Ubrana w Siebie

12/07/2025

POCIĄG, MÓJ ULUBIONY ŚRODEK LOKOMOCJI

a i też czasem.zawodzi jak wszystko czasem...

Stacja Zastów powitała nas na dłużej niż to bo przewidziane bo na ponad dwie godziny.

Ja w drodze na lotnisko więc nerw był, zanim jednak do końca dowiedziałam się co się stało kupiłam bilet na następny lot.

I spokój w moim sercu zapanował.

A stało się to, że zgodnie z i informacją od kierownika pociągu nasz pociąg jechał na czołówkę z innym pociągiem kiedy ktoś załączył przycisk stop zatrzymując wszystko w okolicy.

Błąd ludzki? Technika zawiodła?
Mogło być słabo...

Czymże w takich okolicznościach jest spóźnienie się na samolot?

I jak zawsze w takich okolicznościach szukam jasnych punktów tego wydarzenia.

✳️Popołudnie w Krakowie
✳️Spokojny czas jeszcze chwilę w Polsce
✳️Rozmowy i doświadczanie spotkań ludzi którzy jeszcze chwilę wcześniej się nie znali a już są dla siebie wsparciem.
✳️Wspólna podróż uberem do Krakowa i rozmowy z których wynikły takie tematy które mogą otworzyć szansę na spotkanie a może wspólne działania.

Życie jest pełne w niespodzianek. Warto mieć oczy i uszy szeroko otwarte.

Pozdrawiam Cię Aniu i każdą i każdego z Was. A może macie takie historie gdzie przypadek sprawił, że otworzyły się jakieś drzwi, czy to w Tobie czy w nowych relacjach?

Warto rozmawiać😊

Pozdrawiam z Krakowskiego Placu Szczepanskiegp, który zawołał mnie na śniadanie,🤗

Pięknego dnia pełnego możliwości które chwilę wcześniej mogły wydawać się trudnością🌞
Justyna

26/06/2025

25/06/2025

ŻYCIE JEST BARDZIEJ TAŃCEM do przetańczenia niż biegiem ku celu- słucham w rozważaniach o paradoksalnej teorii zmiany w terapii Gestalt, której podstawą jest akceptacja.

Dlaczego teoria paradoksalna?

No właśnie dlatego, że zmiana przychodzi wtedy, gdy odpuszczasz.

A dlaczego akceptacja?

Bo jeśl chcesz naprawdę odnieść sukces w prowadzeniu siebie do określonego miejsca, potrzebujesz przede wszystkim zadbać o to, by znaleźć siebie tam gdzie jesteś obecnie i tam zacząć.

Dużo w tym o samoświadomości o doświadczania siebie, dużo o poznawaniu siebie w relacji ze sobą ale też w relacji z innymi.

A że tańce są najróżniejsze na świecie, to i każde z nas tańczy inaczej.
Co więcej tańczy inny taniec w zależności od relacji, w której jest.

Mamy swoje ulubione tańce i ulubione osoby do tańca.

Jeśli tą najbardziej ulubioną jesteśmy MY sami, to już dobry początek.

A Twój ulubiony taniec?

Lub ulubiony dziś?

Lub ulubiony z daną osobą i w danej sytuacji?

Każdy wspaniały i każdy inny, byle Twój💃🏼💃🏼

Pozdrawiam Cię serdecznie i tanecznie skoro życie to taniec😊

Justyna

18/06/2025

LĘK PROWOKUJE urzeczywistnienie tego, czego się najbardziej boimy, przesadna intencja natomiast uniemożliwia to, czego najbardziej pragniemy...

czytam u Victora Franka.
Czyżby oznaczało to, że szczęście to jedynie efekt uboczny naszego działania i niebezpiecznym jest czynienie z niego celu samego w sobie?

Tak sobie właśnie czytam i rozmyślam....

