10/09/2026
Zaterdagochtend. Ik breng mijn dochtertje naar de Kangoeroe Klup van de korfbal.โฝ๏ธ
In de zaal staat iemand die ๐๐ฟ๐ถ๐ท๐๐ถ๐น๐น๐ถ๐ด les geeft aan een groep kleuters. Achter de bar staat iemand die de hele zaterdag vrijhoudt om koffie te schenken. ๐ก๐ถ๐ฒ๐บ๐ฎ๐ป๐ฑ ๐ฑ๐ถ๐ฒ ๐ฒ๐ฟ๐ผ๐บ ๐๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐ด๐, ๐ป๐ถ๐ฒ๐บ๐ฎ๐ป๐ฑ ๐ฑ๐ถ๐ฒ ๐ฒ๐ฟ๐๐ผ๐ผ๐ฟ ๐ฏ๐ฒ๐๐ฎ๐ฎ๐น๐ฑ ๐๐ผ๐ฟ๐ฑ๐.
Terwijl ik daar sta te kijken, bedenk ik me: als zij dit niet zouden doen, was er gewoon niks. Geen les. Geen koffie. Geen club. Geen samenhorigheid, geen gezellige leuke ochtend met leermomenten voor mijn dochter.
We zijn allemaal druk. Met werk, met gezin, met alles wat daartussenin moet. En toch staan daar elke zaterdag mensen die gewoon iets dรณรฉn.
Als ondernemer herken ik dat. Een evenement, een samenwerking, een idee dat al maanden in je hoofd rondzweeft: ๐ต๐ฒ๐ ๐ด๐ฒ๐ฏ๐ฒ๐๐ฟ๐ ๐ป๐ถ๐ฒ๐ ๐๐ฎ๐ป๐๐ฒ๐น๐ณ. Er gebeurt pas iets op het moment dat iemand opstaat en begint. Iemand moet het durven, anderen meenemen en het doen. Doen, doen, doen. En wat er dan kan ontstaan, is echt ๐๐ข๐จ๐! ๐
Dus vandaag een bedankje aan alle ๐๐ฟ๐ถ๐ท๐๐ถ๐น๐น๐ถ๐ด๐ฒ๐ฟ๐ die onze clubs, dorpen en verenigingen draaiende houden. En dank aan alle ๐ฏ๐ฒ๐ฑ๐ฟ๐ถ๐ท๐๐ฒ๐ป die kiezen voor events en communicatie die iets teweegbrengt. Voor de leveranciers die met ons mee doen. En nog meer doen, doen, doen. Tot het staat, als een huis. Want voor minder komen wij ons bed niet uit.โค๏ธ
En een kleine reminder voor mezelf, en voor iedereen die tot hier leest. Doe iets voor een ander, ga je doelen en dromen achterna: ๐น๐ฒ๐'๐ ๐ด๐ผ!
