น้องโรส หมื่นศิลา

11/08/2026

โอวาทธรรมคำสอน
“พระเทพวัชรธรรมโสภณ หลวงปู่ศิลา สิริจนฺโท ” 🙏🏻
#หลักธรรมคำสอน
#หลวงปู่มหาศิลา

23/07/2026

21/07/2026

“รวยรวย ล้านล้าน”
เป็นคำที่ลูกศิษย์ได้ยินจากหลวงปู่อยู่เสมอ

บางคนได้ยินแล้วก็ยิ้ม บางคนเก็บไว้เป็นกำลังใจ เพราะรู้ว่าเป็นความปรารถนาดีของครูบาอาจารย์ ที่อยากเห็นลูกศิษย์มีกิน มีใช้ ทำมาหากินได้ มีชีวิตที่ค่อยๆ ดีขึ้น

และจะมีอีกคำสอนนึงที่ท่านพร่ำสอนอยู่เสมอเช่นกัน
คือ “หมั่นหา หมั่นทำ หมั่นทาน”

หมั่นหา คือให้ขยันหาเลี้ยงชีพ

หมั่นทำ คือให้ลงมือทำ ไม่เกียจคร้าน

หมั่นทาน คือเมื่อมีก็รู้จักแบ่งปัน

หลวงปู่ไม่เคยสอนให้นั่งรอความร่ำรวย และไม่เคยบอกว่าเพียงได้รับพรแล้วชีวิตจะเปลี่ยนไปเอง ท่านเพียงให้กำลังใจ แล้วเตือนให้สร้างเหตุของตนเอง เพราะชีวิตจะดีขึ้นเพียงใด ก็ขึ้นอยู่กับสิ่งที่แต่ละคนลงมือทำในทุกๆวัน

พรจากครูบาอาจารย์ เป็นกำลังใจให้ก้าวเดิน ส่วนหนทางของชีวิต แต่ละคนก็ต้องค่อยๆ เดินไปด้วยความเพียรของตนเอง

27/06/2026

เติมกำลังใจ🧡 กับหลวงปู่
ถวายปัจจัยทำบุญต่อกุศล🙏🏻🙏🏻🙏🏻
พระผู้เฒ่าที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตา
#ท่านเจ้าคุณพระเทพวัชรธรรมโสภณ_หลวงปู่ศิลาสิริจนฺโท
#บารมีพ่อแม่ครูอาจารย์

21/06/2026

เลื่อนสมณศักดิ์เปิดวอล์คอิน นำฤกษ์เนื้อเงินและ นำฤกษ์เนื้อทองแดงซาตินหน้ากากทองทิพย์
♦️รายการนำฤกษ์ (walk in) 27 มิถุนายน 2569 ที่วัดสวนธรรมปีติ 🙇‍♀️🙇‍♀️
♦️รายการทั่วไป เปิดจองวันที่ 4 กรกฎาคม 2569

17/05/2026

✨“ ผู้ใดให้ทาน ผู้นั้นย่อมสมบูรณ์ด้วยทรัพย์
ผู้ใดรักษาศีล ผู้นั่นย่อมรูปงามผ่องใส
ผู้ใดภาวนา ผู้นั้นย่อมมีปัญญาพาตนพ้นทุกข์เนาะ “✨

#โอวาทธรรม พระเทพวัชรธรรมโสภณ
(หลวงปู่ศิลา สิริจันโท)

16/05/2026

ทำดีอย่าหยุด ทำบุญอย่าขาด
วันหนึ่งผลจะงอกงามเกินกว่าที่คิดเอง

ภาษาชาวบ้านเรียกว่า “เก็บเล็กผสมน้อย”
ภาษาธรรมเรียกว่า “สั่งสมเหตุแห่งความเจริญ”

#พระมหาธรรมญาณ
#เพจวัตถุมงคลเพื่อสร้างวัดป่าธรรมยานาราม
#สวนป่าธรรมยานาราม

10/05/2026

“ดินที่ว่าสกปรก
ยังไม่ทำให้ต้นไม้เติบโตได้ ฉันใด
คำพูดสกปรก ของคนบางคน
ก็ทำให้ปัญญา ของคนบางคน เจริญได้ ฉันนั้น”

09/05/2026

ทุกอารมณ์เป็นเพียงผู้มาเยือน
สุขก็ไม่เที่ยง ทุกข์ก็ไม่เที่ยง
ล้วนเกิดขึ้นตามเหตุ แล้วดับไปตามเหตุ

ผู้ที่ภาวนาจนเห็นตามความเป็นจริง จะเริ่มเข้าใจว่า “อารมณ์ไม่ใช่ตัวตน” ความสุขไม่ใช่เรา ความทุกข์ก็ไม่ใช่เรา แม้แต่ความโกรธ ความกลัว ความกังวล หรือความยินดีทั้งหลาย ก็เป็นเพียงสภาวะหนึ่งที่เกิดขึ้นชั่วคราวในจิต แล้วก็ดับไปตามเหตุปัจจัยของมันเอง แต่ที่มนุษย์ทุกข์กันมาก ไม่ใช่เพราะอารมณ์เหล่านั้นรุนแรงเสมอไป หากเป็นเพราะเผลอเข้าไปยึดว่าอารมณ์นั้นคือ “ตัวเรา” คือ “ชีวิตของเรา”

เมื่อสุขเกิดก็อยากให้สุขอยู่นาน เมื่อทุกข์เกิดก็พยายามผลักไสไม่ยอมรับ ความดิ้นรนของใจจึงเกิดขึ้นตลอดเวลา จนเหนื่อยล้าโดยไม่รู้ตัว

และเมื่อฝึกดูใจตนเองบ่อยเข้า จะเริ่มเห็นว่าไม่มีอารมณ์ใดอยู่กับเราได้ตลอด ทุกอย่างล้วนเคลื่อนไหว เปลี่ยนแปลง และดับไปตามธรรมชาติของมันเอง ผู้ที่เห็นเช่นนี้ จึงไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยความหลงใหลในสุข หรือจมอยู่กับความทุกข์เหมือนเดิม แต่ค่อยๆ เรียนรู้ที่จะอยู่กับทุกสภาวะอย่างเข้าใจ ไม่เผลอยินดีจนหลง ไม่เผลอยินร้ายจนทุกข์

เพราะรู้แล้วว่าสิ่งทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ล้วนเป็นเพียงของชั่วคราว ไม่มีอะไรควรค่าแก่การเอาทั้งชีวิตเข้าไปยึดมั่นถือมั่น