04/03/2026
Bago pa ang pagkapropeta, pumunta si Abu al-As kay Propeta Muhammad ﷺ at sinabi:
“Nais kong mapangasawa si Zaynab, ang iyong panganay na anak.”
Sumagot ang Propeta: “Hindi ako papayag hangga’t hindi ko siya tinatanong.”
Pumasok ang Propeta kay Zaynab at sinabi:
“Ang anak ng iyong tiyahin ay nagpunta sa akin at binanggit ang iyong pangalan. Tinatanggap mo ba siya bilang asawa?”
Namula si Zaynab at ngumiti. Kaya’t naganap ang kanilang kasal at nagsimula ang isang matibay na kuwento ng pag-ibig. Nagkaroon sila ng dalawang anak: sina ‘Aliyah at Umamah.
Pagkaraan, ipinadala si Propeta Muhammad ﷺ bilang Sugo ng Allah. Noon ay wala si Abu al-As sa Makkah. Nang siya’y bumalik, natuklasan niyang si Zaynab ay yumakap na sa Islam.
Sinabi ni Zaynab sa kanya: “Mayroon akong mahalagang balita para sa iyo.”
Ngunit tumayo siya at umalis. Hinabol siya ni Zaynab at sinabi:
“Ang aking ama ay hinirang na Propeta, at ako ay naniwala sa kanya.”
Sumagot si Abu al-As:
“Ayaw kong sabihin ng mga tao na tinalikuran ko ang aking angkan at relihiyon dahil lamang sa aking asawa. Hindi ko inaakusahan ang iyong ama, ngunit hindi pa ako handa.”
Sinabi ni Zaynab:
“Sino ang uunawa kung hindi ako? Ako ang iyong asawa. Tutulungan kitang maunawaan ang katotohanan hanggang sa kayanin mo ito.”
Nanatili si Abu al-As sa kanyang dating pananampalataya.
Nang dumating ang Hijrah (paglipat sa Madinah), nagpaalam si Zaynab sa Propeta at humiling na manatili muna kasama ang kanyang asawa. Pinayagan siya.
Ngunit nang maganap ang Labanan sa Badr, sumama si Abu al-As sa hukbo ng Quraysh laban sa mga Muslim. Labis na nag-alala si Zaynab at nanalangin:
“O Allah, natatakot ako sa araw na ito—baka mawalan ng ama ang aking anak, o mawalan ako ng ama.”
Nagwagi ang mga Muslim at nabihag si Abu al-As.
Upang matubos siya, ipinadala ni Zaynab ang kuwintas ng kanyang ina na si Khadijah bint Khuwaylid bilang pantubos.
Nang makita iyon ng Propeta ﷺ, siya’y napaiyak at sinabi:
“Ito ang kuwintas ni Khadijah.”
Hiniling niya sa mga Muslim na palayain si Abu al-As at isauli ang kuwintas kay Zaynab. Pumayag sila.
Pagkatapos ay sinabi ng Propeta kay Abu al-As na ayon sa utos ng Allah, hindi maaaring magsama ang isang Muslimah at isang hindi Muslim. Kaya’t hiniling niyang ibalik si Zaynab sa kanya. Pumayag si Abu al-As.
Lumipat si Zaynab sa Madinah at sa loob ng anim na taon ay tumanggi siyang mag-asawa muli, umaasang babalik ang kanyang asawa.
Makalipas ang ilang panahon, muling naglakbay si Abu al-As para sa kalakalan. Sa kanyang pagbabalik, nasalubong ng isang pangkat ng Muslim ang kanyang karabana at nasamsam ang mga ari-arian. Nakaligtas siya at palihim na pumunta sa Madinah upang humingi ng proteksyon kay Zaynab.
Sa oras ng Fajr, ipinahayag ni Zaynab sa masjid:
“O mga tao, ako si Zaynab na anak ni Muhammad. Binigyan ko ng proteksyon si Abu al-As, kaya igalang ninyo ito.”
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang proteksyon na ibinibigay ng isang Muslim, kahit ang pinakamababa sa kanila, ay dapat igalang.”
Hinimok niya ang mga tao na isauli ang mga ari-arian ni Abu al-As, at ginawa nila ito.
Pagbalik ni Abu al-As sa Makkah, isinauli niya ang lahat ng ipinagkatiwalang yaman. Pagkatapos ay ipinahayag niya:
“Ako’y sumasaksi na walang diyos kundi si Allah at si Muhammad ay Sugo ng Allah.”
Pagkatapos ay bumalik siya sa Madinah at tinanggap ang Islam. Humingi siya ng pahintulot na muling mapangasawa si Zaynab. Tinanong siya ng Propeta ﷺ kung pumapayag siya, at namula itong muli at ngumiti.
Nagbalikan sila bilang mag-asawa.
Ngunit makalipas ang isang taon, pumanaw si Zaynab. Labis ang pagdadalamhati ni Abu al-As at sinabi:
“Sa Allah, O Sugo ng Allah, hindi ko na kayang mabuhay sa mundo nang wala si Zaynab.”
At makalipas ang isang taon, siya rin ay pumanaw.
