Paweł Kłudkiewicz

07/07/2023

•Kazimierz Sławiński

[bardzo ładne to pisankowe liternictwo i fajne to koślawe "a" w foncie tytułowym]

20/06/2023

ZŁOTE A SKROMNE …To o tym dyplomie;) 16 Nagroda Literacka Warszawy 2023. Z 800-900 książek udało się przebić do finałowej 15-stki. Prawie jak Wincenty Pstrowski: 300 procent normy wyrobione:)

12/06/2023

🌇 Przeczytajcie dziś naszą rozmowę z Pawłem Kłudkiewiczem, autorem „Hoża, moja ulica” (Schulewicz Publisher), która otrzymała nominację do naszej Nagrody w kategorii książka o tematyce warszawskiej 🌇

🚩 Co było inspiracją do napisania nominowanej książki?

◾„Hoża to stolica Warszawy” – najczęściej trzymałem się tego zdania, będącego prywatnym żartem, inspiracją i motywacją jednocześnie. Nie ma to wyrażać żadnej lokalnej dumy-pychy. Raczej chodzi mi o to, że być może jak w przypadku fraktali, zgłębienie fragmentu wystarczy za opis całego miasta. I moja ulica jest chyba właśnie takim warszawskim pars pro toto, fragmentem za całość. Hoża to ulica drugoplanowa, można ją sobie wyobrazić gdzieś na osi pomiędzy Sejmem a Dworcem Centralnym, ale wydaje mi się taką właśnie przestrzenią. I w tym właśnie miejscu możliwa jest zupełnie treściwa opowieść o warszawskich przygodach z architekturą, obyczajach, literaturze i codzienności w ciągu zaledwie 20-minutowego spaceru.

🚩 Co najbardziej lubi Pan w swojej książce? Może ma Pan jakiś ulubiony fragment?

◾ Chyba cieszę się, że zdecydowałem się wpleść w treść książki różne moje prywatne ulotności: opis czerwcowego parku, widoku za oknem, procedurę składania prania ze stojaka czy przemykania się zimową ulicą, gdy PKiN znika w smogu. Myślę, że lubię też swój opis warszawskiej ulicy lat 20 XXI wieku, nazwałem to w tekście skryptem dla scenografa („Y, Widok Epoki”).

„Po czym widać, że to ulica z pierwszej ćwierci XXI wieku? Domy, moda, fryzury, oprawki okularów – z tego trudno wnioskować, panuje zupełny eklektyzm. Skrypt dla scenografa byłby raczej pełen drobiazgów: odsłanianie kostek zimą, szare dresy jako strój pół-elegancki, różowe włosy u dziewczyn, męskie pozy na dandysów, przystrzyżone brody. Jakieś drobne wynalazki: białe kabelki od słuchawek, bawełniane biotorby, sznurkowe plecaki, maty do jogi, tatuaże, piercing. Cienkie puchowe kurtki. Bidony z wodą. Na pewno widok telefonu w dłoni. Telefon czytany, telefon robiący zdjęcia, wszechobecny telefon. Ludzie z kawą na wynos, kofeina to używka epoki. Zaokrąglone samochody w nudnych zgaszonych kolorach. Ludzie na elektrycznych hulajnogach. Coraz mniej kundelków, sporo mopsów. A poza tym – ludzie i sprawy, tak samo, jak zawsze.”

🚩 Gdyby miał Pan wymienić najważniejszą dla siebie książkę, to co by to było?