Mam czas, bo sesja egzaminacyjna już za mną, odłożona jak kartki z kalendarza na kupkę moich wydarzeń, tych akurat z sukcesem.

Choć patrząc wstecz i mając w głowie temat poszukiwania sensu, to każde wydarzenie to w jakimś sensie (Nomen Omen) sukces bo prowadzi do miejsca w którym jesteś.

A skoro każdy musi być gdzieś..

O tym odkładaniu przeszłych zdarzeń Frankl pisze dalej pięknie i z sensem:

"Ktoś, kto aktywnie stawia czoła życiowym problemom, jest jak człowiek, który zrywa kolejną kartkę z kalendarza, następnie z pietyzmem odkłada ja do teczki, gdzie przechowuje już inne, sporządziwszy uprzednio na odwrocie krótką notatkę o charakterze wpisu do dziennika.
Taki człowiek może z dumą i radością myśleć o wielkim bogactwie ukrytym w swoich zapiskach, podobnie o całym swoim życiu, które przeżył".

Ma to dla Ciebie sens?
Bo dla mnie tak.

" Człowiek w poszukiwaniu sensu" lektura obowiązkowa dla tych, co sensu szukają.

Do mnie szła bardzo okrężną drogą, bo zaczynałam ją wiele razy, ale że wszystko przychodzi wtedy, kiedy jesteśmy gotowi, to dotarłam do niej w momencie, kiedy właśnie taką gotowość w sobie posiadłam.

A swoją drogą to książka, o którą na koniec mojego cyklu warsztatów poprosiły dziewczyny osadzone w areszcie. I którą ode mnie dostały.

Życzę Ci pięknego dnia i wspaniałej lektury.

I zapraszam do dzielenia się swoimi przemyśleniami.

Zawsze z ogromną otwartością.

Justyna
Ubrana w Siebie

14/06/2025

KAŻDA EMOCJA JEST ODRĘBNĄ SOCZEWKĄ, PRZEZ KTÓRĄ spoglądamy na świat.

To by znaczyło, że można tym zarządzić.

Trochę jak u oprometrysty, tych soczewek do sprawdzenia mamy całe mnóstwo.

Ten optometrysta to życie i sytuacje z tym życiem związane, a my to pacjent, który wybiera, czy ta soczewka powoduje, że widzę świat takim, jakim chcę go zobaczyć.

Koniec końców wybór należy do nas.

Nawet jeśli niektóre soczewki zniekształcają nam świat, zawsze można zamienić je na inne.
Potrzebna uważność.
Potrzebna świadomość.

A Ty?
Przez jaką soczewkę dziś spoglądasz?

Pięknego dnia, który ma znaczenie 🌞

19/04/2025

ŻYCIE DAJE WIĘCEJ TEGO, NA CO PATRZYSZ NAJCZĘŚCIEJ.

czyli idąc za słowami Lema BĄDŹ DOBREJ MYŚLI, BO PO CO BYĆ ZŁEJ.

I nie chodzi o zwykły optymizm, ale bardziej o postawę życiową.

Nad tą trzeba popracować, bo tylko do niektórych przychodzi sama z siebie.

Patrz i zasilaj swoją energią to, co chcesz żeby rosło.

Takie życzenia na święta i na życie tak w ogóle, bo już ono samo to święto w którym mamy szansę uczestniczyć.

Pięknych dni dla Ciebie i tych którzy wokół 🌞

14/03/2025

KRYSIA, JADZIA, ULA I JESZCZE 14 KOLEJNYCH IMION

Nowa grupa dziewczyn osadzonych w areszcie, z którą mam szansę popracować w kolejnym cyklu warsztatów treningu emocji trudnych.

To już trzeci cykl i mam wrażenie, że im dalej jestem w temacie pracy z osadzonymi, z tym bardziej świadomymi kobietami mam do czynienia.

Ta grupa bardziej cicha i w tej ciszy pięknie pracująca. Skupiona i świadoma swoich emocji.

