30/06/2024
Waxaa jiray nin beeraley ah oo magaciisu yahay Cumar. Cumar wuxuu lahaa beer yar oo uu ku beerto dalagyada kala duwan. Waxaana la deris ahaa nin kale oo magaciisu yahay Cali, oo isaguna lahaa beer aad u weyn oo barwaaqo ah. Cumar mar walba wuxuu ku xasdi jiray beerta Cali oo aad u weyn iyo dalagyada badan ee ka soo go'a. Halkii uu ka shaqayn lahaa beertiisa yar, wuxuu waqti badan ku lumiyaa inuu ka fikiro beerta Cali iyo sida uu u heli karo mid la mid ah. Maalin maalmaha ka mid ah, nin waayeel ah ayaa soo maray degaanka, waxaana uu la kulmay Cumar oo cabanaya. Cumar ayaa ku yiri ninkii waayeelka ahaa, "Maxaan sameeyaa si beerteeda ay uga wanaagsanaayto beerta cali?" Ninkii waayeelka ahaa ayaa ku yiri, "Cumarow, haddii aad xoogga saarto beertaada, waxaad heli doontaa barwaaqo. Iska dhaaf xasidnimada iyo ka fikirka waxa dadka kale haystaan, waxay kaa hor istaageysaa inaad horumariso noloshaada." Cumar wuxuu qaatay taladii ninkii waayeelka ahaa. Wuxuu bilaabay inuu si adag u shaqeeyo oo uu naftiisa ka dhigo mid ku qanacsan waxa uu haysto. Muddo yar kadib, beertiisa waxay noqotay mid barwaaqo ah, aadna usoo saaetey dalag badan. Wuxuu ogaaday in xasidnimada aysan keenin wax horumar ah, balse shaqada adag iyo qanacsanaanta ay tahay furaha guusha. Sheekadan ayaa waxaa ka baran karnaa in ka fikirka dadka kale waxey heestaan aysan waxba kuusoo kordhineen, balse ay hormar badan kaa hor istaagi doonto. 💚🤍❤