◾ Wracam co kilka lat do „Lotu nad kukułczym gniazdem” Kena Keseya. Ostatni mój powrót, miał miejsce w aurze pandemicznego lockdownu, miałem wtedy 43 lata, i jak zawsze ta niewielka powieść okazała się wspaniała. Chyba główne pytanie, z jakim zostajemy po lekturze to: w imię czego pozwalamy, aby ten w sumie dosyć przyjemny świat (a piszę to mając za oknem słoneczny warszawski maj i szykuję się już trochę na rower) zamieniał się w jeden wielki kołowrót neuroz i przemocy? Siostra Ratched to przecież dokładny rysopis Putina, która chyba świetnie też odnalazłaby się w niejednym januszexie czy na uczelni. Na szczęście jest zawsze ktoś taki jak Randle Patrick McMurphy – prosty, żywy, pozytywny; czasem trudno jest wygrać – ale wierzgać trzeba.

08/06/2023

Ważne tematy, najlepsi prelegenci, Collegium Politicum UW. Może lepsza Warszawa?

05/05/2023

Bardzo sympatyczna wiadomość: Nominacja do 16 Nagrody Literackiej Warszawy. Oczywiście jeszcze za wcześnie, żeby przeglądać 5-letnie Passaty w automacie na OLX-ie. No ale taaaka nominacja - to i tak trochę jak nagroda sama w sobie.



́w

02/04/2023

04/01/2023

„Miastozdziczenie | Atlas wszystkich mieszkańców” to książeczka o warszawskich nie-ludziach. I z którą to książką mam same, i to piętrowe przyjemności. Ukazała się pod sam koniec roku, to projekt Oli Litorowicz . Wernisaż miał miejsce w Pracownii Wchodniej w środku tej grudniowej śnieżycy (socrealowy Plac Hallera spowity zadymką zrobił dodatkowo nastrój). Wciąż jeszcze można dostać bezpłatny egzemplarz. A teraz te moje przyjemności:
• Wewnątrz jest moje mini-opowiadanie. Taki tam raport z kanapy gdy wpadł do mnie niezapowiedziany gość.
• To opowiadanie zostało zilustrowane przez artystę Tarkawiana
To już i tak był dla mnie wystarczający wow!factor.
• Wincej! Okazało się że dostałem oryginał ilustracji. Na zawsze! (Jak się dowiedziałem, jest na nim kadr w kadrze z serialu „Chłopaki z baraków”. Taki smaczek dla spostrzegawczych)
• No i ogólnie świetna jest całościowa koncepcja „Miastozdziczenia”. Pierwsza część, jakby-ją-nazwać? miękka – jest z tych (53) opowiadań właśnie. Ta cześć jest wielokrotnie wzruszająca we wdzięczności autorów za tych wszystkich poza-ludzkich przyjaciół. Dobrze się to czyta, czasem jest bardzo śmiesznie.
• A druga cześć, jest tak mądra jak „Rzut” i „Teksty drugie” razem wzięte. Ale żarty na bok – bo jest to solidna (ale i wymagająca) porcja wiedzy na temat zmian klimatycznych, hydrologii, czwartej natury, nowych perspektyw myślenia, odczuwania i nazywania relacji. I wszystko skrojone do Warszawskiej perspektywy – więc fajnie się to wszystko przyswaja.
Zdjęcia wernisażowe

22/12/2022

...a jeśli prezenty pod choinką nie spełnią Waszych oczekiwań, to do 10 stycznia możecie sobie kupić plakat👇

Do 10 stycznia można tu kupić moje plakaty i grafiki. Zapraszam! https://targiplakatu.pl/sprzedawca/sklep-pawla/

04/12/2022

Projekt Roku 2022 STGU, udało się. „Hoża” z tarczą! Dyplomy, nagrody, oklaski. Było też duuuużo pizzy. No i oczywiście to co najważniejsze przy takich okazjach – możliwość pogadania z masą fajnych osób.

28/11/2022

Bardzo miła rzecz – nominacja w konkursie Projekt Roku STGU 2022

08/11/2022

Marilyn, Banksy, Hłasko czy profesor Janion – noo, spotkaliśmy się może nie twarzą w twarz, ale grzbietem w grzbiet to już tak;) Zawsze najlepszy moment na każdym spacerze to witryna księgarni albo antykwariatu.

09/09/2022