21/08/2026
เปรียบเปรย จิตเรา เป็นดัง เปลวเทียน ความสุข และทุกข์ เป็นดังลม
เมื่อลม แห่งสุขพัดมา ต่อเติม ไฟให้ลุก สว่างไสว กระจ่าง ส่องแสง ออกไป ทำให้ พื้นที่มืด หดตัว พื้นที่สว่างขยายออกไป
และเมื่อได ลม แห่งทุกข์ พัดผ่านเข้ามา เปลวไฟ กวัดแกว่ง ไม่นิ่ง ซ้ายที ขวาที กระพริบที เหมือนหัวใจ จะขาด เจ็บปวด และ แสบไปถึงก้นบึ้ง ทุกครั้งที่ ลมแห่งทุกข์พัดมา เปลวไฟ จะหดตัว ลิบหรี่ เหมือนจะดับ พื้นที่ ที่เคยสว่าง ก็หดตัว เกิดมุมมืด มาแทนที่
ทุกครั้งไป
แต่กระนั้น การเป็นเปลวไฟ บนแท่งเทียนแห่งตัวตน มั่นคง ที่จะ ไม่หวั่นไหว ไม่ยึดมั่น ไม่ใยดี ทุกลมที่พัดผ่าน จะลมสุข ลมทุกข์ ก็ ไม่ไหวติง ไม่กวัดแกว่ง
คำว่า สุขก็ไม่เอา ทุกข์ก็ไม่เอา เข้าใจ ก็ตอนนี้ ฝึกคลายสุข ฝึกปล่อยทุกข์ จนเปลวไฟแห่งจิต แข็งแกร่ง นิ่ง สงบ ท่ามกลาง สุข และ ทุกข์ ที่เข้ามา