I choć każda z dziewczyn ze swoim warsztatem doświadczeń i przeżyć, to razem stanowią zwartą uważną na siebie nawzajem grupę.

I nawet to, że jedna z nich nie czyta i nie pisze tej pracy nie spowalnia ani nie zakłóca.

Wręcz przeciwnie, tym większe zaangażowanie tej którą siedzi obok.

Czy dużo trudnych emocji i wewnętrznej walki?
Całe mnóstwo.

Czy da się z tym pracować w warunkach więziennych?

Da się skoro pracujemy.
To, co trudne to wprowadzanie w życie tego, co na warsztatach.

Biorę więc specyfikę tej pracy na warsztat i działamy.

I już czekam na następne i następne, bo tak dobrze jest wiedzieć, że moja praca ma sens.

A po pracy weekend wiec pięknego życzę Tobie i sobie 🥳

Pozdrawiam Cię serdecznie
Justyna

13/03/2025

OPISYWANIE INTYMNYCH DOŚWIADCZEŃ

bywa jak sięganie na dno głębokiej studni w grubych , skórzanych łapawicach po drobne, kruche, kryształowe figurki" czytam u van der Kolka w jego " Strachu ucieleśnionym".

Książkę czytałam po raz kolejny w przerwie między egzaminami, których w tej sesji przyszło mi zdawać w liczbie 13.

Szczęśliwa trzynastka, bo wszystkie zdane.

Wracając do tych drobnych kruchych kawałków...

Mam je w sobie, tak jak Ty i każda i każdy z nas.

Czy często do nich zaglądam?

Niezbyt.

No bo właśnie, takie kruche i drobne i tak trudno ich dotykać, żeby nie uszkodzić.

Co robię?

Zmieniam strategie, szukam nowych mechanizmów, przyjmuję coraz to nowe punkty widzenia, a wszystko po to, żeby załagodzić lęk przed zranieniem tej kruchej siebie.

I można tak latami.

Żeby móc sobie powiedzieć, jaka jestem silna.

To tak jak z tą twierdzą, która otoczona fosą może przetrwać największe i najdłuższe oblężenie.

Tyle, że nawet ta najbardziej wytrwała w końcu poddaje się z powodu wyczerpania zapasów.

Taka metafora na koniec wczorajszych warsztatów z kobietami w cyklu Ubrana w pewność siebie.

A rzecz była o akceptacji i samoakceptacji, żeby do nich sięgać zanim te zapasy już całkiem się wyczerpią.

Sięgasz?

Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę pięknego dnia 🌞

Justyna
Ubrana w siebie

05/03/2025

HYPATIA Z ALEKSANDRII,
poznałam Ją ucząc się do egzaminu z Filozofii.

Na obrazie z postaciami wielkich filozofów dostrzegłam kobiecą postać.

I od razu chciałam Ją poznać.

Poczytałam, obejrzałam "Agorę" z Rachel Welch i już wiedziałam że znalazłam motyw na mój kolejny tatuaż.

Ziemia, słońce, księżyc, wspaniała Trójka na moim nadgarstku.

Zaprosiłam Hypatię do mojego życia, a Kasia sprawiła, że Jej symboliczna obecność już zawsze będzie ze mną.

Kasiu dziękuję, że jak zawsze dokładnie wiesz, a Tobie Asiu za pomoc w wyborze.

A Ty? Chcesz poznać Hypatię z Aleksandrii?

Polecam z całego serca.

Pozdrawiam Cię najserdeczniej i życzę pięknego dnia🌞

Justyna

22/02/2025

POTZPORZUĆ MARZENIA O LEPSZEJ PRZESZŁOŚCI, stój na dwóch nogach w teraźniejszości, patrząc z ufnością w przyszłość👑👑

13/02/2025

CZUJĘ, ŻE JEST MI NIEDOBRZE

powiedziałam do Mariki bo poczułam to bardzo mocno w ciele, gdy zaczęła tłumaczyć nam jak działa EFT.

