02/05/2024
KURGUSAL YANLIZLIK-1
Güvercin1: … Nedense günbatımını güzellerler hep. Gün doğumunu izleyeceksin asıl. Çiğ tanesine vuran zümrüt yansımaları…
Güvercin2: Bizim burada çatılara da vurur.
Güvercin1: Bak, sen bile fark etmişsin.
Güvercin2: Küçümseme beni. Çok şeyi fark ederim.
Güvercin1: Varlığın üzerine doğan güneşin nasıl bir hayat kaynağı olduğunu ancak gün doğumundan önce uyananlar fark eder.
Güvercin 2: Ne güzel dedin. Felsefe yaptın değil mi yine?
Güvercin1: Hah! Allah iyiliğini versin. Felsefe yapmak da ne demekse! Bu benim için bir düşünme pratiğidir. Sen olmasan kendi kendime konuşurum ben.
Güvercin2: Düşünme pratiği dediğin kendi kendine konuşmak mı? Deliler gibi. Deliler sürekli bu pratiği yapıyor o zaman. Deli misin sen?
Güvercin1: Ah delilik. Kurgusal yalnızlığımın gizemli ülkesi. Keşke o kadar hayal kurabilsem. O zaman düşümde inşa ettiğim sarı sonbahara, belki yeşil baharları da yerleştirebilirdim.
Güvercin2: ... Her şeyi nasıl da güzel diyon. Ooof, deliliğe bile özendirdin.
AKBB