isang lalaking nakaputing hanbok, nakatingin sa langit.
> “Hangga’t may buwan, hangga’t may bituin — ikaw ang liwanag ko.”
