Sağolsunlar inceliklerinden dolayı dilde bu sözcükler oluşmasa da gözlerinden okumamak içinde kör olmak gerekiyordu. Ama biz bunun cevabını verirken gözlere bırakmadık işi, dillendirmeyi yeğledik. Böyle olmamak için sebepler üretmeye çalıştık, ama bulamamakta bizim suçumuz olmasa gerek. Artes’e “müşteri olma planı ile, kapımızı çalan bir firma, kendi söyle-miyle artık müşteri”miz ise; onu nelerin
beklediğini halen tam olarak bilemektedir. Bundan sonra o firmanın her hücresinde olacağımızı, “birde firma sahibinin gözünden bakalım” değil, her zaman firma sahibinin ruhuna, beynine ve ardından gözlerine nüfus edip, burası bizim olsa nasıl görürdük, neler yapardık diye düşünen bir ekip kesildiğimizi hissetmesine fırsat bile olmadan ansızın o firmanın ruhu ve her bir organı olup çıkıverirdik. Satışların renginin olumlu değişimi elle tutulur hale gelmiş, firmanın kitle zihninde marka konumlandırılması istenilen yönde hızla ilerlemektedir. Bundan sonra insanlar yoğurt, radyatör, akü... almaya değil ruhu olduğumuz firmanın markasını almak üzere evden çıkarlar. Haksız değilsiniz, bunları böyle iki satırda yazmak kolay...
Bu süreci ayakta tutan, gençliğimizin, fırtına olup hızla harekete geçebilmemizin, rüzgar olup; hararet yapan hücrelere serinlik verebilmemizin, heyecanımızın, hiçbir şey yapmayı bilmiyorsak sözünü verdiğimiz satışın gerçekleşebilmesi için gerekirse kapı kapı dolaşacak ısrarcılığımızın neticesinde, güvenip verdiğiniz işleri finale kavuşturabilmemizde “ben bu kadarını bile hayal edemezdim” sözleri karşısında, bırakında birazcık artist olalım.