Zadziwiło mnie to, bo przecież czułam się bardzo dobrze zaopiekowana przez samą prowadzącą ale też przez grupę.

A jednak ciało mówiło- Jest mi niedobrze.
Chyba wiedziało że będzie 'robota" do zrobienia🙃

Na kursie EFT znalazłam się po dwóch latach poszukiwań tego, który mnie "zawoła".

A że Marikę i jej szkołę poleciła mi niezwykła osoba , przy której od kilku miesięcy zgłębiłam temat traumy i dysocjacji na moich studiach, to wiedziałam, że to dla mnie.

Kurs odbył się kiła tygodni temu i od tej pory EFT jest ze mną codziennie.
Piękna to metoda choć jak każda praca nad zgłębianiem siebie - niełatwa.

Zaczynasz niby od prostych pytań i Twoje odpowiedzi, które przecież od zawsze były i są w ciele wyprowadzają Cię na głębiny.

Jednak spokojnie nie zatoniesz bo tam na dnie swojego jestestwa jesteś przecież Ty.

Idź i śpiewaj, to zdanie przyszło do mnie dziś.
Choć nie wiem jeszcze o jakie śpiewanie chodzi, to poczułam, że chcę się tym podzielić z Tobą, bo dobrem trzeba się dzielić, choćby po to, żeby się mnożyło.

Dziekuję Marika , dziękuję Maja i dziękuję Tobie, że czytasz.

Pięknego dnia 🌞
Justyna

31/12/2024

Ubrana w PEWNOŚĆ SIEBIE kiedy menopauza puka do drzwi.

Można zastawić przed nią drzwi jak przed innymi sprawami, z których akceptacją mamy kłopot i stać z drugiej strony w lęku i niepewności.

Można też zaprosić ją na herbatę i posłuchać co ma o sobie do powiedzenia.

My zaprosiłyśmy.

Bo skoro zmiana jest nieunikniona dobrze się do niej przygotować.

O tym jak to zrobić rozprawiałyśmy przez ostatnie kilka miesięcy z uczestniczkami projektu naszej fundacji Fundacja Superolemodels, współfinansowanego przez Miasto Stołeczne Warszawa a skierowanego do mieszkanek Dzielnica Wawer

Wyniki tych warsztatowych spotkań to wiedza, uważność na siebie, dbanie o relacje ze sobą i innymi, traktowanie z czułością swojego ducha i ciało.

Wiedza o tym, jak działają nasze hormony, co robić gdy spadają estrogen i progesteron, jak przeciwdziałać utracie gęstości kości, co z naszym sercem czy też o tym, co to mgła mózgowa i jak temu przeciwdziałać.

Tuż obok wiedzy- uważność na siebie i swoje emocje, dawanie sobie prawa do lepszych i gorszych momentów.

I nad tym wszystkim czułość i dystans wobec siebie i świata.
Do tego dyscyplina głowy i ciała.

Wspaniałe kobiety, które sięgają po siebie wiedząc, że menopauza to nie koniec świata, ale początek nowego rozdziału w życiu.

Zgodnie z zasadą, że każdy dzień jest początkiem reszty Twojego życia, postarajmy się żeby każdy był wartościowy i miał sens.

Dziękuję Justyna Lenarczyk za współprowadzenie i wszystkim uczestniczkom za współtworzenie tego niezwykłego czasu.

I do zobaczenia w następnych odsłonach naszych warsztatów.

Wszystkim z Was, które i którzy mnie czytają, i każdej osobie z osobna życzę dobrego roku, pełnego wspaniałych momentów szczęścia i spokoju.

I ponad wszystko ZDROWIA:) wtedy cała reszta jest tylko sprawą do załatwienia;)

Do siego roku!
Justyna
Ubrana w Siebie